Dn̄ica. XIX. poſt Trinitatis

ctationē tanꝙͣ duos filios hꝫ quilibet peccator. delectationē diligit. pctm̄ odit. Mors ē venator ꝑ quā ꝯtinueinſequit̉ peccator ſicut teſtat̉ moralis. Nam quocunqꝫingrederis ſequit̉ mors corꝑis vmbrā. gͦ homo ſperansſe cū delectatione euadere illam inter brachia .i. inter intellectū ⁊ affectū portat. Sed inceptibiliter peccatum atergo ſe collocat. ⁊ mr̄em non dimittit donec mors veldyabolus cū capiat. ⁊ vtrūqꝫ aſtringat. De hoc pulcreloquit̉ Bern̄. in lib̓. de ꝯtēptū mundi de aīa peccatorisDū inquit libenter ac iocūdiſſime viuit in iſta vita. deniqꝫ ſe victuꝝ arbitrat̉ ac multa in longa tꝑa diſponitagēda ſubito rapit̉ in mortē ⁊ improuiſe aufert̉ a corꝑeverūtamē cū magno metu magniſqꝫ doloribꝰ ſeꝑatur.Ueniūt em̄ angeli aſſumere illā vt ꝓducant illā an̄ tribunal iudicis metuendi. Et tunc illa mēorans oꝑa ſuamala q̄ geſſit. die ac nocte tremiſcit ⁊ querit illa fugereinduciaſqꝫ petere. ⁊ dicens. Date mihi vnius hore ſpacium. Tunc vero loquentia ſimul oꝑa rn̄debūt ⁊ dicētTu nos feciſti. oꝑa tua ſumus. nō te deſeramus ſꝫ ſemper tecū etiā ꝑgemus ad iudiciū. Ecce ꝙ pctm̄ tanqͣꝫ filius quē odit peccator in morte fugiente eo in ip̄m inſilit. Et ſubdit Bern̄. de ꝑſecutione demonū. Demonesinquit horribili vultū atqꝫ terribili aſpectu eā terrebūtingenti eam furore ꝑſequent̉ ⁊ cōprehendent eā terribiliter volentes retinere ⁊ poſſidere niſi ſit qͥ eripiat. Tūcaīa inueniens oculos clauſos ⁊ os alioſqꝫ corꝑis ſenſusꝑ quos egredi ſolebat ⁊ delectari in his exterioribus reuertet̉ ad ſe ⁊ videns ſe ſolā ⁊ nudā ingenti horrore cōcuſſam deſperatione deficiet in ſe ⁊ cadat ſub ſe. qꝛ amore mundi ⁊ carnis voluptate dei amorē reliquerat delinquit̉ a deo miſera in hora tante neceſſitatis atqꝫ demonibꝰ tradet̉ in inferno crucianda aut terrenda. hecBern̄. Tercius eſt ambitio bonoꝝ. Dicit em̄ Ariſ. vj.ethic̄. ꝙ om̄s appetūt honorē. ⁊ ſic interdū plus appetunt mali honorē qͣꝫ boni. qd̓ tn̄ eſt incōueniens. qꝛ ſola virtus facit hoīem dignū honore. Nullus em̄ prauꝰexiſtens eſt dignus honore. qꝛ virtutis p̄miū eſt honor⁊ attribuit̉ bonis ẜm Ariſ. iiij. ethi. c. iiij. In cuius figurā narrat Aug. li. v. de ciui. dei. c. xiij. ꝙ romani antiqͥtus virtutē ⁊ honorem ſicut deos coluerūt. quibꝰ duasedes ſiue duo tēpla ſtatuerūt. ſic ad ſeinuicē ordinata etcōiuncta ꝙ nullus poſſet intrare in templū honoris niſi pͥus templū virtutis intraret. in huius ſignū ꝙ apudeos nullus reportaret honorē niſi illū antea ꝑ virtutemmeruiſſet. Et ideo dicit Ariſto. iiij. ethic̄. c. v. Scd̓m veritatē