.XIIII.Sermo

at ſe ad tāgendū quia nō fuit auſus tangere. Sꝫ opſitū illius dicit. b. Tho. de aqͥno. tercia ꝑte ſue ſūmeQuia Thomas ſuꝑ viſu ſuo etiā vulnerū tetigit cicatrices. Cui alludit auctoritas eccleſie. q̄ etiam carThoma didime ꝑ xp̄m queꝫ meruiſti tangere. ?hoc cū dicit̉ q̄ vident̉ nō habēt fidē. Rn̄det. b. Gregꝰin omel̓. hodierna dicens. Thomas aliud vidit. aliudcredidit. vidit hoīem credidit eē deū. Iō bn̄ dic̄. Quiavidiſti me Thoma hoīeꝫ. ⁊ credidiſti me eē deū. Iō cōidit Gregꝰ. Uidendo gͦ quia cōſiderādo veꝝ hoīemc deum queꝫ videre nō potuit exclamauit. Et hoc qͦad primū. ¶ Ꝙtum ad ſcd̓m notandū illos beatioresqͥ nō viderūt ⁊ crediderūt. oſtēdi pōt in groſſo exēplonaturali ¶ Radix em̄ herbe in terra abſcōdit̉. nec ſolēimmediate reſpicit ab eo neqꝫ intuet̉. Sed herba q̄ eſtſuꝑ terrā ſolē immediate reſpiciēdo. ⁊ tn̄ radix plus remuneratur a natura qͣꝫ herba. qꝛ maioris cōiter eſt virtutis. nā omnē ſuccū ⁊ virtutē quā habet herba recipita radice. Et hāc ecōtra tꝑe hyemis dirigit ad radicem.Iō dicit Philaretus in tractatu de creſ. Ꝙ radices ſimaioris efficacie in hyeme qͣꝫ in eſtate. Idē dicit Galienus in antidotario veteri. Sic a ſimili nos xp̄iani qunon xp̄m in ꝑſona propria vidimus nec eius paſſionreſurrectiōem. aut alia ſua oꝑa. Sed ſi illa firmiter credimus magis remuneramur ceteris paribꝰ qͣꝫ apl̓i quiilla fieri conſpexerūt. ⁊ p̄ſentes fuerūt. Iō dicit Gregꝰ.in omel̓. ꝙ in iſto v̓bo nos ſpecialiter ſignificauit: cumdixit. Beati qͥ non viderūt ⁊ crediderunt. Qui eū carne non videmus mēte retinemus. ſi tn̄ fidē noſtrā peoꝑa conſequimur. Ille em̄ vere credit qͥ exercet oꝑando qd̓ credit. qꝛ al̓s fides ſine operibꝰ mortua ē IacobiEij. ¶ Sed diceres quare dn̄s Luc̄. x. dixit. Beati oculiqui vident que vos videtis? Et hic dicit. Beati qͥ nōviderūt mō videre ⁊ nō videre cōtradicūt. Ad hoc reſpondet̉ ꝙ duplex ē beatitudo. vna rei: alia ſpei. Prīaẜm venerabilē Boe. li. iij. ꝓſa. ij. Eſt ſtatus oīm bonorum aggregatione .i. cumulatiōe ꝑfectus. ⁊ illa cōſiſtitprincipaliter in fruitione ⁊ aſpectu diuinitatis. ⁊ cōiterin viſione humanitatis xp̄i motu dilectōis ad ip̄m. Ethac beatitudine ex meritis ꝓprijs nullus pōt eē dignQuia dicit Orige. de ritu eccleſie. Siqͥs bona cunctoꝑpetraſſet atqꝫ totius mūdi tormēta attuliſſꝫ. nōdū tn̄eterna beatitudine dignus eſſet. niſi eā nobis xp̄i fideliſſima paſſio meruiſſet. ⁊ de hac beatitudine intelligit̉illud verbū xp̄i. Beati oculi qͥ vidēt q̄ vos videtis. qapl̓i viderūt eius humanitate. ⁊ vere ſūme beatus eritille hō qͥ ad hāc beatitudinē meruit ꝑuēire vbi xp̄ꝫ nōlū in humanitate. ſꝫ in puriſſima videbit deitate. adeꝫ ꝑuenit beatus Thomas vbi ſine fine dei fruiturione. Et iā non dicit illud verbum futuruꝫ psͣ. xvj.Satiabor cum apparuerit gloria tua. Sꝫ preteritū ſatatus ſū gloria tua. ¶ Scd̓a beatitudo ē ſpei. q̄ ſolū habet̉ in p̄ſenti. ⁊ iſta cōſiſtit in merito future beatitudīsEt iō beatior eſt hoc mō qͥ plus meret̉. plus aūt meret̉non videns qͣꝫ videns. Et de hac pn̄s v̓buꝫ intelligit̉.F. Beati qͥ nō vi. ⁊ crediderūt. ¶ Sꝫ diceret laicꝰ. Quidde articul̓ fidei credere debeo vt a dn̄o beatificer? Rn̄det. b. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. ij. ar. vj. Laici tenent̉ ſcire pͥncipaliter ſepteꝫ articulos fidei. Primꝰ ē ꝙ xp̄s natꝰ eſtex Maria virgine. Scd̓s ē ꝙ baptizatus eſt a Ioh̓. iniordane. Tercius ē ꝙ paſſus eſt in cruce. Quartꝰ ꝙ deſcendit ad inferna. Quintus ꝙ reſurrexit a mortuis.Sextꝰ ꝙ aſcendit in celos. Septimꝰ ꝙ nouiſſimo divēturus ē iudicare viuos ⁊ mortuos. Hos articulostenentur ſcire oēs xp̄iani .ſ. implicite ẜm noīationem.Sacerdotes v̓o tenentur eos ſcire explicite. vulgarit̓mit auẜlegunge. quō natꝰ ⁊cͣ. ⁊ hoc debēt laicis explicare. recte ſicut ait Dyoni. in celeſti ierarchia. Superiores angeli ſoluūt infimis dei voluntatē. et illi vlteriushominibꝰ ſolent reuelare. ſic ſuꝑiores vt ſacerdotes de

bent clare infimis intimare.¶ Sermo ſecundus. De eodem.Robaſti me et cognouiſti me. tu cognouiſti ſeſſionē meā psͣ. cxxxviij.Scd̓m naturales res q̄ debet bn̄ cognoſci. tangi dꝫ Aaudiri ⁊ videri. hoc patet in peritis medicis qͥ voluntdiſcernere inter paſſionē. pͥmo volūt videre vultū ⁊ colorē qꝛ ſi color ē glaucꝰ ⁊ facies indiſpoſita. iudicant inſtomacho materiā peccantē. Si aūt albꝰ rubedine permixtus eliciūt ſanitatē. Deinde volūt infirmuꝫ audireloquentē. qꝛ ſi hꝫ vocē cōtinue raucā tendit ad lepram.Vltimo etiā tactū adhibent palpātes pulſuꝫ. qꝛ ſi furit fortis. ſcit medicꝰ euenire ex forti calore et v̓tute. ?tardus ſcit cōtingere ex defectu virtutis ⁊ minoratiōecaloris. Si aūt ē medius indicat ſanguinē laudabilematqꝫ bonū vt Conſtātius li. vij. c. iij. dic̄. Qd̓ aūt ad ꝑctā rerū cognitiōem hec tria requirūtur habemꝰ figirā Gen̄. xxvij. vbi legitur ꝙ Iſaac volēs ꝑfectā noticiāhabere de Iacob ꝙ eſſet pͥmogenitꝰ vt aſſeruit. volutactu ꝓbare. Iō dixit. Accede huc fili mi vt tāgā te ⁊bem vtrū tu ſis Eſau filiꝰ meus an nō. ⁊ qꝛ ip̄e pellibꝰhedoꝝ manus ⁊ collū circūdederat. nō