Sermo.LXXV.
q mortui ſūt in aquis. Quo facto tota ciuitas exiuit obniam xp̄o. Et viſo eo rogabāt vt trāſirent a finibꝰ eoꝝtimentes ne plura tꝑalia dāna ſuſtinerēt. de hͦ Math̓.viij. Quibꝰ adhuc multi ſil̓es ſūt. qͥ ꝓpter nimiū amorētꝑalium a ſe deū repellunt. ⁊ de ſpūalibꝰ bonis non curant. Quapropter xp̄s ab eis receſſit aſcendens in nauiculam volens redire in galileaꝫ. ⁊ de hoc incipit euāgeliſta euangeliū. Aſcendens inquiens. Ieſus in nauculam tranſfretauit. vicꝫ de terra gerazenoꝝ in galileā⁊ venit in ciuitatē ſuā Capharnan. Quia dicit Criẜ. inomel̓. Ciuitatē aūt ſuā hic Capharnaū dicit. Alia eniꝫeū ſuſcepit ſcꝫ Bethleē. Alia eū nutriuit. ſcꝫ Nazareth̓Alia aūt eū ꝯtinue habuit inhabitatorem. ſcꝫ Capharnaū. in qua habitauit tantqͣꝫ ciuis. Ubi dicit glo. interlinea. Xp̄s in hoc mundo voluit eſſe ciuis vt ꝑ hoc nohis daret intelligere ꝙ ipſe venit in mundū hoīes viſitare diuerſis viribꝰ diſperſos. vt eos in vnius fidei vnitatē ⁊ charitatē adunaret. Iuxta illud Ioh̓is. xj. Ieſusmoriturus erat ꝓ gente. ⁊ nō tm̄ ꝓ gente. ſꝫ vt filios deiqͥ erant diſperſi ꝯgregaret in vnū. Poſtqͣꝫ igit̉ xp̄s venit in ciuitatē ſuā. ecce offerebant ei paralyticū iacenteꝫin lecto. Sed Marc̄. c. ij. ⁊ Luc̄. c. v. clarius ſcribūt hmiraculū. qꝛ Marc̄. dicit. ꝙ a quatuor portabat̉. ⁊ LuEt ecce viri portantes in lecto hoīem qͥ erat paralyticꝰ⁊ q̄rebant eū inferre ⁊ ponere ante eū. Et nō inuenientes qua ꝑte illum inferrent pre turba. aſcenderūt ſupratectu ⁊ nudauerūt illud. ⁊ ꝑ tegulas ſubmiſerūt illū cūlecto in medio ante ieſum. Quoꝝ fidem vt vidit Ieſusait paralytico. Confide fili remittūt̉ tibi peccata tua. etKſic ſanauit eū. Spūaliter aūt hoc exponendo eſt ſciēdūꝙ xp̄s in pͥma mundi ⁊ celi creatione ſacto celo. īmo verius creato repleuit ip̄m angelis vt dicit Beda. ⁊ ingīlib̓. ij. diſt. ij. c. vj. Sed modica interpoſita morula poſtcreationē aeris aliqui facti ſunt mali. vt dicit Aug. ſuꝫGen̄. lib̓. ij. Nam ſuꝑbierūt ꝯtra deū ꝯſentiētes lucifero qͥ ait Eſa. xiiij. Aſcendā in celum .i. ad equalitatē deiſuꝑ aſtra celi .i. ceteros angelos exaltabo ſoliū meū. ⁊ ſimilis ero altiſſimo. ſcꝫ ꝑ equalitatē potentie. vt exponitmagiſter lib̓. ij. diſ. vj. Quapropter xp̄s eos eiecit de celo. Quia dicit mgr̄ ibidē. c. ij. ꝙ tante ſuꝑbie merito decelo vicꝫ empyreo in quo Lucifer cū ſuis fuerat eiectuseſt in iſtum caliginoſum aerem cuꝫ om̄ibꝰ ſue pͣuitatisꝯſortibꝰ. hec mgr̄. Et nūc inter alios peccatores magispoſſident hoīes porcinos .i. luxurioſos. Quia Iob. xl.dī de dyabolo. ꝙ habitat in locis humentibꝰ .i. luxurioſis. Eiectis igitur de celo demonibꝰ. ẜm illd̓ psͣ. Deieciſti eos