Dn̄ica. XVIII. poſt Trinitatis

ſil̓es ſunt illi ẜuo maligno ⁊ pigro qͥ acceptū talentū fodit in terrā ⁊ abſcōdit pecuniā dn̄i ſui Math̓. xxv. Etcū ſocij ſui ⁊ ꝯſerui ſui venerūt cū ſuis lucrꝭ ad dn̄m duplicatis. Ipſe acceſſit cū talento ⁊ ait. Dn̄e ſcio qꝛ durꝰes. ⁊ metis vbi nō ſeminaſti. ⁊ congregas vbi nō ſparſiſti. timens abij. abſcondi tanlentū tuū in terra. ⁊ ait.Ecce habes qd̓ tuū eſt. De iſto loquēs Criẜ. omel̓. xix.operis imꝑfecti dicit ꝙ hec excuſatio falſa. Dicit inquitẜuus neqͣꝫ. vbi nō ſeminat metit. Quis em̄ hoīm eſt vl̓gentiliū vel iudeoꝝ quē nō ſpiritualiter ſenſibꝰ adornauit. cui nō dedit ſciam boni ⁊ mali. ⁊ cui nō dedit poſſefugere malū. ⁊ apprehendere bonū ſi velit. Sicut inqͥtnullus eſt homo cui ſit minus aliquod membꝝ corꝑisad vſum corꝑalem. ſic nō eſt cui ſit minus aliquis ſenſus vel potentia ad intelligentiā boni ⁊ mali ad omneopus bonū faciendū quodcūqꝫ voluerit. hec Criẜ. Evult expreſſe dicere ꝙ deus nulli hōi deficit ꝯcedendoſibi ſcīam neceſſariā ad ſalutē ſi nō abutat̉ gratia ſibi adeo ꝯceſſa. ⁊ nō opponat obicem ꝑ peccatū. Sunt gͦ qͥdam qͥ ſub terra abſcondūt talentū. qꝛ ſcꝫ noticiam ſcripture ſacre ⁊ eccl̓iaſtice diſcipline ſub ſollicitudine terrenaꝝ occupationū recondunt. vel ſub delitijs ⁊ pigriciacarnis ſue decoquūt. De tali dr̄ Eccͣi. vj. Si vixerit hōmultis annis. ⁊ nō vtatur ſubſtantie ſue. De hoc dicitEgo ꝓnuncio ꝙ melior illo ſit abortiuus. Qꝛ Eccͣi. xx.dr̄. Sapientia abſcondita ⁊ theſaurus inuiſus que vtilitas in vtriſqꝫ? q. d. nulla. Et hoc eſt veꝝ ſꝫ nō qͣꝫtuꝫ adppriam. Theſaurus em̄ inuiſus nō ſibi ſꝫ alijs valet. ſcꝫlapientia abſconſa valet habenti ꝙͣtū ad actus vite cōtemplatiue. licꝫ nō valeat alijs ꝑ oꝑa vite noſtre actiuevt dicit Nicolaus de Ly. Secundo ſunt qͥdam ſapientes ⁊ tn̄ ſapientie ſubuerſores. qꝛ quicqͥd v̓bis edificantmoribꝰ expugnant. Et dato ꝙ interdu edificent ꝓxīostn̄ in nullo ꝓmouent ſeipſos. Cū em̄ dicit Ariſ. viij. deanimalibꝰ. ꝙ apes cū fecerint magnā copiam mellis infauis ſuis ſugunt de melle illo ⁊ ſe recreant de eodē. Etſi non facerent mel illud corrumperetur. ⁊ de fauis fierent. aranee. Sic moraliter perſona eccleſiaſtica hꝫ magnā copiam mellis .i. ſcīam ſacre ſcripture que melli cōparatur psͣ. cxviij. Ꝙdulcia faucibꝰ meis eloquia tuadn̄e ſuꝑ melori meo. neceſſe habet alere ſeip̄m de melleſuo. Qd̓ ſi nō fecerit mel ſuū corrumꝑet̉. qꝛ ſciētia in diſplicentiā ⁊ penaꝫ ꝯuerteret̉. ⁊ de fauis fierent aranee .i.de habitibꝰ ſcientialibꝰ venenoſe curioſitates ⁊ vane. vtdicere poſſit quiſqꝫ talis cum