Dn̄ica. XXIII. poſt Trinitatis

modo auceps qui vult caꝑe aues dulciter fiſtula canit.vt dicit Catho. Fiſtula dulce canit volucrē duꝫ decipitauceps. Sic qui vult xp̄m celeſtē auem caꝑe debet dulciter canere ẜm exhortatōeꝫ ꝓphete. Eſa. xxij. Sume cytharā circūi ciuitateꝫ dulciter canta frequenta canticū.vbi dicit glo. Bene canit in cythara penitēs qn̄ cordaspeccati omnes ⁊ ſingulas bene ⁊ ordinate tangit in confeſſione. vel bene canit qui oēs creaturas inuitat ad laudem diuinā. ſicut pſal. qui ait. Laudate dn̄m oēs gentes laudate eum omnes populi. Et ſimiliter tres pueri Dan̄. iij. Benedicite omnia oꝑa dn̄i dn̄o. ⁊ hi dominū ieſum caꝑent. qꝛ cum eſſent in camino ignis viſus ēquartus quaſi filius hominis cum eis in medio flamarum ⁊ eos oīno non tetigit ignis. Tercio debet ſe habere ad inſtar venantis. Uenator .n. qui vult caꝑe feramvelociter currit. Xp̄c .n. fera eſt habitans in deſerto ⁊ incelo. ſi vis eum caꝑe ſis velox in curſu ſatiſfactiōis. ſicutpſal. qui ait. Uiam mādatoꝝ tuoꝝ cucurri. Et Zacheꝰqui feſtinans deſcendit de arbore ⁊ ſatiſfactōem ꝓmiſitcum dixit. Ecce dimidiū bonoꝝ meoꝝ dn̄e do pauꝑibꝰ⁊ ſi quid aliquem defraudaui reddo quadrupluꝫ ꝓpterqd̓ xp̄m cepit qn̄ in domū ſuam ſecum iuit ⁊ ibidē manſit dicens. Hodie oꝑtet me manere in domo tua Lucexix. Quarto debet ſe habere ad ſimilitudinē luctantis.xp̄c .n. miles eſt quem oꝑtet caꝑe lucta orōnis. quia figura legit̉ Gen̄. xxxij. ꝙ Iacob luctabat̉ cuꝫ angelo teneseum. vbi dicunt aliqui ꝙ hec lucta fuit ſpūalis. quia Iacob ꝑ efficaciā ſue orōnis tenebat eum ne ſe ab eo elongaret ſed eum in via ab Eſau defenderet. ẜm hoc dicitHiero. ſuꝑ Eſa. xlix. Cum angelo Iacob orōne nō manibus luctabatur. Et fuit etiam lucta illa corꝑalis. quipoſtea cum vidit angelū volentē recedere ꝓpter ſuā diffidentiā accepit euꝫ manibꝰ ad tenendū. cui dixit angelus. Dimitte me aurora eſt. Et Iacob. Non dimittamte niſi benedixeris mihi. ⁊ benedixit ei. ⁊ hec fuit figuraꝙ lucta deuote orōnis capitur angelus magni conſilijxp̄c nec dimittit̉ niſi hominē benedixerit. ⁊ hoc ad primū ſuꝑ illo verbo. vt caꝑent̓ ieſum in ſermone. Ꝙͣtumad ſecundū ponit nuncioꝝ deceptoriā adulatōem. de qͦbus ſubdit̉. Et mittunt ei .