SermoPrimus

agrum .ſ. andre. ſibi arrogant̉ vſurpauit. ⁊ ob hoc grarup febribꝰ correptꝰ fuit. Et cū ſic corriꝑet̉. ep̄m eiuſdēciuitatis rogauit vt ꝓ ſe oraret. ⁊ agꝝ ſibi redderet. quoorante ſanatꝰ ē. nec tn̄ agꝝ reſtituit. qͣre in eādē infirmitatē incidit. ſeqꝫ ad ep̄m deferri fecit. ⁊ ip̄m ad oranduꝫcoegit. Sꝫ dum ep̄us eccl̓iaꝫ ingredit̉. ille ſb̓ito morit̉.⁊ ager eccl̓ie reſtituit̉. Ecce quō deꝰ hāc nubeꝫ reſoluit.nūc in pluuiaꝫ ſane p̄dicatōꝭ. nūc in fulmē aut tonitruum dire vindicatōis. Ex quibꝰ v̓bis ptꝫ qͣre xp̄c ſol iuſticie be. andre. ⁊ alios apl̓os velit ad ſe trahe̓ ⁊ vocarevt ſ. ymbrē ſue doctrine ⁊ auxilij ſuꝑ terrenos funderētiō dixit. Venite ptꝰ me fa. vos fi. piſ. ho. q. d. ẜm Criẜ.ſuꝑ Mat. hoc eſt. Faciaꝫ vos p̄dicatores ⁊ doctores. vtrhete v̓bi dei ꝯp̄hendatis. hoīes de md̓o tempeſtuovbi alterutꝝ ſe comedunt ſicut piſces fortiores deuorant debiles ⁊ minores. Et dn̄s hic ꝑ rhete ꝯꝑat doctores piſcatoribꝰ. qꝛ ẜm Criẜ. vbi ſupͣ. Piſcatores iactantetia ſua in aquam. ⁊ neſciūt qͣt piſces ſunt capturi. ſicctores qn̄ d̓ini ẜmōis rhetia ſuꝑ ppl̓m iactāt neſciūtqͥ ſunt ad deum acceſſuri. Sꝫ qͦs deus excitauit hi ſuntadherētes eius doctrine. Sꝫ di. qͣre dn̄s nō vocauit reges ⁊ prudētes oratores qͦs miſiſſꝫ ꝑ md̓m p̄dicare. Adhoc rn̄. Recte ſic̄ ſol nō attrahit auꝝ ⁊ lapides p̄cioſosrefulgētes. qꝛ nō pn̄t in pluuiam ꝯuerti. ſꝫ trahit ad ſevapores qͥ defacili in imp̄ſſionē ꝯuertunt̉. Sic xp̄c nōt ad ſe reges veſtibꝰ aureis refulgētes. nec ſuꝑbosres. qꝛ tales defacili nō mittūt de ſe ymbrē doctiaꝝ. ſꝫ ẜm Aug. ſuꝑ Ioh̓. Si doctꝰ eligeret̉. fortaſſis iōſe electū dicēt ꝙ doctrina eius eligi meruit. dn̄s nr̄ ih̓sxp̄c volēs ſuꝑboꝝ frangere ceruice. nō que ſunt ꝑ orat.rem. ſꝫ ꝑ piſcatorē lucratꝰ eſt imꝑatorē. hec Aug. ⁊ hocſic qͦ ad ſcd̓m ¶ Quo ad terciū ſubiūgit̉ velox eoꝝ imtatio. Circa qd̓ notandū. ꝙ Ariſt. in li. de aīalibꝰ dic̄. ꝗp̄dix cū genuit pullos ſuos ſtatim vocat ⁊ clamat illoscū nati ſunt. ⁊ audiūt vocē mr̄is ⁊ ſequunt̉ eaꝫ. Sic cūdn̄s petꝝ ⁊ andreā in fide genuiſſet. ſpūal̓r eoſqꝫ vocaſſet. ſtatim audiētes vocē eiꝰ oīa dimiſer̄t ⁊ eum ſecutiſſicut teſtat̉ be. Greg. in cantico heſterno. Mox vt vocdn̄i p̄di. au. b. and̓. re. re. ⁊cͣ. Et idē on̄dēs euāgeliſta d̓At illi ꝯtinuo r̄lictꝭ rhetibꝰ ſecuti ſt̓ eū. ī hoc apꝑet eovera ob̓ia. qꝛ ẜm be. Bern̄. verꝰ obediēs mādatū n̄ ꝓcraſtinat. ſꝫ parat aures auditui. līguā voci. pedes itinefri. manꝰ oꝑi ¶ Sꝫ di. qͣre tn̄ eū ſeq̄bat̉: Rn̄. ꝙ ī eo fuitYtꝰ deitatꝭ. ⁊ iō ſic̄ exteriꝰ poterat vocare ꝑ vocē. ⁊ pōtrat īteriꝰ tͣhere ꝑ volūtatē ſuā inſpiratōe. ⁊ dic̄ HieroFulgur ipſe ⁊ maieſtas d̓initatꝭ q̄ etiā in humana facierelucebat. pͥmo ad ſe veniētes potuit aſpectu tͣhere. Facies em̄ xp̄i ſpecioſa erat ad īmitādum ⁊ intuēdum. qꝛoēs angeli deſiderauer̄t in eaꝫ reſpicere. j. Pe. j. Erat gͣtioſa ad intelligēdū qꝛ facies eiꝰ erat plena gr̄aꝝ. Heſt.xv. Iō nimiꝝ ē ſi viſio faciei ſue tā facile attͣhebat q̄ itaerat ſpecioſa ⁊ tamgͣtioſa. ſꝫ prochdolor xp̄c iam nos ꝑmultos annos vocauit. tu ꝑ inſpiratōꝫ. tum ꝑ flagellatōꝫ. tū ꝑ p̄dicatōꝫ. nec tn̄ ip̄m audiuimꝰ. ſic̄ illi apl̓i glorioſi. ſꝫ facimꝰ ſicut accipiter. de qͦ dicit autor ph̓ie li. vj.d̓ aīalibꝰ. Qui cū laute cibat̉. tūc nimiū impinguat̉ autpigreſcit. ⁊ tūc ad r̄clamatorē dedignat̉ venire. ⁊ ſi euolauerit de manu dn̄i ſi nō eſt famelicꝰ ad ip̄m ꝯuerterecitiꝰ nō ꝯſueuit. qn̄ ei caro cruda on̄dit̉. ſꝫ potiꝰ hincīdeagat̉. ſic qͥdam nr̄m cū ſumꝰ paſti cibis pctōꝝ aut deciaꝝ. dn̄m clamatorē nō audimꝰ. qd̓ dn̄s ꝯqͥrit̉ Iobxix. Seruū meū vocaui ⁊ nō rn̄dit mihi. ¶ Sꝫ di. quōvel qn̄ vocat̉. Rn̄det̉ multiplicit̓. Tū ꝑ inſpiratōꝫ psͣlxxxiiij. Audiā qͥd loquat̉. Tū ꝑ corꝑalē afflictōeꝫ. psͣ.xv. Multiplicate ſunt infirmitates eoꝝ. poſtea ac. Tūꝑ doctoꝝ p̄dicatōꝫ Mat. xxij. Ite ad exitꝰ viaꝝ ⁊ qͦſcūqꝫ inueneritis vocate ad nuptias. Tū ꝑ beneficioꝝ exhibitōeꝫ. ſꝫ iſta omnia ſꝑnimꝰ Prouer jͣ. Uocaui ⁊ renuiſtis. ſꝫ certe multi nr̄m ſequunt̉ dyabolū. Sap̄. ij.Uenite inqͥt fruamur bonis ⁊ vtamur creatura. ī iu-

uentute celeriter coronemꝰ nos roſis anteꝙͣ marceſcūtvino nos impleamꝰ ⁊ nō ſit aliqd̓ pͣtum qd̓ nō ꝑtranſeat luxuria nr̄a. Iō nobis ꝯtīgit ſicut pullis galline q̄ incolligendis granis occupat̉. vt ad inſidias milui nō attendant. Gallina aūt miluū videns vocat pullos. qͥ ſiveniūt a miluo defendunt̉. Si aūt venire ꝯtempſerintab ipſo miluo fortaſſis capiunt̉. ſic nos qn̄ occupamurin terrenis. inſidias demonis nō attēdimus. ſꝫ xp̄c nosvocat. qͥ dicit Mat. xxiij. Quotiēs volui ꝯgregare filiostuos ſb̓ alis ⁊ noluiſti quēadmodum gallina ꝯgre. pulſuos ſub alis. ⁊ iō nos ſi nō acqͥeuerimꝰ. a miluo infernali rapiemur. qͣre potiꝰ exemplo be. and̓. xp̄m ſeqͣmurnos vocantē. qꝛ omnia terrena reliqͥt ⁊ dn̄m ih̓m xp̄mꝑ mortem crucis ſecutꝰ fuit. ¶ Sꝫ di. qͣre be. and̓. eſt vo Hcatꝰ ẜm ꝓpoſitū d̓ine p̄deſtinatoꝭ. ⁊ nō ſolū vocatꝰ eſt. ſꝫ⁊ tractus. ẜm illud Ioh̓. vj. Nemo venit ad me niſi pmeꝰ traxerit eum qͥ miſit me. gͦ nimiꝝ ſi dn̄m tamcelerit̉eſt ſecutꝰ. nec vt ſic dꝫ imputari ſi nō venio cū nemo venerit niſi trahat̉. ¶ Ad hoc dd̓m eſt in ſil̓i. Si homo exſe cadens in foueā ſi nō eleuat̉ nō eſt ex ꝑte trahētis. qꝛqͣntū in eo eſt nullo deficit. ſꝫ hoc eſt ꝓpt̓ illiꝰ impedimetum qͥ trahit̉. ⁊ qꝛ deꝰ ꝑatꝰ eſt cuilibet homini dare gr̄aꝫ⁊ ad ſe omēs trahere ⁊ vocare. teſte apl̓o qͥ ait. j. Thi. ij.Omnes hoīes vult ſaluos fieri. ⁊ ad agnitōꝫ veritatisvenire. Si gͦ aliqͥs non veniat ſe indiſpoſitum faciēs ꝑpctm̄ ad gr̄aꝫ recipiēdam. nō imputare dꝫ deo. ſꝫ tibi qͥvenire ꝯtemnis. Mō b. and̓. qn̄ vocatꝰ eſt a dn̄o ſtatimacqͥeuit. ſꝫ tu forte ſepiꝰ vocatꝰ es ⁊ tractꝰ ⁊ venire nolūiſti ¶ Si vis gͦ temerarie q̄rere. qͣre deus aliqͦs ad ſe tͣ­ ꝯhit. aliqͥs non. Audi be. Aug. ſuꝑ Ioh̓. vj. qͥ dicit. Illūtrahit ⁊ illum nō. noli velle iudicare ſi nō vis errare. ſi n̄traheris. ora vt traharis. Illa aūt attractio nō fit ꝑ cōactionem ſꝫ ꝑ quandam inductōꝫ. Et hoc on̄dit. Aug.vbi ſupͣ. exemplo rami viridis. exemplo nūcis ⁊ pellis.On̄dis inquam oui ramum viridē ⁊ trahis eaꝫ. on̄disnūces puero ⁊ trahis eum. nō ꝑ violētiam inferēdo. ſꝫalliciendo volūtatem ſuaꝫ. Pelliparius on̄dit pulcraspelles ante emptorem. alliciēdo volūtatē. Deus igit̉ dr̄nos trahere on̄dendo nobis ramū viridē. hoc eſt ꝓmitendo nobis delectabilē viſionē. on̄dēdo nobis nūcē .i.celeſtē gloriaꝫ q̄ dr̄ nux qꝛ dulcedo illiꝰ glorie eſt circūdata cortice dura. hoc ē tribulatōe ⁊ pnīa amara. qꝛ ꝑ multas tribulatōes oꝑtꝫ nos intͣre regnū dei. Trahit etiaꝫnos on̄dēdo nobis celū depictū .i. ſtellatū tanꝙͣ pellemvariaꝫ ſiue depictā. vt ex hoc alliciat nr̄m affectu ad deſiderandū. ꝙ ſi eſt tāpulcra pellis exterior q̄ eſt qͣſi velamen. ꝙͣ tūc p̄cioſus eſt thezaurꝰ qͥ latet intrinſecus. adhūc thezauꝝ ꝑducat nos Ih̓s xp̄c.¶ Sermo ſecundus. De eodem.Rit tāquā lig. quod plā.eſt ſe. de. aqͣ. psͣ. j. Dicūt naturales. arbor q̄ de t̓/ Ara ſterili ad fertilē trāſplantat̉ illa plurimū fructū affertſic̄ ⁊ teſtant̉ ꝑfecti ortulani. ⁊ hoc ſignū eſt ꝙ arbores q̄ſunt ſteriles in deẜto. reddent̉ fructifere ī ortis plātateqꝛ dic̄ Ariſt. li. j. de reg. pͥn. ad hoc ꝙ arbores a malicia ībonitate alterēt̉. multū nccͣia ē mutatio loci. ⁊ ponit exemplū de iuſqͥano. qd̓ cū eſt natū in ꝑſide ē ꝑnicioſumſꝫ trāſlatū in egyptū ⁊ in hirl̓m fit comeſtibile. ⁊ hoc accidit iō ẜm Albuma. qꝛ ꝑ tꝑamētū loci diſtꝑātia ad medium reuocat̉. Myſtice ꝑ arborē hō ſignificat̉. qꝛ vt aitInno. de miſeria hūane ꝯditōꝭ li. j. c. viij. Homo ē arbor euerſa. cꝰ radices crines ſunt. caput ē trūcꝰ. ſtips pectus cū aluo. rame ſunt palme cū tibys. frōdes ſunt digiti cū articulis. hec igit̉ arbor ſi dꝫ fieri fructifera. ncc̄eē vt de terra ſterili .i. de ſtatu hūane vanitatis in qͣ naſcit̉ ad terrā fertilē ſtatꝰ gr̄e trāſplātet̉. vt ſic multū afferat fructū. ẜm illd̓ psͣ. lxxxiiij. Terra nr̄a dabit fructūAA ij