De cōceptiōe virginis Marie.

cuit. officio circundata charitatis. In hac regali domofuit vinea aurea. hoc eſt cor mundiſſinū charitate vndiqꝫ ornatū. in qua creuit vitis illa vera xp̄s Ioh̓. xiiijEgo ſum vitis vera de qua ꝓfluit vinū nobile. qd̓ ẜmpsͣ. ciij. Letificat cor hoīs. ⁊ a quo om̄s inebriant̉ electidei Can̄. v. Bibite amici mei ⁊ inebriamini. Hec eterna dei domus eſt ſerenata margaritis ⁊ carbunculisI Margarite ẜm naturales ſunt albe ⁊ parue. ⁊ ſignicant virginitatē cū humilitate. qd̓ ſimul habuit virsMaria. quia ſi vnam illaꝝ nō habuiſſet deū conciperenō meruiſſet. teſte beato Gre. in regiſtro. Quantūcūqꝫbeata virgo fniſſet caſta nunqͣꝫ tn̄ ꝯcepiſſet niſi humiliGtatē infimā habuiſſet. Carbunculus ẜm Iſi. lib̓. xvj. eſtlapis p̄cioſus vt carbo ignitus cuius ſplendor neqꝫ innocte vincitur nec obfuſcat̉. ⁊ ſignificat cōuerſationemſanctam ⁊ p̄fulgidam qua om̄s ſecum ꝯuerſantes illuſtrabat. ẜm illud Math̓. v. qd̓ audierat a filio ſuo. Siluceat lux veſtra corā hominibꝰ. Etiam carbūculus qͥlucet in nocte ſignificat fidem eius q̄ in ea nunqͣꝫ extincta fuit. Nam cū diſcipuli om̄s ab ea tꝑe paſſionis receſſerint. ipſa ſola luxit in fide. Qd̓ teſtat̉ eccl̓ia. que ſcꝫxiij. lumina accendit matutinis tenebraꝝ. inter que ſolū vnū ardere remanet vltimate. quoꝝ. xij. ſignificantduodecim apl̓os qͥ hoc tꝑe in fide nō luxerūt. Sed vltimū ſignificat Mariā in qua fides luxit tam in ꝓſperisqͣꝫ in aduerſis. Ecce qͣꝫſpecioſaꝫ ſibi elegit ab eterno receloꝝ habitationē cū dum nō erant abyſſi. Et hoc quoH ad pͥmū. Ꝙͣtū ad ſecundū ē notandū ẜm Iſid̓. lib̓. xxj.qͥdam piſcis eſt in mari qui de nocte exit mare. venitqꝫad litus eiuſdem. ibiqꝫ aliquādiu quieſcit quouſqꝫ rosdeſcendit. Deſcendente igitur rore aperit os ſuuꝫ. ⁊ derore ſuſcipit quantū poteſt. Uenienteqꝫ ſole piſcis ꝯcipit ⁊ generat margaritas. Myſtice ꝑ hunc piſcem inteligi poteſt beata Anna. que licꝫ in mari huius mūdi ꝑſonaliter habitat tn̄ ꝑ deſiderium exibat ad litus eternebeatitudinis di. cū psͣ. cxix. Heu mihi qꝛ incolatus meus ꝓlongatus eſt. Ideo appropinquante tꝑe gratie q̄deus humanū genus voluit redimere cōcepit hodierna die ex rore celeſti. hoc eſt ex voluntate dei qua virgoMaria ꝯcepta eſt ẜm Anẜ. vbi sͣ. veniente ſole. hoc eſtgratia ſuꝑabundans ſpūſſancti cū aīe infuſione que facta eſt viceſimaqͥnta die a ꝯceptione carnali que fuit facta hodie. Concepta eſt igitur ſpūal̓r hec ſpecioſiſſimav̓go Maria tāꝙͣ margarita alba abſqꝫ vlla macula. itavt celeſtis ſponſus ad ipſam dicere potuiſſet illd̓ Can̄t̓.I. iiij. Tota pulcra es ami. mea ⁊ ma. nō ē in te. Ꝙꝛ aiuntaliqui ob deuotionē v̓ginem eſſe ꝯceptā abſqꝫ labe peccati originalis. Quibꝰ aſſentit Anẜ. in li. de cōceptionev̓ginis dicens. Iuſticia vere fuit ⁊ oīpotens ſapientiadei ⁊ virtus mundi ſibi ex om̄i temꝑe habitaculum cōdere remota om̄i labe cōditionis humane. angelos abalijs peccantibꝰ a peccatis ſeruauit feminā ⁊ matrē ſuāfuturam ab alioꝝ exortes peccatis ẜuare voluit in eternitate ſui conſilij fixam. ſtatuit eam dn̄atricem ⁊ regināangeloꝝ eſſe ⁊ fore. Et tunc inferiorem gratiam alijs factam in ꝯſortium querimus acceptam hoīm peccatorūquaſi diceret. nequaqͣꝫ. Et ſubdit. Exiſtimet hoc quodvult argumentis ſuis. ꝓbet his que dicimus. aduerſet̉ergo donec deus oſtendet mihi aliquid dignius excellētie dn̄e mee poſſe dici que dixi. Dico quod ſcripſi nō obmitto. Et probat hoc exemplo caſtanee attende inquitSi deus caſtanee confert vt infra a ſpinis remota cōcipiatur ⁊ alatur ⁊ formet̉. nō potuit hoc dare corpori humano. qd̓ ipſe templū fecerat in quo corꝑaliter habitaret. ⁊ de quo in vnitate ſue ꝑſone ꝑfectus homo fieret.licet hoc inter ſpinas peccatoꝝ cōciperet̉ ab ipſis tamēſpinarū aculeis expers om̄ino redderet̉. quaſi diceret.vtiqꝫ potuit. Et ne ſibi aliquis obijceret illud Roma. j.Omnes peccauerūt. ⁊ egent gratia dei. Simil̓r .j. Corinth̓. xv. Sicut in Adam om̄s moriunt̉. Subdit. Cū

