Dominica. XX. poſt Trinitatis

mineris iniquitatis noſtre. Quantūcunqꝫ offenſus humilitate placatur. vnde. ij. Paralyp. xiij. dicit dominꝰ.Humiliati ſunt nō diſperdā eos. ⁊ vere ſi iudei in hieruſalem ſuꝑ morte chriſti humiliati fuiſſent. ip̄e contraeos placatus fuiſſet. Tercio celeſtis pater ⁊ rex fecit etadhuc qͦtidie facit filio ſuo chriſto nuptias interne vnionis. vicꝫ cum chriſtus cum anima ſpūaliter vnitur.Q. Ubi notandū ꝙ ſponſi terreni ſi abundantes ſunt ſolent pro ſponſis principaliter tria facere. Vicꝫ clenodiaportare. donaria dare ⁊ ꝯuiuia parare. Primo ergo ſolent pro amore ſponſarū clenodia portare. vicꝫ ſerta defloribꝰ. cyrothecas coloratas. calceos exciſos. latos ⁊ ornatos cingulos. ⁊ veſtes curiales. Sic xp̄s dn̄s noſterꝓ amore animaꝝ noſtraꝝ que ſunt ſpōſe ſue deſponſate ſibi in fide Oſee. iij. hec clenodia portauit. Primū clenodiū eſt corona que accipitur in ſerto quem ipſe impoſitū a ſynagoga accepit ⁊ ꝓ dilectione noſtra portauit.De hac corona aut ſerto dicit euangeliſta Ioh̓. xix. Milites plectentes coronam de ſpinis impoſuerunt capitieiꝰ. Ecce o anima chriſti ſponſa non portauit ꝓ honoretuo coronā de floribꝰ redolentibꝰ. ſed de ſpinis pungentibꝰ. nō de roſis recreantibꝰ ſed de puncturis vulnerātibꝰ. non in ſolaciū ſed in obprobrium. nō in gloriam ſꝫin ꝯtumeliā. ſicut canitur in hyſtoria eccleſiaſtica. O corona coronati domini ludibriū. Sed quare voluit xp̄sꝓpter ſponſam ſuam tale ſertum nō ſibi in gloriam ſꝫ incōtumeliam deferre? Reſpondet̉ ꝓpter tria. videlicꝫ vtſponſe ſue coronam glorie ꝓcuraret vt eam a poteſtatedemonū liberaret. vt eam a crimine expurgaret. de histribus canit eccleſia in hymno. Ꝙͣtum ad primū coronat regem oīm corona cōtumelie cuius nobis coronafert obprobriū glorie. Ad ſecundū ſic canit. De ſpinarūaculeis chriſti corona plectitur qua miniſtris tartareismundi ptās tollit̉. De tercio. Corona chriſti capitis ſacro ꝑfuſa ſanguine penis ſolutis debitis reos purgat acrimine. Secundū clenodiū qd̓ chriſtꝰ portauit ꝓ amore ſponſe huius ſunt vulnera manuuꝫ que ſignificāturꝑ cyrothecas coloratas. qꝛ ſic̄ cyrothece colorant̉ ex flaueo. rubeo. nigro. Sic manus chriſti erāt flauee ex plagarum illatione. Rubee ex ſanguinis aſꝑſione. et nigreex cruoris coagulatione. quando em̄ cruor effuſus coagulatur membruꝫ de quo effuſus eſt denigratur. Sedquare chriſtus voluit ſanguinem de manibus effundere ⁊ eos ita colorare. Ad hoc dicitur ꝙ corpus hominisquod eſt inſanū conſueuit minuere manuꝫ. Sꝫ quia intoto corpore generis humani nō fuit aliqua pars totaꝑfecte ſana. ideo vtraqꝫ manꝰ chriſti fuit minuta vt corpus humanū ſanaretur. Ideo dicit Augꝰ. Effuſus eſtſanguis medici. ⁊ factus eſt medicamētū frenetici. Terciū clenodiū quod portauit chriſtus ꝓ amore ſponſe ſueſunt pedū foramina ⁊ ſignificant̉ ꝑ calceos exciſos quiaſicut ſponſus calceos ſuos ſinit ꝑforare aliquo inſtrum̄to ſic ⁊ chriſtus foramina pedum accepit ꝓpter dilectionem noſtram. ſicut de hoc dicit̉ pſal. xxj. Foderunt manus meas ⁊ pedes meos ⁊cͣ. Quartum eſt liuor flagellorum ⁊ ſignificatur ꝑ cingulum. qꝛ cingulum ſicut cingit corpus. ſic liuor in corpore xp̄i erat vndiqꝫ circumfuſus. De hoc dicit̉ Ecc̄i. xviij. Flagelli plaga liuorem fac̄Sed hunc liuorem portauit vt ꝑ ip̄m ſanaremur. Eſa.iiij. Cuius liuore ſanati ſumus. Quintum clenodiū fuit tunica purpurea qua indutus fuerat xp̄s a Pylato.qꝛ dicit̉ Ioh̓. xix. Exiuit ergo Hieſus portans ſpineaꝫcoronam ⁊ purpureū veſtimentum. Hec purpura eſtveſtis curialis. ſed fuit ſibi induta in deriſum. Iuxta illud quod canit̉. Rex regum induit̉ purpura regali cultu. ſed deſpicit̉ nō honoratur tali. Ecce o fidelis animahec ſunt clenodia que pro amore tuo ſponſus tuꝰ chriſtus voluerat portare vt ⁊ te ad ſuum amoreꝫ poſſet inclinare. Scd̓o cōſueuit ſponſus ſponſe aliqua donariadonare. vicꝫ arram precioſam aut alia ornamēta. quia

