Dn̄ica. XXIII. poſt Trinitatis
dicunt ꝓfecto veritatē qui deus eſt ꝓ pecunia vendūt.Tercij ſunt qui ex amore vel odio falſum teſtimoniū ꝓducunt. Exo. xix. Teſtis iniquus nō erit impunitus etO qui loquit̉ mendaciū non effugiet manus dn̄i. Nonūp̄ceptum correſpondens nono talento eſt. Nō concupiſcas rem ꝓximi tui. in hoc obligant̉ tria genera hominū. Primi qui rem ꝓximiꝑ auariciam ⁊ iniuſticiā appetunt. lꝫ .n. quis non furet̉ nec actualiter rapiat fortaſſisꝓpter ſuſpendiū. Si tn̄ auare rem ꝓximi appetat mortaliter peccat. quia auaro nihil eſt ſceleſtius Eccī. ix. Sirem ꝓximi ꝑ vanam gloriā luxuriam crapulam cupiūt⁊ conſumunt. quia ẜm Sene. iij. Semꝑ plus faſtus qͣꝫneceſſitas cōſumit. vicꝫ de illo diuite Luce .xvj. Quartiſunt qui rem ꝓximi tꝑe neceſſitatis auare retinēt. quiaẜm Aug. non ſoluꝫ auarus eſt qui rapit aliena. ſed qͥ cūpide ſeruat ſua. ⁊ Ambro. di. xxvij. c. ſicut hi dicit. Nōminoris criminis eſt habenti tollere cum poſſis ⁊ abundanti indigenti negare. Decimū p̄ceptum correſpōdetA Secimo talento ⁊ eſt. Non concupiſcas vxorem ꝓximitui. in hoc obligant̉ tria genera hominū. Primi qui videndo vxorem ꝓximi ꝯcupiſcūt. ſicut Dauid. ij. Reg.xj. vidit muliere ex aduerſo lauantē ſe concupiuit eam.vnde Greg. Non licet intueri quod non licet cōcupiſciSecundi qui ſe ꝓpter hoc ornant vt ab alijs cōcupiſcentur. de quibꝰ Ecci. xviij. Poſt cōcupiſcentias tuas noneas. Tercij qui poſt concupīas veniunt ad actuꝫ. ſicutij. Reg. iij. Amon cōcupiuit Thamar ⁊ per hanc concupiſcentiā peruenit ad actum. Qui enim iſta decem p̄cepta non cuſtodit in decem milibꝰ talentis deo obligatus manebit. ſed quia per ſe nō pōt reddere videt̉ venūdari .i. ſeruus ſpirituū immundoꝝ fieri ⁊ vxor eius .i. cōcupiſcentia ⁊ filij eius .i. mala oꝑa. ⁊ omnia que hꝫ .i. tēporalia bona ⁊ reddi. iccirco debꝫ ſe peccator humiliaread ſimilitudinē ſerui illius ⁊ patientiam dn̄i rogare ⁊ ſatiſfactōem ꝓmittere vt dn̄s dignet̉ debitū relaxare ⁊ p̄mia eterna condonare.¶ Dn̄ica. xxiij. poſt trinitatis. Sermo primus.Beuntes phariſei conſilium inierunt vt caꝑent Ieſum in ſermoneMath. xxij. Scd̓m naturales ſunt aliqͣ aniA malia que ſe ſciunt ſic in vocibꝰ ſuis tranſformare ne abhomībus eſſe animalia irrōnalia cognoſcant̉. ſicut ponit Iſido. li. xij. de hyena que eſt crudelis beſtia lupo invoracitate ⁊ pugna ſimillima que circūit domos per noctem ⁊ humanā vocem fingit ⁊ putet̉ eſſe hō ⁊ ſic homines decipit voce ſua. Idem dicit Ariſto. libro animaliūde lupo ꝙ aliqn̄ voces hūanas emittit vt non lupus ſꝫhomo eſſe videat̉. Moraliter his animalibꝰ ſimiles ſūtomnes adulatores ⁊ ſil̓atores qui verba hūana et benigna aſſimulant vt hoīes decipiant. ſic̄ dicit ſapiēs Prouer. x. Simulatorore decipit amicū ſuum .i. illum qui ſicut amico adulatur. iuſti aūt liberabunt̉ ſciētia .