eminentiā gratie ⁊ vite v̓ginis conſidero. Sicut nō tointra omnia que facta ſunt ineſtimabili modo intueorita nō lege nature alioꝝ in tua conceptione deuictaꝫ fiiſſe opinor. ſed ſingulari ⁊ humano intellectui impenetrabili diuinitatis virtute ⁊ operatione ab omni peccati admixtione liberrimā. hec Anẜ. Cui ꝯcordat illd̓ v̓ginis benedicte. quod legit̉ in reuelationibꝰ Brigitte.di haberet. ſed voluntas reſiſteret deſiderio. p̄ciperetua ſuperiori cui obediendū eſſet ꝙ ꝑ obedientiā comederet. illa comeſtio maiori remuneratione digna eſſet ꝙͦieiunium. Sic per talem modum cōiunctio parentummeoꝝ fuit quando ego concepta fui ſine originali peccato. ꝙ ſicut filius meus ⁊ ego nunqͣꝫ peccauimus. itanullum cōiugium fuit quod honeſtius eſſet ꝙͣ illud dequo ego ꝓceſſi. ⁊ quando pater ⁊ mater cōuenerūt matrimonialiter plus fecit hec obediētia ꝙͣ carnalis voluptas. quia alij coniuges ꝯueniunt ex voluptate carnali. mei v̓o parentes cōuenerūt ex obedientia ⁊ p̄cepto.¶ Sed ſcito ꝙ mea cōceptio nō omnibꝰ fuit nota. Qꝛplacuit deo ꝙ amici ſui pie dubitarēt de ꝯceptiōe mea.⁊ quilibet oſtenderet zelum ſuū donec veritas clareſceret in temꝑe ordinato. Hec Brigitta. Ex his dictis pꝫꝙ maria mirabil̓r vltra omnē humanā creaturam ſinepeccato ſit concepta. Sed contra hoc eſt quaſi totus ceꝫtus ſanctoꝝ doctoꝝ ipſam ſicut ⁊ alios homines in peccato originali ꝯceptā aſſerentes. Et ad hoc ſonat Augin ſum. de pe. Et ponit̉ in cano. de ꝯſe. diſ. iiij. Firmiſſime inquit tene. ⁊ nullatenus dubites oēm hoīem ꝑ cōcubitum viri ⁊ mulieris cū originali peccato naſci. Qꝛexponens archidyaconꝰ Guido in roſario dicēs. Natiuitas eſt duplex. Una in vtero. alia ab vtero. In vtero naſci eſt aīam corꝑi infundi. Sed ex vtero naſci eſtin lucē ꝓduci ſiue ꝓdiri. Et ſubdit. ꝙ beata v̓go Ioh̓sbapti. ⁊ Hieremias originali peccato nati ſunt in vtero. Idem tenet Bonauē. ſuꝑ. iiij. ſen. di. iij. q. xxviij.ſanctificatio virginis ſubſecuta eſt originalis culpe cōtractionē. quia nulla īmunis fuit a culpa originalis peccati niſi ſolus v̓ginis filius. Et ſubdit. Sufficiunt eniꝫvirgini alie dignitates quas ſibi filius cōicauit in quibus excellit alias omnes laudes ⁊ deuotiones. Et ideonō oportet nos hoīes cōfingere ad honorē v̓ginis. qm̄nō indiget noſtro mēdacio q̄ tāplena eſt veritate. Ideꝫtenet beatus Greg. in moralibꝰ ꝙ ꝙͣplures alij quibusfortaſſis eſſet magis aſſentiendum qͣꝫ pͥmis. quia dicitAriſ. iij. Poll̓. Turba melius iudicat qͣꝫ vnus vel duoEt hoc etiam magis. vt eſtimo cedit in laudem dei. Scut in ſimili eſſet vnus ſapiens artifex qui poſſet precioſum vas facere non ſolum de auro: ſed etiam de vililuto eiuſdem precioſitatis ⁊ pulchritudinis nō magislaudaretur qͣꝫ de auro quod illam habet pulcritudineꝫpreexiſtentem. ita ſi chriſtus ſapientiſſimus artifex potuit ⁊ voluit matrem ſuam dilectiſſimam in luto orignalis culpe conceptam mundiſſimū vas facere. meo de hoc ſummoꝑe eſt laudandus. ⁊ ipſa mater miſeriordie a nobis non minus īmo maxime eſt laudanda.Sed quia dicit Ariſto. Medium in omnibꝰ eſt laudabile. Ne ideo videar ad vnam partem magis qͣꝫ ad aliam declinare. volo cum ieſu per medium illoꝝ ire. hocem̄ tenens cum primis. Si beatiſſima virgo Maria ſine originalibus eſt ꝯcepta tunc benedictus ſit deus pr̄dn̄i noſtri ieſu chriſti. qui eodem filio ſuo tammundiſſimā p̄parauit manſionē. in qͣ dignatus eſt miſericorditer. ix. menſibus habitare. ⁊ ꝙ dominus deus ſit ꝓptehoc benedictus dicit Sapiens Eccͣi. xxxij. Age conceptiones tuas. ⁊ non in delictis tuis. ſed in his omnibꝰdominū benedicito. quaſi diceret. O homo celebra conceptiones virginis que ꝓpter te facte ſunt ⁊ non in delictis tuis. hoc eſt noli temere defendere vna illaꝝ par-