Dominica. XIX. poſt Trinita.

tales tres hoſtes pugnant contra nos duplici manuvt ſupͣ ẜmo. xxj. B. ſi placet pōt ⁊ hic allegari. ꝓpter qd̓dixit dauid in psͣ. Multi bellantes aduerſum me. Etj. Machab̓. iiij. Non cōcupiſcatis ſpolia. qꝛ bellum ꝯͣvos eſt. Et qꝛ pugnans in bello ſumit ſecū ſcutum. ſic⁊ nos ſumere debemꝰ fidem q̄ eſt ſcutū nr̄m. Eph̓. vj.In omnibꝰ ſumētes ſcutum fidei in quo poſſitis omnia tela neqͥſſimi ignea extinguere. In hoc ſcuto fideidepictam debemus hr̄e v̓ginem beatam cū filio. Quialegit̉ in hyſtorijs britani de artuno rege ꝙ in interioriꝑte ſcuti imaginem v̓ginis beate habuit. quam in bello fatigatus aſpexit ipſe ⁊ vires recuꝑauit. Iſto mō ſinos in bellis vite pn̄tis triumphare velimus infra ſcūtum fidei nr̄e imaginem v̓ginis deportemꝰ. hanc reſpiciamꝰ in ea ꝯfidamꝰ. qꝛ ab ea v̓tutes ⁊ vires recipiemꝰAd qd̓ hortat̉ Amb̓. de ſancta v̓ginitate ſic inquiens.Tanqͣ imago depicta vita Marie ex qͣ velut ex ſpeculo refulget ſpes caſtitatis ⁊ forma v̓tutis. hinc ſumatisexempla viuendi vbi tanꝙͣ in exemplari magiſteria ſt̓imp̄ſſe ꝓbitatis quid corrigere quid effugere quid tenere debeatis on̄dit. Narrat Macrobius de naturislapidū ca. xxxv. Ꝙ eſt vna gēma q̄ vocat̉ anthites hn̄sinfra ſe natural̓r more pugnātis aliam gēmam. Iſtamgēmam natura ſuggerente auis q̄dam cognoſcit. ⁊ eaꝫin ſuo nido qn̄ pullos ſuos habuerit collocat inter pullos. ⁊ ꝙͣdiu in nido ſuo fuerit nihil diffortunij accedēpullis poſſit. Spūaliter gēma iſta ſignificat Mariam.q̄ lapidem angularem xp̄m in ſe oꝑante ſpūſancto ꝯcepit ⁊ portauit. Pater v̓o celeſtis nos tanꝙͣ pullos ſuosin nido militantis eccl̓ie mō fouet. Sed ne ꝑ inimicosnr̄os aliqd̓ nobis nocumentum extrinſecus inferat̉ gēmaꝫ iſtam Mariam in medio nr̄m poſuit. ꝙ ſi eam deuote deferentes dilexerimus ab hoſtibꝰ nos defendet.⁊ ideo nos in armis nr̄aꝝ virtutum non ꝯfidamus. ſꝫin iſtius virginis benedicte meritꝭ in qͣ eſt omnis ſpesvite ⁊ virtutis Ecc̄i. xxiiij. de qͣ exponi pōt illud Eccͣi.iiij. Eos qui diligunt illam diligit deus. ⁊ qͥ audit illaꝫiudicat gentes. ⁊ qui intuebit̉ eam ꝑmanebit ꝯfidens.Secundo indigemus ꝯfidentia. qꝛ ſumus nauigantesin ꝑiculo maris huiꝰ mūdi. Naute em̄ ſi viderint imminere ꝑiculum aut naufragium adhuc ꝯfidentiaꝫ deſalute ſua hn̄t cum poſſint intingere lignum aliqd̓ veltabulam aut ſi viderint maris ſtellam. De primo dicitSap̄. xiiij. Exiguo ligno credunt .i. ꝯfidunt hominesin animas ſuas .i. vitam ſuā tꝑalem. ⁊ tranſeuntes mare ꝑ ratem .i. ꝑ nauē liberati ſunt. Spūaliter xp̄c dr̄ exiguum .i. modicum lignū. Modicum qͥdem ꝓpter