Dn̄ica. XXIII. poſt Trinitatis

nem loci vel terre. quia dicit Aug. de baptiſmo ꝑuuloꝝH ⁊ habet̉ di. xvj. Qui contempta veritate p̄ſumit cōſuetudineꝫ ſequi vel circa fratres inuidus eſt aut infidelis⁊ incredulus eſt ⁊ malignus quibꝰ veritas reuelat̉ autcirca deum ingratus eſt cuius inſpiratōe inſtituit̉. Nādn̄s in euangelio. Ego inquit ſum veritas et non dixitego ſum cōſuetudo. quia cōſuetudinē rō ⁊ veritas ſemper excludit vt diſt. xj. dicit̉. Uſus autoritati cedit. prauum vſum rō ⁊ lex vincat. ſed lex vbi deficit cōſuetudoꝓ lege ſeruanda eſt cum non ſacris canonibꝰ nec ſacrislegibꝰ cōſuetudo obuiare monſtrat̉ incōcuſſa ſeruādaeſt. quia dicit̉ .j. q. vij. Signis ꝙ eque ponit̉ trangreſſorcōſuetudinis ⁊ legis. Sexto cōſul debet eſſe pius .i. māſuetus ⁊ benignus. qꝛ dicit pſal. Beatus vir qͥ nō abijtin conſilio impioꝝ. Nam impij ſunt merito deponendi ⁊ mites aſſumendi. Iuxta illud Eccī. x. Sedes ducūſuperboꝝ deſtruxit ⁊ ꝓ eis ſedere fecit mites. Septimodebet eſſe iuſtus vt iuſticiam conſulat. Iuxta illud psͣ.Iuſte iudicate filij hominū. quia iuſtus dn̄s ⁊ iuſticiasdilexit. hoc ꝓ tanto additur ne ſit nimis miſericors pacendo malis. Deutro. xxiij. Nō miſeret̉ in iudicio pauperis .ſ. a iuſticia declinando. ſed compatiendo debet ſibi miſereri. quia ẜm Greg. vera iuſticia compaſſionemhꝫ. ſed falſa dedignatōem. Octauo cōſul debet eſſe ſuadibilis vulgariter rotfolgig .i. non ſui capitis ſi alter melius ſentiat debet ſequi. qꝛ dicit Iaco. in. c. iij. c. qui deorſum eſt ſapientia primū quidē pudica eſt .i. faciens recedere ab om̄i turpitudine deinde pacifica modeſta ſuadibilis bonis conſentiens. ⁊ hoc eſt contra p̄ſumptuoſos qui ſuum conſilium p̄ferunt alijs ac ſi oēs codiceslegum comediſſent ⁊ quod ip̄i non inuenerunt aut dictauerunt eſtimant nihil valere. ⁊ dūmodo ſua conſiliadicunt meliora non eſſe. ⁊ hoc eſt ſignuꝫ p̄ſumptuoſi d̓quo loquit̉ Bern̄. p̄ſumptuoſus prius in cōuentibꝰ reſidet vt conſilijs prius reſpondeat non vocatus accedit.i. non iuſſus ſe intromittit vel ingerit reordinat ordinata reficit facta quicquid ip̄e non fecerit aut ordinaueritnec recte factum nec pulcre eſtimat ordinatū iudicat iudicantes. ⁊ ſi cum tempus aduenerit pͦ omnibꝰ non ꝓmoueatur iniuſtum iudicat ⁊ ſe deſpectū. Nono quiaconſul nō debet eſſe iracūdus. quia dicit Sene. ꝙ duoſunt maxime cōtraria conſilio. feſtinatio ⁊ ira. ⁊ iō iracūdi ⁊ impetuoſi nunqͣꝫ dabunt ſapiens conſiliū indigenti. quia ẜm Cathonē impedit ira animū ne poſſit cernere verum. ꝓpter quod dicit Iaco. j. c. Ira viri iuſticiamdei non operatur. Decimo debet eē non timens videlꝫhomines. quia Pylatus eo ꝙ ceſarem timuit a iuſticiak declinauit. Quare dicit Sapiens Prouer. xxix. Qui timet hominē .