De ſancto Andrea.

¶ Deſancto Andrea. Sermo primus.Mbulās ieſus iuxta mare gali. Mat. iiij. In pprietatibꝰ reꝝ dr̄. Herodius eſt auis pauce carnis ⁊ multe pl̓Aſitatis ideo leuiſſimi ⁊ velociſſimi eſt volatus. qꝛ pain eo qd̓ aggͣuat. ⁊ multuꝫ qd̓ ip̄m ſubleuat. ⁊ qn̄ vocat̉a dn̄o ſuo non tardat. ſꝫ ſtatim ad manꝰ volat ſe geſtantis. ⁊ hoc facit p̄cipue qn̄ eſurit. ⁊ dn̄s ſibi carnem porrigit. ¶ Spūal̓r ꝑ herodium be. andreas apl̓us aꝑte intelligit̉. cuiꝰ hodie feſtiuitas ab eccl̓ia ſolennit̓ celebrat̉.¶ Refert em̄ ſan. Amb̓. in hexa. ꝙ herodius int̓ om̄esvolucres hꝫ affectū pium ⁊ aīm benignū nō ſolū ad a ſegenitos. ſꝫ etiaꝫ ad alienos. qꝛ pullos ab aqͥla eiectos ſuſcipit ⁊ nutrit. Sic be. andreas int̓ oēs apl̓os fuit piꝰ ⁊mitis. ita vt de eo dic̄ be. Grego. ⁊ canit eccl̓ia. Uir iſtemitiſſimꝰ apparuit in ppl̓o ſuo. hanc pietatē nō ſolumon̄dit ſuis ſpūalibꝰ filijs qͦs doctrina ſua ꝑturiuit. qͦsſpūalibꝰ alimētis pauit. etiaꝫ ẜm Aug. pendēs in cruceſꝫ ⁊ filijs alienis de qͥbꝰ psͣ. xvij. Filij alieni mē. ſt̓ ei ⁊cͣQui ⁊ a celeſti aqͥla vicꝫ xp̄o eiecti ſunt ad mortē ꝑpetuam. ẜm illud Eze. xviij. ⁊ hr̄. xxiiij. q. iij. Aīa q̄ pec. ipſamori. Quia legit̉ antiquū pctōrem .ſ. nicoloū noīe ꝯuertiſſe. ⁊ ſalutari pabulo doctrine ſue enutriſſe. Hic inquaꝫ nobilis herodiꝰ andreas .ſ. btīſſimꝰ pauce fuit carnoſitatꝭ. hoc ē voluptatis. qꝛ ꝯtinue carnē ſuam nuncpiſcando. nūc alia licita .ſ. rhetia reficiēdo macerauit. ⁊bene dicere potuit cū apl̓o. Caſtigo corpꝰ meū. ⁊ in ẜuitutē redigo. j. Chor̄. ix. Iō velox fuit xp̄m ſuū imitādocū vocem eiꝰ audiuit. qꝛ legit̉ Ioh̓ .j. ꝙ ioh̓es bap. qͣdaꝫdie ſtabat ⁊ videns xp̄m ih̓m ambulantem dixit. Ecceagnꝰ dei. qd̓ cū audiſſet be. andre. ⁊ aliꝰ diſcipulus quēdicūt doctores fuiſſe ioh̓em euāg. ſtatim ſecuti ſt̓ xp̄mtꝫ in euāg. hodierno. In qͦ pͥncipal̓r tria deſcribūt̉Ꝙͣtum ad pͥmū. diligēs xp̄i ꝑ mūdū ambulatio. ibābulās. ꝘEtū ad ſcd̓m ponit̉ apl̓oꝝ d̓ina vocatio. qdr̄. venite poſt me. ¶ Ꝙͣtū ad terciū iungit̉ velox eoimitatio. ibi. At illi ꝯtinuo. De pͥmo eſt ſciēdum. Dicunt naͣles ꝙ ſol eſt fons totiꝰ lumīs. cuiꝰ irradiatōe nōſolū inferiora mirifice illuſtrant̉. ⁊ v̓tutē ſuaꝫ nō dūtaxat in altiſſimis verū etiaꝫ in infimis on̄dit. nam caloreſue v̓tutis terram ſb̓intrat. ⁊ in ea lapides p̄cioſos auꝝ⁊ argentū generat. ⁊ hoc nō ſolū in terra īmo efficaciaꝫſuam hꝫ etiaꝫ in aqͥs maris. qꝛ ẜm Yſid̓. li. xvj. In fundo ⁊ alibi in littore maris cōcherorē celeſtē attrahūtoin p̄cioſiſſimas ꝯuertūt̉ margaritas qd̓ vtiqꝫ fit v̓tuteBſolis tales gēmas ꝓcreantis. ¶ Spūal̓r ꝑ ſolē xp̄c qͥ eſtſol iuſticie ꝯuenit deſignari. qꝛ eſt origo oīs claritatꝭ. a