humilitatem. Lignum ꝓpter fructus fertilitatem. De eimodicitate dicit apl̓s ad Heb. ij. Eū aūt qͥ modico ꝙͣangeli minoratus eſt. vicꝫ Ih̓m xp̄m qͥ minoratus eſtplus ꝙͣ angeli in paſſione ẜm glo. videmus ꝑ paſſionēmortis gloria ⁊ honore coronatum. Sꝫ de huius lignifertilitate dicit psͣ. Erit tanꝙͣ lignum qd̓ plantatumeſt ſecus decurſus aquaꝝ qd̓ functum ſuū dabit in tꝑeſuo. Iſtud lignum cui ꝯfidere debemꝰ animas nr̄as fuit plantatum in terra benedicta in incarnatōe .i. in v̓gine glorioſa Maria. de qua psͣ. Benedixiſti dn̄e terramtuaꝫ. Illa terra eſt bona que bene culta eſt. ⁊ reddit fructum triceſimum. ſexageſimū. ſiue centeſimum. Sꝫ iſtaeſt multomelior ⁊ benedicta que ſine labore vel culturaꝓducit optimum fructum ⁊ infinite bonitatis. Talisfuit beata v̓go maria q̄ ſine nature ſb̓ſidio genuit xp̄mideo bene dr̄. Benedixiſti dn̄e terram tuam. Et ſicut lignum plantatum in terra ſolidat terraꝫ ex omni ꝑte ꝑradices ſuas ⁊ ꝯſtringit ne defluat. Ita xp̄c plantatꝰ invirgine Maria mr̄e ſua eam ſolidauit v̓tutibꝰ ⁊ gratijsſic cōſtrinxit ꝙ nunꝙͣ diſſolui potuit ꝑ pctm̄. Illud lignum xp̄c vicꝫ pͥmo germinauit in miraculoꝝ oꝑatōe.Qn̄ em̄ lignum incipit germinare v̓tus que latuit iuxͣlignum ſe on̄dit. Eodem mō virtus que eſt in xp̄o la-

tuerat vſqꝫ ad tempus ſue predicationis. tunc ſe on̄diteuidenter in miraculoꝝ oꝑatione. qꝛ dr̄ Lu. iiij. Uirtꝰde illo exibat ⁊ ſanabat omnes. Iō dixit dn̄s Ezech̓. iij.Multiplicabo germen ⁊ fructum. Scd̓o iſtud lignumfronduit in bona oꝑatione orando. ieiunando. itinerādo. qꝛ Ioh̓. iiij. Ih̓s fatigatus ex itinere ſedebat ſuprafontem. Tercio floruit ꝑ fame diuulgatōꝫ. Can̄. j. Vinea mea floruit. Odor floris vinee dr̄ ẜpētes fugare. iōbona fama Xp̄i fecit iudeos ſcandalizari. Quarto foliaꝓduxit ꝑ doctrine ſalubris p̄dicatōeꝫ. Uerba em̄ ſuntſicut folia. Nam folia ſunt ſonora. ⁊ hn̄t figurā lingue.Apoc̄. vl. folia ligni ad ſanitatem gentium. Quinto ꝓduxit fructum in pctōꝝ abſolutione aut remiſſione ſic̄hic. Confide fili remittunt̉ tibi pctā tua. ⁊ infra. Filiushominis ptātem hꝫ dimittēdi peccata in terra. Sextoiſtud lignum fuit putatū in paſſione vt fructum plusafferat Can̄. ij. Tempus putatiōis aduenit. Septimoiſto ligno fuit appodiamētum appoſitum. Iuxta illudAct. x. Quem occiderūt ſuſpendentes in ligno. qn̄ xp̄opeccata nr̄a portauit in corꝑe ſuo ſuper lignum crucis.Octauo illud lignum aruit in morte. Ideo dr̄ Ecc̄i. vj.Relinquar v̓o lignū aridum in heremo. ⁊ in psͣ. Aruittanꝙͣ teſta v̓tus mea. Nono illud lignum refloruit inreſurrectione. qꝛ de ipſo p̄dixit Iob. xiiij. Lignum