Sermo.XCII.

hoīm deuotoꝝ in qͦ debet offerri deuotionis holocauſtū. ⁊ in hoc dꝫ ignis charitatis ſemꝑ ardere ꝑ feruoreꝫdilectionis quē nutriet ſacerdos .i. ſpūſſanctus qͥ dicit̉ſacerdos .i. ſacra dans. qꝛ dat ſacra dona ſubijciēs lignaid eſt diuina bn̄ficia ⁊ ſanctoꝝ exempla ad dei dilectionē ⁊ ꝓximi inflamationē q̄ ſubijcit ſpūſſanctus in altari cordis nr̄i nobis hoc ad mēoriā reducendo. ẜm illudIoh̓. xiiij. Spūſſanctus docebit vos oīa. ⁊ ſuggeret vobis oīa quecūqꝫ dixero vobis. Sic exponit Nico. de lyra in glo. moral̓. Uel ſacerdos qͥ dr̄ ſacra dans eſt mēoria q̄ dꝫ ligna crucis ſemꝑ colligere. Nā his lignis optime ꝯſeruat̉ charitas xp̄i in corde. Aug. doctor gl̓ioſushec ligna colligebat ſepe mēorans tā paſſionis opus ꝙͣalia bona nobis cohabita. vt ignē iſtum iugiter mitteret in corde ſuo cū dicebat li. ſoli. c. xviij. O ignis qͥ ſemper ardes ⁊ nunqͣꝫ extingueris. o amor qͥ ſemꝑ ferues ⁊nūꝙͣ tepeſcis. accēde me inquā totū a te vt te totus diligam ſolus te. Non te amat qͥ tecū aliquid amat. Diligam te dn̄e qm̄ tu pͥor dilexiſti me. ⁊ oſtende mihi verūvt explicem ſigna dilectionis tue maxime erga me ꝑ innumera bn̄ficia tua qͥbꝰ a pͥncipio educaſti me. poſt bn̄ficium nāqꝫ creationis q̄ in pͥncipio de nihilo ad imaginē tuā creaſti honorificans ⁊ exaltans me inter eas creaturas qͣs feciſti. ⁊ nobilitans lumine tui vultus quodſignaſti ſuꝑ luminare cordis mei. ⁊ ab inſenſibilibꝰ pariter ⁊ ſenſibilibꝰ brutis me ſecreuiſti. ⁊ paulominus abangelis minuiſti. paꝝ hoc fuit ante cōſpectū bonitatistue qn̄ qͦtidianis ⁊ ſingularibꝰ magniſqꝫ donarijs bn̄ficioꝝ tuoꝝ me ſine intermiſſione nutrires. ⁊ qͣi filiū tuūpuulū tenellū vberibꝰ tue ꝯſolationis lactaſti ⁊ ꝯfortaſti vt ego totus tibi ẜuirē. Om̄ia quecūqꝫ feciſti in meūſeruitiū tradidiſti. hec ille. Si hec om̄ia deuotus hō ſimul colligeret deū ex toto corde diligeret. Iuxͣ illud verbū allegatū. Diliges dn̄m deū tuū. In qͦ pͥncipal̓r triafacit. Primo cōmendat nob̓ dilectionē ibi. diliges. Secūdo ponit dilectionis rōem ibi. dn̄m deū tuū. Terciooſtendit eiuſdē qͣlitatē ibi. ⁊ ex toto. Refert phiſologusde fenice aue vnica. q̄ cū ſentit defectū ſuū q̄rit aromatica ⁊ ex eis facit ſibi nidū q̄ ex feruore ſolis in eſtate flante fauonio ſiue auſtro qͥ eſt ventus calidus accendit̉. qͥbus accenſis fenix ingredit̉ ⁊ ibidē inter ligna ardētiaincinerat̉ ⁊ renouat̉. Moral̓r fenix hic gerit figurā cuiuſſibet hoīs qͥ in vita gr̄e pn̄ti q̄ ſignificat̉ ꝑ eſtateꝫ dꝫq̄rere ligna aromatica q̄ ſunt beneficia a xp̄o nobis exhibita. vt creationis. redēptionis ⁊ poſſeſſiōis. De qͥbꝰMoyſes Deūt̓. xxxij. Nunqͥd nō ipſe eſt pater tuus qͥpoſſedit. fecit ⁊ creauit