Dn̄ica. XVIII. poſt Trinitatis

exteriores. vt viſum. auditū. guſtum. tactum ⁊cͣ. q̄ ſunttanqͣꝫ artifices vt ruſtici neceſſaria corꝑi adminiſtrātesvt dicit̉ in libro de ſpū ⁊ aīa. Sed nunc eos reficit dumeos diuina conſilia adimplere facit. Sextus gradꝰ quoaſcenditur ſuꝑius eſt intellectus qui ꝑtinet ad vitaꝫ cōtemplatiuā. In iſto aſcenſu inuenit quilibet cōuiuiumſuū. Quia vt dicit Greg. li. j. moral̓. Intellectꝰ in die ſuacōuiuium parat. qꝛ in eo qd̓ audita penetrat reficiendopenetrat cor. tenebras eius illuſtrat. ergo in penetratōeip̄oꝝ auditoꝝ inuenta veritate mens reficit̉. Cum ergoẜm Greg. intellectus penetrat diuina velamina veritatis diuine tam in ſcripturis qͣꝫ doctrinis. tam figuris ꝙͣſacramentis vſqꝫ ad intimā ⁊ nudam veritatē intelligedam ⁊ deguſtandā quadā intellectuali exꝑientia ꝑtingat. quod ꝑfectiſſimoꝝ eſt vt dicit Bern̄. ſuꝑ Cantica.Ideo dulciſſime mētē reficit. Septimus gradus eſt ſapientia. Quia dicit Aug. li. ij. de doctrina xp̄iana ꝙ a timore vſqꝫ ad ſapīam que eſt ſeptima in donis ⁊ vltimaꝑ gradus aſcendit̉ ⁊ ꝑuenitur. ⁊ ſic ſapientia non deberet ꝓ gradu reputari. ſed quaſi ꝓ termino ad quem eētaſcendendū. Quia vt dicit Augu. ibidē ꝙ ſapientia eſtſumma ⁊ vltima. ⁊ ea habita animꝰ potatus trāquilluſqꝫ ꝑfruitur ⁊ delectat̉ in ea. ergo eſt vltima in qua eſt cōſummatio. Cum ergo amicus dei ad ſapīam aſcenderit cōuiuia inuenire poterit. Dicit ergo Bern̄. libro dediligendo deū. Sapientia triplex conuiuiū donat. Cibat .n. in hac vita laborātes. potat poſt hanc vitā quieſcentes ⁊ eterna vita regnantes. Ad quam nos perducat ieſus xp̄c dei filius ⁊cͣ.¶ Dn̄ica. xviij. poſt trinitatis. Sermo pͥmus.Ratias ago deo meoſꝑ ꝓ vobis in gratia dei que data eſt vobis inxp̄o ieſu. qꝛ diuites in oēs facti eſtis in oī verAbo ⁊ in omni ſcīa .j. Corinth. j. Cōſuetudo hec fuit apd̓romanos ꝙ victoribꝰ triūphantibꝰ ⁊ romā redeuntibꝰtriplex honor impendebat̉. Primꝰ honor fuit ꝙ victorippl̓s cum iubilo ⁊ leticia obuiauit. Secūdus ꝙ oēs captiui ſequebant̉ currū eius. Tercius ꝙ victor indutustunica iouis ſedebat in curru quē trahebant quattuorequi albi. ⁊ ducebat̉ vſqꝫ ad capitoliū. Aliā cōſuetudinem narrat Iſidorus. xviij. ethic. ij. c. allegans trāquillum ꝙ triūphans cum vrbē ingrediebat̉ triꝑtito iudicio honorabat̉. Nam primo de triūpho duci cōcedendo iudicabat exercitus. ſecūdo ſenatꝰ. tercio ppl̓s. Erataūt romanoꝝ mos ꝙ triūphans quadriga veheret̉. colore ruſo ꝑliniret̉. purpura ⁊ polymita longa indueret̉.palma aurea ⁊ laurea