De circumciſione domini

Ecc̄i. .vij. Memorare nouiſſima tua ⁊ ineternū nō peccabis. Memento iudicij creatoris tui. Et hoc finale iudiciuꝫ timuit glorioſus Hieronymus qui dixit. Siucomedam ſiue bibam ſiue aliud faciā ſemꝑ mihi videt̉illa vox in auribꝰ meis inſonare. Surgite mortui ⁊ venite ad iudiciuꝫ. ¶ Sextus dies eſt peccati ꝯfeſſio q̄ multum placet deo. ſicut teſtat̉ Hugo de ſancto victo. Nihil inquit deo magis placabile ꝙ ꝯfeſſio in hoīe ſue culpe. Ideo dixit Ezechias rex Eſa. xxxviij. Ego dixi ī dimidio dierum meoꝝ ⁊cͣ. psͣ. xxxj. Dixi cōfitebor aduerſum me ⁊cͣ. ¶ Septimus dies eſt ſpes venie. hec eſt neceſſaria. qꝛ legit̉ Math̓. xxvij. Iudas ꝯfeſſus fuit peccatum dicēs. Peccaui tradens ſanguinē iuſtū. ſꝫ hoc nonfecit in ſpe venie. ideo nō eſt miſcd̓iaꝫ ꝯſecutus. ¶ Oct̄auus dies eſt ſatiſfactio. ⁊ illa tunc fit qn̄ peccator penaꝫiudicis eccleſie aut ſacerdotis arbitrio impoſitam factꝭſecutus eſt. vt habet̉ de pe. di. j. in. c. perfecta. Cōfirmatur hoc idē. et in hac die homo nō ſolū circūcidit̉ a culpa. ſed ab omni pena quā deberet in purgatorio ſuſtinere. ⁊ ad illud denotandū voluit dn̄s infans die octauocircūcidi. vel aliter. Duo primi dies ſunt dolor de ꝑtratione pctōꝝ. ⁊ deſideriū emendandi. Alij duo cotendi pctā mala que fecimus. ⁊ faciēdi bona que negleximus. Alij quatuor ſunt oratio. effuſio lachrymaꝝ. corporis afflictio. elemoſynarū largitio. Uel per octo diespoſſunt intelligi octo que ſi diligenter ꝯſiderant̉ omnēvilitatē a nobis circūcidunt. quoꝝ ſeptem Bern̄. enumerat di. Septeꝫ ſunt de eſſentia hoīs que ſi homo cōſiderauerit inet̓nū n̄ peccabit. ⁊ enumerat ea ſic. Materia vilis. oꝑatio turpis. exitus flebilis. ſtatus inſtabilis⁊ deprecatio deteſtabilis. mors triſtabilis. diſſolutio miſerabilis. ⁊ octauū pōt eſſe ꝯſideratio glorie ineffabilis.Vel aliter ⁊ meliꝰ qͦ ad ꝓpoſitū ẜm Nic. de lyra in gloſuꝑ verba thematis. ꝑ dies myſtice annꝰ deſignat̉ ẜm illud Ezech̓. iiij. Diem̄ ꝓ anno dedi tibi. Debꝫ igit̉ infāsocto dieꝝ ſpūaliter circūcidi. hoc eſt a turpibꝰ reſtringi⁊ inhoneſtis. qꝛ tunc incipit habere vſum rōnis. Quiadicit Areſto. ij. Ethic̄. ꝙ nō parū facit ad virtutē a puericia aſſuefieri ad virtutis oꝑa. Hanc doctrinaꝫ de circūciſione pueroꝝ ſpirituali pōt quis ẜm placitum prolongare.