De ſancto Nic olao.

monacho qui magne eſtimationis habebat̉. Sꝫ tamēcum ſe cum fratribꝰ ieiunare demōſtraret. occulte marducare ꝯſueuerat qd̓ fratres neſciebant. Ueniente artem egritudine omnes fratres ad ſe iuſſit ꝯgregari. Etilli a ſe aliquid delectabile magnum crediderūt audire.Uenientibꝰ aūt illis cōpulſus eſt tremens dicere. Qn̄me ieiunare credebatis vobiſcum. occulte comedebaꝫ⁊ nūc draconi datus ſum ad deuorandum: qui caudaſua genua mea ⁊ pedes meos colligauit. Caput v̓o meum intra os ſuum mittens ſpm̄ meum ebibens trahiquibꝰ dictꝭ ſubito expirauit. ¶ Tercio beatus Nicolaus oliue comparat̉ ꝓpter oleum. de quo referunt certinaturales. Qui oleum tenuerit in ore ſuffocari aut ſulmergi non poterit. vel ſi ſub aqua fuerit ſuꝑnatabit. vtait Fontiniꝰ. in de ſtatu vniuerſi. Rō ē. nā oleū ſucceſſue miſſum aqͣs diuidit. Et ſic ip̄e qͥ ſubt̓ aquā fuerit reſpirat. qd̓ pͥncipal̓r ītelligit̉ de oleo lini. ait etiā PapiasSi qͥs intͣ aquā merſus oleū priꝰ in ore incluſū in aquāemerſerit. clariora facit que in fundo aque tenent̉ ⁊ patent oculis ſuis faciliꝰ. Sic homo qͥ fuerit in aquis tribulationum. ⁊ beatum Nicolaum in ore ꝑ inuocatōeꝫtenuerit. a tribulationibꝰ abſorbi nō poterit. Itaqꝫ ꝯfidenter pōt dicere illud psͣ. xc. Clamauit ad me ⁊ ego exaudiam eum. cum ipſo ſum in tribulatione: eripiaꝫ ei⁊ glorificabo eum. Et hoc patet de tribꝰ pͥncipibꝰ ip̄minuocantibꝰ quos de morte ad quam ꝑ conſtantinumerant iudicati liberauit. Etiam ſi aliqͥs in aquis marisfuerit. ⁊ be. Nicolaum inuocauerit ſubmergi nō poterit. ſicut hodie cantatum eſt. Quadam die tempeſtat.ſeuiſſima quaſſati naute ceperūt ſctm̄ Nicolaum inuocare. ⁊ ſtatim ceſſauit tempeſtas. Etiam ſi quis be. Nicolao deuotus fuerit. ſi iaꝫ ſubmerſus fuerit viuꝰ ſuꝑnatabit. Et hoc declarat Iohannes dyaconus ſub exemplo. ¶ Uir quidam nobilis rogauit be. Nicolaumvt ſibi fillum a deo impetraret. ꝓmittens ad eccl̓iaꝫ eiꝰfilium ſuum reductuꝝ. ⁊ cyphum aureū oblaturū. Filius aūt naſcit̉. ⁊ ad etatem adultam reducit̉. cyphus feri iubet̉. qui dum ſibi valde placeret. ſuis eum adoptauit vſibꝰ. ⁊ alium eqͥualentem fieri p̄cepit. Nauigantibus itaqꝫ ad eccl̓iam ſancti Nicolai. iubet pater filiumvt in illo cypho quem pͥmo fieri fecerat vt aquam ſibiafferret. Puer aūt cum vellet haurire cū cypho in marcecidit. ⁊ ſtatim expirauit. pater aūt amare flēs nihilominꝰ votum ſuum ꝑfecit. Ueniens igit̉ ad altare ſcd̓nobtulit cyphum. ſꝫ ille tanꝙͣ ꝓiectus cecidit de altari. cūaūt leuaſſet ip̄m. ⁊ ſuꝑ altare poſuiſſet. iteꝝ longius eſtꝓiectus. mirantibꝰ omnibꝰ ad tamgrande ſpectaculūecce puer ſanꝰ ⁊ incolumis aduenit. ⁊ pͥmū cyphū ſuisgeſtans manibꝰ. Narrauitqꝫ omībꝰ ꝙ qn̄ in mari cecito Nicolao obtulit.