De natiuitate chriſti

Ioh̓. xiiij. Ego ſuꝫ via. nemo venit ad patrem niſi peme. hoc etiā p̄dixit psͣ. lxv. In flumine ꝑtrāſibūt pedeibi letabunt̉ in ip̄o. Iſte igit̉ nobiliſſimus fluuiꝰ xp̄ushabet ꝓfundā diuinitate. q̄ vt ait ꝓſper veriꝰ cogitat̉qͣꝫ dicat̉. verius qͣꝫ cogitari poſſit. Sꝫ habet ꝓ exterioriſuꝑficie aquā decurretē labilē humanitateꝫ. ⁊ hāc apl̓ix. vidētes nec fundū diuinitatis inueſtigātes ſtatiꝫ inaquā humanitatis ſaltare voluerūt. ⁊ Thome dixerūtUidimus dn̄m Ioh̓. xx. Thomas aūt cautior illis ꝙͣuis nollet tāꝙͣ electus ad gloriā ire. ⁊ iſtū fluuiū tranſre. nō ſtatim credidit nec trāſiuit. qꝛ de fundo deitati:nihil ſibi dicebat̉ iō fuit ſolicitus ad inueſtigādū ſi fluuius ille eſſet ſecurus ad eundum ſi eſſet ibi deitas in qͣpedeꝫ firmare poſſet ¶ Recte em̄ fecit ſicut vulpes dequa recitant naturales. Quando debet trāſire fluuiuꝫaut aquā gelatā non ſtatim ꝑtranſit. ſꝫ diligenter aureſuꝑ glacie poſita probat an aqua ſubtus currat. ſi audierit aquā non cōſueuit ꝑtranſire. ſi aūt firmam cōſidrat ſecura percurrit. Iō. b. Tho. audita aqua fluxibiliſcꝫ humanitate. noluit tranſire neqꝫ credere. ſed factaꝓbatione ⁊ firma percepta deitate in fluuio xp̄o credidit ⁊ trāſiuit ac dixit. Dn̄s meus ⁊ deus meus. Iō deip̄o exponi pōt illud Eccl̓i. xvj. Probatus ē in illo. ⁊ ꝑfectus inuentus ē. ⁊ erit illi gloria eterna. Probatus .n.eſt ſicut equi probantur. ¶ Dicunt naturales ⁊ expertiD ꝙ bonus equus ita ꝓbatur. ſi ducitur ad fluuiū. ⁊ bibendo bene ⁊ fortiter immergit roſtrū ⁊ caput vſqꝫ acfundū optimus iudicatur Si autē ſolū aquaꝫ bibit inſuꝑficie tūc ē ſignum non boni equi. Ita oſtendit̉ ꝑſctus eſſe ⁊ fuiſſe. b. Tho. apl̓s in ſua probatōe. qꝛ cetri apl̓i miſerunt tm̄ caput in fluuiū xp̄m in ſuꝑficie cognoſcentes. hoc ē in humanitate qn̄ dixerūt. Uidimꝰdn̄m. nec immiſerūt ſe vſqꝫ ad fundū diuinitatis. SecThomas os: pedes: manus ⁊ aures ⁊ ſe totū immiſit⁊ vſqꝫ ad deitatē penetrauit. Iō de ip̄o verificatū eſt illud Eccl̓i. j. Altitudinem celi: ⁊ latitudinē terre ⁊ ꝓfūdū abyſſi hic dimenſus eſt. Per altitudinē celi pōt intelligi ſublimitas diuinitatis. nam ip̄m celū ē ſublimeeo ꝙ ꝑfectius eſt alijs corporibꝰ. ita xp̄s quo ad deitatēdicitur altitudo celi ꝓpter ſummā ꝑfectionē quā habꝫ⁊ eſt altior deo. ideo eius veſtigia cōprehendere nō poſſumus. Iob atteſtāte qͥ ait. c. xj. Forſitan veſtigia eiuꝫcōprehendes ⁊ vſqꝫ ad ꝑfectuꝫ omnipotentē reperie:excelſior celo eſt. ſublimior omni creatura. q. d. qͣlit̓ pōdeum ꝑfecte cognoſcere cū ſit excelſior celo. ⁊ ſublimioromni creatura. Sed .