coronaret̉. ⁊ hec oīa on̄derunt ꝙſuis victoribꝰ grati fuerunt. Spūaliter xp̄c fuit ꝓpugnator noſter. ad ſaluandū nos ip̄e victoriā maximā obtinuit cōtra inimicos nr̄os. ⁊ nos liberauit de duriſſimaſeruitute. ideo ire debemꝰ ei obuiam cuꝫ cantico gratiarūactionis laudātes eū decachordo mandatoꝝ eiꝰ oꝑe⁊ ſermōe. Et ip̄m debemꝰ ponere laureatū in curru. qͥapoſitū in nr̄a memoria debemꝰ ꝯtemplari eum coronatū ſpinea corona. cōfixum clauis. ꝑforatū lancea. potatum aceto. penſum in patibulo. Et hoc facienduꝫ iugit̓exemplo bea. Aug. in li. ſoli. dicentis. Dn̄e dilexiſti meplus qͣꝫ te. qꝛ mori voluiſti ꝓpter me tamcaro p̄cio redemiſti me. de ſuꝑcilio vocaſti me. noīe tuo ſignaſti me deſeruitio retraxiſti me ſanguine tuo vt mēoria tua ſꝑ eētapud me ⁊ nunꝙͣ recederet a corde meo. qꝛ ꝓpter me decruce noluiſti deſcendere. Figura. j. Reg. xvj. Filie hieruſalē venerūt obuiam dauid redeunti a p̄lio philiſtinoꝝ cantantes in tympanis ⁊ choris dicebant. Saul ꝑcuſſit mille. ⁊ dauid decē milia. Moraliter filie hieruſaleꝫ ſunt liberate aīe a demonibꝰ philiſtinoꝝ infernaliūꝑ victoriā paſſionis xp̄i. Cognoſcētes igit̉ hoc benefici-

um deberent illi ire obuiam cū cātu ⁊ ſono .i. fide ⁊ opegratiarūactiōes reddētes ꝓ decē milibꝰ ꝑcuſſoꝝ .i. ꝓ liberatōe ab innumeris malis ⁊ ꝓſtratōe dyaboli. qꝛ melius nō hn̄t ꝙ ei reddāt ꝓ tātis beneficijs qͣꝫ gr̄arūactiones. Quia dicit glorioſus doctor Aug. in epl̓a ad marcellinū. Quid meliꝰ aīo geramꝰ ⁊ ore ꝓmamꝰ ⁊ calamoexprimamꝰ qͣꝫ deo grās agere. hoc .n. dici breuiꝰ. nec audiri leuius. nec intelligi gratius. nec agi fructuoſius poteſt. Qual̓ aūt debeat eē hmōi gr̄arūactio docet Bern̄.in quodā ſermo. di. Non tm̄ verbo nec lingua ſed ope⁊ virtute exhibeamꝰ noſmetip̄os gratos. nō .n. gratiarū dictōis. ſed gr̄arūactōem exigit a nobis dn̄s deꝰ noſter. Et qui vult vere gratus eſſe nō ſolū debet gratiarūactōes referre deo d̓ ſibi collatis bn̄ficijs. verūetiā alijsqui in verbo allegato agit grās ꝓ beneficijs alijs collatis cum dicit. Gratias ago deo meo ſꝑ .i. omnibꝰ horisad orandū deputatis ꝓ vobis in gratia dei ⁊cͣ. In quaquidē epl̓a cōgratulat ꝓximis ꝓpter tria bn̄ficia eis collata .