SermoX CV-

pto patet per quandam narrationem quam ponitSen̄. li. iiij. narrationū ſiue declarationum declaratiōequīta. vbi ponit̉ talis caſus. Quidam filium ſuum abdicauit qͥ abdicatꝰ ſtuduit/ medicine. ꝯtigit patrē grauiter infirmari redit filius iam factus medicus ⁊ curanit patrē. Et facta cura recōciliat̉ patri. Accidit poſteaꝙ vxor patris ⁊ nouerca filij infirmitate ꝯſimili laboranit qua laborauit an̄ pater ſuus. Iubet̉ filius a pr̄e curare nouercam. filius ſe excuſat. abdicat̉ ſecundo. Pat̓gͦ accuſauit filium de eo ꝙ noluit qd̓ ſciuit ⁊ poſſet curare nouercam. Quod aūt ſciuit ⁊ potuit hoc ꝓbat̉. qꝛnatrem curauerat de morbo ꝯſimili. Filiꝰ rn̄dit ꝙ neſcitan eam poſſit curare vel nō. licꝫ infirmitate ꝯſimili lahoraret. Nam alterius ſpei ꝯfidētieqꝫ ⁊ amoris eſt pat̓ad filium ꝙͣ nouerca. Confidentia em̄ ⁊ ſpes patris defilio fuit fortaſſis magna cauſa cure. Un̄ ſubdit mgr̄.Hagis ꝓdeſt egris ꝙ ab eo curari a quo volūt. Moraliter ex quo ſumus ex peccatis infirmi. qꝛ nullus pōt dicere. Hundum eſt cor meum. purus ſum a pct̄ō. Prouer. ij. Iō ſumme neceſſaria eſt nobis ꝯfidentia ⁊ ſpestaꝫ de habēda ſanitate ꝙͣ de medici xp̄i bonitate. qꝛ qͣntumcūqꝫ ſit infirmitas illa ſpūalis magna defacili curaYbimur ſi confidimus ⁊ ſperamus. In cuius figura xp̄cpalytico hic ſignāter dixit. Confide fili remittunt̉ tibipeccata tua .ſ. ꝑ me tanꝙͣ ꝑ veꝝ deum. qꝛ ſolus deus hꝫptātem in terra dimittere pctā. ⁊ hic d̓r in euangelio. ⁊Augꝰ. in li. ꝯͣ Iulianum ꝯfirmat. Nemo inquit tollitpctm̄ niſi ſolus deus. Et be. Amb̓. Ille em̄ ſolus dimittit peccata qͥ ſolus ꝓ peccatis mortuus eſt. ⁊ nō ſolumtollit pctm̄ ſꝫ etiam ſolus dimittit debitum et̓ne mortꝭvt deducit be. Augꝰ. ſuꝑ illo v̓bo psͣ. xxxj. Quoꝝ tectaſunt peccata .i. abouta ⁊ cooperta. Ex quibꝰ verbis doctoꝝ ꝯcludit̉ ꝙ miniſter eccl̓ie cuiuſcūqꝫ ſit ſtatꝰ vel dignitatis vel ꝯditionis ꝓprie loquēdo nec peccata remittit nec penam. Sꝫ di. quid gͦ faciunt miniſtri eccl̓ie qͥK bus ꝯmiſit deus ptātem abſoluēdi a peccatis. Ioh̓. xx.Quoꝝ remiſeritis pctā remitrunt̉ eis. ⁊ quoꝝ retinueritis retenta erunt? Ad hoc dicūt doctores ꝙ licꝫ ſacerdotes abſoluant a peccatis tn̄ multo aliter ꝙ deus. nāſacerdotes ſic abſoluūt ꝙ ſolum iudicant ⁊ on̄dunt infacie eccl̓ie homīes abſolutos. ⁊ eis a deo pctā remiſſa.Concordat mgr̄ ſen. li. iiij. di. xviij. c. .vj. Et talem ptātem xp̄c ꝯtulit diſcipulis ⁊ eoꝝ ſucceſſoribꝰ vicꝫ papis.