ſ. ꝑ quādiſcernunt inter ſanctitatē ⁊ loquelam veram vl̓ falſaꝫ.⁊ hoc ad literam patet de nuncijs phariſeoꝝ ⁊ iuſtiſſimo xp̄o. Nam iſti nuncij ſimulatorie ⁊ adulatorie venerunt ad xp̄m fingentes vocem humanā ⁊ benignā cuꝫdicebant. Magiſter ſcimus quia verax eſt ⁊ viaꝫ dei inveritate doces. vbi ẜm Chryſo. magiſtrū eum vocāt vtquaſi honoratus ⁊ laudatus myſteriū ſui cordis ſimpliciter eis aperiat. ⁊ hoc fuit ſignum hypocriſis ⁊ adulationis. qꝛ ẜm Chryſo. ꝓprium eſt hypocritarū ⁊ inuidorum eis quos volūt deciꝑe dulcia verba dare. ⁊ eos laudare quos volunt ꝑdere. Sed xp̄c qui ẜm pſal. eſt iuſtꝰ⁊ iuſticias dilexit liberatus fuit a tali deceptōe diuīa ſciētia qn̄ nequiciam eoꝝ cognouit. ⁊ hoc figuratū fuit. iij.Reg. xiiij. vbi legit̉. Ieroboam miſit vxorem ſuam adAbyam ꝓphetam filio ſuo egrotante dicens. Muta ha
bitum vt non cognoſcaris ⁊ vade in ſilo ad prophetaꝫAbyam ip̄e indicabit tibi quid venturū ſit puero. Sedꝓpheta diuinitus inſpiratus vxorem Ieroboam cognouit ꝙͣuis oculi eius caligaſſent. ⁊ ait ingredere vxor Ieroboam quare te aliam ſimulas vade ⁊ dic Ieroboamhec dicit dn̄s. Delebo de domo eius vſqꝫ ad mingentēad parietē. Quod vno modo intelligit̉ canis. Alio mōinfirmus ⁊ debilis qui iuxta lectum nō pōt mingere niſi appodiet ſe ad parietē vt ſit ſenſus. Si ꝑcutiat̉ canisqui ꝓpter vilitatem nō deberet tangi. vl̓ debilis ꝑcutiat̉multomagis illi de domo ieroboam exterminabunt̉ qͥſunt fortes ⁊ maxime reputatōis. Spūaliter ieroboaminterp̄tatur diuiſio populi ⁊ ſignificat phariſeos qͥ diuidebant ppl̓m a xp̄o. vel quia diuiſe erant a xp̄o hi miſerunt nuncios ſuos qui ꝑ vxorem intelligunt̉ ꝑꝑ obedientiam ad xp̄m qui ſignificat̉ ꝑ Abyam ꝓphetam. qꝛip̄e eſt ꝓpheta magnus qui ſurrexit in nobis Luce. vij.vel ꝑ vxorem Ieroboam vt dicit lyra intelligit̉ collegiūphariſeoꝝ ⁊ ſcribarū ſimulatorie ad xp̄m venientiū vteum caꝑent in ſermone. Sed ſicut Abyas cognouit ſimulatōem illius dicens. quare te ſimulas aliā. Sic xp̄cſimulatōes phariſeoꝝ cognouit dicens. Quid me tentatis hypocrite. vt dicit pn̄s euangeliū in quo quattuortangit. Primo iudeoꝝ iniquam cōſiliatōem ibi. Abeūtes phariſei. Secundo nuncioꝝ deceptoriā