te. q. d. vtiqꝫ. Et de his dꝫ ſibi facere nidū in corde ſuo in eis iugiter īmorando ⁊ frequēter mēorando. ⁊ tūc veniēte calido vento auſtro ꝑ quēdeſignat̉ vera dilectio dei accēdat illa bn̄ficia vt hō magnā dilectionē hēat ad deū rōne creationis. redēptiōis⁊ poſſeſſionis. Et primo qͥdem dꝫ eſſe magnā dilectioad deū rōne creationis. qꝛ creauit hoīem bonū. pulcrū⁊ diuitē. Primo gͦ creauit ip̄m bonū qꝛ v̓tuoſum. ⁊ v̓tutes faciūt hoīem bonū. Sunt em̄ qͥdam qͥ dicūt ꝙ hōpͥmus vicꝫ Adam an̄ lapſum nō habuiſſet v̓tutes. ⁊ ꝓbant ſic vt ꝓbat mgr̄ lib̓. ij. ſen. diſ. xxix. c. ij. Iuſticiaminquit nō habuit. qꝛ p̄ceptū dei ꝯtempſit. nec prudentiā. qꝛ ſibi nō p̄uidit nec tꝑantiā. qꝛ aliena appetijt neqꝫfortitudinē. qꝛ pͣue ſuggeſtioni ceſſit. Quibꝰ rn̄det mgr̄ibidem ⁊ dicit Adam q̇dem tūc nō hūiſſe has v̓tutesqn̄ peccauit ſꝫ ante ⁊ tunc amiſiſſe. ⁊ adducit teſtimōiaſanctoꝝ. Ait em̄ Augꝰ. in qͣdam omel̓. Adam deꝑditacharitate malus inuentus eſt. q. d. Factus eſt malus qͥpus factus fuit bonus. Et Amb̓. ſuꝑ psͣ. xl. dicit. ꝙ hōan pctm̄ beatiſſimus. Glo. a pͥuatione oīs mali auramcarpebat ethereā .i. ſubtileꝫ aerē paradiſi. Et dicit notāter Aug. vbi sͣ. Adā deꝑdita charitate mulus inuentꝰeſt. Quia dicit Gre. Sicut deus vnū ſimplex ⁊ ꝑfectiſliniū bonū oīa bona ꝯtinens in ſe. Sic charitas eſt vir

tus oēs virtutes in ſe ꝯtinens. Et hoc declarat ſic. Cuꝫcharitas ſe extendit ad diligendū deū charitas eſt .i. cara vnio. cū vnio ad ꝓximū dilatat̉ eſt dilectio .i. duorūligatio. cū aūt ꝓxime miſerie cōpatit̉ mīa eſt. Cū auteꝫbonis ꝯgaudet vocat̉ ꝯgratulatio. Cū aūt aduerſa ꝓpt̓deū equanimiter tolerat: patientia vocat̉. Cū aūt bn̄facit odientibꝰ retribuens bona ꝓ malis: benignitas eſt.Cū nō extollit̉: hūilitas eſt. Cū obtꝑat ſuꝑioris mādato. obedientia eſt. Cū execratur turpia: caſtitas eſt. Cūrefrenat ſuꝑabundantiā: ſobrietas eſt. Cū aūt diſcernitbonū ⁊ malū: prudentia eſt. Cū in duris nō triſtat̉ fortitudo eſt. hec ille. Et ſic pꝫ ꝙ charitas hꝫ oēs v̓tutes inſe. qͥ eam hꝫ bonus eſt. Qui v̓o eā ꝑdit malus eſt ⁊ efficitur. eo ꝙ om̄ibꝰ v̓tutibꝰ pͥuat̉. ⁊ ſic factū fuit de Adaꝫnam bonus fuit creatus. Quia Gen̄. j. Uidit deus cūcta que fecerat. ⁊ erant valde bona. Et dicit ibidem inglo. ꝙ ſūmū bonū nō decuit alid̓ facere niſi bonū. ideomerito deū diligere debuiſſet. Secūdo qͣre eū diligeredebemus vt dn̄m. qꝛ nos pulchros creauit. qꝛ ad imaginē ſuā. ſicut dicit mgr̄ lib̓. ij. diſ. xvj. c. vj. Factus eſt gͦad imaginē ⁊ ſimilitudinē ſuā ẜm mentem qͣ irrationabilia antecellit. ſcꝫ ꝙͣtū ad naturalia. Et ſubdit hoc declarando. Ad imaginē inquit ẜm mēoriam. intelligentiā. ⁊ dilectionē. Ad ſil̓itudinē ẜm innocentiā .