ſ. Tho. ad hāc altitudinē ꝑuenitIō nūc valde eſt exaltatus ẜm illud Iſa. lij. Ecce intelliget ſeruus meꝰ. ⁊ exaltabitur ⁊ elenabitur ⁊ ſublimiserit valde. Per latitudinē v̓o terre intelligitur humilitas xp̄i humanitatis. qꝛ terra eſt ſtabilis ⁊ quieta ẜm illud Eccl̓i. xlj. Generatio p̄terit: generatio aduenit. terra autem ineternū ſtat. Sic humanitas xp̄i fuit ſtabil̓quia nūqͣꝫ inclinauit ſe ad peccādū atteſtante Petro qͥait. j. Petri. ij. Qui peccatū non fecit. nec inuentus eſtdolus in ore eius. Et psͣ. xiij. Om̄s declinauerūt ſimulinutiles facti ſunt ⁊c̄. Et hanc humanitatē cū diuinitate ſecutus ē. b. Tho. cum dixit. Deus meus quo ad diuinitatē. ⁊ dominus meus quo ad humanitatē. Iō interp̄tatur geminus qꝛ in xp̄o geminā naturā intellexitvl̓ iō qꝛ reſurrectionē xp̄i quaſi geminate. ⁊ quaſi in duplo qͣꝫ alij diſcipuli cognouit. Iſti cognouerūt ſolū videndo. iſte videndo ⁊ palpando. Interp̄tat̉ etiā abyſſus. ipſe em̄ fuit non ſolū alijs apoſtolis ſimilis in illoīmo etiā Ezechiele ꝑfectior qͥ aquas inueniēs vſqꝫ acrenes. ⁊ poſtea qꝛ intumuerūt tranſire non potuit. SꝫThomas inuenitprobauit penetrauit. ⁊ perfectus inuentus fuit. Iō ipſe dicere potuit illud. iij. Regū. x. qd̓dixit in regina Saba. Non credebā narrantibꝰ mihidonec veni ꝓbaui ⁊ vidi ꝙ media ꝑs mihi nunciatanon eſſꝫ. certe non media ꝑs reſpectu diuinitatis. qua

b. Tho. ſolicite q̄rendo adinuenit ¶ Pro doctrina eſtnobis notandū hic ſanctus Tho. in hoc ꝙ voluit ꝓbare anteqͣꝫ crederet dat nobis doctrinā ſalutareꝫ. in qͣdebemus ip̄m imitari vt prius oīa ꝓbemus. ⁊ bonisadhereamus. ⁊ mala fugiamus. Sicut ⁊ cōſuluit aplj. ad Theſſa. v. Oīa probate. ⁊ qd̓ bonuꝫ eſt tenete. 1ad hoc exēplo naturali de coruo imitamur. cuius nature eſt ꝙ hamo ſibi cooꝑto carnibus non ſtatim vt eaminuenit deuorat ⁊ tranſglutit. ſꝫ roſtro diligenter ꝓbat⁊ examinat voluit ⁊ reuoluit paulatim carpendo carnem de hamo extrahit ⁊ comedit. ⁊ vacuū hamū relinqͥt. Sic qn̄ nobis p̄ponūt̉ diuitie aut delicie ⁊cͣ. frequētin ſe hamū mortalis culpe continentia. non debemusvoraciter appetere ⁊ amplecti. ẜm illud psͣ. lxj. Diuitieſi affluant nolite cor apponere. ſed ſolicite debemꝰ examinare qͥd ibi ſit gratū deo aut diſplicēs. ⁊ illa recipere que ſūt ad ſuſtentatiōem vite neceſſaria ⁊ deo placētia. Ea v̓o in quibus eſt hamus culpa ⁊ offenſa diuinarelinquere. ⁊ hoc eſt omnia ꝓbare. bonūqꝫ tenere. Ethoc eſt qd̓ docet apl̓s ad Phil̓. j. Probetis potiora vtſitis ſinceri ⁊ ſine offenſa in diē xp̄i.