.XXI.Sermo

eſſet conueniens. Et dicit de manna ibi ſcaturiente. ꝙforte ꝓpter hoc fuit ꝙ mors eius p̄cioſa ꝑ hoc cōmendret̉. qm̄ mors martyrium nō cōmendat. Uel ꝓpter aliācauſam que nos latet. ideo verius tenendū eſt ꝙ eſt incelo. ſicut patet ex hoc. cū xp̄s vocaret eū ait. Veni dilecte mi:tp̄s em̄ eſt vt epuleris cuꝫ fratribꝰ tuis. ſi adhucſub terra dormiret vel in paradiſo eſſet vtiqꝫ cum alijsapl̓is nō epularet̉ in celo. Sed an ibi ſit corꝑaliter ignorat̉. Septimū ſignū dilectionis eſt qꝛ maiori eū charitate repleuit. qd̓ triplici ſigno oſtendi poteſt. Primo quiaad monumentum eius pͥus cucurrit. ẜm illud Io. xx.Currebāt duo ſimul. qd̓ exponēs Greg. ait. Qui amatardentius currit velocius ⁊ ꝑuenit citius. Scd̓o qꝛ preceteris de charitate locutus fuit. vt ptꝫ in eius epl̓is. iōdicit Chryſ. in li. de cōpunctione cordis. Mos eſt amātium vt amorem ſuū ſilentio tegere nequeāt. Tercio qꝛvſqꝫ ad etatem decrepitā docuit charitatē. ſic̄ de hoc refert Hiero. ad Gall̓. di. ꝙ be. Ioh̓es euangeliſta cumepheſi moraret̉ vſqꝫ ad vltimam ſenectuteꝫ. ⁊ vix interdiſcipuloꝝ manus ad eccleſiam deferret̉. nec poſſet plana voce verba cōciꝑe. nihil ad ſingulas ſolebat ꝓferrecollectas niſi filioli mei filioli mei diligite. Tande diſcipuli qui aderant tedio affecti ꝙ eadem ſemꝑ audirentdixerunt. Mgr̄ quare hec ſemꝑ loqueris. reſpondit qͥap̄ceptū dn̄i eſt. et ſi ſolū fiat ſufficit. Octauuꝫ ſignū dilectionis. qꝛ xp̄s ad ip̄m morienteꝫ venit. ad ceteros qͥdem angelos ſanctos miſit. ad Iohannem ꝑſonalit̓ venit. ẜm illud. Sic eum volo manere donec veniā. ſuꝑ qͦdicit Pe. Damia. in perſona chriſti. Per meip̄um veniam ip̄m egrediente in glorie charitate ſuſcipiā. Quāte igit̉ reuerentie habendus eſt btūs Ioh̓. hoībꝰ: quemipſe auctor vite honorauit in carne viuendo honorauita ſeculo recedente. Iſte igit̉ fuit felix aduentus ⁊ ꝓpteraſpectū. qꝛ apparuit illi Ieſus. Et ꝓpter cōſortiū qꝛ cudiſcipulis ſuis. Et ꝓpter ꝓmiſſum cū dixit. Ueni dilecte mi: tp̄us eſt vt epuleris mecum. ¶ Sed di. que ſuntcauſe ꝙ xp̄s pͦ ceteris apl̓is Ioh̓em plꝰ dilexit. Ad hodicendū ꝙ plus dilexit tres cauſe ſunt. Prima eſt mundicia virginalis quā Iohannes habuit. ſicut teſtat̉ eccleſia. Uirgo Ioh̓es electꝰ a dn̄o. iō ab ipſo fuit magisdilectus. Recte em̄ ſicut in natura refert Iſid̓. li. xij. ꝙvnicornis eſt aīal ferox. ⁊ a nullo ſe tangere ꝑmittit. mūdiciā tn̄ virginaleꝫ diligit. iō cū a venatore capi nō poſſit a virgine tractare ⁊ tāgere ſe ꝑmittit. Quare xp̄s nobiliſſimus vnicornis ſe tangere ꝑmiſit a beato Iohanne