ſ. phariſei diſcipulos ſuos cūherodianis .i. militibꝰ herodis qui ad diem feſtuꝫ venrat ⁊ milites gentiles ſecū adduxerat qui dixerūt. Magiſter ſcimus quia vexax es ⁊ viam dei in veritate doces. vbi nota nuncij iſti xp̄o abſente cum phariſeis detrahebant dicentes eum potatorē vini ⁊ amicū publicanoꝝ ⁊cͣ. Sed in pn̄tia eum deriſorie laudabant iō ſimiles fuerunt cuidā vermi qui dicit̉ ſanguiſuga qͥ ẜm Iſidoꝝ eſt mollis ⁊ flexuoſus os habens triangulum ⁊ inore fiſtulam hꝫ cum qua ſanguinē ſugit. venenoſis ſepeinſidet vt eoꝝ ſugat ſanguine ſiue humorē in aqua calida ⁊ in temꝑe calido faciliter ſe applicat ad ſugendum.Sic ⁊ iſti vel quilibet adulatores ſunt quaſi vermes abominabiles deteſtabiles ⁊ deſpecti. Et primo ſunt quaſi molles. qꝛ mollia ⁊ blandia verba ꝓferunt coram illisquibꝰ adulant̉. ꝓpter qd̓ adulatio ip̄oꝝ ꝑ doctores oleocomparat̉ quo dyabolus vngit ſuos qui in extremis laborant. hoc oleo vngit etiam dyabolus hoīes quos flectere non pōt vt ad malū molliat. De quo pſal. Oleumpeccatoris nō impinguet caput meū. Suꝑ quo dic̄ Augu. Oleum eſt falſa laus adulatoris que mentes hoīma rigore veritatis emollit. Secundo ſunt flexuoſi. quiaſemꝑ flectunt̉ ad ꝑtem illam vbi credunt placere. Sic̄fecit quidā hiſtrio cuiuſdā regis. hic ſi videbat regē infirmari ⁊ ſe infirmū ſimulabat rege triſti exiſtente ⁊ ip̄etriſtis erat eo v̓o leto cum eo letabat̉. ⁊ quo ad hoc ſimilant̉ adulatores gamalioni qd̓ ē animal ẜm phiſologuꝫin aere viuens qd̓ colorem hꝫ varium ⁊ in momēto mutabilem. ita vt cui rei ſe coniungit illius coloris fiat. qꝛ ſiquis loquit̉ de colore albo dicunt adulatores ꝙ eſt albꝰlient nix. ſi de colore nigro ſtatim ſubiungunt ꝙ ē niger

ſicut carbo. ⁊ ſic de alijs. Ecce flexuoſitas. tercio habetos triangulū .i. genera trium verboꝝ. diuidit̉ .n. os eorum in adulatōem mendaciū ⁊ detractōem. qꝛ in p̄ſentia habent os adulantis. in abſentia v̓o mendacis ⁊ detrahentis. Sed tunc cum adulator ſub ſpecie oculi admodū iude tradit hominē hoſtibꝰ .i. ſub ſpecie amiciciehominē interficit. Et recte ſignificat̉ ꝑ Ioab. ij. Reg. ij.de quo legitur ꝙ dixit ad Amaſam. Salue mi frater.⁊ tenuit manu dextra mentū Amaſe et ꝑcuſſit eum ī letere ⁊ mortuus eſt. ideo dicit Sapiens. Iniquus lactatamicū ſuum ⁊ ducit eum ꝑ viam nō bonam Prouerb.xj. Nam ad lr̄am Amaſa fuit amicus Ioab. qꝛ erat eiꝰgermanus. erant .n. de duabꝰ ſororibꝰ. vt ptꝫ. ij. Reguꝫxviij. Sed ad malā viam ip̄m ꝑduxit .ſ. ad mortē que ēomniū rerum terribiliſſima. iij. Ethi. ideo interdū melior eſt hoī detractio vel mendaciū adulatoris ꝙͣ eiꝰ adulatio. Quarto habuit fiſtulā in ore ſuo .i. fallace dulcedinem verboꝝ cum qua ip̄i ſugunt ⁊ attrahunt ad ſe beneficia tꝑalia. Qd̓ .n. vident reſiduū hoc attrahunt adſuum vſum. ⁊ ponit̉ de ip̄is illud Iohelis. j. Reſiduuꝫeruce comedit locuſta. vbi ꝑ locuſtam intelligit̉ adulator. quia ſicut eſtate canit ⁊ hyeme ſilet. ſic adulator eoslaudat qui habent eſtatē ꝓſperitatis. Alaude