ſolus bonus honorandus eſt. Et ibidē d̓cit ꝙ virtuti ꝑfecte nō eſt ꝯdignus honor. Et apl̓us ad Roma.ij. Honor ⁊ pax oꝑanti bonū. Et ꝙͣuis honor debeat̉virtuti ſicut p̄miū quoddā ſufficiens. nihilominus tn̄honor derogat virtuti dū mentē honorati nitit̉ in ſuꝑbiam eleuare. Et ideo ad iſtā peſtem rōnabiliter euitandā legitur in geſtis romanoꝝ ꝙ triūphatori triplici honore exhibito vt dictū eſt sͣ. ſer. xc. A. ne tantis honoribus ſublimatus obliuiſceret̉ ſui. triplicē moleſtiā ſuſtinere debuit illa die. Una erat ꝙ ponebat̉ vna cū eo incurrū q̄dam ꝑſona ſeruilis ꝯditionis aut vilis. vt daretur cuilibet intelligi quātūcūqꝫ vilis ꝯditionis eſſet veniendi ad talē honorē ſi ꝓbitate aut virtute ſe dignificare valeret. Secūda moleſtia erat ꝙ ille ẜuus eū ꝑ vicesfedentē in curru calophizabat dicens. Gnotos zolitosid eſt noſce teip̄m. ⁊ noli de honore tibi exhibito ſuꝑbire. Tercia moleſtia erat ꝙ illa die licebat dicere cuilibetimpune obprobria in victorem. Unde Iulio ceſare reuertenti poſt multas victorias fuerūt grauiſſime ꝯtumelie dicte nulla penitus vltione ſequente. q. d. Ecc̄i. xjIn veſtitu ne glorieris vnqͣꝫ. ⁊ in die honoris tui nō extollaris. Eſt em̄ notandū. ꝙͣuis honor mundi nō ē appetendus. qꝛ dicit Criẜ. Qui deſiderat pͥmatū in mundo inuenit ꝯfuſionē in celo. Et metriſta dic̄. Plurimuꝫſolent hoīm ꝑuertere mores. Altius euertunt femina.

ſenſus ⁊ honores. Eſt tn̄ honor p̄latis ⁊ pͥncipibꝰ exhibendus. Dicit em̄ Ariſ. v. ethic̄. ca. vij. ꝙ quilibet tenet̉ei dare mercedē qͥ ꝓ ſe laboret. Sed p̄latus vel pͥncepslaborat ꝓ tota multitudine. gͦ danda eſt ei merces a tota multitudine. hec aūt merces eſt honor ⁊ gloria. Iuxͣillud j. Pet̓. ij. Regem honorificate. Et ꝯcordat apl̓usj. Timo. v. Qui bene p̄ſunt p̄ſbyteri duplici honore digni ſunt. maxime qͥ laborant in verbo ⁊ doctrina. Et dicit glo. duplici honore. vt vicꝫ eis obediatur ⁊ exterioraminiſtrent̉. Et iſte dr̄ honor ſubiectionis ⁊ obedientie.Et nō ſolū honor exhibendus eſt p̄latis ⁊ pͥncipibꝰ. ſedetiā om̄ibꝰ hōibꝰ. Iuxta illud. j. Pet̓. ij. Om̄s honoratefraternitatē ⁊cͣ. Et Roma. xij. Honore inuicē p̄ueniētes. His igitur habitis ⁊ viſis qͥlibet nauē huius cōſiderationis pōt aſcendere aut intrare. Primo ꝯſiderando mundi vanitatē qͣliter om̄is vanitas tanꝙͣ vmbraeuaneſcit. Secundo eius labilitatē qͣliter cito deficit hōtp̄s pnīe ꝑdit. Tercio eius vilitatē cōſiderare debet. ꝙin mundo nihil aliud niſi peccatum exiſtit. Quarto inmundo mutabilitatē. ⁊ quinto eius feditatem ⁊cͣ. ⁊ ſicmare furibundū hoc poterit trāſfretare ⁊ ad celeſtē patriam ꝑuenire aut nauigare. Ad qd̓ ꝑducat ⁊cͣ.