De ſancto Thoma apoſtolo.

infidelitas Thome ad fidē ꝙͣ fides credentiū diſcipl̓orū ꝓfuit. qꝛ dū ille palpando ad fidem reducit̉. noſtramens om̄i dubitatione poſtpoſita in fide ſolidat̉. Hecgreg. Etiam ſicut fenix ſua recreatione naturali docetnos credere reſurrectionē cōem mortuoꝝ. Ibi b. Thoapl̓s docet nos credere eandē ſua ſingulari dubitatiōeQuis em̄ vt ait b. Greg. xiiij. moral̓. credere eā facile potuiſſet cū ſpūs carne ſoluit̉ caro in putredinē vertit̉. puſtrat dicendo. dn̄s meus ⁊ deus meus. Dicit b. Gregin omel̓. de aſcenſione dn̄i. Nimis mihi maria magdale. p̄ſtitit q̄ citius credidit qͣꝫ Thomas qͥ diu dubitauit.Hic inquā ſctūs apl̓s licꝫ dubius de reſurrectione xp̄i.tn̄ in illo dubio nō ꝑmanſit. ſꝫ more fenicis fecit ſibi nidū externe diuinitatis ⁊ mire hūanitatꝭ. qn̄ dixit Ioh̓.xx. Dn̄s meus ⁊ deus meus. ⁊ ſic igne charitatis ſucceſus. ⁊ de vetuſtate dubietatis incineratus ſurrexit hōnouus in credendo. ⁊ hoc teſtat̉ dn̄s in verbis aſſumptis. qꝛ vidiſti me thoma ⁊cͣ. In qͥbꝰ duo pͥncipal̓r deſcribūt̉ ¶ Primo ortodoxe fidei p̄miū ⁊ ꝓfectus ibi. qꝛvidi. me tho. Secūdo ſumme felicitatis merituꝫ ⁊ affectus ibi. Beati qͥ nō viderūt. ¶ De pͥmo ē notādū. Fur⁊ pater familias hn̄t oꝑariones ꝯtrarias. Fur em̄ veniens ad domū alienā. ⁊ inueniens lumen ardens extinguit. Quia dicit̉ in cōi ꝓuerbio. Fur odit lucem. Et ſiinuenit thezaurū accipit. ⁊ hoīes letos: ꝑ furtum facitmeſtos ⁊ triſtes. Sed ecōtra pater familias inuenienste nebras in domo lumen accendit. ⁊ hoſpites letos facit. ẜm illud ſapientis Tullij. Hoſpitibus letuꝫ debeson̄dere vultū. Uultus em̄ letꝰ dandi duplicat tibi cultū. ¶ Myſtice ꝑ furē intelligit̉ dyabolus. De qͦ Ioh̓. x.dic̄ dn̄s. Fur odit lucē. ⁊ nō venit niſi vt furet̉ mactet ⁊dat. Ideo bn̄ figurat̉ ꝑ coruū. de quo dicūt naturalesꝘ coruus eſt anis doloſa res furtiue abſtrahens in locis abſcondens abſconditis ⁊ reponens. Et pͥncipl̓r cupit oculos eruere. ſicut videmus hoc in ſuſpenſis quibus pͥmitus a coruis oculi eruunt̉. Itē dicit Ariſ. in li.de aīalibꝰ. ꝙ coruus odit aſinū ideo volat ſuꝑ ip̄m. ⁊ tēptat eruere oculos ſuos roſtro ſuo. Ita dyabolꝰ fur futab initio. ⁊ multas aīas deo ſubtraxit. quas in tenebrasinferni poſuit ⁊ abſcondit. q̄rit tn̄ pͥncipal̓r oculos eruere. hoc eſt lumen rōnis ⁊ fidē. ſine qͣ impoſſibile eſt hominē placere deo. ad Heb̓. xj. Unde legit̉. j. Regū. xj.