Sermo.CII.

⁊ ponitur. xxxvij. diſ. Non omnis ignorans immuniseſt a pena. ille ignorans poteſt excuſari qui quod diſceret non inuenit. Illis autem ignoſci non poterit qͥ habentes a quo diſcerent operam non dederunt. ideo eadem diſ. c. vt itaqꝫ dicitur. Imperitia ſacerdotibꝰ debeteſſe aduerſa quoniaꝫ cum per ignorantiā cecati alijs ducatum p̄ſtare ceperint ambo in foueam cadunt. vt dicitur in pſal. Obſcurentur oculi eoꝝ ne videant. Cuꝫ .n.obſcurentur illi qui p̄eunt ad ferenda onera peccatoꝝ.vel ad corrigenda vicia ſubditoꝝ facile ſequentes inclinantur ad peccata. Et diſ. xxxviij. c. ignorantia. dicit canon. Ignorantia cleroꝝ erroꝝ mater eſt maxime in ſacerdotibꝰ dei euitanda eſt qui docendi officium in populo dei ſuſceperunt. Sed econtra dicunt phariſei adxp̄m. Magiſter ſcimꝰ quia verax es ⁊cͣ. q. d. Tu es plenus ſcientia diuine veritatis. Secūdo ex arte dei timore poſtpoſito quidam veritatem quam de deo nouerūtnon pure enunciant. de hoc. iij. q. v. c. Accuſatores. dicit Calixtꝰ papa amor carnal̓ ⁊ timor atqꝫ auaricia plerunqꝫ ſenſus hebetant humanos ⁊ ꝑuertūt opinionesvt queſtum pietatis putent ⁊ pecuniam quaſi mercedēprudentie. Sed contra hoc dicunt phariſei xp̄o ⁊ viamdei in veritate doces. Tercio aliqui veritatem nō ſolētdocere ex parte ꝓximi quem amāt ⁊ timent vt ſunt nōnulli p̄dicatores in aperta p̄dicatione ⁊ timidi confeſſores principum potentū diuitum vſurarioꝝ ⁊ eoꝝ vxorum in occulta confeſſione qui non libere in corrigēdopeccata ꝓnunciant veritatem. Unde Chryſoẜ. xj. q. c.nolite timere. Non ſolum ille proditor eſt veritatis quitranſgrediens veritatem palam mendacium loquiturSed etiam ille qui non libere veritatem ꝓnunciat quālibere ꝓnunciare oportet. Et cōtra hoc phariſei. Et nōeſt tibi cura de aliquo. q. d. Nullum times ſed libere p̄dicas ⁊ dicis veritatem. non .n. reſpicis perſonas hominum. vbi dicit Gregorius. Perſonam hominū accipere eſt hominē. nō quia homo eſt. Sed propter aliquodcirca ip̄m honorare. quod intelligitur de honore in iudicio vbi iudex hominē propter potentiam vel diuitiasnon debet honorare. Ubi nota ꝙ acceptio perſonaruꝫeſt iniuſticia qua perſona p̄fertur ꝑſone propter cauſaꝫindebitam. ⁊ cōmittitur tripliciter. Primo in bonoꝝ exbibitione. De qua Iaco. ij. Fratres mei nolite ī ꝑſonaꝝacceptione fidem habere. Si autem ꝑſonas accipitispeccatum operamini redarguti a lege quaſi tranſgreſſores. Super quo dicit Augu. Abſit domine vt in tabernaculo tuo p̄ pauꝑibꝰ accipiantur ꝑſone diuitum. autpre ignobilibus nobiles quoniam potius infirma mūdi eligis vt fortia queqꝫ confundas. Sic xp̄c non reſpexit perſonas hominū. quia dicitur Actu. x. Roma. iij.Non eſt acceptor perſonarum deus. Secundo cōmittitur in iudicij executōne. Nec ſic xp̄c acceptor perſonarum erit in iudicio finali. quia Salomon Sap̄. vj. Nōenim ſubtrahet dominus perſonam cuiuſqͣꝫ qui eſt dominator omniū nec verebitur magnitudinē cuiuſcunqͣꝫ quoniā puſillum ⁊ magnū fecit. ip̄e ⁊ equaliter ē ipſicura de omnibꝰ. Nam iudices terre interduꝫ ꝑcunt ꝓpter beniuolentiam. interdum ꝓpter impotentiam. interdum ꝓpter negligentiaꝫ. Sed non xp̄c. Primo .n. vtdicit̉ Hol. lect. lxxviij. Non parcet ſubtrahet ꝑſonamculuſꝙͣ deus. Cautela eſt frequenter apud iudices ꝙ ꝑſona rea ſubtrahitur certo tempore ita ꝙ non oportꝫ ꝙſudex ꝓ illo die faciat aliquid contra eum. ſed iſta cauteia in iudicio xp̄i nihil valebit. quia nullus ꝓtunc poterit ſe abſentare. ij. Corinth. v. Omnes nos inquit manifeſtare oportet ante tribunal xp̄i vt recipiat vnuſquiſſſꝫ ꝓut geſſit. Secundo nulli parcit ꝓpter impotentiam.ppter hoc dicit. Non verebitur ꝑſonam cuiuſcunqꝫ. q.§. Non dimittet ꝓpter potentiam aut timorem poten-

