Sermo.XCVII.

gulum pulcrum caſtitatis que quidem multum ornatquamlibet animam chriſti ſponſam. Ideo dicit apoſtolus ad Ephe. vj. State ſuccincti lumbos veſt. ios. Gloſa. cingulo caſtitatis in veritate ⁊ nō ſimulatorie tm̄. vtdicit Grego. in omel̓. xij. Lumbos em̄ precingimus cūcarnis luxuriā ꝑ continentiā coartamus. Quarto dedit ei rubeos calceos gemine dilectionis. Nam ſuꝑ illoverbo apl̓i ad Ephe. vj. dicit mgr̄ in glo. ꝙ ꝑ calceos intelligit̉ duplex charitas .ſ. dilectionis dei ⁊ ꝓximi. ⁊ perpedes affectiones. quia ſicut pedes corꝑales ꝑ cooꝑimētum calciamentoꝝ cuſtodiunt̉ ne offendant̉. ſic ꝑ geminam charitatem dilectionis pedes affectionis muniūtur ne terram tangant aut ſpinis vicioꝝ lacerent̉. ⁊ ratio. qꝛ ꝑ hanc duplicem charitatem ita hoſtis noſter ꝓſternitur ꝙ nō ꝓ ſuis fraudibꝰ pōt ꝯtra nos preualereHec deſiderat apl̓s Roma. vj. Deus pacis ꝯteret ſathanam ſub pedibꝰ noſtris velociter. Tercio ſolet ſpōſus ſponſe ſue qn̄ eam accipit cōuiuia parare. ſicut patꝫde Tobia qui fecit ꝯuiuiū in nuptijs Zare ſponſe ſue.occidens duas vaccas pingues ⁊ quatuor arietes. ⁊ iuſſit pari epulas vicinis ſuis ⁊ amicis Thob̓. viij. Et ſil̓iter aſſuerus quando ſibi heſter deſponſauit ꝯuiuiuꝫ ꝑmagnificū p̄parauit Heſter. ij. Sic ſpūaliter Aſſuerꝰ qͥinterpretatur beatitudo ſignificans xp̄m parat nuptias ſpūales quando cū Heſter que interpretat̉ abſcondita ſignificans animā ſpūali matrimonio ꝯiungit̉ perꝯuiuiuꝫ ꝑſolenne in quo ipſe eſt dapifer. ⁊ ſpūſſanctuspincerna. ſicut teſtatur Hugo de ſancto vict. admirāsillud ſpūale ꝯuiuiū dicens. O qualis refectio vbi dapifer eſt chriſtus. pincerna v̓o ſpūſſanctus. Chriſtus em̄miniſtrat in cibo ⁊ ſpūſſanctus in potu. Unde Bern̄.in li. de diligendo deo parū vltra mediū dicit. ꝙ ſapientia que eſt chriſtus triplex celebrat cōuiuiū ⁊ ex vna cōplet charitate gradatim tamen cibat in hac vitā laborātes. portat poſt hanc quieſcentes ineterna vita regnantes. Unde ſapientia prima vocat ad cibū ſuū. Prouerbioꝝ. ix. Uenite comedite panem meū. Suꝑ quo dicitHumbertus. Et quis eſt iſte panis ad queꝫ ſapientiainuitat niſi ſpūſſanctus quem de celo preꝑauit. Sapīexvj. Quem ſpūſſanctus in vtero virginis preꝑauit ſeuformauit. vt dicit Ambro. Queꝫ ſpūs charitatis ī ignecharitatis pinſit. quē ſpūs largitatis in ſacramēto charitatis nobis cōmunicauit. quēqꝫ quotidianū poſtulamus Luce. xj. quē omni delectamento ⁊ ſaporis ſuauitate condunt. quē nobis manducandū cum angelis ineterna beatitudine ꝯſeruat. Luc̄. xiiij. Beatus qui māducabit paneꝫ in regno dei. vbi dicit Aug. in glo. quiseſt