¶ Sermo ſecundus. De eodem.Ircumcidetur ex vobisomne maſculinū Gen̄. xvij. ¶ Dicunt naturaAles a vite ꝓcedunt quedam plante infructuoſe ⁊ innaturales. ⁊ principaliter a radice vitis. ⁊ tales plante degeneres ſunt nō fructificant. Sed vitem onerant ⁊ fructū impediūt ⁊ retardant. nā humorem attrahūt qͥ debuit tranſire ad fructuꝫ ip̄m nutriendo ⁊ augmentando. iō debent citiꝰ a radice extirpari ⁊ incidi ne diutiuscreſcentes diminuāt fructū ¶Myſtice ꝑ vitē adaꝫ ni⁊ pͥmus parens deſignat̉ quē dꝰ ē plātauit ⁊ ad ꝑadiſūvoluptatis ī hortū amenū collocauit. vt botros virtutū ⁊ vinū dilectionis ferret. ẜm hoc ꝙ memorauit legiſlator Moyſes Gen̄. ij. di. Plantauit aūt dn̄s deus padiſum voluptatis a principio ⁊ poſuit in ea hoīem quēformauerat vt oꝑaret̉ .ſ. fructū bonū. Sꝫ a radice huiꝰvitis ꝓceſſerunt degeneres plante originaliū pctōrumq̄ in oēs poſteros ſuos ſunt ꝓpagate ⁊ tranſfuſe. Dicūtem̄ ſancti doctores. Licꝫ trāſgreſſio ab eua incepit q̄ habuit ſua colloqͥa cū ẜpente Gen̄. iij. tn̄ cā originalis peccati ip̄a nō fuit ſꝫ Adam. qͥ ſi nō peccaſſet originale ī poſteros tranſfuſuꝫ nō fuiſſet. iō dic̄ apl̓s ad Ro. v. Pevnū hoīeꝫ .ſ. adā pctm̄ intrauit in mūdū. Et he planteoriginaliū pctōꝝ impediebāt fructuꝫ bonoꝝ oꝑm ⁊ retardabāt hoīes a regno celoꝝ ꝑ. v. milia annos ⁊ ducē-

loꝝ. iō neceſſe fuit vt tales plante originaliū eradicarēt̉circūciderēt̉. qꝛ nō fuerūt plātate a deo ſꝫ a dyaº. Iō dixit chriſtus Mat. xv. Oīs plantatio quā nō plantauitpr̄ meus celeſtis eradicabit̉. ⁊ hec eradicatio facta eſtcircūciſionē q̄ data fuit ad culpā delendā. ⁊ qꝛ vir cōmiſit culpā: iō data fuit circūciſio viris ⁊ nō feminis. ſicutinnunt verba p̄libata. Circūcidet̉ ex vobis oē maſculinū. In qͥbꝰ duo tangunt̉. Primo circūciſionis ncc̄itasibi. circūcidet̉ ex vob̓. Scd̓o illius abilitas. ibi. om̄e maſculinū. ¶ De primo ſciendum. Pe. de creſcen. li. v. diQuedā ſunt arbores vt ꝑirus vel pomꝰ q̄ trahunt infirmitatē quandā quā dr̄ cauſare ſerpēs. Et arefac̄ omnes ramos qͦs attīgit. ⁊ cognoſcit̉ in arbore hoc mō. qꝛcortex aret ⁊ nigreſcit. Sꝫ hāc īfirmitatē volēs repellerencc̄e eſt vt cultello p̄acuto corticē nigreſcentē ⁊ arētemp̄ſcindat vt de ea nihil remaneat. ⁊ poſtea fimo cū ceſpite foramen alligabis ⁊ ſaluabit̉ arbor. ¶ Moralit̓ ꝑ arborē gens iudaica recte ſignat̉ q̄ originē a radice .ſ. adaꝫtraxit a qͦ infirmitatem ꝯtagioſaꝫ .ſ. pctm̄ originale habuit. De qͣ dr̄. xv. q. j. c. qd̓ aūt. Fames carnis ⁊ aīedr̄ infirmitas q̄ accidit aīe ex carnis corruptōe. et illa infirmitas intātū arefacit ramos. hoc eſt filios iudeoꝝ vt om̄sde regno dei preciderent̉. ẜm illud Gen̄. xvij. Maſculꝰcuiꝰ p̄pucij caro circūciſa non fuerit ꝑibit de ppl̓o meo.vt ꝓbat magiſter in. iiij. di. j. Qui an̄ octanū diē moriebant̉ anteꝙͣ fiebat circūciſio. hos