Sermo.CII.

iudicare vel in publicam formā ſcripſerint iudicata. hecHonorius. Secundo quidā auxilio dyaboli dant conſilia contra veritatis predicatores ⁊ eis detrahunt ⁊ ꝑſequuntur. ꝙ autem hoc fit ſuaſu dyaboli. vj. q. j. c. Sūtplurimi. §. verum. Manifeſtū eſt inquit dyaboluꝫ quiſicut leo rapiens circūit querens quem deuoret cordibꝰplebium ſuadere vt doctoribꝰ atqꝫ paſtoribꝰ detractiones irrogent ⁊ plebes langueſcentes non tenentibꝰ frena eoꝝ laſciuiant atqꝫ in ima ruant vt ſaltem ſic ꝑiclitari poſſint. Hec Greg. Sed talia conſilia fiant ei in malum ⁊ per hec xp̄m. ſicut teſtatur Alexander papa ⁊ ponitur. iij. q. j. c. nulli. dicens. Dominū crucifigunt qͥ euꝫin ſacerdotibꝰ ſuis perſequunt̉. quia crux a cruciatu dicitur. Magnum .n. cruciatum ſuſtinet qui vim patiturSed non eſt mirum ꝙ p̄dicatores veritatis ꝑſequunt̉ex conſilio malignoꝝ. quia ꝑſecutum legimus dominūip̄oꝝ. quia ait Ioh̓. xv. Non eſt ſeruus maior dominoAſi me perſecuti ſunt ⁊ vos ꝑſequentur. ſi ſermonē meuꝫſeruauerint ⁊ veſtruꝫ ſeruabunt. Tercio alij adiutoriodyaboli faciunt conſilia contra cōmune bonum opprimentes pauperes ⁊ tales .ſ. alijs volunt nocere nocentſibip̄is. Figura Heſter. iij. de Aman qui falſum conſilium dedit contra Mardocheū vt ſuſpenderetur in patibulo. ſed ad patibulum quod parauit ip̄emet ſuſpenſus fuit Heſter. vij. Narrat etiam Ouidius libro. j. d̓arte amandi. ꝙ contigit ſemel in egypto tāta ſiccitas ꝙper nouem annos non fuerūt ibi ymbres. fuit aūt Buſtridis quidam potens ⁊ tyrannus magnus in terra illa ad quem acceſſit quidam nomine Traſius ⁊ dixit ſibi. Si effunderet ſanguinē alicuius hoſpitis ad eū venientis ⁊ ſacrificaret eum ioui ꝙ ſtatim haberent ioueꝫplacatum ⁊ pluuiam in abundantia ſicut expediret proterra daret. ecce quale conſilium dedit de occiſione hominū. ideo nocuit ſibip̄i. Nam ſtatim ei Buſtridis reſpondit. Tu inquit es hoſpes tu fies iouis hoſtia. Primus tu dabis hoſpes aquam ⁊ continuo eū occidit ⁊ ioui ſacrificauit. Aliud exemplū ſcribit ibidem ſupra d̓ tyranno quodaꝫ dicto Phalaris regis ſilicie. cui dedit coſilium quidam nomine Perillus ꝙ faceret bouem concauum ꝓ tormentis hominū ⁊ ip̄emet obtulit ſe ꝓ magiſtro dicens. Domine ego facio tibi vnum bouem cōcauum de ere ⁊ quando volueris aliquē interficere pones eum in illum bouem per vnam feneſtram quam faciam in latere bouis vt tunc appones igneꝫ ⁊ de ip̄o clamante pre dolore fiet mugitus magnus ⁊ mirabilis perinſtrumentū eneum. Tyrannus hoc audito conſilio ſibi regratiabat̉. Perfecto igitur inſtrumento Phalarisacceſſit ac primū omniū iuſſit Perillum artificē ⁊ conſiliariū in bouem mitti ⁊ cruciari pena quam ip̄emet proalijs cogitauit. ideo de iſtis duobꝰ dicit Ouidius. Siciuſtus vterqꝫ fuit vt enim ſex eque orulla quam neſcisartificem arte punire ſua. Cui conſonat illud Eccī. vij.Qui fodit ꝓximo ſuo foueam incidit in eam ⁊ qui ſtatuit lapidem ꝓximo offenditur in eo. ⁊ qui laqueum alijsponit peribit in illo. Facienti nequiſſimū conſiliū ſuperip̄m deuoluetur. quia etſi tales mali cōſiliarij hic penaꝫſuam non recipiant tamē patibulum eterne mortis ſibiparant in quo niſi penituerint eternaliter penam luentPro doctrina morali eſt ſciēdū vlterius. Ariſt. j. Ethicoꝝ dicit. Sermones inquirendi ſunt ẜm materiaꝫ deEqua ſunt. ſed quia hic ſermo eſt de conſilio. quia phariſei conſilium inierunt quare aliquod de cōſiliarijs quidebent inire conſilium eſt dicendū. vnde quicunqꝫ debent eligi in conſiliarios vt eant in conſiliū debent eſſephariſei .i. diuiſi ab alijs homībꝰ que patent in his metris. Fama vita ſapiens ſenex veritatis amator. Sitqꝫpius iuſtus ſuadibilis non iracūdus. Primo igitur cōſul qui debet inire conſilium debet eſſe bone fame. ad q̄requirunt̉ tria. odor honeſtatis. vt vicꝫ fama illa ſit honeſta. Secundo ꝙ ſit vera vicꝫ ꝙ nomen concordet cū

