Sermo.VII.

de te expetā verberibꝰ ⁊ flagellis. Quadaꝫ die cum illeabeſſet: fures veniūt ⁊ oīa ſibi rapiūt. ⁊ ſolam imaginēdereliquerūt. Iudeus aūt veniēs. ⁊ ſpoliatū ſe vidensimaginē alloquit̉ di. Dn̄e Nicolae nōne in domo meapoſui te vt res meas a latronibꝰ ſeruares? cur hoc facere noluiſti. ideo ꝓ raptoribꝰ penā lues. Arripiens autēimaginē dure eam verberauit: ⁊ dire flagellauit. Mirares. Diuidentibꝰ furibꝰ qd̓ rapuerūt. ſpūs dei tanꝙͣ inſe verbera excepiſſet apparuit di. Cur tādiu ꝓ vob̓ flagellatus ſum?: cur ita crudelit̓ verberatus? ecce quō corpus meū luit. Ecce qͣliter effuſione ſanguinis rubet. ꝑgite cito: ⁊ cuncta reddite q̄ rapuiſtis. alioqͥn oīpotentis dei ira in vos deueniet. ita vt ſcelus vr̄m in mediuꝫpublicet̉. ⁊ quilibet vr̄m ſuſpendiū patiet̉. Ad quē ilQuis es tu qͥ nobis talia loqueris? Quibꝰ rn̄dit. Eſum Nicolaus ſeruus Ieſu xp̄i quē iudeus ille ꝓ rebſuis quas ſibi tuliſtis tāgrauiter flagellauit. Territi aciudeū veniūt. miraculū referūt ab eo qd̓ magnū feceraaudiūt ⁊ cuncta reddūt. Sicqꝫ ⁊ latrones redeūt in viārectitudinis. ⁊ iudeus viam amplectit̉ ſalutis. ¶ Secūdo beatus nicolaus fuit hūilis in p̄laturis nō appetendis. nō em̄ ad p̄laturas ſicut nūc faciūt aſpirauit. qd̓ pꝫex hoc. qꝛ inuitus eſt ad ep̄m electus. Nam cuꝫ fuiſſetoſtenſus eſſe dignus ep̄ali dignitate ꝑ vocem lapſamde celo ſicut canit̉. O paſtor eterne. ⁊ clemēs o bone cuſtos vſqꝫ dignū ep̄atū nicolaū oſtendiſti tuū famulū. ⁊ille ep̄s pͦ foribꝰ eccleſie excubaret. vt pͥmū venientē eligeret. Cū veniſſet de noīe q̄ſiuit. Ille aūt vt erat hūilis⁊ columbina ſimplicitate plenus. inclinato capite dixit.Nicolaus vocor ſanctitate vr̄e ẜuus. Quē in eccleſiamducentes vt in dignitate ſublimarent: plurimū renitebat. qͥ ſciuit illud dictū b. Bern̄. de regiminibꝰ. Nūꝙͣin honore ſine dolore. in p̄latione ſine tribulatiōe. in ſb̓limitate qͥs pōt eſſe ſine vanitate. Sed licꝫ reniteret fuit tn̄ magnifice ſublimatus. Quia dr̄ in cano. in ſcriptiris. viij. q. j. Locus regiminis negandus eſt deſiderantibꝰ. ⁊ offerendus eſt fugientibꝰ. Tercio b. Nico. liberalis fuit in elemoſynis tribuendis. largiter em̄ elemoſynas tribuit. vt habes sͣ. ſer. p̄cedente. Nam perpendit illud b. Hiero. dictū qd̓ ponit Aug. in epl̓a de morte Hiero. Nemo ſe excuſans dicit. nō habeo qͥd fratripauꝑi tribuā. Si veſtimentū vel aliquid vltra extremāneceſſitatē poſſides. ⁊ pauꝑi indigenti nō ſubuenis fuies ⁊ latro. Sumus em̄ dilectiſſimi filij in rebꝰ tꝑalibusſoluꝫ diſpenſatores. ⁊ nō poſſeſſores. qd̓ ſuꝑeſt ſuꝑfluūfratris eſt indigentis. Et ſubdit di. Diceres forte miſemeū eſt. nā mei hoc dimiſerūt