De ſancto Iohanne euangeliſta

vſqꝫ ad tercium celum: ſicut habet̉. ij. Coꝝ. xij. Sed Iohannes ſuꝑ omne celū vſqꝫ ad ip̄m deū. teſte be. Augſuꝑ Ioh̓. Tranſcendit beatus Iohannes ſuꝑ oīmina. om̄s campos aeris. om̄es altitudines ſydenes choros angeloꝝ ⁊ legiones. Niſi em̄ tranſcenderetoīa creata nō ꝑueniret ad deū ꝑ quē oīa facta ſunt. Cuiapplaudet doctor Orige. Beatus inqͥt Iohannes adla vltima ſuꝑuolat. nō ſoluꝫ que audiri aut intelligi poſſunt. verūetiaꝫ que omnem intellectū ⁊ omnem ſenſuꝫexcedunt. Ideo canit̉ de eo. Uolat auis ſine meta quanec vates nec ꝓpheta euolauit altius. Et ꝙ ipſe tamalte volauit ſignuꝫ fuit leuitatis. puritatis ⁊ ſubtilitatis.qꝛ dicit. b. Aug. in li. ſermonū. Volare nō pōt niſi qd̓ ēpurū. leue ⁊ ſubtile. Beatus igit̉ Iohannes fuit purꝰſine admixtione terrene auaricie. quia reliquit oīa .ſ. patrem ⁊ rhete. ⁊ ſecutus eſt dominū Math̓. iiij. Fuit leuis ſine ponderoſitate. qꝛ perpetuus virgo ⁊ a deo dilectꝰ. Fuit ⁊ ſubtil̓ ſine groſſitudine ſuꝑbie qꝛ fuit hūilqd̓ ptꝫ ex eo ꝙ dn̄s nō ſub rōne hūilitatis expͥmere vluit. Ioh̓. vlti. cū dixit petrus vidit illū diſcipl̓m quē diligebat Ieſus. ideo dicit de ip̄o xp̄s Can̄. ij. Dilectꝰ meus candidus ⁊ rubicundus electus ex milibꝰ. Candidꝰꝓpter puritatem. rubicundus ꝓpter charitatem. electꝰex milibꝰ ꝓpter ꝓfundam humilitatem. Et qꝛ habuit ila tria in ſe. iō tranſcendit oīa ⁊ tāalte volauit. ꝙͣuis tn̄ita alte volauit ꝙ vix inuenit̉ aliquis qͥ eius volatū poſſit acutius intueri. tamen aliquando interdum ad imadeſcendit. ⁊ ſe cum creaturis occupando recreauit. Siqlegit̉ in hyſtoria eccleſiaſtica. cum ꝑdix viua beato Iohanni oblata fuiſſet a quodam. ⁊ ille eam qͣſi demulcerdo tangeret ⁊ cōtrectaret. quidē adoleſcens hoc vidēsad ſocios ſuos ridendo dixit. Uidete quō ille ſenex cuꝫauicula ludit ſicut puer. Qd̓ beatus Iohannes ꝑ ſpiritum recognoſcens: iuuenem ad ſe vocauit. ⁊ quid ī manū teneret queſiuit. Cui cum ſe arcū tenere diceret ait.Quid inde facis. Et iuuenis. Aues ⁊ beſtias inde ſagittamus. Cui apl̓s. quomodo? tūc ille cepit arcum tenere ⁊ tenſuꝫ in manu erigere. Sed cū apl̓us nihil ei diceret arcum diſtendit. Cui Iohānes. Quare fili mi arcuSiſtendiſti. Et ille. ſi diutius teneret̉ tenſus ad iaciēdaiacula infirmior inueniret̉. Et apl̓s. Sic ⁊ humana fragilitas ad cōtemplationes minus valida fieret ſi ſꝑ inſuo vigore vel rigore ꝑſiſtens fragilitati ſue interdū ꝯdeſcendere recuſaret. Et ponit exemplū di. Nam ⁊ aquila cunctis auibus celſius volat ⁊ ſolem clarius conſpicit. ⁊ tn̄ nature neceſſitate ad ima deſcēdit. Sic ⁊ humanus animus cū ſe modicū a ꝯtemplatione retrahit crebra innouatiōe ardentius ad celeſtia tēdit. In hoc nosdocuit beatus Iohannes ne cōtinue in contēplationeeleuemur. ſed interdū gaudijs licitis mūdi recreemur.