psͣ. Tabeſcere feciſti ſicutaraneā animā meā. Et in alio. psͣ. Anni eius ſicut aranee meditabant̉ vel operabant̉ ẜm glo. que dicit. Meditabant̉ anni .i. operabant̉. quia ſine fructu ⁊ vtilitateboni oꝑis tranſierūt. Et ideo pͥmo ⁊ pͥncipaliter debetlitteratus vti ſapientia ſua aut ſcientia ad deuotionem⁊ recreationē ꝓpriam. ⁊ poſtea ad alienam. Et hoc ē qd̓ſignanter dicit Ecc̄s. ij. Hanc ratus ſum partem meāſi vterer labore. Dicit em̄ Ariſ. j. de generatione ꝓpe finem ꝙ es ⁊ ſtānum nō bene miſcent adinuicem. Sedſicut littere ꝯiungunt̉. ⁊ in ore balbutientis vna litteraſonat ⁊ alia euaneſcit. ⁊ es manet. Moraliter es qd̓ eſtmetallū ſonoꝝ deſignat p̄dicationis eloquentiam. ⁊ esquod apparet argentū ⁊ nō eſt ſignificat ꝯuerſationisfalſam apparentiā. Et iſta duo nimis male cōmiſcent̉in ꝑſona quacūqꝫ. ⁊ ideo cū ad examen dei ꝑuentū fuerit nihil apparebit niſi ſonus doctrine ſine vtilitate. ſꝫcū argento bene miſcet̉ es. quia vite claritas ⁊ verbi ſonoroſitas delectabilem efficiūt mixturā. In cuius figura legit̉ Exod̓ .xxv. ꝙ dn̄s impleuit beſtel ſpū ſapientie⁊ om̄i doctrina ad faciendū opus in auro ⁊ argento etere in om̄ibꝰ q̄ requirebant̉ ad ſanctuaria templi Hoceſt moralitatis ꝙ ꝑſona eccleſiaſtica ſemꝑ debet eſſe inſtructa ꝙ oꝑari ſciat in auro deuote ꝯtēplationis. argēto honeſte ꝯuerſationis ⁊ ere ſonoroſe p̄dicatiōis. Tercio ſunt qͥdam ſapientes ⁊ ſapientie abuſores. ⁊ hi ſūt

hoīes bene inſtructi. qꝛ ſcīam applicant ad nocendumcolorant falſa. excuſant mendacia. impugnāt vera. Ede vnoquoqꝫ tali dicit̉ Eccͣi. xx. Qui multis vtit̉ v̓bisledit aīam ſuā. Om̄s iſti male vtunt̉ diuitijs ſapientie.Conſimiliter ⁊ hi qui mendaciū ꝓbant ⁊ falſas auctoritates allegant ad ꝓpriam oſtentationē ⁊ oēm p̄dicationē diffamant. Talis ſi querit cū apl̓o. ij. ad Corinh̓. j.Nunquid leuitate vſus ſum. aut que cogito ẜm carnēcogito vt ſit apud me? Et dico ꝯfidenter ꝙ talis vtiturleuitate. carnalitate vel falſitate. Non ſic fecerūt ſanctipatres qͥ nos p̄ceſſerunt. Sed hn̄tes theſauros ſapientie ⁊ ſcientie ſancte vixerūt. recte docuerūt ⁊ vera defenſauerūt. ⁊ ideo ꝑticipes facti ſunt amicicie dei.¶ De eadem dn̄ica. Sermo ſecundus.Cceſſerūt ad ieſuꝫ phariſei ⁊ interrogauit eum vnus ex illis legiſperitus tēptans eū. Magiſter qd̓ eſt mandatūmagnū in lege Math̓. xxij. Exꝑientia quotidiana hactenus oſtendit ꝙ lupi accedunt ad oues nō bona intentione ſꝫ mala. Malam intentionē ſuā in hoc oſtendunt. quia ſi poſſent totū gregem ouiū dilaniant ⁊ occidunt. qꝛ ẜm Ariſ. lib̓. aīaliuꝫ tota natura lupoꝝ toti