De ſancto Andrea.

ſuum. Sꝫ tn̄ cauēdum eſt ſumoꝑe ẜm naturales ꝙ arbor q̄ debeat tranſplātari nihil de pͥori terra hēat in radice ſꝫ total̓r excuti dꝫ. qꝛ terra illa remanēte nō poſſetfertilis t̓re hūorē atthere. ⁊ ſic fortaſſis vt pͥus ſterilis ꝑmanēt. Sic qͥ dimittit md̓m ⁊ ī religionē trāſplantat̉.dꝫ excutē oēm terrene carnalitatꝭ ſb̓aꝫ vel amorē. ẜm ꝙp̄cepit dn̄s apl̓is Lu. x. Puluere inqͥt pedū vr̄oꝝ excicite. qͥ ſi hoc nō fecerit mīme fructificabit. ſi aūt feceritmultū fructū accipit. ſic̄ teſtat̉ ſan. Iulianꝰ in paſſioneſua di. Cōtemptꝰ md̓i regna celeſtia accipit. renūciatioꝑentū ꝯſortiū fit angeloꝝ ꝑui tꝑis tribulatio et̓naꝫ meret̉ reqͥem. Iō legit̉ Gen̄. xij. ꝙ dn̄s dixit abrahe. egredere de t̓ra tua. hͦ eſt de ſterili md̓o. ⁊ de cognatōe tua.ꝙͣtum ad affectōꝫ. ⁊ veni in terrā quā mōſtra. ti. ⁊ fa. tein gē. magnā. ¶ Ad ꝓpoſitū be. and̓. natꝰ fuit in t̓ra ſterili legis iudaice ⁊ ſtatꝰ mūdani. iō nō portabat fructꝰoꝑm meritorioꝝ. ſꝫ xp̄c volēs ab eo fructꝰ collige̓. plātauit eū in ordinē xp̄ianitatꝭ. ⁊ ipſe ſtatī excuſſit oēm affectōꝫ tꝑaliū a ſe vt ⁊ fructuoſior fieret. qꝛ vt hr̄ Mat. iiij.⁊ Mar. j. Poſtꝙͣ ip̄m dn̄s ad apl̓atū vocauit. oīa reliqͦt. ⁊ ſecutꝰ ē volūtariaꝫ pauꝑtatē. ⁊ iō plurimū fructūtulit recte ſicut arbores plātate iuxͣ aqͣs. Iō de ipſo pn̄tſumi v̓ba p̄libata. Erit tanꝙͣ lignuꝫ. In qͥbꝰ v̓bis triav̓ba ꝯmēdabilia ponunt̉ de be. and̓. ¶ ¶ Ꝙͣtum ad primū fidei firmitas. ibi. Erit tanꝙͣ lignuꝫ. ¶ Ꝙͣtum adſcd̓m oꝑm fructuoſitas. ibi. qd̓ plantatū eſt. ¶ Ꝙͣtumad terciū mortꝭ acerbitas. ibi. ſecus decurſus aquaꝝ ⁊cͣ.De pͥmo eſt notādum. ꝙ Pli. in ſpe. na. li. xj. c. iij. diO cit. Ꝙ caſtor eſt aīal qd̓ aliqn̄ in aqͥs. aliqn̄ in terris ſolet hītare. in extremis aūt aquaꝝ edificat ſibi domos⁊cauernas miro edificio p̄ꝑatas. ⁊ ad hꝰ edificiū fortia ⁊firma dentibꝰ ſuis p̄cidit ligna de ſilua. ⁊ ad ſua latibula miro mō deducit. Naꝫ vnū caſtorē ꝯſodalem ꝓ vehculo pedibꝰ eleuatis ſupinū in terra ꝓſternit. int̓ cuiuscrura abſciſa ligna ordinat ⁊ ꝯponit eumqꝫ trahēs admanſiones a lignis exonerat. ⁊ in ſb̓tilitate habitaculafieri ꝑat. ¶ Spūalit̓ ꝑ caſtorē xp̄c intelligit̉ qͥ ſe caſtrauit ab oībꝰ illicitis ⁊ pctīs. qꝛ ipſe ſolus dicere pōt illudProuer. ij. Mūdum ē cor meū. purꝰ ſum a pctīs. Ip̄eem̄ cū homībꝰ in terris hītabat ẜm illud Baruch. iijIn terris viſus eſt ⁊ cū hoībꝰ ꝯuerſatꝰ eſt. Etiaꝫ aliqn̄in aqͥs ambulauit. ſicut legit̉ Mat. xiiij. Ꝙ ipſe venitad diſcipulos qͣrta vigilia noctis ambulans ſuꝑ mareIſte igit̉ caſtor xp̄c ih̓s volēs edificare edificiū forteſpūalis domꝰ ſancte eccl̓ie elegit ligna fortia ⁊ firma hꝰeſt apl̓os qͥ erant fortes in fide ⁊ ꝯſtantes in paſſioneFecit em̄ ſicut