De ſancto Nicolao.
regione multi ſunt reges. qꝛ oēs electi ⁊ electe ſūt reges⁊ regine. Iō clamat ad ipſos deuotus doctor amādusin horal̓. ſapīe. lib̓. j. c. xj. d. O vos celeſtes pͥncipes.nobiliſſimi reges. o imꝑatores. o filij dei excelſi. diuineꝯſortes nature. ⁊ ꝙͣuis ibi ſunt om̄es reges ⁊ regine. tn̄ibi p̄ om̄ibꝰ rex xp̄us. in cuius femore ſcriptū eſt rex regum ⁊ dn̄s dn̄antiū Apoc̄. xix. Et reginaꝝ regina v̓gomaria. que ẜm Bonauē. mirabiliter oīm ſpūum mentes letificat. ⁊ miro ⁊ ineffabili gaudio oēm beatam creaturam inebriat. Quis cogitare poterit quātū gaudiūgenerat illa mater mīe. regina pietatis ⁊ clementie. certe nullus excogitat hō. Ibi ſunt lapides p̄cioſi. ſicut canit̉. Urbs beata hierl̓m. Qꝛ ibi ſunt berilli puriſſimi.hoc eſt angeli puri. Ibi ſunt criſopaſſi. ſcꝫ patriarche etꝓph̓e ẜm ꝙ dr̄. Criſopaſſus tenebras ꝓdit ⁊ lucē celat.Sic patriarche fuerūt in tenebris ⁊ veniente luce defecerūt. Ibi ſunt carbūculi .i. apl̓i qͥ in tenebris lux erantpctōꝝ ſuis exemplis ⁊ doctrinis. Ibi ſunt adamantesſcꝫ martyres. qui nullo ferro perſecutionū: nec igne tribulationū frangi potuerūt. ſed ſolo ſanguine Ieſu xp̄iIbi ſunt margarite cādidiſſime virgines q̄ oēm celeſtēexornant regionē. Iō dicit Amandus. lib̓. ij. c. ꝓut sͣ.Ibi ſctī apl̓i cū ſūmo amore ī iudicio reſidēt ptāte. Ibiꝯfeſſores radiant igneo fulgore. Illic virgines micantniueo candore. Cui ꝯſonat Ciprianus lib̓. de moralitate. Illic inquit apl̓oꝝ chorus gl̓ioſus. Illic ꝓph̓aꝝ exitantiū numerus. illic martyrū innūerabilis ppl̓us ocertaminis ⁊ paſſionis victoriā coronatus. Illic triumphantes virgines. illic remūerat miſericordes. hec Cipͥanus. In hac religiōe beatitudīs nullus eſt languor.nec vllus dolor ibi. nec capitis ſentiemus dolorem. neccorꝑis quātūcūqꝫ languorē. qꝛ abſterget deus omnē lachrymā ab oculis ſanctoꝝ. ⁊ iam nō erit amplius. neqꝫluctus. neqꝫ clamor. ſꝫ nec vllus dolor. qꝛ pͥora abieruntApoc̄. xxj. Iō dicit b. Aug. in ſer. de nati. xp̄i. Ibi nulla erit triſticia. nullus labor. nullus dolor. nulla mors. ſꝫperpetua ſanitas ꝑſeuerat. Ibi nō eſt eſtus ſolis. ſꝫ oēselecti qͦtidie reſpiciūt in veꝝ ſolē xp̄m. quē om̄es angelideſiderāt ꝓſpicere. j. Pet̓. jͣ. Ad ꝓpoſitū b. Nico. Abijthodie ꝑ mortē p̄cioſam in illam regionē gl̓ioſam. vt acciꝑet eam in ſuā ptātem. Iō multū honorifice ꝓceſſitp̄cedentibꝰ cantoribꝰ. ⁊ hi fuerūt ſancti angeli. qͥ cū celeſti armonia aīam in eandē cū laudibꝰ deduxerūt. IuxͣEſa. lv. Montes ⁊ colles cantabūt corā