qͥ fuit mundiſſimꝰ virgo. ⁊ hoc qn̄ recubuit ſupͣ pectus eius. qd̓ de nullo alio apl̓o legit̉. Ideo dicit Sapiens. Qui diligit mundiciā cordis ꝓpter verba labioruꝫhabebit amicū regem. Secūda cā fuit ꝑſpicacitatis intellectus. nā Ioh̓es oībꝰ alijs euāgeliſtis altius intellexit ⁊ ſcripſit. Illi em̄ plurimū de xp̄i humanitate ſcripſerunt. Iohannes de diuinitate incipiens euāgeliuꝫ. Inpͥncipio erat verbū. Idcirco alij ꝑ aīalia terreſtria. Iohannes v̓o ꝑ celeſte .ſ. aqͥlā figurat̉. qd̓ p̄cellit alios teſteAug. in ꝓlogo ſuꝑ euāgeliuꝫ Ioh̓is dic̄. Qd̓ lex ⁊ ꝓph̓efuturū p̄dixerūt hoc ꝯpletū dic̄ Ioh̓. euāgelium. Inteos aut euāgeliſtas eminet Ioh̓es in myſterioꝝ diuioꝝ ꝓfunditate: ideo dilectus fuit a deo. iuxta illud ꝓuerb. xvij. Acceptus eſt regi miniſter intelligens. Tercia cā fuit teneritatis infantia. pueri .n. ceteris magꝭ dilecti ſūt. ẜm illud Oſee. xj. Puer iſrael dilexi te. ⁊ maxīilli pueri qͥ in iuuentute deo ẜuire conant̉. Et qꝛ Ioh̓eab adoleſcētia deo ſeruiuit iō p̄ ceteris ipſuꝫ dilexit. notn̄ ꝙ alios nō dilexiſſet. Dicit tn̄ Beda ī omel̓. Diligebat aūt eū Ieſus nō exceptis ceteris ſꝫ p̄ ceterꝭ qͦs diligebat familiarius ip̄m quē ſpālis p̄rogatiua caſtitatꝭ ampliori dilectione fecerat dignū. om̄s qͥppe diligere ꝓbatbꝰ ante paſſionē loqͥtur. ſicut dilexit me pr̄ ⁊ ego dilevos. Sꝫ hunc p̄ omnibꝰ dilexit: qꝛ virgo electꝰ ab eovirgo in euū ꝑmanſit. hec Beda. ⁊ hoc q̇ ad ſecunduꝫ.

¶ Mtū ad terciuꝫ ponit̉ apl̓oꝝ corrigibilis opinionisfama. cū dr̄. Exijt ſermo. Occaſionē illius opiniōis traxerūt ex illo qd̓ xp̄s dixit. ſic eū volo manere. Sed illamopinionē cū alijs euacuat dn̄s ⁊ non dixit eis Ieſus qͥanō morit̉. qꝛ mortuꝰ eſt Ioh̓es ſicut ⁊ alij diſcipuli. ⁊ celeſti potit̉ gloria. qꝛ ẜm psͣ. lxxxviij. Quis eſt hō qͥ viu⁊ nō videbit mortē. q. d. nullus. ſed dixit. ſic ego eū velo manere donec veniā .ſ. in hac carne ad p̄dicandū. ſic̄exponit Chryſ. qꝛ vſqꝫ ad tp̄s Ueſpaſiani in illis locisdicit̉ remanſiſſe. Tūc ꝯcludit dicens. Hic eſt diſcipulꝰqͥ teſtimoniū ꝑhibet de his .ſ. que vidit ẜm illud Ioh̓. j.Quod vidimus ⁊ audiuimus hoc teſtamur. ⁊ hoc quoad tercium.¶ Sermoſecundus.De eodem.Partuꝫ animal ſimile eſtaquile Ita ſcribit̉ Apoc̄. iiij. ¶ Dicit Iſid. libro. Axiiij. ꝙ mons lybani inter omnes montes mūdi gignitcedrū arborē altiſſimā q̄ ẜm Rabanū eſt oīm arboꝝ regina. Et dicūt alij naturales ꝙ aquila volēs nidificarevolitat ſuꝑ omnes huius montis arbores. ⁊ quā vidēsaltiorē ſuꝑ hanc volat. Et nidū ſuū in ea ponit. Myſtice ꝑ montem lybani intelligit̉ mons