qͦcūcta ī celo illuſtrant̉. ẜm illd̓ Eccͣi. xxiiij. Ego inqͥt fecin celis vt oriret̉ lumē indeficiens ⁊ hoc lumē clariſſimūnō on̄dit v̓tutem ſuaꝫ ſolū in celis. ſꝫ etiam in md̓o ⁊ interris. ſic̄ ipſe de ſe teſtat̉ di. Ioh̓. iij. Lux venit in mundū. ⁊ dilexer̄t hoīes magis tenebras ꝙͣ lucē. In hac inquā terra ſol iuſticie multiplicē vigore on̄dit. naꝫ hoīesterrenos qͦs inuenit in auꝝ mutauit charitatꝭ ⁊ argētipuritatis. nōne Maria magd̓. fuit terrena tota ⁊ morterre frigida. ſꝫ xp̄c ipſaꝫ calore ſui lumīs tangēs in noble auꝝ mutauit charitatꝭ. ita vt ex magͣ dilectōe lachrymas effunderet abūdant̓. vt hr̄ Lu. vij. Nunqͥd matheꝰ ſedēs in theloneo fuit imbutus varijs vicijs ⁊ eruditꝰ. ſꝫ dn̄s tangēs cor eiꝰ in margaritam mutauit puritatis Mat. ix. Et hanc v̓tutē nō dūtaxat in t̓ris. ſꝫ etiāin mari ⁊ p̄cipue galilee demōſtrauit. ⁊ ibi nobiliſſimasmargaritas petꝝ ⁊ andreaꝫ rore celeſtꝭ gr̄e regenerauit⁊ ad fidē vocauit. ẜm ꝙ innuūt v̓ba ſancti euāg. Ambulās ih̓s in. ma. ga. vbi dic̄ glo. Ambulauit ih̓s vt nosābulare in luce facēt ⁊ nō in tenebris ſedē. Sic̄ ⁊ ꝯſulitIo. xij. Ambulate dū lucē hētis vt vos tenebre nō ꝯp̄hendāt. qͥ ambulat in tenebris neſcit qͦ vadit. dū lucem

hētis credite in lucem. vt filij lucis ſitis. O vere fideliẜmo ⁊ oī acceptōe dignꝰ quē omp̄s deus nob̓ ꝓponit viagamꝰ bonū hoc tꝑe gr̄e. ⁊ ambulēꝰ in lumīe clare ſcīe⁊ vere btūs hō ille qͥ facit hoc. qꝛ in futuro nō ambulabit in tenebris penalitatis et̓ne. ¶ Ambulādo iō circamare galilee. ſine cibis ⁊ vſqꝫ ad eſuriē. ſine eqͥs. vſqꝫ adlaſſitudinē. ſine pōpis ⁊ ſcutiferis. vſqꝫ ad extremā hūilitatē. Uidit duos frēs petꝝ ⁊ andreaꝫ frēm eiꝰ. hi ſuntdue oliue ꝓpt̓ plenitudineꝫ pietatis. ⁊ duo candelabraꝓpt̓ ardorē charitatis lucētia ante dn̄m ꝑ ꝯſcīam veritatis. hi hn̄t ptātem claudendi celū ꝑ claues eccl̓e ⁊ aꝑireApoc̄. xj. Hi ſunt due p̄cioſiſſime margarite qͣs rore celeſti xp̄c ſol iuſticie generauit. dū ī hoc mari piſcās hosinuenit ⁊ bn̄ margaritis ꝯꝑant̉. Margarite ẜm Yſi. inmaris cōchis inueniunt̉ e qͥbꝰ exhunt ⁊ in ornamentisveſtiū reponūt̉. ita xp̄c hos apl̓os ī mari piſcātes repit ⁊ de illo illos euocauit di. Uenite pꝰ me faciam vpiſ. fi. ho. ⁊ poſuit eos nūc in totiꝰ md̓i fulcimētū. qꝛ petrus ytaliā. audreas achaiaꝫ ꝓuinciā ſplendore ſue doctrine laudabil̓r decorauit. Recte ſic̄ margarite veſtemdecorant in qͣ ponunt̉. iō de ipſis canit eccl̓ia. Iſti ſt̓ viri ſctī qͦs elegit dn̄s in charitate n̄ ficta. ⁊ dedit illis glo.