eo laudē. ⁊ oīligna regionis plaudent manu. Per montes intelligūtur maiores angeli vt cherubin ⁊ ſeraphin. Per collesminores angeli. Per ligna religionis aīe ſanctoꝝ. De cbus dr̄ in pͣsͣ. j. Et erit tanqͣꝫ lignū qd̓ plantatū eſt. Inaccenſu ſiue in ꝓceſſu aīe beati Nicolai montes ⁊ colles cantauerūt ⁊ ligna regionis plauſerūt. ⁊ om̄s angeli maiores ⁊ minores. ⁊ om̄s aīe ſanctoꝝ ei in occurſuꝫvenientes ip̄m cum leticia ⁊ laudibꝰ receperunt. Ideolegitur in legenda. dū in celū duceret̉ celeſtis cantilenaa terreſtribꝰ eſt audita. vt impleret̉ illud Eſa. xxiiij. A finibꝰ voces audiuimus gl̓iam iuſti. In iſta regione ipſenunc accepit regnum decoris ⁊ dyadema ſpēi de manidn̄i. In quo iuſti imꝑpetuū viuūt. ⁊ apud dn̄m ē merces eoꝝ Sap̄. v. Et hoc qͣꝫtū ad ſecundū. Ꝙͣtū ad terciū cōmendat̉ btūs Nico. a miraculoſa reuerſione cuꝫdr̄. ⁊ reuerti. Circa qd̓ ſciēdū. rex terreſtris qͥ obtinet victoriā regnū aliquod acquirēdo ſolet ẜuis ſuis ⁊ militibus dona largiflua impartiri. vt eo fortius ad ſibi ẜuiendū animent̉. Et hoc legit̉ in hyſto. Alexan. magni qͥcircūiens mundū multa regna ſibi ſubiugauit. ⁊ quotiens regnū aut ciuitatē acquiſiuit totiēs militibꝰ ſuis rapinā tribuit. ⁊ ſic ipſos ad pugnandū aīauit. Et vt ineadem legit̉ hyſto. cū darius rex ꝑſaꝝ audiret aduentūAlexā. ſcripſit ſibi de ml̓titudine perſaꝝ. ꝙ harene maris equarent̉. ⁊ ꝙ tantū aurū eſſet in perſia vt ſolis vin
ti ſunt. Quibꝰ ille. Nolite ꝯtriſtari nimis in v̓bis epl̓ehuius. an neſcitis ꝙ canes multū latrantes nullū effectū faciūt. Credamus ꝙ hec epl̓a dicit veritatē. ſꝫ opuseſt nobis fortuna ⁊ ſtrenue pugnare cū illis. ⁊ nō inuacuū. qꝛ diuitie illoꝝ cōpellunt nos pugnare. Myſtice tAlexandrū intelligere poſſumus b. Nico. Recte em̄cut Alexander pugnauit cōtra hoſtes ſuos ſine terroqͣſi leo qͥ nō deuiat. Ita b. Nico. contra tres hoſtes pugnauit. mundū. carnē. ⁊ dyabolū. ipſoſqꝫ ab om̄i terrore ſuꝑauit. Ita vt de ipſo exponi pōt illud Prouer. xx.viij. Iuſtus qͣſi leo cōfidens abſqꝫ terrore eſt. Et ꝓptihanc victoriā obtinuit regnū. De qͦ canit̉. O qͣꝫgl̓ioſieſt regnū in quo cū xp̄o gaudent oēs ſancti amicti ſtolis albis. ⁊ ſequunt̉ agnū quocūqꝫ ierit. Idcirco morAlexandri donat ſuis famulis nō auꝝ vel argentū. ſedceleſte p̄miū. ẜm qd̓ canit̉ de ipſo Btus Nicolaus iamtriūpho potitus vouit ſuis famulis p̄bere celeſtia commoda. qͥ toto corde poſcūt eius petitiones. Ꝙͣuis eniꝫregnat in hoc regno gl̓ioſo. tn̄ reuertit̉ ad ſuos faml̓osꝑ oꝑationē miraculoſam eis de ẜuitio ſuo faciendo recōpenſam. Iō refert Methodius ⁊ Ioh̓es ſupradicti.