Dn̄ica. XIX. poſt Trinitatis
mici magis eſt meritoria. eo ꝙ ẜm hoc exigit maiore conatū ⁊ feruorē circa fineꝫ ꝙͣuis dilectio amici ſit magisin tenſa circa obiectum.¶ Dn̄ica. xix. poſt trini. Sermo pͥmus.Scendens ieſus in nauiculā tranſfretauit ⁊ venit in ciuitatē ſuamMath̓. ix. In omni terminata via eſt triplexꝓgreſſus. vicza termino a qͦ exit. vt a domo vel ciuitate. deinde venit ad mediū. ⁊ vltimo ad acceſſus terminū. Sic moraliter talis eſt in pnīa ꝓgreſſus. Diuina eīmediāte mīa pͥmo hō egredit̉ de peccato. ⁊ niſi dei mīamediaret exire de peccato hō nequaꝙͣ poſſet. Quia dicit dn̄s ꝑ ꝓph̓am Ozee. xiij. Perditio tua ex te .i. ex demerito tuo iſrael. tm̄ ex me auxiliū tuū. Secūdo ꝑ mediū penitentie ꝓgredit̉ de virtute in virtutē. Et tercioꝯſūmato penitentie agone ꝑuenit̉ ad eterne beatitudinis p̄miū. Figura Exod̓. ꝑ totū legit̉ ꝙ filij iſrael ducatu Moyſi educti de egypto ꝑ viā rubri maris. ⁊ ꝓgreſſiſunt de loco ad locū ꝑ deſertu ignis ⁊ nubis ꝓtectionetres dies. ⁊ ingreſſi ſunt terram ꝓmiſſionis. Ioſue eosducente. Spualiter filij iſrael exeūtes de egypto ſunt fideles recedentes a peccato. Nam egyptus interp̄tat̉ tenebre. qꝛ pctōres inuoluti ſunt tenebris. Sed diuina luce illuminati cognoſcūt periculū ⁊ fugiūt. Un̄ Gre. inmoral̓. Dei nos gratia diuinitus illūinat. cūcta mentisꝑicula manifeſtat. Iō bene dr̄ ꝙ ductu Moyſi inde ſūteducti. Nam Moyſes famulꝰ dei edoctus a dn̄o retulit ppl̓o mandatū dei. Sic qͥlibet p̄dicator dicit populomandata dei ⁊ pericula peccatoꝝ. vt ſic educat de tenebris vicioꝝ. ⁊ ꝓgredit̉ in mediū virtutum. vt ſic ductutandē veri Ioſue xp̄i ieſu intrabit in terrā ꝓmiſſioniseterne. ideo exeamus de tenebris vicioꝝ ⁊ aſcendamꝰin nauē penitentie vt poſſumus venire in ciuitatē nr̄aꝫvicꝫ eternā patriā. Ad qd̓ hortat̉ Bern̄. in ẜmone quodam. Fugite inquit de medio babylonis. ⁊ ſaluate aīasvr̄as. vt poſſitis de p̄terito agere pnīam. ⁊ in pn̄ti obtinere gr̄am. ⁊ in futuro gl̓iam fiducialiter preſtolari. Ethoc ad ſenſum myſticū dicūt verba p̄aſſumpta exēploxp̄i aſcendere debemus in nauē pnīe. ⁊ nauigare in ciuitatē celeſtis pr̄ie. In verb̓ allegatꝭ tria iubemur. Primo nauē ſubintrare. ibi. Aſcēdit. Scd̓o mare trāſfretareibi. Trāſfretauit. Tercio ad patriaꝫ feſtinare ibi. Etvenit in ciuitatē. De pͥmo ⁊ ſecūdo eſt ſciendū ꝓ ſenſumorali ꝑ mare qd̓ eſt tranſfretandū ſignificat̉ pn̄s mūdus vt dictū eſt ſupͣ ſer. xiij. G. Per nauē in qua mareiſtud eſt nauigandū ſignificat̉ ꝯſideratio mundi. Nauis illa cōpoſita eſt ex