ſapiēs artifex qͥ ad forte edificium ꝯſtruidum nō eligit v̓gas fragiles ⁊ flexibiles. ſꝫ ligna firma q̄pn̄t edificiū ſuſtentare. Sic̄ legit̉ feciſſe rex ſapiēs Salomon. iij. Reg. vj. qͥ volēs edificare templū in hirl̓m nōhūit ligna fortia in t̓ra ſua. iō miſit ad Hyram regē tyin cuiꝰ terra ligna firma abūdabant. Et dixit. tu ſcis vlūtatē pr̄is mei ꝙ voluit edificare templū. ſꝫ nō potuitꝓpt̓ bella. ſꝫ nūc reqͥem dedit mihi deꝰ qͣre cogitaui nūcedificare templū dei. Precipe igr̄ ẜuis tuis vt p̄ſcindātmihi cedros de lybano. ⁊ mercedē tibi dabo qͣntū volueris. Et ſequit̉ ꝙ hyras dabat ei ligna cedrina ⁊ abiegna iuxͣ oēm eiꝰ volūtatem ¶ Sic 3p̄c qͥ eſt ſalomon pacificꝰ ⁊ ſapiētiſſimꝰ in cuiꝰ corde ſunt oēs thezauri ſapīe⁊ ſcīe abſcōditi. vt dic̄ apl̓us ad Col̓. ij. Uolēs ꝯſtrueretemplū nō maͣle manu factū ſꝫ templa ſpūalia. de quibꝰait ibidē apl̓s .j. Chor̄. xiij. Neſcitis ꝙ templū dei eſtisvos. ⁊ ſpūſſanctꝰ hītat in vob̓. Et hoc exponit Hiero.di. Ueꝝ templū xp̄i. credēdum eſt aīa deuota. Idcircad hoc templū fabricādū v̓ge flexibiles .i. hoīes ꝓni acpctm̄. vel cuilibet ſuggeſtioni ⁊ tentationi ꝯſentiētes n̄valent ſꝫ v̓tuoſi ⁊ fortes tentatōibꝰ reſiſtentes. de quoꝝnumero fuit be. and̓. lignū forte ⁊ imputribile. de qͦ dic̄Yſa. xl. c. Lignum forte ⁊ imputribile elegit ſapiēs artifex xp̄c qͥ fabricatꝰ eſt auroram ⁊ ſolē. lunam ⁊ ſtellas. ⁊

cuncta que in mūdo ꝯtinent̉. Elegit igit̉ be. an. ꝓ ſpūli edificio ꝯſtruēdo qͥ eſt ſil̓is ligno cedrīo. Refert Yſili. xvij. Cedrus eſt lignū iocūdi odoris diu durans nōhn̄s nodos aut tortuoſitatē ⁊ nunꝙͣ ext̓minat̉ tinea. iōꝓpt̓ eius durabilitatē ꝑpetuam ex cedrinis fiunt laq̄aria in palacijs regum atꝫ templis. Sil̓r libri de eius lachryma liniti nec a tineis corrodunt̉. nec tꝑe ſeneſcuntHuic ligno ē ſil̓is be. an. qͥ iocūdi fuit odoris tam qͦ addeum. qꝛ canit̉ de eo. Dilexit dn̄s and̓. in odo. ſua .i. ꝓptodorem ſuauitatꝭ. ꝙͣ etiaꝫ qͦ ad hoīes. naꝫ apud illos fuit tamiocūdi ẜmonis. vt oēs incole patre ciuitatis ꝓpſua ſuauia v̓ba ip̄m ſeq̄rent̉. ita vt dicē potuit illud ꝑciij. Iocundū ſit ei .ſ. homini eloqͥum meū. ⁊ nō ſolū.dicit Aug. in li. de pe. dum libere p̄dicauit. Sꝫ dū etiaꝫcruci iaꝫ affixus fuit in qͣ biduo pendēs. xx. milia hoīmſequebant̉ ip̄m. ⁊ p̄dicatōꝫ eiꝰ iocūdaꝫ audiebant. eratetiaꝫ tūc redolētis fame vt oīs ppl̓s ſibi teſtimoniū innocentie ꝓferret di. Innocēs huiꝰ ſanguis ſine cā dannat̉. ⁊ cū iam affixꝰ eſſet cruci dixerūt. Uiꝝ ſctm̄ māſuetum ⁊ piū nō lꝫ pati. o inquaꝫ laudabile teſtimoniū bene fame huiꝰ glorioſiſſimi apl̓i. quā ⁊ qͥlibet dꝫ attēderevt coram hoībꝰ bonā hēat famā ⁊ nomē. qꝛ meliꝰ eſt nomen bonū ꝙͣ vngenta p̄cioſa ⁊ diuitie multe Prouer.xxij. Iō