ꝑentes. Sed ſi hoc ꝑentes dimiſerūt: quō potuerūt tibi dimittere qd̓ ſuū nonerat. a qͦ habuerūt. aut qͥs dedit eis. qͥd in mundū portauerūt venientes? qͥd recedentes deferūt? Certe quieꝝ poſſidemus. in die iudicij corā ocl̓is diuine iuvindictā exclamabāt. Qui hꝫ aures audiendi audiat. Qui mihi credere nō vult. heu ꝙͣgrauiter ſciet cūdiuitie ſue tranſierūt in egeſtatē. Hec ſunt verba beat.Hiero. Iō b. Nicolaus diuitias a parentibꝰ ſibi derelictas tanqͣꝫ nō ſuis parentibꝰ ē largitus. Et ſic dr̄. ipſeeſt qͥdam ſingularis hō ꝓpter vicioꝝ pͥmordialē ſubpeditationē. hoīm ſpecialem inuocationē. ſuoꝝ finalē ſubuentionē. Ipſe in pͥmordio etatis ſue ꝯtra vicia triumphauit. ideo dr̄ a nicos qd̓ eſt victor. ⁊ laus qd̓ eſt ppl̓ꝫinde nicolaus qͣſi victoriā ppl̓i ⁊ vicioꝝ. qꝛ plura ſunt ⁊vilia qd̓ tn̄ rarū eſt valde in pueris aut adoleſcentibusqꝛ dicit Iſid̓. in epl̓ari. In ꝑiculoſis ſemꝑ ipſa adoleſcētia canibꝰ verſat̉. nunc em̄ fluctuando diuerſimode ꝑiclitat nunc tumultuādo ad vanitates innūeras incitat̉M Ipſe etiam b. Nico. ab om̄ibꝰ xp̄ifidelibꝰ p̄ om̄ibꝰ alijsꝯfeſſoribꝰ ſpecialiter inuocat̉. ⁊ nō ab illis ſolum. ſꝫ etiaꝫa ꝑfidis iudeis. Iō refert machodius pr̄iarcha. Quidāa iudeo ſummā pecunie mutuauit. ⁊ cū nō hr̄et fideiuſſorem. ſuꝑ altare ſancti Nico. iurauit qd̓ ⁊ ille cōſenſit.

tenente illo diu pecuniā. iudeus eā poſtulauit. Sꝫ iſtiaffirmat ſibi tradidiſſe. trahit eū ad iudiciū ⁊ iudicialit̓fecit ſibi iuramentū. veniēs baculū auro impleuit. ⁊ iurando iudeo tradidit dicens. ꝙ ſibi plus ꝙͣ deberet reddidiſſet. Facto iuramento baculū repetijt. Rediēs aūtin quodā biuio. ſomno oppreſſus corruit. queꝫ curruscū impetū necauit. ⁊ baculū fregit. ⁊ auꝝ effodit. Iudeus aut hoc audiens ꝑterritus venit. ⁊ fraudem vidit.Cūqꝫ a multꝭ ſuaderet̉ vt auꝝ ſumeret: noluit. niſi defunctus b. Nicolai meritis ad vitā rediret. aſſerens ſeſi hoc fieret baptiſmū ſuſcepturū. Cōtinue qͥ defunctꝰfuerat ſuſcitat̉. ⁊ iudeus baptizat̉. Ipſe em̄ etiā beatusNico. ſubuenit ſuis famulis ⁊ famulabꝰ. tuendo eos.demonibꝰ. ⁊ collocando in celeſtibꝰ. Iō canit̉ de eo Batus Nicolaus iam triūpho potitus vouit ſuis famulp̄bere celeſtia cōmoda. Dicit̉ etiā b. Nico. nobilis ꝓpt̓fallacie aut mendacij euitationē. mundicie ꝯſeruationēauaritie deteſtationē. Solent em̄ boni nobiles eſſe veraces in verbis. Iuxͣ illud Prouerb̓. xvij. Non decentſtultū v̓ba cōpoſita. nec pͥncipē labia mendacij. Ita b.Nico. fuit verus in verbis. ⁊ pōt de eo exponi illud. j.Regū. ix. Eſt vir dei in ciuitate hac nobilis. om̄e qd̓ loquit̉ abſqꝫ ambiguitate venit. Solent em̄ nobiles eſſemūdi. quia nobilia aīalia in locis