tie regum aut principū nulliuſqꝫ creature. ⁊ hoc probatſic. Nullus artifex terretur de eo qd̓ fecit. poteſt em̄ deſtruere quando vult. quia omnis artifex potentior ē attificio. ſed deus fecit puſillum ⁊ magnū. vt in pſal. Qm̄ip̄e fecit nos ⁊ non ip̄i nos. Tercio nulli ꝑcit deus ꝓpternegligentiam. ⁊ quo ad hoc dicit ꝙ eſt ei cura de omnibus. ⁊ per conſequens non plus negligit punire vnuꝫꝙͣ alium. Sap̄. xij. Non eſt alius deus qͣꝫ tu cui eſt cura de omnibus vt oſtendas quoniā nō iniuſte iudicasiudicium. Sed econtra eſt in iudicio huius mundi vbiparcitur diuitibus ſed non pauꝑibus. ⁊ ſic eſt acceptioperſonarū. de hoc loquitur pulcre Innocē. de vili. hu.conditiōis. Pauperū cauſam cum mora negligitis diuitum cauſa cum inſtantia ꝓmouetis. In illis rigoremoſtenditis cum iſtis ex manſuetudine diſpenſatis. illoscum difficultate reſpicitis. ip̄os cum fauore tractatis. illos negligenter auditis. iſtos ſubtiliter auſcultatis. clamat pauper ⁊ nullus exaudit. loquitur diues ⁊ omnesapplaudant. clamat impatiens ⁊ nullus eum vociferat⁊ non eſt qui iudicet. Si forte pauperum cauſam ſuſcipitis illos remiſſe fouetis. Cum autem diuituꝫ cauſamaſſumetis illos ꝑtinaciter adiuuatis. pauꝑes deſpicitisdiuites honoratis. iſtis reuerenter conſurgitis iſtos deſpicabiliter conculcatis. Et infra. Ue inquit vobis ⁊ cōtra vos dicit propheta Hieremias. Magnificati ſunt⁊ ditati ⁊ iudicium pauperis non iudicauerunt. ſed inlege Deutero. precipitur nulla erit diſtantia perſonarūita paruum audietis ſicut magnum nec accipietis cuiuſꝙͣ perſonam. hec ille. Tercio fit acceptio perſonaruꝫin dignitatis promotione quam ꝓhibet dominꝰ .j. Regū. xvj. loquens de Helyab qui erat alte ſtature qͣꝫ Samuel. propter hoc vngere nolebat eum in regem ſuperpopulum iſrael. Non inquit aſpicias vultum eius neqꝫ altitudinem ſtature eius quoniam abieci eum. Sedcirca hoc dubitatur vtrum acceptio perſonarum ſit peccatum? Ad hoc dicitur ꝙ ſic. propter iſtam rōnem quāponit Hol. vbi ſupra. Omne quod opponitur iuſticievel veritati vicium eſt ⁊ peccatum. ſed acceptio perſonarum opponitur iuſticie. ergo ⁊cͣ. Eſt enim notandū ꝙad iuſticiam pertinet ꝙ bona diuerſa diuerſis diſtribuantur perſonis ẜm valorem ⁊ dignitatem perſonaruꝫ.Quando ergo aliquis conſiderat in perſona aliquamconditōem que facit eum indignum illo eo ꝙ eſt ſibi cōſanguineus tunc eſt acceptio perſone. Si autem conſiderat aliquam conditionem in perſona. que quideꝫ ꝑſona facit eum indignum beneficio conferendo tūc nōeſt acceptio perſone. Scd̓m hoc gloſa Ephe. vj. ſuper illud non eſt acceptio perſonarum apud deum. dicit ꝙiuſtus iudex cauſas attendat non perſonas. Om̄is .n.conditio que non facit hominē indignum illo negocioad quod prefertur refertur ſuper iſtum modum loquēdi ad perſonam. ſicut ſi attenderem in iſto diuitias velconſanguinitatē ⁊ propter iſtas conditiones promoueam eum ad magiſterium vel ad prelatōem acceptio ꝑſone eſt. quia cauſa me mouet non conditio que facit eūdignum honore collato. Sed ſi attenderem in iſto conſanguinitatem ⁊ propterea lego ſibi decem marcas velinſtituo eum heredem ⁊ dimitto extraneum non eſt acceptio perſone ſed cauſe. quia iſta .ſ. cauſa facit eum dignum ⁊ ꝓporcionatum huic. ſcꝫ beneficio quod eſt conſequi .ſ. in patrimoniuꝫ. Sed contra hoc poſſit aliquisdicere alicui conferre beneficium eccleſiaſticuꝫ propterconſanguinitatem eſt acceptio perſone. ſed hoc non eſtpeccatum ſed charitas ordinata. quia dicit apoſtolusad Gal̓. vj. Operemur bonum ad omnes maxime autem ad domeſticos fidei. Et j. Corinth. v. Si quis ſuorum curam non habet infidelis eſt ⁊ infideli deterior.Sed domeſtici ſunt illi qui attinent ꝯſanguinitati. Ad

Hh iiij

S5