ſempi. qͦꝝ doc. ful. ec. vt ſol ⁊ luna. Scd̓o margarite ſūtpue. qꝛ vltͣ ſeminuncē nulla creſcere vr̄. Sic iſti ſctī apl̓ierant ꝑue reputatōꝭ. ⁊ hūiles ante vocatōꝫ offm̄ piſcatōis habuer̄t. Dicit em̄ euāg. ꝙ mittebāt rhetia in mare. erant em̄ piſcatores. ⁊ hoc eſt negociū hūile ꝑui lucraut valoris. ctiaꝫ eoꝝ hūilitas pꝫ ex hoc. ꝙ mortē turpiſimā ſuſpēdij eleger̄t. vt be. andreas. bene pōt dicē̓ illꝭIob .vij. Suſpēdiū elegit aīa mea. ⁊ mortē oſſa mea. iōqn̄ appropinqͣbat cruci dixit. Salue crux ſctā diu deſiderata ⁊ iā ꝯcupiſcēti aīo p̄ꝑata. vt dic̄ Aug. in li. d̓ peTercio margarite ſt̓ magne v̓tutis ⁊ fertilitatis. qꝛ ẜmmedicos purgāt mēbra a ſuꝑfluis humoribꝰ. eo ꝙ ꝯſtrigendo ⁊ coercēdo ꝯfortant. valēt etiam ꝯͣ fluxꝰ vetris⁊ſanguīs. vt dicit Pli. hec v̓tus margarite pͥncipal̓r cegruit. b. andree. qͥ fertilis interp̄tat̉. hͦ eī v̓tute fluxū vetris in ſibi ẜuiētibꝰ ꝯſtrīgit ⁊ purgat. qd̓ on̄dit in qͦdaꝫep̄o ſibi deuoto quē dyabolus in ſpē v̓ginea decepit. ⁊ad ꝯſenſuꝫ libidinis tā ardent̓ ſtimulauit. quē tn̄. b. andreas ab hoc fluxū luxurie miſcd̓it̉ liberauit. ⁊ hoc qͦ adpͥmū. ¶ Ꝙͣtum ad ſcd̓m ponit̉ apl̓oꝝ d̓ mari euocatio. C.cū dr̄. Venite pꝰ me. Ubi ſciēdum ꝙ ſol hꝫ v̓tutem attractiuam ⁊ de mari euocatiuā. attrahit em̄ calore ſuo amari fumos ⁊ vapores ⁊ tandē ꝯdēſat in nubes. ⁊ ſic cōdēſatas reſoluit eas in grādinē. nūc ī pluuiā. nūc ī niue̓Sic fec̄ ſol iuſticie xp̄c. v̓tute nāqꝫ attractīa ſue d̓initatꝭattraxit ad ſe hos hoīes hūiles q̄ ſt̓ fumo ſil̓es. ſic̄ ptꝫ ſapi. ij. vbi dr̄. Sūt qͣſi fumꝰ qͥ a vēto ē diffuſus. ⁊ talis fumꝰ fuer̄t hi duo apl̓i an̄ vocatōꝫ. ſꝫ dn̄s eos ad ſe traxit⁊ ī nubes ꝯuertit. d̓ qͥbꝰ dr̄ Yſa. lxj. Qui ſt̓ hi qͥ vt nubesvolāt. Et bn̄. b. andr. nubibꝰ ꝯꝑat̉. qꝛ nubes d̓ ſe fūdūtpluuiā q̄ terrā irrigat ⁊ fecūdat. ſic be. and̓. imbrem ſuedoctrīe fudit p̄dicādo. ⁊ corda arida ydolatrātiū irrigauit. ⁊ ī fide roborauit. ẜm ꝙ canit̉ ī ꝓſa. Mirmidonesydolatras diu fluctiuagos cepit rhete fidei. hoc ꝓbat iacobꝰ ianuen̄. ī exēplo. ¶ QQuedā vxor homicida q̄ cū parere n̄ poſſꝫ. miſit ſororē ſuā vt dyanā ꝓ ſe īploraret. quācū īploraret. ait dyabolꝰ. cur me īuocas cū tibi ꝓdeſſe npoſſim. ſꝫ vade ad andreā apl̓m. h̓ ſororē tuā p̄t adiuuare. qd̓ cū audiſſet. ſororē vſqꝫ ad apl̓m ꝑduxit. ad quamapl̓s ait. merito hec paterꝭ. qꝛ male nupſiſti. doloſe ꝯcepiſti. ⁊ demōes ꝯſuluiſti. ſꝫ tn̄ penitē ⁊ ī xp̄m crede. q̄ credēte. eā a cruciatu liberauit ¶ Etiā nubes fūdūt n̄ ſolūd̓ ſe pluuiā. ſꝫ aliqn̄ choruſcatōꝫ ⁊ fulmē. qd̓ cadēs v̓ſuꝫt̓rā arbores ml̓tas deſtruit ⁊ edificia altiora. Sil̓r emittūt tonitruū. qd̓ ſibi reſiſtētia ꝯminuit ⁊ emollit. vt dic̄ꝯmētator ſuꝑ. iiij. metheo. Sic be. andre. etiā miſit d̓ ſefulmē ⁊ tonitruū dire vīdicatōꝭ in obſtīatos ⁊ ſuꝑbos.¶ Qd̓ ꝓbat idē iacobꝰ refert ꝙ qͥdā p̄poſitꝰ obſtinatus