mundiſſimis cōmorant̉. ſꝫ porci in luto delectant̉. Iō legit̉ in geſtis ph̓oꝝcū qͥdam īmundus corā qͦdam ph̓o diceret ſe libētiuscū mulieribꝰ ꝙͣ cū ph̓is cōmorari ille rn̄dit. Et ſus libentius in ſceno gaudet ꝙͣ fonte ſereno. Et rōe illius btūsNico. ẜuauit mundiciā. qꝛ ſciuit eſſe ſcriptū Prouerb̓.xxij. Qui diligit mundiciā ꝓpter verba labioꝝ. habebitamicū regē. Solent etiā nobiles eſſe liberales. ſicut refert ſorconius de tyto imꝑatore qͥ fuit ita liberalis ꝙ dixit. nō oportet a conſpectu pͥncipis quēꝙͣ triſtem abſcedere. Iō ⁊ de Alexandro legit̉. qͥ cuidā petenti vrbemdare p̄cepiſſet. ⁊ ille ſibi nō ꝯuenire diceret. rn̄dit. nō cōſidero qͥd deceat acciꝑe. ſꝫ qͥd me deceat dare. ita b. Nico. fuit liberalis auariciā deteſtando. qꝛ auꝝ liberaliterexpendit indigenti. Hoc ad pͥmū. Ꝙͣtū ad ſecundumcōmendat̉ a gl̓ioſa deceſſione. Circa qd̓ notandū quando dn̄s terre ꝓficiſcit̉ in regionē remotā acciꝑe ipſaꝫ inſuū dn̄ium ſiue poteſtatē gl̓ioſe ſolet incedere. cum magno comitatū. p̄cedētibꝰ cantoribꝰ ⁊ tibicinibꝰ. vt hōiesregionis ſiue incole eiuſdē videntes eius gl̓ioſum aduētū cū gaudio ſuſcipiant ⁊ honorent. Myſtice ꝑ hanc regionē longinquā intelligit̉ celeſtis regio. de qͣ b. Bern̄.in ſer. de ſpūali negociatione. O regio ſublimis ⁊ plenadeliciaꝝ ad te ſuſpiro de valle lachrymaꝝ. ꝑambula aīaſpūalem regionē oculis deſiderioꝝ. ⁊ vide regem ſtipatū. legionibꝰ angeloꝝ ſanctoꝝ agmībꝰ ornatū. ſuꝑbosdeponentē. ⁊ huiles exaltantē. ⁊ dic. Beati qͥ habitantin domo tua dn̄e. hec bern̄. Iſta regio gaudioſa aliquāhꝫ ꝯuenientiā cū india regione q̄ inter oēs regiones orbis ẜm Iſid̓. lib̓. xv. eſt maior ⁊ opulentior. multos hn̄sreges ditiſſimos. quoꝝ aliqui hn̄t qͣtuor milia armatorū. Ibi ſunt lapides p̄cioſi. berilli. carbūculi. adamātes⁊ margarite. Ibi ẜm Pli. in ſpe. na. lib̓. vj. Sunt hoīesqͥ nec dolore oculoꝝ. nec dolore dentium languoribꝰ afficiunt̉. nec ab īmoderato calore ſolis eoꝝ corꝑa ledunt̉ſꝫ ab ortu diei vſqꝫ ad occaſū ſtant in calidiſſimis harenis. ⁊ ſolem īmobilibꝰ oculis intuent̉. O ſi hoc dicit̉ deterrena regione. multomagis de celeſti q̄ eſt oīm maxīaregionū. De hoc dicit Bern̄. ꝙ regio celeſtis eſt tāmagna. ꝙ ſi om̄s hoīes a pͥmo hoīe vſqꝫ ad vltimū iuſtuꝫſaluarent̉. adhuc quilibet ꝓ ſua ꝑte maiorē locū obtineret qͣꝫ eſt totus mundus. Qd̓ cognoſcens ꝓpheta Baruth eiuſdē. iij. O iſrael qͣꝫmagna eſt domus ⁊ ingenslocus poſſeſſionis eius. ibi ẜm Eſa. xxxij. ſedebit ppl̓sin pulcritudine pacis. in tabernaculis fiducie. ⁊ in reqͥeopulenta. hec regio celica eſt oīum opulentior. quia ẜmꝓph̓am psͣ. cxj. Gl̓ia ⁊ diuitie in domo eius. Et in hacB B