Sermo

.X.

ꝯcipiūt. ſtatimqꝫ aīalia ceteraqꝫ volatilia fiunt letiora. ⁊que pͥus in cauernis latitabant exeūt. ⁊ ſe incitant mutuo ad letandū. Cum aūt campi ſe floribꝰ exornāt. magis more ſolito vociferant. ⁊ ſe ſociant pariter pullos ꝓcreando. Myſtice beata Anna eſt arbor fructifera. ramis virtutuꝫ vndiqꝫ decorata. ita vt dicere poſſit illuoEcc̄ͣi. xxiiij. Ego quaſi therebintus extendi ramos meos. ⁊ rami mei honoris ⁊ gratie. Hec igitur tꝑe grativeniente ꝯcepit in ſe humidiſſimā virginē Mariā humidā in gratijs. nō in carnis ꝯcupiſcentijs qͣꝫuis nō ꝓtunc. tamen poſt anime cū coꝑis vnione. q̄ facta eſt ẜmcurſum nature triceſimaqͥnta die a carnali cōceptione.qꝛ circa tale tp̄s fetus femine ẜm ph̓os in vtero aīatur⁊ tunc ꝑ diuinā gr̄am fuit quaſi flos pulcerrimus p̄ordinata. vt dicere potuiſſet illud Cant. v. Ego flos cāp⁊ lilium cōuallium. Ideo nos xp̄ifideles debemus merito gaudere. ⁊ ꝯceptionem illam dignis laudibꝰ extollere ⁊ leti celebrare. Ad qd̓ hortat̉ deuotus doctor. ⁊ p̄cipuus beate virgīs amator Anẜ. in legenda ſua in hodierna omel̓. di. Sicut fratres chariſſimi in ſancta eccleſianatiuitas ſanctiſſime virginis marie colitur ⁊ venerat̉Sic debet coli eius ꝯceptio. Niſi em̄ ꝯciperet̉ etiaꝫ nūꝙͣ naſceret̉. in ſenſu dei concipit̉ ⁊ naſcit̉. Sicut em̄ acſaluandū genus humanū olim neceſſaria fuit eius natiuitas. ſic neceſſaria fuit eius ꝯceptio. Niſi eā ꝯciperet̉redemptio mundi nunqͣꝫ naſceret̉. in ſenſu dei ꝯcipit̉naſcitur. īmo ſi diuina ratio perſpicit̉ ſpiritalis ꝯceptionis dies eius maior fore approbat̉ qͣꝫ natiuitas. Et ſubdit. Erubeſcent om̄ino inſenſati. qͥ tantū diē tanta myſteria ⁊ ſacramenta tenebris ignorantie excecati. Ideoreſpuūt celebrare ꝙ viri ac mulieris copulā in ꝯceptiōebeate Marie virginis extitit. ſi eius ꝯceptionē eo ꝙ carnalis extitit copula ſtultis nō placeat hodie celebrare diem illam. ⁊ noctem qͣꝫuis ſit incognita. ⁊ tp̄us ⁊ horam.tn̄ ſpiritalis ꝯceptio eius hodie celebrare delectat. quiaipſe animaꝝ creationem animam ſue matris dignaꝫ ⁊ſanctiſſimā corpori virginali eius angelis miniſtrantitibꝰ cōpulauit. hec ille. Qd̓ etiam hoc feſtum ꝯceptiōisſit cū gaudio celebrandū. monet Sapiens Eccͣi. xxxij.Bdi. Precurre autē pͥor in domū tuā ſcꝫ mortalem. ⁊ illicaduocare. illic lude. ⁊ age cōceptiones tuas. ſcꝫ ꝓpter tefactas. ⁊ in his om̄ibꝰ benedicito qͥ te inebriat bonis tuis. vbi per ludum intelligit tripudiū quo letatur aīa īactu deuotionis. has recolendo ꝯceptiones. De qua:vna dicūt verba p̄fata. Nec dum erant abyſſi. ⁊ ego iāꝯcepta eram. In qͥbus duo