panis regni dei qui dicit. Ego ſum panis viuus quide celo deſcendi. nō cibus corꝑis ſed cordis. nō figuratiuus ſed verus. nō mortuus ſed viuus. nō tranſiens ſꝫꝑmanens. non deficiens hic ſed eternaliter reficiens etdulciter faciens. Hunc panē docet comedere Honorius ſuꝑ Can̄. Et fructus eius dulcis gutturi meo vbidicit. Da mihi dn̄e fructū dulcē fructu vite aīe mee. altꝰeſt attolle deſiderium. benedictus eſt ſanctifica obſequium. Imputribilis eſt purifica affectuꝫ. ſuauis eſt letifica animū. Et glo. ibidem dicit. Saturata ſuꝫ celeſti dulcedine corpori ſuo. Igitur cum iſte cibus ⁊ fructus benedictus habeat in ſe delectamentū omnis ſuauitatisSap̄. xvj. Ideo non ſolum eſt dulcis gutturi/ meo ſꝫ etiam omnibꝰ ſenſibꝰ interioribꝰ ſpūalibꝰ dulcis eſt ⁊ eosꝯfortat. Eſt em̄ dulcis viſui ꝑ cōtēplationē lympidam.Ecc̄i. .xvj. Dulce lumen ⁊ delectabile eſt oculis videre ſolem de quo ꝓph̓a. Solem nube tegam .i. corpore ſuo.dulcis eſt auditui ꝑ inſpirationem celicā. Dulcis eſt olfactui ꝑ ſuauitatem odoriferam. quia in odore vngentoꝝ eius currimus poſt eū Can̄ .j. Dulcis eſt guſtui permaſticationē ſapidam .j. Petri. ij. Si tamen guſtatis qͦniam ſuauis eſt dominus. Dulcis eſt tactui ꝑ retentionem amabiliſſimā. quia dicit amatrix eius Can̄. iij. Te

nui eum nec dimittam. hunc cibum adminiſtrat xp̄us ꝓSecundo ſpūſſanctus inuitat aīam ad potandum dicens. Bibite vinū quod miſcui vobis. Dicit em̄ Honorius. Non eſt plena refectio nec omnimoda refectionis delectatio niſi cū cibo potus iungat̉. ideo ſponſa etamica in amore iam excitata Can̄. ij. poſtꝙͣ dixit a dilectione dulci te reficiam fructibꝰ. ſtatim ſubiunxit ſe ī ceſlam vinariam introductā ab eodem dicēs. Introduxitme rex in cellam vinariā. vbi Honorius dicit. Sponſahec nequaꝙͣ gratias egiſſet de introductione in cellamvinariā niſi ip̄e in cella vinaria multiplex vinū habuiſſet. diuerſitas em̄ poculi boni melioris ⁊ optimi diuerſitatem dilectionū generat. Hec cella vinaria vt dic̄ vertillen̄. eſt verbū eternū. ſapientia patris continēs om̄estheorias .i. reuelationes que pleniſſime ꝯtinent vinumſpūalis gaudij. ⁊ vbertim fundūt in amantes. In hacnanqꝫ cella vinaria inuenit̉ om̄e genus vini mentes ſāctas reficiens ⁊ letificans ẜm varios gradꝰ amoris. vn̄on̄dit glo. ſuꝑ illud Can̄. ij. Introduxit me rex in cellaꝫvinariam. In hac cella inuenit̉ viinū precipuum. vinuꝑſpicuū ſiue puruꝫ. ⁊ vinū ignitū. ⁊ vinū conditū. Uinū precipuū appoſitum magnificētia regia Heſter j.Uinum quoqꝫ vt regia poteſtate dignū erat abundās⁊ p̄cipuū ponebat̉. Uinum ꝑſpicuum