celeſtis regni. ideodicit Hiero. ꝙ mons lybani eſt mons ꝯfidentie ⁊ ſeeuritatis. qꝛ ibi tute quieſcit̉ a venenoſis ſerpentibꝰ. quosmons ille ſua aromatitate viuere nō ꝑmittit. Eſt etiaꝫmōs pulcritudinis ⁊ amenitatis ꝓpter cedroꝝ ⁊ aliarūarborum ꝓceritatem. ⁊ auiū ſilueſtriū ſedulitateꝫ. Itamons celi eſt mons magne ſecuritatis. ad queꝫ qͥ ſemelaſcendit deijci nō poterit. eſt mons oīs pulcritudinis ⁊mire amenitatis. De his qͥ poſſident hunc montē dicitEſa. xxxij. Sedebit ppl̓s meus in pulcritudine pacꝭ. intabernaculis fiducie ⁊ in reqͥe opulenta. In iſto monteameniſſimo eſt cedrus altiſſima chriſtus Ieſus dn̄s n̄ſter qͥ altus eſt ꝑ maieſtatis potētiaꝫ. ẜm illud psͣ. xcvTu ſolus altiſſimus ſuꝑ omnē terraꝫ. exaltatus es ſuꝑom̄s deos. qͥ etiā eſt rex regū ⁊ dn̄s dn̄antiū Apoc. xix.Ad hanc cedrū volauit etiā beatꝰ Ioh̓es aquila. ⁊ tulitmedullā eius .i. diuinitatem qn̄ dixit. In principio eratverbum Ioh̓. j. Et hoc figuratū eſt Ezech̓ .xvij. vbi legit̉ ꝙ aquila grandis ⁊ magnaruꝫ alarū plena plumisvenit ad lybanū ⁊ tulit medullā cedri. Per aquilā grandem intelligit̉ beatꝰ Iohannes. de qͦ canit eccleſia. Aqͥlā Ezechielis ſponſe .ſ. eccleſie mittētes de celis in myſterium quod vidit .ſ. de diuinitate quā altius ceteris proſpexit. ideo ſimilat̉ in verbis premiſſis aqͥle volanti. Inqͥbus inquaꝫ verbis duo deſcribunt̉. Primo beati Iohannis vltra alios dignificatio. ibi. quartuꝫ aīal. Scd̓oipſius alta ꝯtemplatio. ibi. volanti. ¶ Circa qd̓ notan/ B.dum ẜm naturales. ſic̄ aqͥla inter om̄s volucres eſt magis digna. quia eſt inter illas velut regina. vt dicit Iſid.u. xiiij. Ita beatus Iohānes eſt dignior inter alios euāgeliſtas. iō attribuit̉ ſibi ſil̓itudo nobilior. ẜm illd̓ Apocalyp. iiij. Uidi oſtiū aꝑtū in celo ⁊ ecce poſita eſt ſedesin eo. ⁊ in medio ſedis ⁊ in circūitu eius quatuor animalia plena oculis ante ⁊ retro. et animal primū ſimile leoni. quod ſignabat beatum Marcū. Et ſecūduꝫ animaſimile vitulo ſignificans beatū Lucam. Terciū animaſhabens faciem quaſi hominis. ꝑ qd̓ intelligit̉ MatheꝰQuartū animal ſimile aqͥle volanti ꝑ quod beatus Iohannes figurabatur. Et hoc ꝓpter multa notabilia que Cin aquila inueniuntur. Primum eſt ẜm Grego. ſuperIob. ꝙ aquila ad altiſſima ſe eleuat vt p̄ nimia eleuatione a terra vix humanis intuitibꝰ pateat. ſed tamē paſtꝰgratia ad infima deſcendit. quia cuꝫ in ſublimi vidit lepuſculum in terra aut piſcem in mari ad inſtar lapidismox deſcendit. ⁊ leporem ſiue piſcem rapit. Ita beatusIohannes altiſſime volauit. Paulus quidem volauitDD ij