ẜm illud ſapientis Cathonis. Interpone tuis int̓dumgaudia curis. vt poſſis animo quēnis ſufferre laboremQuia dicit Areſt. iiij. ethic̄. Requies ⁊ ludꝰ vident̉ homini neceſſaria ī vita ſua. Secūdū notabile eſt in aquila. qd̓ ponit iterū be. Gre. ſuꝑ Iob dicens. Quādo pulli aquile recenter nati ad capiendū cibuꝫ groſſiorē ſuntinualidi tunc ſanguinē ⁊ liquidiorem humorē ſiue liqͦrem ex pede ſuo in os ſuum attrahit ⁊ attractū ſanguinem in ora pulloꝝ vomit. ⁊ ita reficit eos eibo leniori qͦuſqꝫ ad cibū ſumendū groſſiorē ꝯualeſcūt. ⁊ ſic ꝯſequeter cibat cibo molli. ⁊ ad vltimum duro. ita ⁊ beatꝰ Iohannnes nobilis aqͥla cibauit filios ſpūales. qꝛ recenternatos in fide cibauit cibo leui ſcribēs eis benigniter .j.Ioh̓. ij. Filioli mei hoc ſcribo vobis vt nō peccetis. qͥaſi quis peccauerit aduocatum habemus apud patremxp̄m. ⁊ ip̄e ꝓpiciatio eſt ꝓ pctīs noſtris. Filios aūt medocres cibauit cibo groſſiori. docēs eos relinquere mundum. .j. Ioh̓. ij. Nolite diligere mundū neqꝫ ea q̄ ī mūdo ſunt: ſi quis diligit mundū nō eſt charitas dei in eoqꝛ om̄e qd̓ eſt in mūdo: aut eſt ꝯcupiſcētia ocl̓oꝝ. aut cō

cupiſcentia carnis. aut ſuꝑbia vite. Filios aūt adultos⁊ in fide ꝑfectos cibauit cibo duriſſimo dicens .j. Ioh̓.iij. Quoniaꝫ ille animā ſuam ꝓ nobis poſuit. ⁊ nos .ſ. ꝑfecti debemus ꝓ fratribꝰ nr̄is animas ponere. In hocbeatus Iohannes docet p̄dicatores vt ẜm capacitateꝫgentiū moderent ſermones p̄dicationū. ideo docet beatus Pe. ⁊ habet̉. viij. q. j. Oportet eū qͥ docet ⁊ inſtriaīas rudes: eſſe talem. vt ꝓ ingenio diſcētiū ſemetip̄poſſit aptare. ⁊ verbi ordinē ꝓ audientis capacitaterigere. Tercium notabile in aquila eſt ꝙ ꝓ ſalute filiomorti ſe exponit ſicut refert Rabiſalomo. Quādo portat pullos de loco ad locuꝫ in dorſo eos baiulat. vt ſi ſagitta ꝯtra eos dirigat̉ ipſa recipit ictus. vt ſic pullos defendat. Ita beatus Iohānes ꝓ ſalute filioꝝ ſuoꝝ morti ſe expoſuit. cū venenuꝫ ꝓ eoꝝ ſalute bibit. ſicut caniteccleſia. Haurit virus hic letale. Ideo pōt dicere cumapoſtolo. ij. Coꝝ. xiij. Ego libentiſſime impendar .