Sermo.XCV.
quomodo pn̄t ſeipſos accuſare. Sꝫ falſe penitentes deQuiberant quō pn̄t deum accuſare ⁊ ſeipſos excuſare. Secundus aſſer huiꝰ nauis myſtice eſt ꝯpunctiōis amaritudo quaꝫ habuit Iob. x. Loquar in amaritudine anime mee. dicam deo. noli me ꝯdemnare. Mulier em̄ bn̄ꝯcipit filium ſine dolore. ſꝫ nunꝙͣ fuit mulier ſine dolore pariens niſi vna v̓go Maria miraculoſe. Anima q̄peccat ꝯcipit fetum a dyabolo ⁊ ſine dolore ſui. qꝛ in delectatione pctm̄ ꝯcipit̉. Parit aūt qn̄ ꝯfitet̉ ⁊ ꝓdit in lucem pctm̄ ſacerdoti. ⁊ non pōt eſſe ſine dolore ⁊ ꝯtritōepnīe. qꝛ Ioh̓. xvj. Mulier cum parit triſticiam hꝫ. Sꝫſicut mulier dum parit dolet amariſſime. ſꝫ cum peperit gaudet ⁊ ſe ſentit alleuiatam. Ita ꝑſona gͣuida pctōante ꝯfeſſionē ⁊ tꝑe ꝯfeſſiōis triſtis eſt ⁊ amara. ſꝫ ꝯfeſſione finita videt̉ qͣſi letificata liberata. vnde omnis hōpoſt ꝯfeſſionem ſentit ſe alleuiatū a pondere peccati p̄exiſtente. Iō dr̄ Iudith. viij. Quia patiens eſt dn̄s. peniteamꝰ ⁊ eius indulgentiam fuſis lachrymis poſtulemus. Et ſicut nulla mulier qͣntumcūqꝫ nobilis ⁊ delicata ſit pōt euadere quin indigeat aliqͣ obſtetrice. ⁊ quinon̄dat ſe alicui obſtetrici ſiue velit ſiue nolit. ita nulla ꝑſona eſt adeo ingrauidata pctō qͥn alio hoīe indigeat ꝓꝯfeſſione. Iuxͣ illud Iac̄. v. Confitemini alterutꝝ pctāvr̄a. Et qui iſtum dolorem vel amaritudinē nunc recuſant multomaiorem exꝑient̉ laborem qn̄ ꝓ ſuo pctō coram toto md̓o on̄dent pnīaꝫ ſꝫ nō fructuoſaꝫ. Sap̄. v.Dicent intra ſe pnīaꝫ agentes ⁊ pͦ anguſtia ſpūs gemēRtes. Hi ſunt quos aliqn̄ habuimꝰ in deriſum. Terciusſer illius nauis eſt pnīalis ꝯfeſſionis plenitudo vt nōſit ꝯpilata. nō abbreuiata. colorata. nec excuſata. nec diminuta. ſꝫ plana ⁊ plena dꝫ eſſe ſufficiens ⁊ totalis. naꝫẜm medicos ſudor vniuerſalis in infirmo eſt ſignum ſanitatis. ſꝫ qn̄ vnum membꝝ ſudat ⁊ aliud ſiccum manet. ſignum eſt infirmitatis ⁊ nō ꝯualeſcentie. Eodemmō ꝯfeſſio ſi eſt plena ſignificat ſanitatem. ſi diminutagum eſt infirmitatis. Sicut aliqui ꝯfitent̉ de gula ⁊nō de luxuria rapina ⁊ ira. Unicuiqꝫ tali dicit dominꝰApoc̄. iij. Non inuenio oꝑa tua plena .i. ꝑfecta ſꝫ defectiua coraꝫ deo meo. In mente gͦ habe qͣliter acceꝑis .