cognouit eū vtpiloſe manus ſimilitudinē Eſau exp̄ſſerant vidēs aūtꝙ de eo plenā certitudinē nō haberet. adhibuit auditū ⁊ queſiuit ab eo. Quis es tu fili mi. Tu es filius meꝰEſau. Et ille inqͥt. Ego ſum. Cui pr̄. Uox qͥdē vox Iacob. ſꝫ manus ſunt Eſau. Moraliter. b. Tho. futurusrat medicus aīaruꝫ ita vt cōuenient̓ ſibi cōpetit illudEccl̓i. xxxviij. Honora medicū ꝓpter neceſſitatē. etem̄illū creauit altiſſimꝰ. Ip̄e aūt volēs ꝑfectā noticiā habere de xp̄o tāqͣꝫ peritꝰ medicꝰ ip̄m tāgere. audire ⁊ videre voluit. ſicut patet in hiſtoria Ioh̓. xx. qꝛ viderat ip̄minfirmū ante paſſionē. ẜm illud. Uidimꝰ eū nō habētē ſpēm. virū doloꝝ. ⁊ ſcientē infirmitates. iō nō credidit niſi qn̄ ꝓbauit. ⁊ hoc teſtatur dn̄s in v̓bis p̄aſſumptis. Probaſti me⁊ cognouiſti me ⁊cͣ. In qͥbꝰ tria tangunt̉: Primo habuit ſolicitudineꝫ in acqͥrendo. ibi.ꝓbaſti me. Scd̓o habuit certitudinē in adherēdo. ibi.cognouiſti me. ¶ Tercio habuit ꝓmptitudinem in diſcernendo. ibi. tu cognouiſti. ¶ Primo ē notanduꝫ. ꝙhō volēs trāſire ꝑ fluuiū de vno portu ad aliū ſi nō videt fūdū. cōſueuit eē ſolicitus de ſciēda fluuij ꝓfunditate ne ſibi ꝑiculū īmineat ſubmerſionis. Quia dic̄ Catho. Qd̓ flumē ē placidū forſan latet altior vnda. Iō legitur Ezech̓ .xlvij. Ꝙ angelus mēſurauit aquā funiculo quā debebat tranſire Ezechiel qͥ pͥmo attingebātvſqꝫ ad talos. Deinde vſqꝫ ad genua. poſtea vſqꝫ ad renes. ⁊ tandeꝫ aqua intumuit ꝙ ꝑtrāſire nō potuit. Iōvalde incautū ē trāſire aquas niſi ſolicite de eiꝰ ꝑiculoinquirat̉ ¶ Legit̉ em̄ in hiſtoria magni alexandri. Ꝙ. Gquodā tꝑe cuꝫ exercitu venit ad fluuiū. in cuiꝰ medioerat ciuitas cooꝑta ⁊ in circuitu ciuitatis erat aqua qͣſiſtadijs qͣtuor. Quidā aūt ex iuuenibꝰ nūero .xxvij. exutis inde fluuiuꝫ intrauerūt. Sꝫ ſurgentes ex eo beſtieque dicūtur epothami. ip̄os occiderūt. Iō alij militesduꝫ inquirentes fluuij ex alia ꝑte ſalui trāſierunt.Sꝑualiter ſacra ſcriptura in multis locis xp̄m vocatfluuiū. ſicut. d. psͣ. xlix. Fluminis impetꝰ letificat ciuitatē dei. Et cōparat ſe fluuio Eccl̓i. xxiiij. Ego quaſi fluuius dorix exiui de paradiſo. hic fluuius ẜm Iſido. libxiiij. in armenia orit̉ ex qͦdā monte qͣi fluuius eufratesqui exit de paradiſo. ⁊ cū magna violētia. poſtea in caſpiuꝫ fluit mare. Sic xp̄s ab altiſſimo mōte. de qͦ pſal.xiiij. Quis requieſcet in mōte ſācto tuo: ortum habuit.Sed cū velocitate in mare huius mūdi venit. Per iſtūfluuiū xp̄m oportet nos ꝑtranſire de portu miſerie acportū ſalutis. qꝛ ip̄e ē via per quā itur ad celū ẜm illud