ſ. timore mundano cito corruet. Glo. a rectitudine iuſticie. Undecimo non debet ꝓdere ſecretaconſilij. ſed debet dicere Eſa. xxiiij. ſecretū meum mihi.Nam conſiliū dicit̉ a con qd̓ eſt ſimul ⁊ ſileo. vn̄ ꝙ aliqͥplures ſimul ſilent. hoc .n. fuit ꝙ adeo romanos apudalios exaltauit vbi quicquid in auribꝰ conſiliantiū dicebatur adeo ſecretū erat acſi dictum nō fuiſſet. Un̄ Valerius maximus li. ij. de factis mirabilibꝰ. c. de inſtitutꝭantiquis cōmendans romanos cōſiliarios ait. ꝙ fiduꝫ⁊ altum erat ſecretum conſiſtoriū reipublice ſilentiqꝫ ſalubritate munitū. cuius limen intrantes abiecta priuata dilectione. ita dilectōem publicam induebant vt nōdicam vnum ſed neminē audiuiſſe credens qd̓ multorum auribꝰ fuit cōmiſſum. hec ille. Ideo dixit Ariſtol̓.Conſiliarios duos debere habere. vicꝫ ꝙ nec eēnt plani .i. manifeſti. ⁊ ꝓpalatores ꝯſilioꝝ nec placentes .i. adulatores. Et recitat. iij. Ethi. ꝙ quidam poeta noīe Alexander videns Priamū in cōſilijs eſſe ſecretariū ⁊ veracem cōmendans eum iſte eſt qui conſulit reſpectus aliorum. ⁊ hoc eſt contra illos conſules qui ſecreta conſiliſolent vxoribꝰ ſuis reuelare que nullo modo pn̄t ea obticere aut retinere ſicut ꝓbat Egidius romanus in de re.

princi. parte pͥma. libro. ij. c. vltimo. Mulieres inqͥt ſecreta retinere non poſſunt. quia vt plurimū ſunt molles ⁊ ductiles. ſtatim .n. cuꝫ eis aliqua ꝑſona applaudit⁊ in faciem earum arridet amicam eam eſtimant. ⁊ oīaſecreta cordis reuelant. patet etiam ex hoc vt idem dicitꝙ ſunt nimis appetitiue laudis ⁊ glorie. Inde eſt vt cōmuniter ꝙ mulieres alijs mulieribꝰ quas credunt eſſeamicas ſecreta viroꝝ reuelant. Credunt .n. ex hoc eē inquadam excellentia ⁊ laudari apud eas ſi ſciunt referreſecreta viroꝝ. hec Egidius. Refert .n. Valerius ꝙ nobilis Pipinus nomine cum adhuc etate puerili teneretur cum patre ſuo die quodā miſſo ad curiaꝫ ſecreta ꝑtractantē. quibꝰ a curia reuertentibꝰ cepit mater pueriab eo ꝑcūctari quid pr̄es egiſſent in ſenatu. Et rn̄diſſetpuer. Illud dicere non licet. Illa eum verberibꝰ purgeret. ille ficte mendoſe dixit actum eſſe in ſenatu vt deliberarent ſapientes qͥd eſſꝫ melius ꝓ ciuitate. ꝙ vicꝫ vnusvir plures deberet cōiuges acceptare. Qd̓ ſecretuꝫ cumilla a filio ſenatoꝝ didicerat nō obticuit ſed ſtatim mulieribꝰ alijs intimauit. que omnes die ſequenti cōfluūtad ſenatum rogantes vt vna mulier potius duobꝰ viris qͣꝫ vnus vir duabꝰ mulieribꝰ coniunget̉. Cunqꝫ ſenatores quenam eſſet illa mulierū noua