dū alleuarent̉. nō ſtatim ſꝫ qͥnqꝫ milibꝰ ⁊ ducentis minus vno tranſactis aſcendit ieſus in nauiculā. ꝑhanc intellige charitatē quā nunc habuit ad genus humanū. Et recte ꝑ nauiculam charitas deſignat̉. qꝛ ſicutin ꝑte anteriori eſt ⁊ poſteriori nauicula arta. ſed in medio lata ⁊ ampla. ſic ante xp̄m ⁊ poſt xp̄m pauci inuenti ſunt qͥ verā charitatē habuerūt. Sed xp̄s veniēs aſſumere carnē qͥ eſt mediator dei ⁊ hoīm ꝑfectam ad homines habuit charitatē. De qua dicit Ioh̓. xv. Maio.rem charitatē nemo habet ꝙͣ vt aīam ſuā ponat qͥs ꝓamicis ſuis. In hanc nauiculā xp̄s aſcendens nauigauit de celo ſuꝑ mare huius mundi. Quia dicit Aug. inlib. de ſpū ⁊ aīa. Per charitatē nāqꝫ venit xp̄s ad hoīes⁊ factus eſt homo. ⁊ trāſfretauit in ciuitatē .i. in mundū qͥ eſt. quiqꝫ erat ſuus rōne creationis ꝓpter qd̓ Ioh̓habet̉. In ꝓpria venit ⁊ ſui eū nō receperūt. Et ecce oſſerebāt ei ꝑalyticū ꝑ quē ſignant̉ peccatores: Quia pecRcatu aſſignat̉ paralyſi ꝓpter plura. Prīo qͣꝫtū ad ſubſtāua. Ꝙ paralyſis ẜm Auicen̄. qn̄qꝫ eſt in toto corꝑe p̄tertaput. Qn̄qꝫ eſt in vno latere tm̄. Qn̄qꝫ in membro tm̄.Sic inter peccatores illi ſunt in toto paralytici. qͥ totumtp̄s vite ſue male expendūt exempto capite .i. tꝑe innotentie .ſ. etate puerili poſt baptiſmū. ſꝫ qͣꝫ plures in vnoatere ſunt palytici qͥ lꝫ aliquā ꝑtē vite expēdūt in pecca
tis. tn̄ poſtea ꝯuertunt̉ ⁊ bene viuūt in reſiduo. vt Maria magdalena q̄ adoleſcentioris vite tꝑa lubricis ſuꝑpoſuit decurſibꝰ ſoluto pudicicie freno. vt dicit Augꝰ.Sꝫ tn̄ reſiduū tꝑs in dei ſeruitio expendit ſiue peregit.Sunt em̄ duo tꝑa vite quaſi duo latera in hoīe. Namdextrū eſt tp̄s iuuentutis. Siniſtꝝ aūt eſt tp̄s ſenectutꝭIn his aūt qͥ male viuūt in iuuentute paralyticat̉ dextrū latus. Sed ſiniſtrū qͥ male viuūt in ſenectute. Sedqͣꝫuis ẜm medicos in corꝑe periculoſius eſt perdere dextrū ꝙͣ ſiniſtrū. In tꝑe aūt eſt ecōtrario. quia peius eſtmale viuere in ſenectute qͣꝫ in iuuētute. ideo peius ⁊ incurabilius eſt in ſene qͣꝫ in iuuene. Sed de talibꝰ loquit̉Amb̓. ad Valentinianū. Erubeſcat ſenectus q̄ ſe emēdare pōt. nō em̄ canicies cōmendanda annoꝝ ſꝫ moꝝ.Et addit Holc. lec. xlviij. Sunt em̄ qͥdaꝫ ſenes ita male habituati in voluptatibꝰ ꝙ dolent vt videtur ꝙ nonſunt vt ſolebant ad voluptatem potentes. delectanturaudiri ⁊ fabulari de turpibꝰ. delectantur imaginari demulieribꝰ. Et ſunt nō veſcētes carnes. delectant̉ in brodio. Sic illi qͥ pͥuant̉ operatione fruunt̉ peruerſa imaginatione. Et ideo culpa ſenis tanto eſt dānabilior quanto ſit morti ꝓpinquior. Quia dicit Hugo de ſancto victore lib̓. v. de clauſtro anime. Inter abuſiones huiusſeculi