¶ Sermo ſecūdus. de eodem ꝓ euangelio diei.Omo quidā nobilis abijtin regionem longinquam acciꝑe ſibi regnum ⁊Areuerti. Ita ſcribit̉ Lu. xix. ¶ Plinius in ſpe. na. li. viij.c. v. refert. Ꝙ elephas eſt animal magnum in corpulētia. qd̓ bene mōtibꝰ equaret̉. ⁊ tn̄ reſpectu alioꝝ aīaliuꝫmaxini corꝑis maxime eſt benignum. ⁊ hoīem ſingulariter diligit. Nam ſi viderit ip̄m errantem in ſolitudine. ne ip̄m terreat aliqualiter de via ſe ſubtrahit. ⁊ gradum figit. paulatimqꝫ ip̄m p̄cedens viam ei on̄dit. Etſi draco ei occurrerit ꝓ homine defenſando cum eo pugnat ⁊ virilit̓ ſe opponit. ¶ Myſtice ꝑ elephantem beNicolaus nō immerito cōuenit deſignari. recte em̄ ſic̄illud animal eſt magnum. ⁊ facit ſe facilit̓ placabile hominibꝰ. Ita be. Nicolaus fuit magnus ẜm generatōꝫ

qꝛ ex diuitibꝰ ⁊ nobiliſſimis parentibꝰ ꝓceſſit. ſicut habet̉ ex legenda vbi legit̉. Nicolaus itaqꝫ ex illuſtri ꝓſapia eſt ortus. Ciuis fuit patere vrbis. que vna ex nobiliſſimis licie ꝓuincie ciuitatibꝰ tanto quondam famoſiſſima rutilabat qͣnto ⁊ populoſo frequētabat̉ acceſſiparenteſqꝫ eius inter cateruas ꝓceꝝ hēbant̉. Fuit magnus ẜm deuotionem. qꝛ vitam totam ẜuauit in puritate vt dicere poſſet illud Iob. xxxiij. Mūdus ſum eg.ſ. a vicijs carnis ⁊ abſqꝫ delicto .i. peccato obmiſſionis⁊ immaculatus .ſ. grauibꝰ culpis ꝯͣ deum. ⁊ iniqͥtas nōeſt in me .ſ. pctm̄ ꝯͣ ꝓximum. Non em̄ ſe carnalibꝰ vicijs maculauit ne aliquid de faciendis omiſit. nec ꝯͣ deum graui ydolatria peccauit. ſꝫ eam eradicauit. Fuit etam magnꝰ ꝑ exemploꝝ oꝑatōeꝫ. ipſe em̄ abſens adhiviuens notabilia fecit miracula. Et in nautis a temſtate liberatis ⁊ tribꝰ pͥncipibꝰ a ꝯſtantino ceſare incceratis. Iō ꝯuenient de eo pōt exponi illud Eccͣi. xliiij.Ecce ſacerdos magnus qͥ in diebꝰ ſuis placuit deo. ẜmglo. ꝓpter ſui pnīaꝫ. Feſtiuale: qꝛ adhuc infans incepipenitere qͥ peccata nō nouit ꝯmittere. ꝑpendens illudTren̄. iij. Bonum eſt viro cum portauerit iugum dn̄iab adoleſcētia ſua. ⁊ nō ſolum ſtuduit placere deo ſꝫ etiam hominibꝰ benignum ſe exhibere. ⁊ amabilis fieri. ſicut canit̉ de ipſo. Beatꝰ Nicolaus pontificatꝰ infulisdecorus talem ſe exhibuit vt ab omnibꝰ amaret̉. Ipſeem̄ pat̓na benignitate homines in ciuitate mirrea errātes in ydolatria quam dyane fecerant