⁊ ep̄is. ⁊ ꝯmunit̓ omnibꝰ ſacerdotibꝰ abſoluendi a peccatis. ⁊ iō qn̄ vere iudicant homines ſolutos a peccatꝭomnes ſancti in gloria eoꝝ abſolutionem approbant ⁊ꝯfirmāt. Un̄ Aug. in li. de pe. exponēs illud Mat. xvj.Qd̓cūqꝫ ſolueris ſuꝑ terraꝫ ⁊cͣ. Dicit hoc eſt gͦ deꝰ ⁊ oīsceleſtis militie ordines ⁊ om̄es ſancti in gloria mea laudant vobiſcum ⁊ ꝯfirmant qd̓ ligatis ⁊ ſoluitis. Iō refert Ceſariꝰ in dyal̓. Ꝙ quedam mulier ꝯcepit a ꝓpriofilio ⁊ peperit filium. q̄ ꝯtrita ſuꝑ hoc peccato ⁊ cōfeſſaremiſſa eſt ad papam. que cum veniſſet ad Innocentiūtercium ſine omni pudore cum paruulo ꝯfitebat̉ publice pctā magna cum ꝯtritione di. Peccaui cum ꝓprio filio de quo ꝯcepi hunc filium. Volens eam papa ꝓbareait. Reuertere cras in tali habitu in qͦ intraſti ad filiumtuum qn̄ peccaſti cum eo. At illa venit in camiſia iteꝝclamans ꝓ venia. Papa ꝯſiderans cordis eius amaritudinem dixit vade remiſſa ſunt tibi pctā tua. Audiēsaūt hoc vnꝰ cardinalium ꝯͣ papam murmurauit ꝙ tāgrande pctm̄ tam faciliter dimitteret. Tunc ait papa. ſimale egi poſſideat me dfabolus ⁊ torqueat. ſi aut benepoſſideat te ⁊ torqueat. ſtatim dyabolus poſſidebat cardinalem. ⁊ grauiter vexabat quouſqꝫ papa ꝓ eius libetibi peccata tua. Propter em̄ defectum ꝯfidentie Cayn⁊ Iudas incurabiles extiterunt ⁊ de miſcd̓ia dei deſperauerūt. de Cayn hr̄ Gen̄. iiij. vbi ait. Maior eſt iniqui

tas mea ꝙͣ vt veniam merear. De Iuda dicit̉ Math̓.xxvij. Quia abijt ⁊ laqueo ſe ſuſpēdit. Et allegat̉ de pe.di. iij. Inter. ⁊. c. in ſalicibꝰ. Ideo dicit Aug. xxiij. q v. c.Si nō habet. Iudas plus peccauit deſꝑando ꝙͣ xp̄mtradendo. Ideo dꝫ ꝯfidere pctōr ⁊ nullo mō deſperare.qꝛ deſperato valde diſplicet deo. qꝛ maximum pctm̄. qꝛdicit Yſid̓. de ſum. bo. Deſperatio eſt peior omni pctō.Et Aug. ſuꝑ Ioh̓. Solum deſperatōnis crimen eſt qd̓mederi non pōt. Propter qd̓ dicit Bern̄. O res ꝯfuſao res menſtruoſa pctōrum deſperātium de dei miſcd̓iacum omnia peccata originalia. venialia ⁊ mortalia aborigine mundi ꝯmiſſa diuine miſcd̓ie comꝑata ſint qͣſivna gutta aque ꝯͣ pelagꝰ maris totiꝰ. hec ille. Confidegͦ pct̄ōr: ꝯfide ī d̓o. ⁊ ſpera corrigēdo pctā. qꝛ ẜm Bern̄.nulla eſt culpa que non hꝫ veniam. Sed di. quis videt̉ꝙ aliqua ſunt peccata que nō remittunt̉. Quia dic̄ dominus Math̓. xij. ⁊ Mar. ij. ⁊ Lu. xij. Qui peccaueritin ſpm̄ſanctum. nō remittet̉ ei hic neqꝫ in futuro. Quegͦ ſunt illa peccata dicit mgr̄ ſen. li. ij. di. xliij. c. j. Quidādicunt illud pctm̄ eſſe deſperationis vel obſtinationis.Obſtinatio eſt indurate in