quinqꝫ lignis. qꝛ qͥnqꝫ cōſideraredebemus ſi mare huius mundi ſine labe tranſire affectamus. Primū eſt mūdi vanitas. qꝛ Eccͣs j. In mundo eſt vanitas vanitatū ⁊ oīa vanitas. Iō dicit Salomon Sap̄. v. Tranſierūt hec oīa velut vmbra. vn̄ pn̄svita comꝑat̉ vmbre ꝓptrer tria. Primo ꝓpter luminisindigentiā. qꝛ vmbra eſt lumen diminutū. Iſto modoin iſto mundo aut vita licꝫ ſit aliquale lumen cognitionis naturalis ⁊ etiā fidei de deo. Iſta tn̄ nō eſt niſi vmbra reſpectu illius cognitiōis ⁊ ſcientie quā in patria habituri ſunt. iſta tn̄ vmbra fidei ⁊ noticia ſcripturaꝝ tante eſt virttutis ꝙ purgat mentē ab infirmitatibꝰ .i. a vicijs ⁊ a peccatis. In cuiꝰ figura legimus Act̉. v. ꝙ vmbra Petri qͥ interp̄tatur cognoſcens ſanauit infirmos.virtute etiā vmbre xp̄m ſpūaliter cōcipimus ſicut fecitetiā beata virgo Maria carnaliter Luc̄. j. Spūſſanctꝰſuꝑueniet in te ⁊ virtus altiſſimi obūbrabit tibi. Secūdo vita pn̄s comꝑat̉ vmbre ꝓpter frigoris aſſiſtentiamEſt em̄ locus magis frigidus in vmbra ꝙͣ exͣ. Iſto mōeſt in pn̄ti ſecl̓o ⁊ vita frigiditas peccati ⁊ defectꝰ ignisaut caloris charitatis. Et ſicut vmbre ſunt longiores v̓-
ſus veſperam ꝙͣ in meridie. ita delicti ⁊ peccati vmbraſemꝑ ꝓlongat̉. ⁊ defectus acharitatis cordiū hūanoꝝverſus finē mundi augebit̉. Quia ſuꝑabundabit iniqͥtas ⁊ refrigeſcit charitas multoꝝ Math̓. xxiiij. Et Hiere. vj. dr̄. Ue vobis qꝛ declinabit dies ⁊ longiores facteſunt vmbre veſperi. Tercio vmbra eſt apparentia corporis ⁊ nō exiſtentia. ⁊ ideo in vita pn̄ti aut mundo eſtapparentia ſollicitudinis in diuitijs. dignitatibꝰ ⁊ honoribꝰ ⁊ nō exiſtentia. ꝓmittūt ſatietatē ⁊ afferūt egeſtatē. Promittūt beatitudinē ⁊ afferunt ſollicitudine. ⁊ iōmentiunt̉ iſte vmbre vt nos fallant Eccͣi. xiiij. Quaſi qͥapprehendit vmbrā ⁊ ꝓſequit̉ ventū. ſic eſt qui tenditad diuerſa mendacia. Et ſicut videmus qn̄ hō habꝫ ſolem p̄ oculis ⁊ ante faciē ſuā ꝓijcit tunc vmbrā ſuam atergo. Qn̄ aūt habet ſolē a tergo tunc hꝫ vmbrā ſuā an̄ſe ⁊ coram oculis ſuis ita ꝙ vmbra ⁊ ſol non patiunt̉ ſeex vna ꝑte. Iſto mō eſt moraliter de dilectionibꝰ huiusmundi aut vite q̄ ſunt qͣſi vmbra ⁊ de ſole iuſticie qͥ eſtxp̄s. Nam ille qͥ habet ſolem coram oculis ſuis pn̄temilluminantē ꝑ fidē ⁊ inflāmantē ꝑ amorē. talis indubitanter ꝓijcit vmbrā a tergo. qꝛ reſpuit ⁊ ꝯtemnit ⁊ purpendit illecebras huius vite. Sed certe hoīes mūdantqͥ xp̄m tradiderūt obliuioni ⁊ xp̄m ꝓiecerunt retrorſuꝫhn̄t vmbras iſtas in ꝯſpectu. ⁊ quāto xp̄s magis diſtat⁊ elongat̉ ab eis. tanto eis