nature ouiū inſidiatur. Et idem dicit ſe legiſſe in libro qͦdam. ꝙ cordula facta de inteſtinis lupi adiuncta chorde cithare facte de inteſtinis onis eam deſtruit ⁊ corrūpit. Sicut pluma aquile adiūcta plumis columbe easdecoriat ⁊ corrodit ſi diu in vno loco dimittunt̉. Spūaliter qͥdem ꝑ lupos ſubaudi ſcribas ⁊ phariſeos qͥ ſemper apparebant in veſtimentis ouiū .i. blandis verbisſꝫ intrinſecus erant lupi rapaces Math̓. vij. Sed peroues intellige xp̄m ⁊ diſcipulos. qꝛ xp̄us tanꝙͣ ouis adocciſionē ductus eſt ⁊ nō aperiens os ſuū Eſa. liij. Iſtiigitur rapaces lupi ſcꝫ phariſei nūqͣꝫ acceſſerūt ad xp̄mbona intentione. ſꝫ ſemꝑ mala. vt vel ſaltem dilacerarētfamā eius verbis detractionis. vel vt quererent occaſionē occiſionis. Nam vt habet̉ Math̓. xv. Acceſſerūtad eū ab hieroſolimis ſcribe ⁊ phariſei dicentes. Quare diſcipuli tui tranſgrediunt̉ traditiōes ſenioꝝ. nō em̄lauāt manus ſuas cū panē manducāt. Ecce qͣlis cā adeū fuit accedendi vbi inuenerūt occaſionē eū de peccato tranſgreſſiōis arguēdi qͥ ait. Quis ex vobis arguetme de pctō Ioh̓. viij. q. di. nullꝰ. Et iteꝝ Math̓. xv. dr̄ꝙ acceſſerūt phariſei ⁊ ſaducei tēptantes eū vt ſignū decelo on̄deret eis. Quare aūt mala ſꝑ intentione acceſſerūt ad ip̄m cā fuit ꝯtrarietas. qꝛ ſicut lupi ſꝑ ſunt ꝯtrarij ouibꝰ. ſic ⁊ phariſei xp̄o ⁊ diſcipulis eius. Iō dixerūtSap̄. ij. Circuueniamus iuſtū. qm̄ inutilis eſt nobis. ⁊cōtrariꝰ ē oꝑbꝰ nr̄is. ⁊ improperat nob̓ peccata legis. ⁊diffamat in nobis peccata diſcipline nr̄e. ꝓmittit ſe ſciētiam dei hr̄e. filiū dei ſe noīat. factus eſt nob̓ in ꝯtradictionē cogitationū nr̄aꝝ. grauis eſt nobis ad videndūqm̄ diſſil̓is ē alijs vita illiꝰ. Quare in pn̄ti euāgelio dr̄.Acceſſerūt ad ip̄m vt tēptarēt eū. qꝛ acceſſerūt cū ml̓titudīe tēptatiue ⁊ doloſe vt ex hͦ eū terrerent ſicut dicit̉Criẜ. Cōuenerūt in vnū phariſei vt multitudīe vincerent quē rōne ſuꝑare nō poterāt. In qͦ euāgeliſta duotangit. Primo acceſſionē ppl̓oſam ibi. Acceſſerūt ad ieſum. Secūdo q̄ſtionē frauduloſam ibi. Interrogauit.Ꝙͣtū ad pͥmū tangit acceſſionē ppl̓oſam. Nā cū multitudine ppl̓i acceſſerūt ad ip̄m. vt ſicut dictum eſt ip̄mterrerent. Sꝫ xp̄s terreri nō potuit. qꝛ iuxͣ verbū ſapietis. Sanitas eſt labiū veritatis. firmū eſt in perpetilū.Prouer. xij. Et Eſdre. iiij. Ueritas om̄ia vincit. Sꝫ ꝓinſtructione nr̄a moral̓r eſt ſciendū in lib̓. de ſpū ⁊ aīpaꝝ poſt pͥncipiū dic̄ ꝙ aīa nobilis eſt creatura. Nācdei ciuitas. de qua ẜm psͣ. Glorioſa dicta ſunt. quia adtmaginē ⁊ ad ſil̓itudinē dei facta. Sed qꝛ nulla ciuitas

1i.

G