malicia mentis ꝑtinacia ꝑquam fit anima impenitens. Deſperatio eſt. qua qͥs penitus diffidit de dei bonitate eſtimans ſuam maliciamdiuine bonitatis magnitudinem excedere. ſicut Caynqͥ dixit. Maior eſt iniquitas mea ⁊cͣ. Utrūqꝫ dr̄ in ſpm̄ſanctum. Quia ſpūs eſt amor patris ⁊ filij ⁊ benignitasqua ſeinuicem in nos diligunt que eſt tanta cuius noneſt finis. Sꝫ querit mgr̄ ca. ij. eiuſdem diſtinctōꝭ. Utꝝomnis obſtinatio mentis in malicia obdurate omniſqꝫobduratio ſit pctm̄ in ſpm̄ſanctum. Et rn̄det ponēdoduas vias. Quidam inquit dicunt omnem deſperatōꝫ⁊ obſtinatōem pctm̄ eſſe in ſpm̄ſanctum ꝙ ſi aliqn̄ hocpctm̄ remittit̉. qꝛ multi etiam obſtinatiſſimi ⁊ deſperatiſſimi ꝯuertunt̉ vt ait Augu. ſuꝑ illud psͣ. lxvij. Conuertam in ꝓfundum maris .i. eos qui erant deſperatiſſimi. ⁊ ibi. Mittit cryſtalluꝫ ſicut fruſta panis .i. obſtinatos facit alioꝝ doctores. Scd̓m iſtos pctm̄ illud dr̄ irremiſſibile. non qꝛ aliqn̄ non remittit̉. ſꝫ qꝛ vix aut raro ⁊difficulter dimittat̉. Non em̄ ſoluit̉ cryſtallus niſi vehemētis ſpūs impetu. Alij v̓o tradunt nō quamlibetobſtinatōꝫ vel deſperatōem appellari pctm̄ in ſpmūſanctum. ſꝫ illam tm̄ quam comitat̉ in pnīa. Et ẜm iſtospctm̄ dr̄ irremiſſibile eo ꝙ nunꝙͣ dimittat̉. qꝛ ẜm Aug.hoc ſolum pctm̄ .ſ. impenitentia veniaꝫ mereri nō pōt.Sed tn̄ idem Aug. de verbis domini de impenitentiaque eſt blaſphemia in ſpm̄ſanctum ſic ait. Ita impenitentia vel cor impenitens ꝙͣdiu quiſqꝫ in hac vita viuitaut carne non pōt iudicari. De nullo em̄ deſperādum ēꝙͣdiu patientia adducit ad pnīam. paganus eſt hodie.iudeus infidelis eſt hodie. hereticus eſt hodie. ſciſmaticus eſt hodie. Quid ſi cras amplectat̉ catholicam/ pacē⁊ ſequat̉ catholicam veritatem anteꝙͣ finiant vitā iſtaꝫagant veram pnīam ⁊ inueniant veram vitam in futuro. Nolite ergo ante tp̄us iudicare quēqͣ. hec Aug. qꝛvbi ſupͣ. c. iij. non pōt ſciri de aliquo vtrum peccaueritad mortē vel ad ſpm̄ſanctum niſi cū ab hac vita diſceſſerit. vel niſi alicui per ſpm̄ſanctum mirabiliter reuelatum fuerit.¶ Dominica. xx. poſt trinitatis. Sermo primus.Olite inebriari vino inquo eſt luxuria ad Eph̓. v. Scd̓m naturalesPorex eſt piſcis habitās in mari. ⁊ eſt adeo magnus ꝙ vix pn̄t eum portare decem equi. ideo piſcatores qn̄ capiunt eum dant ei bibere vinum qd̓ multumdiligit de quo tantum bibit ꝙ inebriat̉. ⁊ ſic faciliter apaucis deportat̉. Spūaliter ꝑ mare mūdus pn̄s intelligit̉. De quo Iob. iij. Qui gradit̉ ſuper fluctus maris.

Ff ij

A