ſ.doctrinam ⁊ audieris ⁊ ẜua ⁊ pnīam age. Uinc. in ſpe.byſt. narrat de quodam piſce marino qui centipes dr̄a multitudine pedum. Iſte piſcis dum hamum piſcate .is ſenſerit ſuis viſceribꝰ inherere. timore mortis viſcera ſua quadam induſtria naturali effundit ⁊ hamūeuoluit. ⁊ iteꝝ viſcera reſumit. ⁊ ſic mortem euadit. Hamꝰ dyaboli eſt pctm̄ int̓ delectatōꝫ ⁊ eſcam ſubtiliter innolutum. Homo ꝓpt̓ delectatōꝫ hamo capit̉ ⁊ ꝑ pctm̄ꝯplectit̉. Iuxͣ illud Eccͣi. ix. Sicut piſces capiunt̉ hamo⁊ aues capiunt̉ laqueo. ſic app̄hendunt̉ pctōres temꝑenalo. Hamꝰ iſte viſcera torquet qn̄ pctm̄ ꝯſcīa mordetſummū remedium eſt tūc hamum cū viſceribꝰ .i. circūſtantijs ꝑ ꝯfeſſionem effundere coram deo. iuxͣ doctrinam psͣ. Effundite coram illo corda vr̄a. ⁊ poſtea ip̄mcorlotum ⁊ ablutum reſumamꝰ ꝑ ſacr̄m pnīe ⁊ ſic recuꝑabimꝰ ſalutem. qꝛ dicit apl̓s ad Roma. xij. ꝙ omnisꝯfeſſio ſit ad ſalutem. ⁊. ij. Chor̄. vij. Que em̄ ẜm triſticiam ẜm deum eſt. Triſticia pnīaꝫ in ſalutem ſtabilemoꝑat̉. Quartus aſſer ad ꝑficiendum nauem pnīe eſt ſatiſfactiōis fortitudo. vt homo nō fingat ſe debilem velinfirmum ad ſatiſfaciēdum ſatiſfactōꝫ ꝓ peccatis ſuisſicut narrat Amb̓. in hexa. de oꝑe ſexte diei. ꝙ elephaseſt tante fortitudinis ꝙ ſufficit turrim ligneam cum armatꝭ portare. Tante audacie ꝙ nullo clypeoꝝ r̄tardat̉nec aliqͣ militum ꝯſtipatione terret̉. mirabilit tn̄ timetmurem. Sic moral̓r eſt de multis qͥ ad oꝑandum ꝓ lucro vel gloria tꝑali inueniunt̉ fortiſſimi. ieiunant. trāſeunt mala. fatigant̉ ⁊ ſuſtentant̉. ſꝫ ad faciendam vnaꝫpnīaꝫ modicaꝫ ꝓ pctīs ſuis timent. Iuxͣ illud psͣ. Trepidauerunt timore vbi nō erat timor. Illis oībꝰ ſuadettuangeliſta Lu. iij. Facite inquit dignos fructus pnīe.
ExemploMarie magdalene. de qͣ dicit Greg. in omel̓.xxxiij. Quot habuit in ſe oblectamēta tot de ſe inuenitholocauſta. Conuertit numeꝝ v̓tutum ad numeꝝ criminū vt totum ẜuiret deo in pnīa qͥcqͥd ex ſe ꝯtempſerat deum in culpa. Sicqꝫ in hac naue tranſfretauit inciuitatem ſuam. que nō eget ſole nec luna vt luceant inea. Sꝫ claritas dei illuminat eam Apoc. xxj. In hoc ꝙdedit nobis exemplum vt nauem pnīe ex his qͣtuor fabricatam aſſeribꝰ aſcendamꝰ in ciuitatem celeſtem trāſfretamus.¶ De eadem dominica. Sermo tercius.Onfide fili mi remittuntur tibi peccata tua Math̓. vbi ſupͣ. Dicunt Snaturales ⁊ videmꝰ int̓dum ꝑ exꝑientiam ꝙſolem ⁊ ſuum radium tria a nobis ſubtrahunt. vicꝫ terra. nubes ⁊ luna. De pͥmo videmꝰ ꝙ cum terra interponit̉ inter aſpectum nr̄m ⁊ ſolem ſicut cōtingit de noctetunc nō videmꝰ ſolem nec eius radios. ſꝫ manemꝰ omnino in tenebris infra vmbram terre. De ſcd̓o dicit dominus Ezech̓. xxxj. Solem nube tegam. De tercio dic̄auctor ſpere materialis. Cum luna fuerit in cauda velcapite draconis. vel ꝓpe vel infra metas in ꝯiunctōe cūſole. tūc corpus