p̄cepit ſalomō ibidē. Curam habe de noīe bono. hͦ em̄ magis ꝑmanebit ꝙͣ mille thezauri. ¶ Sꝫ di. Dqͥd mihi de hoc ſi nō tamiocūdā famā habeo ſic̄ be. anſufficit mihi ſi ē bona ꝯſcīa. nō curo honores de me malos. qꝛ diffamatꝰ ab heretico manicheo ait. xj. q. iij. Sētide Aug. quicqͥd libet cū ſola me in oculis dn̄i ꝯſcīa nonaccuſat. Ad hoc dico cū be. Aug. v. q. j. Nōne ꝯfidensꝯſcīe ⁊ famaꝫ ſuā negligēs crudelis ē. Due em̄ ſunt res.ſ. ꝯſcīa ⁊ fama. Conſcīa nccͣia eſt tibi. ⁊ fama ꝓximo .ſhe. Aug. nō curat d̓ fama erga manicheū. qꝛ ſciuit ip̄mex fama ſua nō eſſe meliorādum ſꝫ peiorandū magis .ſbe. an̄. ꝓpt̓ hoīes quibꝰ p̄dicauit tantam hr̄e voluit famam qͥ ſciuit ex hoc eſſe meliorādos in ipſo. etiam ſicutin cedro nō fuit nodus rācoris. nō tortuoſitas inuidie.nō putredo luxurie. nec v̓mis corrodens ꝯſcīe. qꝛ de hꝰcanit eccl̓ia. Uir iſte mitiſſimꝰ apparuit in ppl̓o ꝯͣ rancorem ⁊ inuidiaꝫ. ſanctitate aūt ⁊ gr̄a plenꝰ ꝯͣ luxuriam⁊ vermē ꝯſcīe corrodētem. ¶ Comꝑat̉ etiaꝫ ſcd̓o lignobe. an̄. qd̓ ſapiētiſſimꝰ ſalomō elegit. Refert Yſi. li. xvij.Abies eſt exꝑs oīs terreni humoris. iō abilis ē ⁊ leuis.ꝙͣuis em̄ generet̉ ex humore leui. Scd̓o ſb̓tilitas illiushumoris ſuꝑfluitatē reijcit int̓ lignū ⁊ corticem. ⁊ ibidēa calore exteriori mutat̉ in reſinā. Sic be. and̓. fuit exꝑomnis terrene ſb̓e. lꝫ em̄ natꝰ fuerat ad piſcaturam viqͣſi ī hūore q̄rebat victū corꝑale̓. tn̄ poſtea vocatꝰ a xp̄odereliqͥt oīa. ⁊ ip̄m pauꝑ eſt ſecutꝰ Mat. iiij. Aīaduertens diligent̓ ꝙ cū dyabolo eſſet dimicaturꝰ qͥ difficulivincit̉ a viro trena poſſidēte. qꝛ dicit glorioſus Hierovt hr̄ in epl̓a Euſebij diſcipuli eiꝰ. Dyabolus in mūdonihil poſſidet. expoliati gͦ mūdanis rebꝰ ⁊ cito velut vmbra labentibꝰ. cū md̓o pugnetis qͥ onerat̉ veſtibꝰ ⁊ cummd̓o luctat̉ citiꝰ ad terram deijcit̉. qꝛ vnde tueat̉ nō hꝫ.Uis firmit̓ cū dyabolo dimicare veſtimēta ꝓijce ne ſuecumbas. Terrena oīa ſunt corꝑis indumēta qͥ ea poſſidet citiꝰ vīcet̉. hec ille. Eſt etiā abies vt dicit Ariſt. in li.de plantꝭ. arbor in celū ſe extendēs. iō dicta eſt ab eūdoeo ꝙ ceteris arboribꝰ longiꝰ it in altū. Ita be. apl̓s and̓recte erat ſurſum ꝑ ꝯtemplationē ad celeſtia eleuatꝰ itavt dice̓ potuiſſet illud cū paulo ad Phil̓. iij. Nr̄a ꝯuerſatio eſt in celis. ⁊ vt altiꝰ in celū tolleret̉. noluit viuusde cruce deſcendere. cū hoc ppl̓us voluiſſet. ſꝫ orauit ſic̄dicit Aug. in li. de pe. Non p̄mittas me dn̄e viuū deſcēdere. qꝛ tpus eſt vt ꝯmēdes terre corpus meū. ſcis dn̄equotiēs a puritate ꝯtemplatōis retͣhere me intēdebatqͣtiens a dulciſſime ſue ſumme qͥetis me excitare obtendebat. iō pia remuneratōne a te poſco. ne mihi id vltraꝯmēdes. ſꝫ depoſitū redde vt ad ip̄m qͥ meritū ſui labo-