¶ De eadem dn̄ica. Sermo ſecundus.Scendens ieſus in nauiculam tranſfretauit ⁊ venit in ciuitatē ſuā.⁊ecce offerebant ei palyticū iacentē in lectoMath̓. vbi sͣ. Ut ſcribūt naturales ignis eſt elementūleuiſſimū. ideo locus eſt ei ſuꝑius. habꝫ em̄ naturaliteraſcēdere. Eſt tn̄ eius actiuitas tāta ꝙ dū materia aptaei intrat ſeu appropinquat ſtatim deſcendat vt in ip̄magat formā ſuā introducendo. Hoc pꝫ de vaporibꝰ eleuatis vſqꝫ ad ſperā ignis virtute ſolari quos ignis deſcendens inflāmat. Spūaliter ꝑ ignem intellige xp̄umieſum dn̄m nr̄m ꝓpter certas ignis ꝓprietates. qꝛ igniseſt lucidus calidus. leuis ⁊ ſubtilis. Sic xp̄s eſt lucidꝰꝑ claram doctrinā. calidus ꝑ infirmoꝝ curationē. leuisꝑ terrenoꝝ deſpectionē. ⁊ ſubtilis ꝑ duroꝝ penetrationē. De pͥmo habet̉ Ioh̓. j. Erat lux vera que illuminatoēm hoīem venientē in hunc mundū. Et ipſemet dicitIoh̓ .viij. Qui ſequit̉ me nō ambulabit in tenebris. ſedhabebit lumen vite. Ego ſum lux mundi. De ſecundoLuc̄. iiij. legit̉. ꝙ om̄s q̇ habebant infirmos varijs languoribꝰ ducebant illos ad Ieſum. at ille ſingulis manꝰimponens curabat eos. De tercio pꝫ ꝙ ip̄e adeo terrena deſpexit ⁊ pauꝑ fuit. ꝙ vbi caput ſuū reclinaret nonhabuit Luc̄. ix. dixit qͥdam ad ip̄m. Sequar te quocuqꝫ ieris. Ait illi ieſus. Uolucres celi nidos ⁊ vulpes foueas hn̄t. filius aūt hoīs nō hꝫ vbi caput ſuuꝫ reclinet.De qͣrto pꝫ ꝙ exijt de ſepulcro in die reſurrectiōis clauſo manēte illo Ioh̓. xx. Ianuis cluſis ad diſcipulos dicens. Pax vob̓. Iſtius qͥdem ignis ſpūalis dn̄i nr̄i locus naturalis ab eterno fuit ⁊ eſt in celis. Iuxͣ illud pͣsͣ.Dn̄s in celo parauit ſedē ſuā. Et lꝫ ſic eſt tn̄ veniēte tꝑeplenitudīs cū erat materia apt̓a ei appropinquās. vicꝫcorpus beatiſſime v̓ginis Marie q̄ ei appropinquauitꝑ fidē ⁊ mirā deuotionē ſtatim deſcēdit in ip̄am agēdovicꝫ carnē puriſſimā hūanitatis de ipſa ſumendo qd̓ qͥad ſenſum ſpūalem innuit̉ in verb̓ euāgelij. Aſcendesieſus in nauiculā .i. in virginē Mariā q̄ facta eſt tanqͣꝫnauis inſtitoris delōge portās panē ſuū. Prouer. xxx.qꝛ panē veꝝ angeloꝝ delonge .i. de ſūmo celo portauitſua hūilitate. In verb̓ ꝓpoſitis duo pͥncipal̓r deſcribūtPrimo xp̄i in nauē aſcenſio ibi. Aſcendit ieſus. Secundo palytici cuiuſdā oblatio ibi. Et ecce offerebāt. Circaqd̓ notandū hyſtorial̓r. Cū xp̄s eſſet in terra gentiliū q̄dr̄ Geraza. clamauerūt demōes in obſeſſis. Quid nob̓⁊ tibi ieſu fili dei? cur veniſti an̄ tp̄s torq̄re nos? Ieſusaūt expulit eos ⁊ ꝑmiſſione eius intrauerūt in porcos.

I