ſola eſt maior ſenis obſtinatio qͥ morti ꝓpinquusmortis non abhorret aduentū que quaſi ad oſtiū huiꝰpoſita foris ſpectat. neqꝫ tn̄ vite pn̄tis attendit egreſſuꝫneqꝫ futurū ꝯſiderat. audit mortis nuncios ⁊ non vultcredere. Tres aūt ſunt nuncij mortis. Caſus. infirmitas. ſenectus. Caſus nunciat mortē latentem. Infirmitas apparentem. ſenectus pn̄tem. In vno v̓o membroparalytici ſunt qui aliqn̄ peccant. ⁊ tn̄ cito redeunt. Exempli gratiā. ſicut apl̓i peccauerūt a xp̄o recedendo. qꝛom̄s relicto eo fugerūt Math̓ .xxvj. Sed cito tn̄ ad fidem redierūt. Sic ⁊ peccauit Petrus pͥncipaliter xp̄mter negando. ſꝫ cito redijt lachrymando. qꝛ foris exijt etfleuit amare Math̓. xxvj. Secūdo peccatū aſſimilaturparalyſi ꝓpter affectum. qꝛ paralyſis aliqn̄ tollit ſenſumcū facit mēbꝝ ſtupidū ⁊ inſenſibile. Aliquando v̓o tollit motū. Aliqn̄ vtrūqꝫ. Sic peccatū aliqn̄ tollit ſenſumid eſt vſum rationis. ſicut in luxurioſis in quibus ratioabſorbet̉ voluptate carnis. Sicut patꝫ de duobꝰ ſenibꝰDan̄. iij. qui exarſerūt in ꝯcupiſcentiā Suſanne. auerterūt ſenſum ſuū ⁊ declinauerūt oculos ſuos vt nō viderent celum. neqꝫ recordarent̉ iudicioꝝ iuſtoꝝ. Aliquando tollit motū vicꝫ boni operis. vt in accidioſis. De qͥbus Exod̓. xv. Fiant īmobiles quaſi lapis. Aliquandotollit vtrūqꝫ ſicut in hereticis qͥ neqꝫ recte ſentiunt neqꝫbene operant̉. Et dicit autor ꝓprietatū lib̓. xix. ꝙ paralyſis cauſatur tripliciter. Qn̄qꝫ ex fragilitate ꝯſtringente.Qn̄qꝫ ex humore opilante. Aliqn̄ ex calore ꝯſumente etneruos ſenſibiles corrigente. His cauſis negatur tranſitus ſpūs vitalis ad inſtrumenta ſenſus ⁊ motus. Siv̓o nerui ex toto fuerint opilati vel inuſi efficit̉ menbrūīmobile ⁊ inſenſibile. Et ſubdit autor ille ꝙ paralyſis il̓la habet̉ ſpecialiter ex ſuꝑfluitate ciboꝝ ⁊ maxime potū ex qͥbꝰ fit nimia humoꝝ generatio ⁊ diſſolutio quibꝰnerui opilant̉. Sic moral̓r auari ſunt in aīa palytici exfrigiditate. eo ꝙ nō hn̄t ignem charitatis dei ⁊ ꝓximi.De quo Luc̄. xj. Ignem veni mittere in terram. ⁊ volovt ardeat. Et tali frigiditate ꝯſtricti ꝑdunt ſenſum motūqꝫ. ⁊ nō ſentiūt paupeꝝ tribulationē. nec ad illos mouent̉ ꝑ cōpaſſione. vt patꝫ de diuite illo auaro qͥ epulabat̉ quotidie ſplendide. nec compatiebat̉ miſero Lazaro nec aliqua compaſſione mouebat̉ ad ip̄m Luc̄. xvj.Iō de talibꝰ auaris dicit Amos. vj. Bibentes vinū infialis optīo vngēto delibuti nihil cōpatiebāt̉ ſuꝑ ꝯtritiōe Ioſeph. i. pauꝑis. Luxurioſi aūt palyſim patiūt̉ exnimio huore vicꝫ cibi ⁊ potꝰ. de cibo dr̄ Ezech̓. xvj. hecfuit iniqͥtas zodome ſat̉itas panis. de potu dic̄ apl̓s adEph̓. v. Nolite inebriari vino ī qͦ ē luxuria. Et Hiero.