ſ. ſufficientiā bonoꝝ collatoꝝ. affluentiā meritoruꝫꝑfectoꝝ. Perſeuerantiā bonoꝝ agendoꝝ. Primo igit̉gratulat̉ ꝑ ſufficientiā bonoꝝ collatoꝝ cū dicit. qꝛ diuites facti eſtis in oēs. Pro quo notandū. diuitie quo adpn̄s ſunt duplices. prime ſunt tꝑales. ſecunde ſpūalesPrime quidē nō ſunt adaugēde nimiū. exquo habemꝰiter ire breue. Fatuū eſt .n. laborem magnū habere ⁊ ꝓuiſionem ꝓ victu habentibꝰ iter breue. Moraliter noshabemꝰ iter breuiſſimū vite vicꝫ pn̄tis qd̓ paucis diebꝰcōſumat̉. Iuxta illud Iob. xiiij. Brenes dies hominisſunt. nō eſt ergo ꝓuiſio magnā faciēda de tēꝑalibꝰ rebꝰꝓ tambreui vite curſu. ⁊ p̄cipue cū ille nō ad ꝓfectū ſedad detrimentū tendant. Nā ille qui cōgregabat multabona in annos plurimos fatuus iudicabat̉ dicēte dn̄oStulte hac nocte recipiēt .ſ. demones animā tuā ⁊ q̄ cōgregaſti cuius erunt Luc. xij. Ideo illas res tꝑales moderate ferre debemꝰ nobiſcū vt ſic ad terminū veniamꝰLegit̉ Exo. xvij. ꝙ filij iſrael exeuntes de egypto nō ceperunt manna ꝑ deſertū ambulātes niſi qn̄ cōſumptafuit farina quā ſecum tulerant de egypto. Sed illa conſumpta venerūt in helym. xxx. die. ⁊ ibi fixerunt tabernacula ſue manſionis vt dicit mgr̄. ⁊ ceperūt edere māna. Qui ſunt filij iſrael exeuntes de egypto niſi fidelesxp̄iani ꝑ cōfeſſionē exeuntes de tenebris peccatoꝝ. Hiigitur volentes ad terram ꝓmiſſionis .i. ad celum ꝑ huius vite deſertū ire non debent de farina egypti .i. de diuitijs pn̄tis vite magnam gerere ſollicitudinē eo ꝙ viabreuis ſit. Quid abſurdius dici pōt qͣꝫ quo minꝰ reſtatvia eo plus viatici querere. ⁊ viā deficiente viaticū augere. q. d. Non debēt fideles curare de corruptibili ſubſtantia quoniā in breui expectant eternā beatitudinē axp̄o in ip̄o figentes noſtri cordis manſiones manna celeſtis conſolatiōis accipiemꝰ. ⁊ hoc poſt. xxx. dies. Naꝫtriginta terdene ſunt tria ad ſeruandū ſi relinquamusoꝑa mortua. ocioſos ſermones ⁊ prauas cogitatōes erimus diſpoſiti ad eterna aut ſuperna que non patiuntſecum caduca. Iuxta illud Bern̄. ſermone. lxxvij. Preoccupatuꝫ quippe ſecularibꝰ deſiderijs animū declinatio ſctā declinat. nec miſceri poterint vana veris. eterna caducis. ſpiritualia corruptibilibus. ſumma imis vtpariter ſapias. ⁊ que ſurſum ſunt ⁊ que ſuper terrā. hecille. Videamus tamen ad experientiā ꝙ interduꝫ fint Ein aliquo funiculo nodi adeo fortes ⁊ duri ꝙ potiꝰ frangūtur qͣꝫ ſolui poſſunt. Sic ſpiritualiter adeo nodaturanimus ⁊ affectus cordis humani cum diuitijs ꝙ potius anima ſeparatur a corpore per ip̄am mortē ꝙͣ affectus cordis ab amore diuitiarū poſſet diſſolui. Et ratioeſt. quia cor tribus funiculis ligatur ab illis. naꝫ cor innodant in acquiſitōne proprio fune cupiditatis. Stringunt retinendo laqueo tacitatis ⁊ vrgent in poſſidedoſapore malignitatis. ⁊ ille funiculus non facile pōt rumpi Iuxta illud Eccī. x. Funiculus triplex difficile rum-

M

x