habet ſpem ſi p̄ciſum fuerit rurſum vireſcit. ⁊ rami eꝰ pollulant. Iō ipſemet dixit in psͣ. Refloruit caro mea. Decimo vſqꝫ ad celum creuit vicꝫ in ſua aſcenſione. Iuxͣ illud psͣ. Eleuata ē magnificētia tua ſuꝑ celos. ⁊ Ezech̓.Eleuata eſt altitudo ſuꝑ omnia religionis. Undecimo⁊ vltimo iteꝝ ſanctificauit in ſpūſſancti miſſione. Iuxͣillud Apoc̄. xxij. Ex vtraqꝫ ꝑte fluminis lignum vite .i.xp̄c. qꝛ ẜm diuinitatem eſt vbiqꝫ afferens fructus. xij. ꝑmenſes ſingulos .i. eternaliter reddens fructum ſuum⁊ folia .i. verba ligni ad ſanitatem gentium. Ecce pctōꝫhomo tale lignum eſt xp̄c cui ſecure potes ꝯfidere aīaꝫtuam. qꝛ lignum vite eſt his qͥ apprehendunt eam vicꝫveram ſapīam xp̄m. Beatus vicꝫ eſt vel erit hic in ſpe⁊ ibi in re. Prouer. iij. De ſecundo vicꝫ de ſtella marisſic eſt. qꝛ ſi viderint eaꝫ naute ſciunt dirigere iter ſuum.Sꝫ qn̄ ſic eſt ꝙ nec ſolem nec lunam aut ſtellas viderepn̄t. de ſalute deſperāt. Iuxͣ illud Act. xvij. qd̓ dicit Lucas. Neqꝫ ſole neqꝫ ſyderibꝰ apparētibꝰ. iam ablata eſtſpes omnis ſalutis nr̄e. Moral̓r ſi vitam nr̄am dirigere velimꝰ ad portum ſalutis eterne ſtellaꝫ maris .i. Mariam poſt xp̄m attendamꝰ ꝯtinue oculo ꝯfidētie ⁊ ſpernr̄e. Unde Bern̄. ſuꝑ miſſis eſt. omel̓. ij. ꝓpe finem dic̄Maria eſt p̄clara eximiaqꝫ ſtella ſuper hoc mareqꝫ magnum ⁊ ſpacioſum neceſſario ſubleuata. micans meritis. illuſtrans exemplis. quiſqꝫ te intelligis in huiꝰ ſecūli ꝓfluuio magis inter ꝓcellas ⁊ tempeſtates fluctuareꝙͣ ꝑ terram ambulare. ne auertas oculos a fulgoribꝰ ſyderis ſi nō vis obrui ꝓcellis. Si inſurgunt venti tentationum. ſi incurris ſcopulos tribulationum reſpice ſtellam. inuoca mariam. Si iactaris ſuꝑbie vndis. ſi ambitionis. ſi detractionis. Si iracūdia. ſi auaricia. aut carnis illecebra nauiculam ꝯcuſſerit mentis reſpice ſtellaꝫinuocaMariam. hec Bern̄. Porrigamus ergo ei p̄cesnr̄as cum fiducia. dicentes illud Eſa. xlvij. Audi hocdelicata que ambulas cōfidenter. Et licet v̓go Mariahec oret ꝯtinue non tn̄ ꝯtinue ꝑicula maris euadimusNam xp̄c qͣrta vigilia noctis laborantibꝰ diſcipulis venit ⁊ dixit Mar. vj. Confidite ego ſum nolite timere. ⁊aſcendit ad illos in nauem ⁊ ceſſauit ventus. Tercia cōfidentia nobis neceſſaria eſt qn̄ ſumꝰ egrotantes. Multum em̄ ꝯfert laboranti aliqua infirmitate ꝯfidere ⁊ ſperare in medico ſuo ⁊ diligere medicum ⁊ ſperare ſalutēſuam. Quod aūt ſpes ⁊ ꝯfidētia de ſalute futura ſit infirmo neceſſaria pꝫ ꝑ hec metra. Speret qͥ metuit morituros viuere vidi. Spe duce victuros ſpe moriēte mori. Quod v̓o amor ꝯfidentia ⁊ ſpes multum conferant

D