om̄es ꝯſtabat ꝑire ſic̄ſentit̉ d̓ ꝑuulis an̄ baptiſmū defunctis. ⁊ ꝓbat hoc magiſter ꝑ dictū venerabilis Bede dicētis. qͥ nūc ꝑ euangeliū ſuū terribilit̓ ⁊ ſalubriter clamat Ioh̓. iij. Niſrenatus fuerit ex aqua ⁊ ſpūſancto nō intrabit ī redei. Ip̄e dudū clamauit ꝑ legē diuinā ꝙ p̄pucij caroIdcirco ſumme nccͣriū fuit vt hec infirmitas origīalisculpe p̄cinderet̉ in cortice hoc ē in extremitate mēbri. qꝛꝝin illa ꝑte magis apparuit. teſte mgr̄o in. iiij. di. vbi ſupdic̄. In carne p̄pucij iuſſa ē fieri circūciſio qꝛ ī remediuꝫoriginalis culpe inſtituta ē quā a ꝑentibꝰ trahimꝰ q̄ illomagis dn̄at̉ membro. qꝛ in ꝑte illa pͥmꝰ hō pͥmo culpaꝫinobediētie ſenſit decuit vt ibi ſignū ob̓ie acciꝑet. Hecmgr̄. Et hec circūciſio fiebat cultro non ferreo aut calibeo ſed lapideo. vt hr̄ Gen̄. xvij. Et hoc facto infantesab infirmitate originalis pctī ſanabant̉. ſicut ꝓbat Auguſtinꝰ in epl̓a ad Ualeriū ⁊ Iulianū. ⁊ allegat̉ a mgr̄ovbi ſupra dicens. Exquo inſtituta eſt circūciſio in ppl̓odei que erat tunc ſignaculū fidei iuſticie ad purgatōnēvalebat magnis ⁊ ꝑuulis originalis peccati maculati. ſicut baptiſmus ex illo tꝑe valere incepit ad innouatōneex quo eſt inſtitutus. Idē dicit Beda ſuꝑ euange. Eadem ſalutifere curationis circūciſio in lege ꝯͣ originalispeccati vulnus agebat qd̓ baptiſmꝰ agere reuelāte tēꝑegratie ꝯſueuit. excepto ꝙ ianuā regni celeſtis necdū intrare poterāt. Tn̄ in ſinū abrahe poſt mortē beata reqͥeꝯſolati ſuꝑne pacis ingreſſuꝫ feliciter expectabāt. ¶ Sꝫ Ddi. Quare circūciſio fuit neceſſaria? dr̄ ad ſalutē. ⁊ abſeea nullus ſaluabat̉ ſicut nūc ſine baptiſmo. Quid tunde viris qͥ fuerūt an̄ circūciſionē: qd̓ remediū illi habuerunt? Ad hoc rn̄det mgr̄ in. iiij. di. j. Ꝙͣuis qͥdaꝫ dicātſacrificium ⁊ oblationes eis valuiſſe ad remiſſionē peccatoꝝ. melius eſt tn̄ dicere ꝙ an̄ circūciſionē ſalui fuer̄tparuuli in fide parentū. ꝑentes v̓o ꝑ virtutē ſacrificij.Idē tenet Grego. iij. li. mora. dicēs. Quod aqua baptiſmi circa nos agit hoc egit apud veteres ꝓ ꝑuulis ſolafides. vel ꝓ maioribꝰ virtus ſacrificij. Et dicit mgr̄ vbisͣ. ꝙ mulieres ꝑ fidē bonāqꝫ oꝑationē vel ſuaꝫ ſi adulteerant vel ꝑentū ſi ꝑuule. ⁊ ſic patet ꝙ circūciſio fuit neceſſaria. ¶ Pro doctrina morali eſt notandū. ꝙ xp̄s voluit realiter circūcidi vt nos ſpūaliter circūcideremur. ꝑqm̄ circūciſione cordis delectet̉. Iō ſi volumꝰ ſaluari neceſſe eſt nobis omnia pctā excidere ⁊ extirpare. ¶ Primo em̄ circūcidere debemꝰ oculos nr̄os ſi ſint tenebrisvicioꝝ obfuſcati. recte ſicut faciūt yrundines de quibꝰ