liberauit. ⁊ in vtam veritatis reduxit. ꝓ eis ꝯͣ draconē infernalem ſe oppoſuit. Iō in v̓bis p̄miſſis nobili homini qͥ dꝫ eſſe benignꝰ aſſimilat̉. cum dr̄. Homo qͥdam nobilis. A qͥbꝰbe. Nicolaus pͥncipalit̓ a tribꝰ ꝯmēdat̉. ¶ Primo a vtuoſa oꝑatione. ibi. Homo qͥdam nobilis. Scd̓o a miraculoſa reuerſiōe. ibi. Et reuerti. Tercio a glorioſa deceſſione. ibi. Abijt in regionem longinquam. De pͥmoeſt notandum ẜm Amb̓. in li. hexame. Ꝙ apes eligūt Bregem manſuetudine clariorē. hic ſi aculeos habueritnō vtit̉ ad vindictam. nō em̄ extollit̉ ex hoc ꝙ in regeꝫeligit̉. ſꝫ eſt int̓ illas ſicut vna ex ipſis. nali pietate paiciteas in hoc ꝙ in alueario circuit. ⁊ ipſas ad labores excitat. vt vnaqueqꝫ paſtum ſibi q̄rat. ne ſic in vita deficiat⁊ ob hoc hꝫ circa apes lictores aculeos. qua aucͣte aſſidua regis ſunt inutiles puniētes. vt ait Amb̓. ¶ Moral̓r ꝑ apes pn̄t intelligi ciues ſiue incole ciuitatis mirree recte em̄ ſicut apes ſine rege errant. ⁊ hincinde deuiant. ſic ille errāt in fide. qꝛ tota p̄dicta regio ydolis deẜuiuit. p̄ ceteris nephāde dyane ſimulacra ppl̓us coluitvſqꝫ ad tp̄us ſctī Nicolai. iō ip̄m elegerūt in regeꝫ īmoin medicum aīaꝝ ſuaꝝ. ita vt de ipſis exponi potuiſſetillud. j. Pe. ij. Eratis ſic̄ oues errātes. ⁊ ꝯuerſi nūc eſtisad paſtorē aīaꝝ vr̄aꝝ. Et bn̄ be. Nicolaus ꝑ regē apurintelligit̉. qꝛ ſic̄ ille eſt mitis ⁊ humilis ⁊ liberalis. ſic be.Nicolaus ē mitis in diuitijs renitēdis hūilis in dignitatibꝰ nō appetēdis. liberalis in el̓ynis tribuēdis. ⁊ illd̓innuit̉ in noīe hō. qꝛ hō ẜm Ariſ. li. j. ethi. Eſt aīal mite⁊ māſuetū natura humile. dr̄ ab humo qd̓ eſt infimuꝫelemētum. ⁊ eſt miſericors ſeu liberale. ẜm illud Lu. vjEſtote miſericordes ſic̄ ⁊ pr̄ vr̄ miſericors eſt. ¶ Dico pͥmo ꝙ be. Nicolaꝰ fuit mitis in vicijs remittēdis. naminiuriā ſibi illatā ab hoībꝰ malis. nō ſtatim ſic̄ certi ſctīvīdicāt. ſꝫ tanꝙͣ hō mitis ⁊ patiēs. ita vt de ipſo exponipōt illd̓ Eccͣi. xlv. In fide inqͥt ⁊ lenitate fecit illū ſctm̄.⁊ elegit eū ex omni carne. recte ſic̄ apes eligūt regē mitiorem. Cuiꝰ mititatē teſtat̉ dn̄s ꝑ Sapiētꝭ dictū. In pace inqͥt ⁊ lenitate ambulauit mecū. ⁊ auertit multos abiniqͥtate. De eius mititate refert Ioh̓es dyaconus di.lꝘ qͥdam iud eus vidit be. Nicolaū v̓tuoſum ⁊ potetem in miraculis faciēdis imaginē eius ſibi fieri fecit. ⁊eam in ſuo domo collocauit ⁊ cū aliquo mō longius ꝑgeret. ſibi res ſuas ꝯmēdauit di. Ecce Nicolae oīa bona mea tibi ꝯmitto. ⁊ niſi oīa bene cuſtodieris. vltōem