refert Ambro. ꝙ beata Agnes a ſcolis eſſet reuerſa a filio prefecti fuit adamata. Sed quia eam in ſponſam habere voluit quare offerre plurima dona cepit ⁊ ampliora ꝓmiſit. Sed beata virgo hec velut ſtercora recuſauitIta etiam legit̉ in legenda ſancte Dorothee ꝙ Fabricius qͥ adamauit eam ſpōpondit ei res abſqꝫ cōputi ratione ⁊ theſauros plurimos. ſi in ſuū ꝯiugium conſentiret. Sed iſta virgo ſpecioſa quaſi lutum deſpexit. Sic ⁊chriſtus zelator ⁊ ſponſus aīaruꝫ multa eis dona dedit⁊ ampliora promiſit ſi ipſum in ſponſuꝫ habere velint.De his donis dicit Hugo de ſancto victore. Diſcerneinquit o aīa que a chriſto accepiſti bona. Alia nanqꝫ cōmuniter. alia ſpecialiter. alia ſingulariter tibi data ſuntReſpice mundū iſtū omnis natura ad hunc finē ſuuꝫcurſum dirigit. vt obſequijs tuis ⁊ vtilitatibꝰ deſeruiatmultum certe diligendus eſt qͥ tantū dare potuit et voluit. Cogita quantū diligat te qui tātū dignatus eſt facere ꝓpter te. Eſt tamen notandū ꝙ chriſtus inter aliadona dedit anime quedam ſpecialia. Quia ⁊ ſecularisdat ſponſe arram ⁊ interdum veſtem rubeam aut alterius coloris cingulū pulcrum aut calceos rubeos. Sicchriſtus dedit ſponſe ſue primo arram. qꝛ dicit Hugode ſanct. vic. Nulla eſt anima que chriſti ſponſi arramnō accepit. Sed eſt arra quedā cōis. quedā ſpecialis. arra cōis eſt ꝙ viuimus ꝙ ſapimus ꝙ diſcernimus ꝙ intelligimus. Arra ſpecialis eſt ꝙ baptizati ſumus. ꝙ remiſſionem pctōrum cōſecuti ſumus. ꝙ chariſmata virtutum accepimus. et quod quiſqꝫ habꝫ hoc eſt cuiqꝫ arra. Arra eſt diuiti diuitie ſue quibꝰ fouetur ne eum moleſtia pauꝑtatis frangat. Arra eſt pauperi pauꝑtas ſuaqua caſtigatur ne abundans deſinat. Arra eſt forti fortitudo ſua qua roborat̉. vt ad bonū opus conualeſcat.Arra eſt debili debilitas ſua qua ſtringitur ne malumperficiat. Arra eſt ſapienti ſua ſapientia qua illuminat̉⁊ ꝑficiat. Arra eſt ſimplici ſimplicitas ſua qua humiliatur ne ſuꝑbiat. Ideo in omnibꝰ gratias agere debemꝰ:vt dū vbiqꝫ eius miſericordiam cōſpicimus ſemꝑ in eiꝰamore ꝓficiamus. hec ille. Propter arrā ideo quā queqꝫ aīa a ſponſo chriſto accepit multū eū diligere debuitIdeo dicit hugo in ſol̓. de arra anime ſue. Si adhuc ſcire nō potes qualis ſit ille qui te diligit. conſidera ſaltemarraꝫ quam dedit fortaſſis in ipſo munere qd̓ penes teeſt agnoſcere potes quo effectu illū diligerere. quo ſtudio ⁊ diligentia te illi debeas conſeruare. In figura eſtarra eius nobile donū. qꝛ nec magnuꝫ decuit vt paruadaret. Et infra dic̄. Si quid dedit tibi o anima mea tuus ſponſus. tū noſti quid accepiſti. ⁊ neceſſe habes adhuc melius noſſe que incipis de his que accepiſti preſumere gratias non proferre. Nam ⁊ ipſe idcirco tibi dedit vt tu ſemꝑ in memoria habeas. ⁊ nunꝙͣ ab eiꝰ amore tēpeſcas. Et tunc ponit ea que accepit. Precogita inquit anima mea ꝙ aliquando nō fueris ⁊ vt eſſe inciperes hoc eius dono acceperis. nunc aūt amplius dedit:nō ſolū eſſe ſed ⁊ pulcꝝ eſſe ⁊ formoſuꝫ eē. Adhuc aliqͥdampliꝰ dedit ⁊ magͣ vt te ad ſil̓itudinē traxit voluit adſe trahere ꝑ ſil̓itudineꝫ qꝛ ad ſe traxit ꝑ dilectionē. Magno debito obligata es aīa mea. multū accepiſti ⁊ nihila te habui. ⁊ ꝓ his oībꝰ nō habes qd̓ retribuas niſi tm̄vt diligas. Quod ergo ꝑ dilectionem datū eſt nec melius nec decentius ꝙͣ ꝑ dilectionem reꝑari poteſt. HecHugo. Secundo dedit chriſtus anime ſponſe ſue veſtem rubeam charitatis ⁊ hec eſt veſtis nuptialis quaꝫſi quis habuerit ad celeſtes nuptias introibit. Un̄ gregorius Charitas eſt veſtis nuptialis. quia ea indutuschriſtus fuit quando ex charitate incarnari voluit. Etſubdit. Quilibet ergo veſtrū qui in eccleſia poſitus eſtet deo credidit iam ad nuptias intrauit. Sed cum nuptiali veſte nō erit ſi charitatis gratiam non cuſtodit.Sic ille cui hic dictum eſt. Amice quomodo hūc intraſti non habens veſtem nuptialem. Tercio dedit ei cin-