Ꝙ Naas voluit habere pactū cū viris Iabes in hocꝙ quereret oīm oculos dextros eruere. Naas interp̄tat̉ ſerpens ſignificans dyabolū. de quo Gen̄. iij. Serpens erat om̄ibꝰ callidior aīantibꝰ. qͥ vult hr̄e pactū cuꝫom̄ibꝰ homībꝰ vt eruat oculos dextros .i. fidem. Recteſicut Naas voluit viros reddere Iabes īutiles ad bellū. qꝛ ſiniſter oculus clipeo tegit̉ ⁊ carens oculo dextronon pōt videre aduerſariū: ⁊ ei reſiſtere. Sic dyabolusvellet om̄s reddere inutiles ſibi ad reſiſtendū. qn̄ amitterent fidem q̄ ſignificat̉ ꝑ dextrū oculū. cū qͦ tn̄ eſt ſibreſiſtendū. ẜm illud. j. Pet̓. v. Aduerſarius veſter dyabolus tanꝙͣ leo rugiens ⁊cͣ. Et ſequit̉. Cui reſiſtite fortes in fide. Qd̓ aūt dyabolus nitit̉ extinguere lumen intellectus qd̓ deus infundit aīe ẜm Ariſ. iij. rhetoric. Etetiam fidem. ptꝫ in pͥmis parentibꝰ. Dicūt doc. ꝙ dn̄sdotauit Adam lumine intellectus ⁊ fidei ſuꝑ om̄s puros hoīes. vt poſt eū nullus ei ſimilis hr̄et̉. nec etiam ſalomon qͥ tn̄ ſapientiſſimus dicebat̉. vt habet̉. iij. Regxxiiij. Sed hmōi lumen intellectus extinxit in eo dyabolus vt poſtea beſtijs equaret̉. ẜm illd̓ psͣ. xlviij. Hōcū in honore eſſet nō intellexit comꝑatus eſt iumentisinſipiētibꝰ. ⁊ ſimilis factus eſt illis. Sil̓iter lumen fideiin eo extinxit. qd̓ legit̉ Gen̄. ij. Ꝙ dn̄s dixit ad ipſumEx omni ligno paradiſi comede. de ligno aūt ſcīe boni⁊ mali ne comedes. qꝛ morte morieris. Serpens aūt dyabolus veniens ad Euā dixit. Cur p̄cepit vobis deus

ne comederetis de ligno paradiſi? Rn̄dit ml̓ier. de fructu lignoꝝ q̄ in paradiſo ſunt veſcimur. de fructu v̓o ligni qd̓ eſt in medio ꝑadiſi p̄cepit nobis deus ne comederemꝰ. ne forte moriamur. Dyabolus dixit. Nequaqͣꝫ moriemini. ſcit em̄ deus. quocūqꝫ die comederitꝭ exeo. aperient̉ oculi veſtri. ⁊ eritis ſicut dij ſcientes boni⁊ malū. Illis verbis crediderūt ⁊ comederūt. ⁊ ſic fidedei ꝑdiderūt. Illo igitur lumine fidei extincto. accepitab eis theſauros p̄cioſiſſimos. qͥ ẜm Bern̄. fuerūt iuſticia. mīa. pax. ⁊ veritas. que om̄s p̄cellunt thezauros huius mundi. Et ꝙ abſtulit ab eis thezaurum teſtat̉ btūsAug. ⁊ habet̉ de pe. diſ. ij. Princeps em̄ oīm vicioꝝ videns Adam de limo formatū ad imaginē dei factū. pudicicia decoratū: tēꝑantia compoſitū ip̄m ſpoliauit ⁊cͣ.Queruloſe dicere potuit illud Iob. xix. Spoliauit megloria mea. ⁊ abſtulit coronā de capite meo. Fecit etiamtriſtem poſtꝙͣ ſpoliauit eū his thezauris. qꝛ eiectus fuit de loco voluptatis. ſcꝫ paradiſi in locū miſerie. ẜm ꝙdr̄ Gen̄. iij. Emiſit eū dn̄s de paradiſo voluptatis .