lunare interponit̉ int̓ aſpectum nr̄m ⁊corpus ſolare. vnde obumbrabit ſolis claritatem. ⁊ itaſol patit̉ eclypſim. nō qꝛ deficiat a lumīe. ſꝫ qꝛ deficit nobis ꝓpter interpoſitionem lune inter aſpectum nr̄m ⁊corpus ſolare. Spūaliter ꝑ ſolem intellige xp̄m. qꝛ ſicutſol radio intermiſſo in domum qͣntumcūqꝫ pͥus videatur pura on̄dit eam hr̄e pulueres qͥ tn̄ non vident̉ niſiin radio. vtꝫ in athamis. ita xp̄c declarat domum ꝯſcīein quocūqꝫ homine qͣntumcūqꝫ videat̉ honeſta hr̄e copiam magnam venialium ſaltem pctōꝝ. qꝛ qͣntomagꝭaliquis gr̄e diuine radiuꝫ recipit. tantomagis freq̄ntiꝰſe de erroribꝰ ꝓprijs rep̄hendit. ſꝫ iſtum veꝝ ſolem iuſticie tria ab aliquibꝰ ſubtrahunt. Primū eſt terra mūdialis cupiditatis. qꝛ aliquoꝝ ſollicitudo ⁊ affectio ad terram dirigit̉ ⁊ occidit eis ſol in meridie. Dan̄. vij. Scd̓meſt nubes tꝑalis vanitatis. qꝛ aliqui ꝓpter dignitates ⁊honores ⁊ hmōi. que ſunt qͣſi nubes ignite q̄ ponūt̉ int̓oculos ſuꝑboꝝ ⁊ ambitioſoꝝ ⁊ xp̄m veꝝ ſolem ip̄m videre nō pn̄t. ſꝫ in morte eum ſatis clare videbūt. nō adgaudium ſꝫ ad timorē ⁊ iudiciū. iuxͣ illud. ij. Machab̓. j.Spūs affuit quo ſol refulſit qͥ prius erat ſb̓ nube. Tercium eſt luna carnalis voluptatis. nam aliqͥ ita eſtuātigne carnalis voluptatis ꝙ nō pn̄t videre ſolem iocūditatis. iuxͣ illud psͣ. Suꝑcecidit ignis ⁊ nō viderūt ſolem. Et hoc ad pn̄s patuit de ſuꝑbis iudeoꝝ phariſeisqͥ fuerunt cupidi. ambitioſi ⁊ voluptuoſi nō potuerātvidere veꝝ ſolem xp̄m nec radium ſuoꝝ clarioꝝ miraculoꝝ ⁊ beneficioꝝ. Nam cū hic diceret ad palyticum.Confide fili remittunt̉ tibi pctā tua. qͥdam de ſuꝑbisdixerūt intra ſe. Ecce blaſphemat. Et impoſuerūt xp̄overo ſoli blaſphemiam. ſicqꝫ obſcuratus in cordibꝰ eoꝝin qͥbꝰ mala de ipſo cogitabant. nec tn̄ deficit a lumineintelligētie qͦ ad alios qͥ cura indigebāt. qꝛ dixit ad iſtūparalyticum. Surge tolle lectū tuū ⁊ ambula in domūtuam vt narrat euāg. In quo vſqꝫ ad finem pͥncipalit̓tria tangunt̉. Primo xp̄i ſana ꝯſolatō ibi. ꝯfide fili. Secūdo rep̄henſis ſcribis facta int̓rogatio. ibi. vt qͥd cogitatis mala? Tercio ppl̓i ſubſecuta laudatio ibi. videntes. Ꝙͣtum ad primū tangit̉ medici xp̄i ſana ꝯſolatiocum dicit. Confide fili. Pro quo notādum. ꝯfidētia vtdicit Hol. ſuꝑ li. Sap̄. le. xxxv. tribꝰ generibꝰ hoīm eſtneceſſaria. vicꝫ dimicantibꝰ. nauigātibꝰ ⁊ egrotantibꝰ.He em̄ tres ꝯditiōes nobis ꝯueniūt ſi vitaꝫ ⁊ ſtatumnr̄m penſemꝰ. Sumꝰ em̄ dimicātes ꝯͣ tres hoſtes. vicꝫcarnem. mūdum ⁊ dyabolum ꝯtinue p̄lia p̄liantes. qꝛ
Ff