ꝙ qͥdam vir ꝓ amore filij ſui ad litteras adipiſcendumreſtum ſancti Nicolai ſolenniter annuatim celebrauit.Quadā em̄ vice ꝯuiuiū p̄parans multos clericos inuitauit. Uenit igit̉ dyabolus in ſtatu ꝑegrini vel habituelemoſynā ſibi dari petijt. qd̓ audiens pater filiuꝫ miſitvt ei elemoſynā portaret imꝑauit. Iuit puer. ſꝫ peregrinū nō inueniens inſequit̉ abeuntē. Cūqꝫ ad quendamvicū ꝑueniſſet. apprehendens dyabolus puerū ſtragulauit. qd̓ audiens pater vehemēter ingemuit cortulit ⁊ in thalamo collocauit. cepit p̄ dolore ac p̄ amodicere. fili dulciſſime quō eſt nobis. O ſancte Nicolaeheccine eſt merces laboris ⁊ honoris quē tibi diu exhibui. Et cuꝫ hec ⁊ alia ſimilia dixiſſet. ſtatim puer qͣſi deſomno euigilans oculos aperuit ⁊ ſurrexit. Ecce quōremunerat ſuos ſeruitores. Et hoc quo ad terciū.¶ Sermo tercius De eodem.Ver īgenioſus erā. ⁊ ſortitus ſum aīam bonam Sap̄. viij. Ariſto. li. ix. Aaīalium dicit. ꝙ aliqui pulli aquile adhuc iuuenes exiſtentes limpide ſolē intuent̉. ⁊ nec oculi eoꝝ lachrymāt̉qꝛ ẜm eundē ⁊ ſanctū Amb̓. in hexam̄. Aquila ipſa ipſos iuuenes in vnguē ſuſpenſos radijs obijcit ſolis. vtſic ꝯſueſcant in iuuentute ſolem intueri. Moraliter perpullos aquile pn̄t intelligi adoleſcentuli. Hi dicunt̉ iniuuentute hr̄e reſpectū ad xp̄m veꝝ ſolem iuſticie. ⁊ vanitates mundi dimittere. qꝛ bonū eſt viro cū portauerit iugū dn̄i ab adoleſcentia ſua Tren̄. iij. Et hr̄. xij. q. j.Om̄is etas ab adoleſcentia in malū ꝓna eſt: ẜm Aug.Io debent ꝑentes more aquile pueros ſuos inſtruere.Et quō ſint inſtruendi docꝫ doctor Egidius romanus Bin lib̓. de regimine pͥncipū dicens. ꝙ a pͥmo ſeptennioinſtruant eos verba. ſcꝫ bona loqui. ⁊ nō turpia. qꝛ iuuenilis etas ad hoc inclinat̉. Et vt indicent eis vt relinquāt mendaciū. ⁊ adhereant veritati que eſt laudabilisẜm Ariſ. iiij. Ethic̄. qꝛ dicit poeta. Qd̓ noua teſta capiinueterata ſapit. In ſecūdo autē ſeptēnio inſtruere debent illos in aliquibꝰ artibus ẜm doctrinā Cathonis.Cū tibi ſint nati nec opes tunc artibꝰ illos. Inſtrue. vtpoſſint inopem defendere vitā. Et in hoc ſeptennio ſicut in pͥmo ne videāt turpia ſunt cohibendi. qꝛ ſicut nōdecet eos turpia loqui. ſic nec videri. Rōem ponit Ariſto. vij. Poll̓. Om̄ia pͥma amamus magis. Et ſic quepͥmo inſpiciunt̉: cuꝫ maiori āmiratione inſpiciunt̉. Ahoc magis mēorie retinent. Sed tunc a decimoquartoanno cū ꝑfectū hn̄t vſum rōnis docendi ſunt quō ſint