ſ. paradiſi in locū miſerie .i. in terrā vt oꝑaret̉ terraꝫ de quaſumptus eſt. Iō potuit dicere illud psͣ. xxxvij. Miſerfactus ſum ⁊ curuatus ſum vſqꝫ in finem: tota die ꝯtriſtatus ingrediebar. Ecce quō fur ille dyabolus in pͥmoparente noſtro adam lumen fidei ⁊ rōnis extinxit. ip̄mqꝫ meſtum fecit. Sic fuit in dilectiſſimo apl̓o Tho. in qͦ.lumen intellectus fideiqꝫ extinxit. dn̄s em̄ eū dotauit lumine intellectus. vt cū alijs apl̓is. xij. intelligeret deū ⁊hoīem qn̄ in eoꝝ oīm ꝑſona dixit Petrus. Tu es xp̄sfilius dei viui Math̓. xvj. Meruit etiā penetrare ꝓfūditatē diuinitatis qn̄ dn̄s ad ſuā interrogationē quā fecit dicens. Neſcimus quo vadis. ⁊ quō poſſumus viam ſcire? ſic rn̄dit. Ego ſum via veritas ⁊ vita. Sed qͥhoc intellexit ⁊ credidit xp̄o noluit credere ipſo pꝰ mortem abſente. Si em̄ poſt mortē xp̄m veꝝ deū credidiſſde reſurrectione nullo mō dubitaſſet. Sꝫ eſtimo ꝙ diabolus extinxit ſibi lumen intellectus ⁊ fidei. ne hͦ credens in incredulitate deperiret. Et hoc pꝫ ex noīe. Dicit̉ em̄ thomas qͣſi abyſſus ꝙ vno mō dr̄ a qd̓ eſt ſine. ⁊byſſus claritas qͣſi ſine claritate. qꝛ amiſſo lumine intellectus tenebras intelligētie incurrit. ita vt de ipſo exponi pōt illud Gen̄. j. Tenebre erant ſuꝑ faciē abyſſi. Vl̓dr̄ ab a qd̓ eſt ſine. ⁊ baſe qͣſi ſine fundamento. qꝛ ipſe baſim fide ꝑdidit. ⁊ in multa fluctuatione ꝑmanſit. Seqmittere in tenebras dubitationis. teſte Greg. in omel̓.di. Diſcipulū ſuū dn̄s poſt reſurrectionē ſuam ſic dubitare deſeruit. ſicut ante natiuitatem ſuam habere Mariam ſponſam voluit que tamē ad nuptias nō ꝑuenitNam ita factus eſt diſcipulus dubitans ⁊ palpans teſtis vere reſurrectionis. ſicut ſponſus fuit matris xp̄sſue integre virginitatis. hec ille. Accendit igitur fidemxp̄s in beato apl̓o Thoma quando eū latus ſuū palpare permiſit di. Infer digitū tuum huc: ⁊ mitte in latusmeū: ⁊ noli eſſe incredulus: ſed fidelis Ioh̓is. xx. Feciteum letū cum iubilanter clamauit. Deus meus ⁊ dn̄smeus. Ideo poteſt exponi illud Abac̄. iij. Abyſſus dedit vocem ſuam. hoc eſt thomas qui interp̄tat̉ abyſſusdedit vocem exultationis ⁊ credulitatis. Et hoc innuitex viſione xp̄i ſicut dicit. Quia vidiſti me thoma credidiſti. Sed diceret quis. Quare dicit dn̄s notanter hic.quia vidiſti me thoma credidiſti? cum ẜm Ggego. nōeſt fides vbi aliquid videtur. Quia dicit in omel̓. Fidesnō hꝫ meritū vbi humana ratio habet experimentumSi quis em̄ in die vidit rem ⁊ credit. iam potius eſt cognitio ꝙͣ fides. Quia fides ẜm apoſtolū ad Heb̓. xj. efſperandarū rerum ſubſtantia. argumentū. id eſt firmaadheſio rerum nō apparentiū. Ideo potius dixiſſe debuiſſet. quia tetigiſti. Ad hoc reſpondet Augꝰ. in originali. Ꝙ forte thomas nō tetigit xp̄i vulnera. licꝫ offere-