tanguntur. Primo electiovirginis eternalis. ibi. Nec dū erant abyſſi. Secundoꝯceptio mirabilis virginis. ibi. Et ego iam ꝯcepta erāC ¶ Circa pͥmū notandū. ꝙ in ciuitatibꝰ regalibus velimꝑialibus talis extat ꝯſuetudo. Cum audiunt velcipiunt imperatorē aut regem eos valde benigniter vſitare. ⁊ de anguſtijs hoſtium liberare. tunc longe ſolētſibi eligere condignā beneqꝫ ornatā manſionē in qͣ decenter receptus mitior apparebit. Spūaliter munduꝫiſte eſt ciuitas imꝑialis quā ſummus imꝑator ⁊ rex regum fundauit. ⁊ creauit celum ⁊ terram. Ideo iure fundationis ad ip̄m ciuitas iſta expectat. ſicut psͣ. teſtatur.On̄i eſt terra ⁊ plenitudo eius. Ad hanc ciuitate m iſteceloꝝ imꝑator varios nuncios miſit aduentū ſuū ciuibus nunciare. Quoꝝ vnus fuit fidelis Zacharias. quait eiuſdem. ix. Ecce rex tuus venit tibi māſuetus. Alius fuit Malachias qͥ nunciauit dicens. Veniet ad tēpſum ſuum dn̄ator dn̄s quē vos queritis Malachie.iij. Tercius fuit Aggeus. qͥ retulit. Ueniet deſiderabilis cunctis gentibꝰ Aggei. v. Audientes igit̉ ciues aduentū tāpotentiſſimi regis ꝓpter bonū eoꝝ miſericorditer venientis. quia vt habetur ex ſymbolo NycenoIpſe ꝓpter nos hoīes ⁊ ꝓpter noſtram ſalutē deſcenditde celis. Idcirco ex omnibꝰ hominibꝰ vnā ſibi digniſſimā elegerūt manſionē virginem Mariā qua excepta

nemo dignus fuit ſuſcipere taleꝫ regem. Et dixerūt adeam hoc qd̓ ibi canit̉. O filia ſyon adorna thalamū tuū⁊ ſuſcipe regē xp̄m. Et nō ſolū ipſi ciues ſibi hanc manſionē elegerūt. īmo verius ipſe ſibi p̄elegit ante mundiꝯſtitutionē. ⁊ hodie concipi voluit que tamen ab eterno ꝓuiſa fuit. Recte ſicut ſapiens architector volensdomū regiam ꝯſtruere diu in mente ſua p̄concipit anteqͣꝫ ipſam erigit ſeu ad eſſe ꝓducit. vt nihil rex aliquidinueniat qd̓ oculis ſuis diſpliceat. Sic fec̄ celeſtis architector ſapientiſſimus pater volens erigere domū ſpecioſiſſimā ꝓ filio ſuo. qͥ ẜm psͣ. Eſt rex magnus ſuꝑ oēmterram. Qui ante ꝯcepit eam in mente ſua diuina. quēadmodū gl̓iatur de ipſa in verbis preaſſumptiū. Necdū erant abyſſi ⁊cͣ. vt eſſet thalamus dei. Ip̄a virgo digniſſima ꝑ domū Pori regis indoꝝ aptius eſt p̄figurata. de qua legit̉ in hyſtoria magni regis Alexandri. UHec erat inquit firmiter ſtabilita. quia in ipſa erant columne auree exciſe. ⁊ parietes domus erāt veſtiti laminis aureis. Uinea aureaqꝫ pendebat inter colūnas. cūius folia erant aurea. ⁊ racemi criſtallini. quibꝰ impoſiti erant gēme ingnite. ⁊ ſmaragdine. Omnes etiā manſiones que erant in eo: ornate erant margaritis ⁊ carbunculis. que ianuas habuit de ebore