ſiue merū diſtributum manu ſapientiſſima ⁊ oīm ignitū. psͣ. Concaluit cor meū intra me ⁊cͣ. Uinū qͦꝫ conditum ſeu aromaticum Can̄. viij. Dabo tibi poculum ex vino condito.Sed quid hec diuerſa vina ſignificent querit Humb̓.et reſpondet. niſi quaſdam charitatis animas amatrices potantes ⁊ reficientes. nō tamen adhuc inebriātesQuarto deus pater fecit nuptias filio ſuo eterne glorifi Zcationis. et hę ꝑcipue tunc erunt quando om̄es electosſuos dn̄s ad menſam eterne felicitatis collocabit. Ubinotandū de his nuptijs dicit dn̄s Lu. xxij. Ego diſpono vobis ſicut diſpoſuit mihi pater meꝰ celeſtis ⁊cͣ. Inquibus verbis patet ꝙ rex huius regalis ꝯuinij chriſtꝰeſt dei filius. in cuiꝰ femore ſcriptum eſt rex regū ⁊ dominus dn̄antiuꝫ Apoca. xix. Uiſio illius regis facit btm̄.Ideo dicit Hiero. in quadā epl̓a. Solum plenū ⁊ veꝝgaudiū eſt qd̓ nō de creatura ſꝫ de creatore ꝯcipit̉. quodcū poſſederis nemo tollet a te. Cui comꝑata oīs aliūdeiocunditas meror. omnis ſuauitas dolor eſt. omne dulce amarū. omne decoꝝ fedum. omne poſtremo qd̓cūqꝫaliud delectari poſſit moleſtū eſt. Et. Chryẜ. de reꝑatione lapſi exclamat dicens. O ſi quotidie oportet nos tormenta perferre. etſi etiā gehennam paruo tēꝑe tolerareꝓ eo vt chriſtum videre poſſumus in gloria venienteꝫ⁊ ſocioꝝ eius numero ſociari nōne erat dignū pati om̄equod triſte eſt modo vt tanti boni tanteqꝫ glorie participes haberemur. Secūdo patet ꝙ ad has nuptias nōſolum inuitant̉ hoīes ſed ⁊ angeli de quo Chryſ. vbi sͣ.Intuere tecū nō ſolum ex hominibꝰ ſꝫ etiaꝫ ex thronis.dominationibꝰ. principatibꝰ. ptātibus ꝯnotatum eſt.De hac ſocietate dicit Cyprianus in epl̓a. Cur inqͥt nōpreꝑamus ⁊ currimus vt patriā noſtram videre ⁊ parentes nr̄os ſalutare poſſimus. Magnus em̄ numerꝰcharoꝝ ibi nos expectat. ⁊ parentū ⁊ fratrū ⁊ filioruꝫ etalioꝝ copioſa turba nos deſiderat iam de ſua incolumitate ſecura adhuc de noſtra ſalute ſollicita. Ad horū cōſpectum ⁊ amplexum venire quanta ⁊ illis ⁊ nobis eritlicita. Tercio de cōuiuio harum nuptiarum ſeptē ſuntvidenda. Primo de ipſius conuiuij gloria ⁊ eternitate.nam neceſſe eſt ip̄m eternū eſſe qꝛ celebrat̉ in regno celorum eterno cuius regni nō erit finis Luc̄. j. De eiꝰ eternitate dicit Aug. O vita vitalis dulcis ⁊ amabilis ⁊ ſꝑmemorabilis. vbi ſumma ſecuritas. ſecura tranqͥllitas.tranqͥlla iocunditas. iocūda felicitas. felix eternitas. felix beatitudo. ⁊ beata vita ſine fine. Et Ambroſius lib̓.ꝓſologo. libro. xliij. In illo .ſ. ꝯuiuio celeſti eſt longa ⁊ ſalubris vita. Ibi em̄ eſt ſana eternitas. qꝛ iuſti in ꝑpetuūg l

G g ij.