cōgregatio inquiſiſſent ⁊ mirarent̉. Puer cauſam ex his que mr̄i coactus dixerat indicauit ꝓpter qd̓ ꝓuide ab eis ordinatūfuit ne pueri excepto illo ammodo cuꝫ patribꝰ in ꝯſiliūintrarent ꝓpter periculū reuelationis ſecretoꝝ. ideo dic̄Tullius moralis. Quicquid agas ſecreto tue nō pandemarite. vnde tibi naſci poſſunt diſcrimina vite. Dic̄. .n.Gantfredus li. vj. de regi. princi. ꝙ in vueſtfalia eſt cōſuetudo ꝙ ſi adiuratus iudicij reuelat aliquid vbi dcm̄meret̉ ſuſpendium. Duodecimo conſul non debet ꝑſonam acceptare. quia dicit̉ Prouer. xviij. Perſonam acciꝑe in iudicio non eſt bonum vt declines a veritate iuſticie. Sic non fuit acceptor ꝑſonarum ille conſul romanus iudex ⁊ iuſtus de quo ſcribit Valerius ꝙ habebatquendam amicū nomine Rutiliū ⁊ ille ei ſepius rogatōem iniuſtam porrigebat. cunqꝫ ille ſepius reſiſteret tādem Rutilius cum indignatōne. Quid mihi opus eſtamicicia tua ſi quid rogo nō facis. At ille quid mihi tuaſi ꝓpter te aliquid contra iuſticiā facturus ſum inhoneſte. Maluit enim amicicia ſui amici carere ꝙͣ cōtra conſcientiam ſuam iniuſte iudicare vel etiā ꝑſonaꝫ acceptare. Tredecimo ⁊ vltimo conſul nō debet munera acceptare vel captare. quia munera excecant oculos hominum conſulum ⁊ iudicū. Iuxta illud Eccī. xx. Exenta⁊ dona excecant oculos iudicū. ⁊ quaſi mutꝰ in ore auertit correctōes eoꝝ. Eſt .n. mutus vt dicit glo. quedā ſpecies rane que ꝓiecta in os canis eum tacentē facit ⁊ nōpoſſe latrare. Sic qui exenium dat ꝓ ſubuerſione iuſticie facit iudicem tacere ⁊ a punitiōe maloꝝ ceſſare. ⁊ etiam facit iniuſtum iuſtum ⁊ econuerſo iuſtum ſolet condemnare. Contra qd̓ dicit Salomon Prouerbio. xvij.Qui iuſtificat impium ⁊ qui condemnat iuſtum vterqꝫabominabilis eſt apud deum. Et Eſa. v. Ve qui iuſtificatis impium ꝓ muneribꝰ ⁊ iuſticiaꝫ iuſti aufertis abeo. Hec dicta ſunt ſuꝑ illo verbo phariſei conſiliū inierunt. Sed eſt alia moralitas ſuꝑ illo quod ſequit̉. vt caperent Ieſum in ſermone. Naꝫ illi qd̓ voluerūt in malo facere cōtra nos debemus ad vtilitatē noſtrā cōuertere. Si ergo volumus caꝑe ieſum debemus nos habere vt piſcantes. Nā xp̄cieſus eſt piſcis qui tota vita ſua A.natauit in aquis tribulationis. ſicut teſtatur pſal. lxviijUeni in altitudinem maris ⁊ tempeſtas dimerſit me.⁊ demū captus a liudeis in lignoqꝫ crucis aſſatus ī ignecharitatis. Iuxta illud pſal. xvj. Igne me examinaſtiꝰnō eſt inuenta in me iniquitas. Iſte piſcis xp̄c nō capitin laſciuijs voluptatis. qꝛ Iob. xxviij. Non inuenit interra ſuauiter viuentiū. Et Can̄. iij. Iſta ſponſa nō poderat eum caꝑe in lectulo voluptatis. iō dixit in lectuio