vmbra vanitatis mundanemaior apparet cū nihil ſit. Cauſa autē qͣre luna eclipſatur in veritate eſt. qꝛ intrat vmbram terre. ideo nunqͣꝫeclipſat̉ ſꝫ apparenter tm̄. Sic hoīes qͥ ẜuientes mūdoīmergunt ſe vanitati mundane neceſſario pͥuant̉ lumine gratie frequenter ꝑ peccatū mortale Iob. iij. Obſcurent eū tenebre ⁊ vmbra mortꝭ. Iō hortat̉ Amb̓. Auertamus inquit oculos nr̄os a vanitatibꝰ ne qd̓ ocl̓us videat animus ꝯcupiſcat. Secundū eſt mundi labilitas.De qͣ Sap̄. ij. Exiguū eſt ⁊ cū tedio tp̄s vite nr̄e. In qͦverbo vt dicit Rober. hol. ſuꝑ li. Sap̄. lec. xiiij. Deſcribitur vitā hūana a tribꝰ. vicꝫ a breuitate ſue durationiscū dicit. Exiguū. A penalitate grauis afflictiōis. ibi. cūtedio. Alabilitate ꝯtinue mutationis ibi. tp̄s vite nr̄e.Primū habet̉ ſap̄. ix. Hō infirmꝰ exigui tꝑis. SecūdūIob. ix. qͥ dicit. Tedet aīam meā vite me. Terciū. Eccͣi.xviij. De mane vſqꝫ ad veſperā īmutabit̉ tp̄s. Quo adpͥmū pꝫ infirmitas hoīm mūdanoꝝ p̄ſidentiū longitudinē nō obſtante breuitate. Quo ad ſecundū pꝫ fatuitas diligentium amaritudinē nō obſtante penalitate.Quo ad terciū etiā pꝫ fatuitas differentiū moꝝ rectitudinē nō oſtante tꝑis inſtabilitate. Et vere ſumma ſtultitia eſt in iuuentute tempus pn̄s expendere in peccatis. ⁊ de tꝑe futuro qd̓ nō noſtrū ſperare vel ſpem hr̄e.Iō ſignanter dr̄ Ecc̄i. vij. Ne impie agas multū. ⁊ noli eſſe ſtultus ne moriaris in tꝑe nō tuo. Sed hortaturapl̓s ad Gal̓. vj. Dū tp̄us habemus oꝑemur bonū adom̄s. ſenes. debiles. ⁊ impotentes nō hn̄t tp̄s cū nō ſūtſui cōpotes. mortui tranſierūt tp̄s ſuū. Et ideo nec ſenectus nec morbꝰ nec mors expectanda ſunt ad bene viuendū. ſꝫ ſtatim eſt incipiendū cū tp̄s nr̄m ſit. Qꝛ dicitpoeta. Uita breuis caſuſqꝫ leuis nec ſpes redeūdi. Quāta ferēs hinc tanta feras ſit cura parandi. Plura ferasvt plura feras ne nō ẜuiſſe peniteat. Dū nihil valeat iāpenituiſſe. Sed qd̓ plangendū eſt multi inueniunt̉. etcōiter oēs de quoꝝ quolibet verificat̉ illud Iob. xxxiiij.Dedit dn̄s tempus penitendi. ⁊ ipſe abutit̉ eo in ſuperbiam. Et hoc conqueritur psͣ. Tempus faciendi dn̄ediſſipauerūt legē tuā. Ideo tales labunt̉ cū mundo labili. Iuxͣ illud gregorij. Mūdus qd̓ ē amādū fugit ⁊ labimur cū ip̄m ſequimur. Sed qꝛ labentē retinere nonpoſſumus cū ip̄o ſubmergimur quē tenemus. Terciūeſt mundi vilitas. Quia om̄e qd̓ eſt in mūdo aūt eſt cōcupiſcentia oculoꝝ aut carnis aut ſuꝑbia vite. j. Ioh̓isij. Ideo dicit Bern̄. Mundus cur diligit̉ in qͣ eſt malicie plurimū. ſapīe modicū. vbi om̄ia vicioſa. om̄ia lu-