ſ. corpus exponendo morti. ⁊ ſuꝑimpendar ꝓ aīabꝰ veſtrisſcꝫ reddendo rōnem ⁊ paſſiones ſuſtinendo. Et hoc liquet in exemplo qd̓ refert Clemens in. iij. li. eccleſiaſticehyſto. Ꝙ quodā tꝑe apl̓s quendā iuuenē pulcrū ⁊ ferocem ꝯuertit. ⁊ en̄ cuidā ep̄o ſub depoſiti nomine cōmendauit. Poſt aliquod tp̄us iuuenis ep̄m dereliqͥtꝰfactus eſt princeps latronū. veniens igit̉ apl̓s ad epm̄:depoſitū ſuum requiſiuit. Cum ille de iuuene nō intelligeret. ⁊ plurimū ſtuperet. dixit ei apl̓s. Iuuenē iſtuma te repeto quē tibi tāſtudioſe cōmendaui. Cui ille. Pater ſancte in aīa mortuus eſt. ⁊ in tali loco cum latronibus degit. Qd̓ apl̓s audiens veſtē ſcidit ⁊ ait. Bonuꝫcuſtodē aīe fratris te dereliqui. Cōfeſtim igit̉ ſibi equūcomꝑare iuſſit. ⁊ ad montē illum intrepidus cucurritQuem cū iuuenis inſpexiſſꝫ p̄ pudore nimio equū aſcēdit. ⁊ velocius aufugit. Apl̓s aūt etatis oblitus equuꝫvrget calcaribꝰ et poſt tergū clamitat fugientis. Ut qͥdfili dulciſſime fugis patrē inermem ⁊ ſenem nō timeasfili qꝛ ꝓ te xp̄o reddam rationē. ⁊ certe ꝓ te libenter morior. ſicut ꝓ nobis xp̄s mortuus eſt. Reuerte fili reuerte. qꝛ deus me miſit. Audiens iuuenis cōpunctus rediens ⁊ amariſſime fleuit. Apl̓s aūt ad pedes eius procidit. ⁊ manū ſibi ꝑ pnīam illā purgatā oſculari cepit. Ieiunante igit̉ ⁊ orante ꝓ eo apl̓s veniam impetrauit. Etpoſtea eū in epiſcopum ordinauit. Quartu notabile eſtaquile ẜm Pli. in ſpe. natu. ꝙ duos lapides precioſosnomine echides. quoꝝ vnus eſt maſculus ⁊ alter femineus in nido ſuo reponit. vt pullos ſuos cuſtodiant amorſu reptiliū venenoſoꝝ. Ita beatus Iohānes in ni / Edo ſuo .i. euangelio de quo dicit Iob. xiij. In arduis ponit nidum ſuum lapides poſuit cōtra ſerpentes .i. ꝯtrahereticos. Unus lapis fuit cum dixit. In pͥncipio .i. ineternitate erat verbū. Et iſte lapis eſt ꝯtra Neſtoriumqͥ dicit filiū habuiſſe principiū. Alius lapis fuit. Et verbū erat apud deū. Et iſte lapis fugauit ſerpentē ſabellium qͥ dixit ꝙ nulla erat diſtinctio ꝑſonaꝝ. Alius lapisfuit cum dixit. Et deus erat verbuꝫ. Iſte lapis fugauitſerpentem Arriū qͥ dixit filiū minorē patre. Aliꝰ fuit laꝑis qn̄ dixit. Oīa ꝑ ip̄m facta ſūt. Et iſte lapis fugauitſerpentē manicheū q̄ dixit oīa viſibilia a deo nō eſſe creata. Alius lapis fuit cū dixit. Uerbū caro factuꝫ eſt. Etiſte lapis fugauit manicheū qͥ dixit ip̄m n̄ habuiſſe corpus humanū ſꝫ fantaſticū. qd̓ ſi eſſet: verbū caro factuꝫnō fuiſſet. ſꝫ apparuiſſet. Iſte etiā lapis moconites ſerpentes etiam fugauit qui poſuerunt xp̄m habere corpꝰverū nō tn̄ de virgine ſumptum ſꝫ de celo apportatumqd̓ ſi eſſet verū corpus illud caro dici nō poſſet. cū carodicat aliqd̓ ꝯpoſitū ex quatuor elementis. Quītū notabile in aqͥla ē ꝙ qn̄ venat̉ nō facit hoc circa nidū ſuuꝫ ſꝫˢlonge a nido vult venari. vt ait pli. in ſpe. na. predā nōaccipit niſi fame arceat̉. Sola nō comedit īmo auibꝰ ſeſequentibꝰ quaſi cōmunem exponit. Ideo eaꝫ etiam ſꝑmultitudo auium ſequitur ſperantes ſibi de ipſius pre-