eoꝝ v̓o ſilent qui habent hyemē aduerſitatis. vnd̓ Ecc̄i. xiiij. Diues locutus eſt ⁊ omnes tacuerūt ⁊ verbū eius vſqꝫ adnubes ꝓducunt. Pauꝑ locutus eſt ⁊ dicunt. quis ē hicQuinto ip̄i inſident rebꝰ ⁊ cadaueribꝰ venenoſis vbi ꝑcadauera venenoſa intelligunt̉ mali dn̄i ⁊ p̄lati qͥ ſemꝑtales volunt ſecum habere vt ſic ex verbis eoꝝ letificentur. qꝛ de ip̄is Oſee. vj. In malicia ſua letificauerit hominē. qꝛ cum dn̄i male agunt cōſcientia ip̄oꝝ vtiqꝫ conturbat̉. quia dicit Aug. Voluiſti dn̄e ⁊ ita eſt vt oīs inordinatus animꝰ ſit ſibip̄i pena. Sed adulatores auferunt talem turbatōem ⁊ remorſum cōſcientie cum adulando dicunt eos bene feciſſe ⁊ laudent eos in ſua malicia ⁊ ſic letificant eos. ſed de talibꝰ dicit ꝓph̓a Eſa. v. Uequi dicitis malo bonus eſt. Et in eodē. Ue qui iuſtificatis impiū ꝓ muneribꝰ. ⁊ Prouer. xxiiij. qui dicūt impioiuſtus eſt maledicent eis ppl̓i ⁊ deteſtabūt̉ eos. hoc adlr̄am fit de adulatoribꝰ dn̄oꝝ. Nam impie facientibusdn̄is erga ſubditos pauꝑes eius occaſionē exactōis inuenio. dicunt adulatores. Iuſte fecit dn̄s iſte bene meruit cum tn̄ in modico vel in nullo digno tali exactiōneexceſſit. Quare talibꝰ maledicēt ppl̓i abomīabiles erātcoram deo. Iuxta illud Prouer. xvij. Qui iuſtificat impium .ſ. dn̄m ⁊ ꝯdemnat iuſtum .ſ. ſubditū. vterqꝫ abominabilis eſt apud deum. Sexto adulatores tꝑe calido⁊ in aqua calida vicꝫ ꝓſperitatis adherēt diuitibꝰ vt honorem .i. dona lucra ⁊ cōmoda ab eis ſugant. Un̄ Hugo de ſancto victore. Adulator eſt in obſequio hoſtis .i.in animo corruptus in omni verbo turpis in omni facto ⁊ ad ꝓſpera letus ⁊ fragilis ad aduerſa. ⁊ tales fuerunt iſti nuncij qͥ yronice xp̄m laudabant dicētes. Magiſter ſcimus quia verax es ⁊ viaꝫ dei in veritate doces⁊ hoc adulatorie ⁊ fraudulenter dixerunt. tn̄ in veritateip̄e erat ⁊ veritatem docuerat. vnde Aug. ſuꝑ canonicam Iohānis. Cathedram inquit habet in celis qͥ corda docet in terris. Et idem p̄dicatores verba formant.ſermones componunt ſententiam ꝓferunt ſed mentesilluſtrare non poſſunt. ⁊ ideo Grego. in omel̓. Niſi deꝰintus ſit qui doceat inuanum lingua doctoris laborat̉.Quapropter xp̄c eſt verus magiſter que tamen ex malicia phariſei mgr̄m appellant. Gloſa aūt explicat lucidiꝰmaliciam ip̄oꝝ. Tripliciter ꝯtingit aliquē veritate nondicere. Primo ex ꝑte docentis qui non nouit veritateꝫvt ſunt multi ignari ſacerdotes ⁊ paſtores qͥ qd̓ docentnō didicerunt ⁊ illi non pn̄t excuſari. quia dicitur diſti.xxxviij. Ignorātia ſi in laicis videt̉ intolerabilis inſcietia. quantomagis in his qui p̄ſunt nec excuſatōe dignaec venia. E

Q