ſ. qͣ declinat̉ a malo ad iuſticiā .ſ. qͣ oꝑatur bonū. q̄ in mente rōnabili ſunt naturaliter. Vel imago ꝯſiderat̉ in cognition veritatis. Similitudo in amore v̓tutis. Uel imago in om̄ibꝰ alijs ſcꝫ naturalibꝰ ⁊ gratuitꝭ. Sil̓itudo ineſſentia qͣ īmortalis ⁊ inuiſibilis. Et allegat ibidē Aug.in li. de quātitate. c. iij. in pͥncipio. Anima inquit ſil̓isfacta eſt deo. qꝛ īmortalē ⁊ rōnalem fecit eā deus. Et ſb̓dit mgr̄. Factus eſt gͦ hō ẜm aīam ad imaginē. nō pr̄isſcꝫ tm̄. ⁊ filij tm̄. ⁊ ſpūſſancti tm̄. ſꝫ totius trinitatis. Ꝙꝑ mēoriā ſil̓is eſt patri. ꝑ intelligentiā filio. ꝑ dilectionēſpūiſancto. Et ſunt verba beati Aug. In qͥbꝰ ptꝫ ꝙ inpͥmo hoīe creato fuit oīs pulcritudo creatorꝭ. Fuit ⁊ ineo pulcritudo creature. qꝛ om̄s creaturas excedit in decore. ⁊ hoc qͦ ad corpus. Iō dr̄ Ezech̓. xxviij. Tu ſignaculū ſil̓itudinis plenus ſapīa qͦ ad aīam. ⁊ ꝑfectus decore quo ad corpus. Iō merito dn̄m talem qͥ nos ita pulcros fecit qͦ ad aīaꝫ ⁊ quo ad corpus diligere debemus.Iuxͣ illud. Diliges dn̄m. Tercio diuites nos fecit. quiaoīa nobis ſubiecit. oues ⁊ boues vniuerſas ⁊cͣ. Et ꝯſtituet nos dn̄os domus ſue. Iō dicit hugo in Solilo. dearra aīe. Anima mea reſpice mundū. ⁊ ꝯſidera ſi qͥd ineo ſit qd̓ tibi nō ſeruiat. Dilige illū a qͦ tantū dilecta es.dilige illū in donis ſuis q̄ tibi ab ipſo data ſunt. hec ille.Ecce hō ex his tribꝰ ꝙ bonus pulcer ⁊ diues factus esefficaciorē rōnem dn̄ij tui habes. Secūdo dꝫ eſſe dilectio maior qͦ ad deū rōe redēptionis. Et hoc in tribus.qꝛ nr̄am naturā aſſumpſit multos in ea defectus ſuſtinuit. ⁊ tandē mortē ſubijt. De pͥmo dicit mgr̄ lib̓. iij. di.ij. c. j. qꝛ in hoīe tota hūana natura .i. caro ⁊ aīa vitio .i.fomite vel peccato Ade corrupta erat totā aſſumpſit .i.aīam ⁊ carnē. Hec mgr̄. Hoc qͥdem ꝓceſſit ex magnadilectione vt ſūmus oīm factus eſt infimus gͦ nihil pōthō melius ſibi reimpendere niſi verā charitatē. De ſecundo vicꝫ ſuſtinuit in carne aſſūpta multos defectus.ſcꝫ infirmitatē. fatigationē. eſuriē. ſitim. frigiditatē. caliditatē ⁊cͣ. Nam dicit magiſter lib̓. iij. diſ. xv. c. j. Suſcepit gͦ xp̄us ſicut verā naturā hoīs. ita ⁊ veros defectushoīs: ſꝫ nō om̄s. Et ſubdit declarando magis. Aſſumpſit inquit defectus pene ſꝫ nō culpe. nec tn̄ oēs defectꝰpene ſꝫ oēs hos qͥ hōī expediebant. ⁊ ſue dignitati nonderogabant. Iō dicit btūs Amb̓. Infirmitas tua dn̄eſanitas mea eſt fatigacio tua refocillatio mea. labor tuꝰrequies mea. Eſuries tua ſatietas mea. Sitis tua ebrietas mea. De tercio dicit mgr̄ lib̓. iij. diſ. xix. c. ij. Factuseſt igitur mortalis vt moriendo dyabolū vinceret. niſiem̄ hō eſſet qͥ dyabulū euinceret nō iuſte ſꝫ violenter ei

Ee iij

q