adulatōemibi. ⁊ mittunt ei. Tercio ip̄oꝝ falſam interrogatōem ibidic nobis qd̓. Quarto diuinā cognitōeꝫ ibi. cognita nequicia. ¶ Ꝙtum ad primū tangit iudeoꝝ iniquā ꝯſilia.tōem cum dicit. Abeuntes phariſei cōſiliū inierunt vt̄caꝑent Ieſum in ſermone. vbi nota animalia venenoſa ſemꝑ fugiunt ſolem ⁊ ad latibula cōuertunt̉. Iuxta illud pſal. Ortus eſt ſol ⁊ cōgregati ſunt ⁊ in cubilibꝰ ſuiscollocabūt̉. Per venenoſa .n. animalia phariſei deſignātur. ꝑ ſolem aūt xp̄c. Hi inꝙͣ phariſei lucente xp̄o ꝑ lucidam doctrinā ⁊ ꝓponente ꝑabolam de nuptijs qͣ ſupͣpoſita dn̄ica .xx. in qua eos conuicerat ꝙ ſecludēdi eēta regno dei ⁊ ꝓijciendi ꝓpter ip̄oꝝ merita mala in ꝓfundum inferni ab eo fugerunt. ⁊ ꝙ in eo vlciſcerent̉ cogitauerunt. idcirco dicit euangeliſta. Abierunt phariſeiẜm Chryſoẜ. a xp̄o ad Herodianos ⁊ ꝯſilium fecerūtvt ex collocutōne cōmuni melius poſſent ꝑpendere qͣliter eum deciꝑent. ⁊ qꝛ non poterant eum caꝑe in opere. quia pſal. dicit. Fidelis dn̄s in om̄ibꝰ vijs ſuis ⁊ ſanctus in oībꝰ oꝑbus ſuis. quare inierunt conſiliū qualiter eum caꝑent in ſermone. de hoc ꝯſilio ꝓphetauit Iacob Gen̄. xlix. Symeon ⁊ leui vaſa bellantia in cōſiliuꝫeoꝝ non veniet anima mea. De Symeon phariſei ⁊ deleui ſacerdotes ꝓceſſerunt qui erant vaſa bellantia contra xp̄m in quoꝝ conſilio noluit eſſe Iacob qui vt iniq̄agerent conſiliati ſunt dicit pſal. De quoꝝ conſilio dicit̉ſapiens. Conſilia prauoꝝ fraudulenta Prouer. xij. Inhoc cōſilio dyabolus fuit ſup̄mus quia ex eo ꝓceſſit vtcōtra Ieſum cōſiliū cōgregarent. qꝛ dicit Chryſo. Quiiuſticiam tenet nullus patrocinio indiget niſi dei. Quiv̓o iniuſticiam dyabolo adiutortū neceſſarium habet. ⁊qꝛ manifeſtū eſt ꝙ conſilium erat iniuſtū. ideo necetſario habuerunt inter ſe caput dyabolicuꝫ. Sic ad inſtar Rphariſeoꝝ primo mali conſiliarij cum adiutorio draboli dant conſilia contra eccīe ⁊ eccīaſticarū ꝑſonarū libertates qui ſi moniti non deſiſtāt excōmunicationi ſe nouerint ſubiacere vt dictum eſt ſupra. xcvij. q. Dicit eniꝫHonorius de ſenten. excō. nouerit. Excōmunicamusom̄es qui decetero obſeruare fecerint ſtatuta edita ⁊ cōſuetudines introductas niſi ea de capitularibꝰ ſuis infra duos menſes poſt hmōi publicatōem fecerint amoueri. Item excōmunicamꝰ ſtatutarios ⁊ ſcriptores ſtatutoꝝ ip̄oꝝ necnon potentes conſules rectores ⁊ conſiliarios locoꝝ vbi decetero huiuſmodi ſtatuta ⁊ conſuetudines edite fuerint ſeruare necnon eos qui ẜm ea pͥſumpſerint iudicare vel in publicam formaꝫ ſcripſeriū: