Sermo.XC.

pitur. Sic ergo ligatū hoīem ducūt inſolubilit̓ in interitū. Sicut figuratū eſt Iudic̄. xvj. de Samſone qui ſeductus a Dalila ligatus eſt a philiſteis. ⁊ excecatus ductus eſt ab eis captiuus. Tunc em̄ ſpūaliter Samſonſeducit̉ a Dalila qn̄ homo ſeducit̉ a pecunia. Iacēs em̄in eius gremio ꝑ nimiū affectum ligat̉ a demonibꝰ ⁊ excecatus intentionis lumine aut intellectus qͥ eſt lumenqd̓ deus anime infudit. iij. ethi. Captiuat̉ a peccato inquo miſerabiliter morit̉ ſine medio ⁊ damnat̉. ſicut ptꝫde quodā vſurario. Nam legit̉ ꝙ duo ſorores ſiml̓ habitabant. ⁊ mortua matre hereditatem diuiſerūt. alteraſtatim affectu pecunie portionē ſuā dedit ad vſuram etfaciens firmā ciſtam in eam multam pecuniā ꝯgregauit. ⁊ nō compatiebat̉ ſorori nec alicui egeno. Contigitvſurariam infirmari ad mortē. que vocauit ſuā ſororeꝫvt ei miniſtraret. Quod ⁊ illa fecit ſperans ſe aliquid accepturū. Illa videns ſe euadere nō poſſe. ſorore emiſſaad ciſtam acceſſit tollens ex ea duas crumenas plenasdenarijs. ⁊ cinxit eas ad nudam carnē. ſub veſtibꝰ tegebatur. Ecce ꝙͣfortiter ligata fuit iſta predicto triplici funiculo. ꝙ nullo modo nec in morte potuit ſolui. Sorore igitur reuerſa ait. Rogo te vt cū mortua fuero a nullo ꝑmittas me nudari. Sed in eiſdem veſtibꝰ in quibꝰnunc iaceo me ponere ſinas ad ſepulcrū. morit̉ illa ⁊ vtrogauerat ſepelit̉. Quo facto dictū eſt dn̄o ville de morte vſurarie qͥ aduocans aduocatū ſuū miſit vt pecuniāvſurariam aſportaret. At ille veniens accepit claues. etciſtam aperiens nihil inuenit. Qui cū exigeret pecuniāa ſorore ⁊ torqueret eam. cepit illa de petitione ſororis cogitare. ⁊ de pondere mortui corꝑis habere ſuſpitionemrecitat hꝰ aduocatus. Ille v̓o rogauit ſacerdotē vt liceret ei aperire ſepulcrum vſurarie ⁊ conceſſit. Et apertoſepulcro viderūt ambo. ſacerdos vicꝫ. ⁊ aduocatus corpus nudatū. ⁊ maximo cinctum ſerpente. mittēs in osꝓiecit denarios mulierꝭ extractos. Quo viſo territi valde clamauerūt. Reijce terrā velociter. Dyabolus enimvas ſuū punit ⁊ illudit. Ideo dicit venerabilis Seneca in qͣdam epl̓a. Fortiſſima peſtis eſt cupiditas. quaſidiceret. Fortiter inheret hōi etiam vſqꝫ ad mortem. queſolet egenos facere quos capit. dū fraudē querendi nōinuenit. Nam alterius cupiditas ex alterius fine naſcitur. Ideo fortior eſt qͥ cupiditateꝫ vincit qͣꝫ qui ſubijcithoſtem. hec ille. Propter qd̓ nō eſt credendū ꝙ apl̓s cōgratulabatur ⁊ referebatur gratiaꝝ actiones ꝙ Corinthi diuites facti fuiſſent diuitijs tꝑalibꝰ. Quia dicit grego. in moral̓. Carnales inquit hoīes cū de reꝝ abundātia ⁊ diuitiaꝝ affluentia extollunt̉ hora qͣ neſciunt ſubito rapiunt̉. Et dū pedes affixe credunt repentino interitu ad ima deſcendūt. Secūde diuitie ſunt ſpūales vtſunt virtutes. De quibꝰ dicit Greg. in omel̓. Sole diuitie vere ſunt que virtutibus diuites faciūt. Et ſubdit.Si ergo fratres chariſſimi diuites eſſe cupitis veras diuitias amate. Una igitur inter virtutes eſt ſapientia.De qua Eſa. liij. Diuitie ſalutis ſapientia ⁊ ſcientia. Deſapientia dicit Salomon ſap̄. vij. Infinitus em̄ theſaurus eſt hōibus qͦ qui vſi ſunt participes facti ſunt amicicie dei. q. d. ſapiens. Hec eſt cauſa quare theſaurꝰ iſtevicꝫ ſapientie nō eſt abſcondenda ſꝫ liberaliter cōmunicanda. quia eſt theſaurus infinitus. id eſt nunꝙͣ deficiens ſꝫ ſemꝑ ꝓficiens. quia quanto magis cōmunicat̉tanto magis creſcit ⁊ augmentat̉. Nam legitur in vitaph̓oꝝ ꝙ Solon interrogatus eſt a diuite vtrū theſauros haberet qui pauꝑ eſſe videbat̉. Reſpondit. Tu etego theſauros habemus ſꝫ inter meū ⁊ tuuꝫ habere eſtdifferētia. qꝛ de meo nullꝰ me inuito pōt attingere. Etſi alijs diſtribuero diminutionē nō patit̉. quaſi diceretſꝫ auget̉. tuus autē quotidie diſcrimine amiſſionis patitur inuito. Et ſi alteri modicum tribueris minoreturDe hoc etiaꝫ pulcre alloquit̉ Alanus in anticlaudianolib̓. j. vbi narrat quō freneſis ⁊ ſapientia vel prudentia

virū virtuoſum ſuis ditat muneribꝰ dicens. Aſſiſtensfreneſis donat dona om̄ia ph̓ie. Non illas largit̉ opesque ſepe potentū. Excecant animos ⁊ maieſtatis honores. Inclinant. minuūt quia leges iura retardant. Sꝫpotius donat theſauros mentis ⁊ om̄s diuitias animiquas ſi ſimul accipit vltra non eget. īmo ſimul ditatusſuperabundat. qm̄ rectus amor poſſeſſio nobilis. vſusvtilis. vtilior largitio. fructus abundans. Hec eſt gratia poli theſauros celi inundans. Om̄ia que doctos ditat que ꝓdiga largos. Amat poſſeſſores ⁊ dedignaturauaros. Clauſa petit. diffuſa reddit niſi publica fiat. labitur ⁊ multas vires ꝯquerit eundo. Non iſtas expoſcit opes rubigo nec ignis. Deuorat. nec. fur minuit. ſb̓iectio mergit. Naufragiū tollit p̄do depauperat hoſti.In iſtis verſibꝰ dicit differentiā theſauri diuitiaꝝ ⁊ ſcietiaꝝ. Quia theſaurus diuitiaꝝ excedit diſcretionē. ⁊ declinat ad īmundiciā vicioꝝ. ⁊ retardat iuſticiā legum ⁊ſtatutoꝝ. Theſaurus aūt diuitie mentis qͥ eſt theſaurꝰſcientie ⁊ ſapientie eſt talis. ꝙ eius amor eſt rectus dumappetit̉. poſſeſſio nobilis dū habet̉. vſus nobilis in bn̄viuendo. vtilior in docendo. fructus abundans in premio ꝑcipiēdo. Et d̓ iſtis diuitijs ſpūalibꝰ ꝯgratulabat̉apl̓us corinthijs gratias deo agendo cū dicit. Diuitesfacti eſtis. ſcꝫ in verbo doctrine ⁊ p̄dicatiōis. hn̄tes modū quō minores. mediocres ⁊ ꝑfecti ſiue incipientes ꝓficientes ⁊ ꝯtemplatiui ſunt verbo p̄dicatiōis informādi. Et tunc apl̓us dirigit verbū ſuū ad perfectiores quialios hn̄t verbo doctrine informare cū dicit. in om̄i ſciētia. id eſt intelligentia ſcripturaꝝ ad ſalutem ꝑtinentiūEt dicit notanter in om̄i ſcientia. Quia oportet p̄dicatorem euangelice veritatis eſſe talē vt ꝓ ingenio diſcentium ſemetip̄m poſſet aptare. ⁊ verbi ordinem ꝓ audientis capacitate dirigere. vt ꝓbatur. viij. q. j. c. oportet.Qui em̄ eandem doctrinā om̄ibꝰ p̄dicant ſunt qͣſi imperiti medici volentes vno collyrio oīm oculos curarevt dicit Hiero. ⁊ ponit̉. xxix. diſ. Neceſſe ergo ꝙ apl̓sintelligit verbū ſuū de diuitijs ſpūalibꝰ. ſcꝫ ſapīa ⁊ ſcīaque ſunt liberaliter a doctoribꝰ ⁊ a p̄dicatoribꝰ cōmunicanda. ⁊ hoc ꝓpter duo. Primo ꝓpter euidens augmētum ⁊ excreſcentiā. Dū em̄ ſapīe theſaurus alijs cōicat̉euidenter augmentat̉. De iſta loquit̉ Aug. li. j. de doc.xp̄i. c. v. inuitans hoīes ad docendū liberaliter ea q̄ ſibia deo ꝯceſſa ſunt. qꝛ ſi docere curarent plura ſcirēt. Nōeſt inquit metuendū ne dare deſinat cetera cū ea q̄ data ſunt cepimus impēdere. Et adducit Aug. duas pulcerrimas figuras de duobꝰ feſtis que fecit xp̄s pauꝑibꝰqͥ eū ſequebant̉ vt ab eo docerent̉. Primū feſtum fecitquinqꝫ milibꝰ hoīm de qͥnqꝫ panibꝰ ⁊ duobꝰ piſcibusEt illis ſaturatis ſuꝑabundauerūt. xij. cōphini fragmētoꝝ Math̓. xiiij. Secundū feſtū fecit qͣtuor milibꝰ hoīꝫde ſeptē panibꝰ ⁊ piſciculis paucis. Quibꝰ ſaturitatꝭ ſuꝑabundauerūt ſporte ſeptē plene fragmentis. Iſtis miraculoſis hyſtorijs alludens Aug. ibidē dicit. Illi qͥnqꝫ⁊ illi ſeptē panes anteqͣꝫ inciperent dari hōibꝰ eſurientibus. q̄ vt fieri ceperāt cōphinos ⁊ ſportas ſatiatis totmilibꝰ hoīm impleuerūt. Sicut ille panis dū frangeretur accreuit. Sic qn̄ doctor liberal̓r incipit dando quidde dono dei acccepit multiplicat̉ ⁊ augetur in docente.Secundo eſt liberaliter cōicandus ꝓpter ſequens emolimentū ⁊ ſufficiens. Maximū em̄ emolimentuꝫ eſt ꝙhō fiat ꝑticeps amicicie dei. hoc autē facit bonus vſusſapīe. Quia de ſapīa dr̄ Sap̄. vij. Amicos dei ⁊ ꝓph̓asipſa ꝯſtituit. Et ibidē dr̄ paꝝ sͣ. Quo ſcꝫ theſauro ſapīeqͥ vſi ſunt. vicꝫ faciendo qͦ ad ſeipſos. ⁊ docendo qͦ adalios. ꝑticipes facti ſunt amicicie dei. Et dicit Rober.hol. ſuꝑ lib̓. ſap̄. lec. xcvj. ꝙ tria ſunt genera hoīm qͥ theſauro ſcīe ſiue ſapīe nō vtunt̉ ad meritū. Quia ſūt ſapīēoppreſſores. ſubuerſores. ⁊ abuſores. Primi em̄ ſunt ſapientie oppreſſores. Opprimunt em̄ ſapīam quā a deoacceperūt ⁊ ad ꝓximoꝝ edificationē nō exponūt.thi

Et

D