¶ Sermo primus. ¶ De natiuitate xp̄i.Nnūcio vobis gaudiumagnū qd̓ erit omni populo. qꝛ natus ē nobis ſaluator mundi Luc̄. ij. Quando regi valicui alij dn̄o ſeculari filius naſcitur. hec natiuitas eſtſpeciale gaudiuꝫ genitoris. ⁊ non ſolum illorū. verumetiam oīm cognatoꝝ a quibꝰ pͥncipalia inſignia tripudij demonſtrant̉. ⁊ hoc fit pͥncipaliter ſi accidit partusmirabiliter. Figura illius habet̉ Gen̄. xxj. vbi legitur ꝗZara que fuit annoſa ⁊ ſterilis concepit ⁊ peperit Iſaac in ſua ſenectute. ſicut p̄dixerat ei dn̄s. Et quicunqꝫaudierit corridebit .i. gaudebit. Sil̓r eius pr̄ Abraamletus effectus fuit qui fecit conuiuiū grande in die ablactationis ſue. ¶ Iteꝫ legitur Luc̄. j. Cum ElizabethIohannē perperiſſet. audientes vicini ⁊ cognati congratulabātur ei. Myſtice celeſtis pater rex regū ⁊ dn̄sdominantiū magnus ⁊ laudabilis ſuꝑ omnē terrā vtait pſalmiſta. Huic inquā regi magno hodie natus ēfilius. ẜm illud psͣ. ij. Dn̄s dixit ad me. filius meus estu ego hodie genui te. Iō illa beata natiuitas gaudiuꝫfuit eideꝫ celeſti patri regi ⁊ toti ſuꝑne curie. qui hodie. Aletanter cantauerunt. Gloria in excelſis deo ⁊ in terrapax hominibus bone voluntatis Luc̄. ij. Et non ſoluꝫcticia facta eſt patri celeſti. ſꝫ ⁊ Marie matri q̄ conuenienter dicere potuit illud qd̓ dixit Zara. Riſum fec̄ mihi dn̄s .i. gaudium. Et ſimiliter qd̓ dixit Anna genitoSamuele. j. Regū. ij. Exultauit cor meū in dn̄o ⁊ exatatū ē cor meū .i. poteſtas mea in deo meo. Dilatatuꝫ ēos meū ſuper inimicos meos .i. demones. quia letataſum in ſalutari tuo. Cū hac letiſſima matre hodie letari debemus. qꝛ admonet nos in cātico hodierno ꝑ beatū Greg. Cōgratulamini mihi inqͥt oēs qͥ diligitꝭ dominū. qꝛ cū eſſeꝫ ꝑuula placui altiſſimo. ⁊ de meis viſceribus genui deū ⁊ hominē. Et hoc gaudiuꝫ qd̓ hodiefactū ē vniuerſis. nunciauit regalis nuncius Gabriedicēs. Annūcio vobis ⁊c̄. ¶ In qͥbꝰ v̓bis tria deſcribūtur. ¶ Prīo ingentis tripudij ꝓclamatio. ibi. Annuncio vob̓ ¶ Scdo cōis gaudij diuulgatio. ibi qd̓ erit oīppl̓o. ¶ Tercio hoīs ꝑditi reſtauratio. ibi. quia natꝰ ēnob̓. ¶ De pͥmo ē ſciēdū. ẜm naturales ſole oriēte materiali multa mira in his inferioribꝰ fieri cōſueuerunt.¶ Prīo nāqꝫ illūinant̉ oīa q̄ pͥus ſunt ex noctꝭ tenebrisobubrata. qꝛ ẜm Iſid. Sol ē fons totius luminis. cuiꝰradiatiōe ſuꝑiora ⁊ inferiora cūcta illuſtrāt̉. ¶ Scd̓o illa q̄ noctis frigiditate ſunt indurata. fluere incipiuntſole oriente. ſicut ſignanter videmꝰ in hyeme de glaci?