albo. Taliſqꝫ domus fuit ſancta maria ⁊ nō ſolum cōmunis ſꝫ regalis.Quia ſcimus ꝙ temꝑe ꝑſecutionis hoſtiū ⁊ temꝑe magne neceſſitatis refugiū habent hoīes ad domus precipue regales in quibꝰ ab inimicis tueant̉. Sic om̄is hōqui refugiū habet ad ipſam quando eſt in maxima ſuneceſſitate. ſcꝫ in fine vite demonibꝰ ꝑſequentibꝰ ſuatectione ab illa liberatur. Et hoc patet ꝑ exemplū. Quidam monachus ſeruiuit deo ⁊ beate virgini in ordine.xxx. annis. ⁊ grauiter cepit infirmari. Cūqꝫ iam vellet Eexpirare. venit ad eum demonū multitudo querentesaīam eius. Quod cū vidiſſet cepit clamare. ve mihi ꝙvnꝙͣ natus ſum. Ue mihi ꝙ vnꝙͣ ordinē intraui. melius mihi eſſet fuiſſe ranā. Fratres aūt audiētes clamorem corā eo orantes cōuenerūt. ad quē accedens ſeniorſuus dixit. O pater qͣre iſta dicitis cū fueritis ſemꝑ bonus hō. dicite ergo poſt me hec verba. Maria mr̄ gr̄omr̄ miſericordie: tu nos ab hoſte ꝓtege. in hora mortisſuſcipe. Qd̓ cū dixiſſet ⁊ modicū iacuiſſet. cepit dicere.Bene mihi ꝙ vnꝙͣ natus fui. Bene mihi ꝙ vnꝙͣ ordinē intrani. Frēs v̓o audientes tā ſubitam mutationēceperūt q̄rere qͥd hͦ eſſet ꝙ tāblaſpheme clamaſſet. rn̄dit. Iō clamaui. qꝛ demones infiniti venerūt volentesaīam meā raꝑe. Sed cū dixiſſem or̄oem p̄dictā: ⁊ refugiū habuiſſem ad Mariā. ſtatim venit ad me mr̄ mīe.ad cuius aduentū oīs receſſit ml̓titudo demonū. ⁊ mōme ad ſuū ꝯuiuiū īuitauit. ⁊ ſic ſpm̄ emiſit. ⁊ ſaluatꝰ eſtab hoſtibꝰ ſuis in gl̓oſa domo. Iſta domꝰ regalis ita firmit̓ fuit ſituata colūnis aureis. ⁊ hͦ ſuꝑabūdantibꝰ gēmis. quia in vtero fuit p̄ſeruata. ꝙ nec a vento ſuꝑbienec a ꝑſecutiōis tēpeſtate deijci potuit. neqꝫ in aliquodcadere pctm̄. qꝛ in ſua ſpāli cōceptione tāta copioſitasgr̄e ſibi collata fuit. q̄ ẜm btm̄ Bern̄. Non ſolū ortumſanctificauit. ſꝫ deinceps īmunē cuſtodiuit. ꝙ nulli hominū in vtero eſt collata ſanctificatio. Hieremias fuitin vtero ſctīficatus Here. j. An̄qͣ exires de vulua ſctīficaui te. Sꝫ huic datū eſt ꝙ nō potuit mortal̓r peccarepoſt ſctīficationē: ſꝫ bn̄ venialiter. Iō dicit Hiere. xv.ve mihi mr̄ mea qͣre me genuiſti viꝝ rixe. viꝝ diſcordiein vniuerſa terra. Iō legit̉ de Ioh̓e bapti. Luc̄. j. Quiſpūſctō fuit repletꝰ adhuc in vto mr̄is ſue. Attn̄ canit̉ ⁊ipſo. Antra deſerti teneris ſb̓ annis ⁊cͣ. Marie aūt vltra hoc collatū eſt. ꝙ nunqͣꝫ peccauit venialiter. qd̓ fuiſgr̄e magne ſignū ꝙ nō ſolū vulnꝰ nature ſanaret. ſꝫ etiam ipſam naturā ſuꝑ oēm legē nature extolleret. Ipſaaūt eāt veſtita lamīs aureis diuīe charitatꝭ. teſte hiero.in ẜmōe. Beata inqͥt mr̄ dei cuiꝰ cādor v̓ginitatꝭ ſicut