re. Iuxta illud pſal. Sicut nomen tuum ſic laus tua infines terre. Tercio ꝙ nomen ſuum habeat feruorē pietatis. Nam ſi fama eius conſperſa ſit crudelitate ⁊ ī miſericordia neceſſario eſt odioſa. Sed ſi fama pietatis dealiquo diuulgetur fiet diligibilis vniuerſis. Iuxta illudCanti .j. Oleum effuſum nomen tuum. ideo adoleſcentule .i. ꝑſone ꝓficientes dilexerunt te nimis. Sūt tamēnōnulli qui habent famam ſine re. ⁊ hi ſimiles ſunt pomis illis que naſcuntur iuxta mare mortuum que vſqꝫad maturitatē ſunt coloris honeſti. ſed ſi ea matura incideris nihil inuenies niſi cineres ⁊ fauillas vt dicit magiſter in hyſto. Ita quidam famam magnam habēt vl̓nomen magnū in fama ⁊ ſtatū. Sed ſi intrinſecus oꝑatur turpibus ⁊ vilibꝰ ſunt impleti ⁊ tales carent tenoreveritatis in fama ſua ⁊ verificatur de eis quod ſcripſerat quidam de abbatia que dicitur vallis dei. Cum clericus quidā fuiſſet ibidem exiliter hoſpitatus ſūmo mane recedēs ſcripſit hos verſus in porta vallis. Dicta deidomus eſt mire ſpeciei. Magnum nomen ei gr̄a nullarei. ⁊ tales non eſſent ad conſulatū eligendi. quia quodāmodo ſunt infames apud deum. Sed diceres. quare infames non ſunt in conſules eligendi? Ad hoc rn̄detur ꝙ conſulatus eſt quedam dignitas qua infamesſunt indigni. quia porte dignitatis infamibꝰ patere nōdebent. vt di. lj. qui in aliquo. ⁊ extra de re. iu. infamibꝰli. vj. Eſt aūt infamis aliquis duobꝰ modis. vicꝫ de facto ⁊ de iure. Infamis de facto eſt cuius apud bonos ⁊graues grauata eſt opinio ſuꝑ crimine aliquo vt adulterio vſura ⁊ qualicūqꝫ iniuſticia. Infamis de iure ē queꝫius ponit infamē eſſe vt qui conuictus eſt de furto vl̓ qͥpugnat in arena ꝓ lucro ⁊ huiuſmodi plura. ⁊ om̄es tales a dignitate conſulatus repellent̉. quia non poſſunteſſe iudices neqꝫ teſtes niſi in caſibꝰ. extra de teſti. teſtīonium. Secundo conſul eligendus debet eſſe bone vitequia legitur Exo. xviij. ꝙ Ietro dixit Moyſi vt ꝓ iudicibꝰ populi eligeret viros timentes deum. ⁊ Actu. vj.dixerunt apl̓i. Non eſt bonū nos relinquere verbumdei ⁊ miniſtrare menſe. Conſiderate ergo fratres ex vobis viros boni teſtimonij .i. bōe vite ⁊ fame plenos ſpūſancto ⁊ ſapientia quos conſtituamus ſuper hoc opus.ſ. ad miniſtratōem temporaliū. ⁊ ſequit̉. ꝙ placuit ſermo omni multitudini. Et elegerunt Stephanū plenūfide .i. fidelitate. in qua electione dederunt exemplū. vtbone vite viri ⁊ fideles ad quaſcunqꝫ dignitates pͣ alijseligantur. Tercio debent eſſe ſapientes. Sapientis eſtregere ⁊ non regi vt inquit Ariſto. ⁊ quia in ſenibꝰ ē ſapientia. quia dicit Iob. xij. In antiquis eſt ſapientia etlongo temꝑe prudentia. Ideo quarto conſules debenteſſe ſenes. ⁊ quo ad has ꝓprietates refert Hol̓. ſuꝑ lib.ſapi. lect. cxciiij. ꝙ athenienſis depingebant ſapientiaꝫin p̄torijs ſicut reginaꝫ ſedentē in cathedra cui ſubaſſeſlarij ſubordinant̉ due reuerende ſenes hinc ⁊ inde quovno genuflexo ſugebant ph̓ie māmillas. Ipſa v̓o ſuꝑvtrunqꝫ confouendo extendit brachia vel manus. Sicaūt in p̄torio depingebatur ad denotandū ꝙ ſine ſapiētia veritas iudicij exerceri non pōt. Et ꝙ iudices quātūcunqꝫ ſenes vel exꝑti ſemꝑ indigent nouo ſapientiemonumento. Iuxta illud. j. Pe. ij. Rōnales ſine dololac concupiſcite de quo creſcatis in ſalutem. ⁊ dicunturnotanter conſules eſſe ſenes ſapientes. quia talium cōſilium eſt bonum. Iuxta illud Eccī. xxv. precioſum caniciei iudicium ⁊ p̄ſbyteris cognoſcere conſiliū. qͣꝫ precioſa veterato ſapientia ⁊ glorioſo conſilium ⁊ intellectꝰPoſſunt etiam tamen iuuenes intelligentes ſenibꝰ coaſſumi ſicut aſſumptus fuit Daniel iuuenis cui dixer̄tſenes babylonie. Dan̄. xiij. Tu ſede nobiſcum tibi eniꝫdedit deus intellectum. Quinto conſules debent eſſeamatores veritatis vt conſilium eoꝝ fiat ẜm veritatem⁊ ius ſcriptum vel ſaltem ẜm veram ⁊ rectam veritatisrōnem que ſi deficerent tunc poſſunt ſequi cōſuetudi-

Hh ij

B.