Sermo.CII.

meo ꝑ noctem queſiui quē diligit aīa mea queſiui ⁊ nōinueni illum. Nec capit̉ in diuitijs vanitatuꝫ. qꝛ Oſee.v. dicit̉. In gregibꝰ ſuis ⁊ in armentis vadent ad querendū dn̄m ⁊ nō inuenient. Nec .n. capit̉ in conſortijscarnalis conſanguinitatis. quia Luce. ij. dicit̉. Requirebant eum inter notos ⁊ cognatos ⁊ non inueniētes.ſed certe captus in triſticijs aduerſitatis. quia hoc ē mare in quo fuit vita xp̄i. Iuxta illud pſal. In mari vie tue⁊ ſemite tue in aquis multis .i. aduerſitatibꝰ ⁊ tribulationibꝰ. Caꝑe igit̉ ſi vis dn̄m nr̄m ieſum xp̄m intra mare tribulatōis. qꝛ ibi eſt pſal. xc. Cum ip̄o ſum in tribulatione eripiā eum ⁊ glorificabo eum ⁊cͣ. Sic in mari amaritudinis animi ſui cepit Ezechias xp̄m. Nam legituriij. Reg. ij. ꝙ ip̄e egrotauit vſqꝫ ad mortem ad que miſit dn̄s Eſa. qui dixit. Diſpone domui tue qͥa morierisnō viues. Qd̓ audiens Ezechias cōuertit ſe ad parietēaīo amaro. qd̓ patet ex hoc ꝙ fleuit fletū magno ⁊ ī hoccordis ſui amaritudinē enarrauit bona oꝑa ſua nō periactantiā ſed magis ad gratiarūactōem vt ſic gratus d̓p̄cedētibꝰ vlteriorē grām impetraret. vt dicit lyra. Memento quō ambulauerim coram te in veritate et cordeꝑfecto ⁊ qd̓ placitum eſt coraꝫ te fecerim. ⁊ ſic attraxit ſibi dn̄m ieſum xp̄m ⁊ cepit euꝫ. quia anteꝙͣ egredereturEſaias mediam ꝑtem atrij factus eſt ſermo dn̄i ad euꝫdicens. Reuertere dic Ezechie duci ppl̓i mei. Hec dic̄dn̄s. Audiui orōnem tuam ⁊ vidi lachrymas tuas ecceſanaui te ⁊ addam diebꝰ tuis. xv. annos. Sic maria magdalena que xp̄m in delicijs ⁊ vanitatibꝰ ꝑdidit ip̄m inamaritudine tribulatōis cepit. Nam cuꝫ amare ad pedes ip̄ius fleret vt etiam lachrymis lauaret dixit ſibi ieſus. Fides tua ſaluam te fecit vade in pace. q. d. Tu cepiſti me. Sic clauiger celi Petrus cum eēt poſt trinamnegatōem in amaritudine cordis ſui ⁊ fleret xp̄m amare ieſum cepit qn̄ xp̄c euꝫ oculis mīe ſue reſpexit ⁊ ei peccata indulſit Math. xvj. Sed eſt notādꝰ ꝙ in piſcatione quattuor ſunt neceſſaria vt piſcatores capiant piſcesPrimū eſt ip̄oꝝ ſagacitas. Naꝫ ſagaces piſcatores vtētes aliquibꝰ induſtrijs plus de piſcibꝰ capiūt ꝙͣ illi nonvtentes. Dicit .n. Petrus de creſcē. rura. cōmodo. li. x.c. xliij. ꝙ calce viua capiunt̉ piſces ſi ip̄a ponatur in ſacco etiam in aqua maxima ſtāte in ꝑuo loco recuſſa. hicſaccus in aqua a duobꝰ ꝑ totam foueam agitet̉. ex hocquaſi om̄es piſces ceci veniunt in ſuꝑficie aque ⁊ ſic facile manu capiunt̉. Moraliter dilectio vere amicicie aſſimilatur calci rōne igneitatis. Naꝫ ẜm Iſido. ꝓptereacalx viua dicit̉. qꝛ qͣꝫuis ſit actu frigida occultū tamē inſe continet ignem. Si .n. aqua ꝑfuſa fuerit ſtatim igneſcit ⁊ quoddā mirabile accidit vt dicit Aug. de ciui. dei.ꝙ calx ex aqua incendit̉. ex quo omnis extinguit̉ materia ignis ⁊ oleo extinguit̉ quo nutritur ignis. Similiter⁊ vere amicicie. ſi aliqn̄ ad actus exteriores videant̉ frigide ꝙ non oꝑant̉ nec on̄dant̉ exteriori ſigno ſiue ꝑ impedimentū alicuius oꝑationis ſiue cum ſit oportunuꝫ.tamē ignem viui amoris ſemꝑ ſeruāt in intimis cordisqꝛ dicit ſapiens Prouer. xvij. omni tꝑe .ſ. aduerſitatis ſicut ⁊ ꝓſperitatis diligit qͥ verus amicus eſt. quia ſuꝑuniente aqua alicuius tribulatōis vel neceſſitatis. tunc iſe ignis .i. interior amor erumpit ⁊ exterius in oꝑe ſe on̄dit. ideo Salomō ibidē ſubdit ꝙ frater in anguſtijs cōprobat̉. vnde vere dilectōis ignis in aqua tribulationū⁊ anguſtiaꝝ magis accendit̉ quo ad deum ⁊ ad homines. Quo ad deum dicit gloſa ordinaria ſuꝑ verbo predicto omni temꝑe diligit ⁊cͣ. Qui deum vere amat om̄itemꝑe cuſtodit eius amorē nec in anguſtia eius paſſiones deſerit quem in tranquillitate pacis confeſſus eſt.Sed quo ad homines dicit Valerius maximus. ꝙ ſincere fidei amici p̄cipue in aduerſitate vel aduerſitatibꝰcognoſcunt̉. ſed in oleo conſolationis ⁊ ꝓſperitatis calxdilectionis quaſi extinguit̉. qꝛ ꝓſperitas mundi extinguit ⁊ tollit dilectōem dei. ſicut homini in ꝓſꝑitate poſi

to nō eſt neceſſariū magna dilectōis ſigna oſtendere neforte eſtimetur ꝙ ꝓpter illius vtilitatem ⁊ eius ꝓſperitatem diligat. ideo ph̓s dicit in ethi. ꝙ ad amicū in aduerſitate poſituꝫ eundū eſt ſepe ⁊ cito. ſed ad amicū poſitūin ꝓſperitate raro ⁊ tarde. Ex quo patet ꝙ ꝑ calcē viuadilectio deſignat̉ que ſemꝑ ignem amoris in ſe tenet ꝑquem xp̄c facile capit̉. Nam de maria magdalena vera amatrice legit̉ ꝙ xp̄m dilexit in ꝓſꝑitate ⁊ aduerſitate .ſ. paſſionis. Propter qd̓ cum poſt reſurrectōem eiusſtaret ad monumentū plena dilectōe meruit caꝑe xp̄mqui apparens ei dixit. Mulier quē queris. q. d. Si queris me. ecce ꝓpter dilectōem tuam aſſum ⁊ amor tuus cepit me Ioh̓. xx. Ideo dicit Bern̄. in flo. li. O bone ieſuqͣꝫbenignus qͣꝫſuauis es qͣꝫdulcis ꝙͣamandus qͣꝫamplexandꝰ ꝙ totus āmirabilis qͣꝫ vere dn̄e ieſu xp̄e deſiderabilis. beatus homo qui te amat ⁊ amplectit̉ ⁊ expectat.Secundū qd̓ in piſcatione neceſſariū eſt aure tranquiſlitas. qꝛ in tempeſtate non eſt bonum piſcare. Nam piſcatori imminet periculū ⁊ piſces petunt fundū. Moraliter cor peccatoris eſt quaſi mare tempeſtuoſum. ſic̄ teſtatur Eſa. xxviij. Cor impij quaſi mare feruidū quodquieſcere non pōt ⁊ ꝙͣdiu tale cor eſt tempeſtuoſum etinſanit poſt mundi peccatū tādiu non capit xp̄m ieſuꝫ.quia ip̄e eſt ſapientiā ſummi patris que nō introibit inmaliuolaꝫ animā .i. in aīam cui placet peccatū. Nec habitabit in corde ſubdito peccatis .i. in hoīe ſubdito carnalibꝰ vicijs Sap̄. j. Cuꝫ aūt ſedat̉ talis tāpeſtas peccati ⁊ mens hominis peccatoris cum deo pacificat̉. tuncxp̄c capitur ⁊ piſcatur. qꝛ ẜm pſal. In pace factus eſt locus eis ⁊ habitatio eius in ſyon. Syon interp̄tatur ſpecula. ⁊ eſt ſpecula locus altus ⁊ eleuatus a quo pōt homo defacili circūſpicere a ſe ꝓcul ſicut in turribꝰ caſtrorum patet. Mons aūt ſyon eſt animus viri aut homīsiuſti altus ꝑ contemptū mundanoꝝ ⁊ terrenoꝝ ⁊ aptꝰad lunge ſpeculandū que ſunt a remotis vicꝫ ꝑ conſideratōeꝫ celeſtiū ⁊ futuroꝝ. In iſto monte eſt quies. quiaſicut in cacumine altiſſimoꝝ montiū non ſunt turbationes ventoꝝ nec inundatiōes pluuiarū ſemꝑqꝫ ibi eſtquies ⁊ ſecuritas. ſic in mente hoīs iuſti de qua dic̄ Seneca. Mens ſapientis ſicut celum ſuꝑ ſperam lune vbinon fiunt peregrine imp̄ſſiones. ⁊ talis mens bene capit in ſe xp̄m. Terciū eſt inſtrumentoꝝ multiplicitas.Qui enim vult caꝑe nunc piſces piſcat rhetibꝰ nūc hamis interdumqꝫ ſportulis ⁊ ſic de alijs. Ita ⁊ tu vis capere xp̄m neceſſe eſt te piſcare. Nunc rhete fidei aliqn̄hamo ſpei interdū ſportulis charitatis. Sicut quedammulier deuota fecit. de qua legit̉ in libro de dono timoris. que cum aliqn̄ caruiſſet cōſueta viſitatione ſpirituali ⁊ diuina timens ne nimis tardaret vel veniēs nimiscito recederet allocuta eſc virtutes theologicales ſupradictas dicens. Fides mea ad dn̄m. vade ⁊ adiura eumꝑ omnes articulos .ſ. incarnatōeꝫ natiuitatē baptiſmūpaſſionē ſepulturā reſurrectōem ⁊cͣ. que de eo credunt̉vt veniat. Spes mea expecta eum ⁊ para ei hoſpiciumcharitas mea cum venerit tene eum ne recedat. Cunqꝫſic ſeip̄am ⁊ virtutes excitaret venit ei mira conſolationon cito abiens nec recedens. Quartū eſt mutandi loci neceſſitas. Si enim piſcatores non capiunt in vno loco querunt alium. Nam cū Petrus ⁊ ſocij eius ꝑ totānoctem piſcando laboraſſent ⁊ nihil cepiſſent iuſſit xp̄cvt ducerent in altum ſicqꝫ ceperunt piſciū multitudinēcopioſam Luce. v. Sic ⁊ tu cum non potes caꝑe xp̄min domo tua. vade ad eccīam ⁊ duc mentē tuū in altuꝫꝯtemplationis cōtemplando vicꝫ gaudia celi ⁊ penaseternas inferni. ſic vtiqꝫ caꝑe potes xp̄m. Et ſi ibi noncapis audi verbum dei vt ſic ip̄m caꝑe poſſis in ſermone. Secundo qui vult xp̄m caꝑe debet ſe ad ſimilitudinem aucupis habere. Scriptura eniꝫ ſacra xp̄m auemIob .xxviij. nominat. Semitam ignorauit auis. qꝛ iudaicus populus chriſtū ad celos aſcendiſſe non credit.

Hh iij