Dn̄ica. XVII. poſt Trinitatis

ſanauit omnia. ⁊ Sap̄. xvj. Eteniꝫ neqꝫ herba neqꝫ malagma ſanauit eos. ſed tuus ſermo dn̄e. Et dꝫ legi malagmnā matis. tercie declinatōis. Et dicit̉ a malato qd̓ eſtmalū laxare. ⁊ cōprimere herbas coctas cum oleo vl̓ cūbutyro vel aliquo gumi. vel aliquas ſpēs cōmiſcere cuꝫemplaſtro. Et cum nullo tali ſanauit xp̄c medicus celorū. ſed ſolo verbo imperādo ſicut ptꝫ de leproſo Math.viij. qui venit ad xp̄m. cui ait imperando. Volo mundare. vbi mundare eſt imꝑatiuus verbi paſſiui. q. d. volo. ſis mundus. Quare aūt iſtos ⁊ alios infirmos ita leniter ſanauit qꝛ in eum cōfidebant. Sic ⁊ iſte hydropicus qui ad xp̄m ꝓ ſanitate accedebat ptꝫ qꝛ in ip̄m confidebat. Quia dicit glo. Ante Ieſum ſtetit hydropicusquia virtutē medendi cognoſcebat in eo. Ideo coramip̄o ſtabat eius expectans mīam. Quem pius dn̄s videns eius cognouit affectū. quem ꝓpter metum iudeorum exprimere non audebat in die ſabbati. Ideo eumſanauit. de hoc dicunt verba euangelij. de quibꝰ p̄ſenserit ſermo. In quibꝰ duo tangit euangeliſta. Primo infirmi pn̄tatōem ibi. Ecce homo hydropicus. Secūdoip̄ius curatōem ibi. Ip̄e app̄hendit eum ⁊cͣ. Prīo tangit infirmi pn̄tatōem. Ip̄e .n. hydropicus ſe xp̄o pn̄tauit ⁊ mīam eius expectauit. ⁊ hoc ibi. Ecce quidam homo hydropicus erat ante illum .ſ. xp̄m. Ubi nota moraliter ꝑ hunc hydropicum ſignificant̉ tria genera hominū. vicꝫ tumentiū ſuꝑboꝝ. fetentiū luxurioſoꝝ ⁊ cuM. pientiū auaroꝝ. Primū ergo genus eſt tumentiū ſuꝑboꝝ. ⁊ recte hi ſignificant̉ ꝑ hydropicos. Quia dic̄ Cōſtantinus ꝙ hydropos eſt error digeſtiue epatis tumorem membroꝝ generans. dum .n. digeſtiua debilitaturin epate ſuꝑfluitates generant̉ in corpore que vigore expulſiue exterius tranſmiſſe membroꝝ inflatōem generant. Sic ſuꝑbia eſt error tumoreꝫ ⁊ inflationem cordisgenerans. ſicut patet in primo angelo qͥ errans a primaveritate que eſt deus in ſuꝑbia eſt inflatus qͥ dixit Eſa.xiiij. Aſcendā in celum ⁊ ponam ſedem meā ad aquilonem. ⁊ ero ſimilis altiſſimo. Et ip̄e ſic errans in tumoreſuꝑbie deiectus eſt de celo. ⁊ qua via illic reuertat̉ ignorat. quia dicit Hugo de clauſtro anime. Suꝑbia inqͥtnata eſt in celo. ſed velut immemor qua via inde receſſerit. nec poſtea illic redire poterit. Sic multi hoīes errantes hoc tumore ſuꝑbie qua via ad celum tranſire debeant penitus ignorant. Sed fortaſſis in ꝓfundū deſperantes cadunt. Et ſunt p̄cipue duo gēnera hominumvidelꝫ pauꝑes eleuati. et diuites indurati. Primi gͦ ſūtpauꝑes eleuati. Uidemꝰ .n. ad exꝑientiā ꝙ cineres eleuati a terra a vento deſcendunt ad locum inferiorem etꝓfundiorē ꝙͣ prior locus vnde eleuati ſūt foret. qꝛ cadētes ſuꝑ aquam funditꝰ cadunt. Sic moraliter cinis eleuatus ſiue puluis a vento cōturbat aerem ⁊ oculos ledit. Et recte denotat pauꝑes inflatos ⁊ eleuatos quosventus fortune eleuat ad aliquam dignitatē ſeu honoris ſtatum. Quo facto ſtatim tument in ſuꝑbiam ſicutdeclarat ſanctus Bern̄. ſuꝑ miſſus eſt. Uidens inquitpleroſqꝫ de ignobilibꝰ nobiles d̓ pauꝑibꝰ diuites factosſubito intumeſcere priſtine obliuiſci humilitatis genusetiam ſuum erubeſcere ⁊ infirmos dedignare parentesN. Sed vere quantū ſuꝑius eleuant̉ ꝑ tumoreꝫ tantomagis ꝓijciunt̉ in ꝓfundum diuina iuſticia exigente. Qd̓deteſtatur Greg. vij. moral̓. Omnis ſuperbia eo temꝑeimmo iacet quo in alto ſe erigit. Ideo dicit pauꝑ Henricus. li. iij. Ue tibi mortale genus ꝙ ſꝑ ad alta niteris.vt lapſu ꝓfundiori cadas. Et ponit multa exēpla. Primū eſt de Pompeio quem fortuna multuꝫ exaltaueratcui alij ſenatores ꝓpter triumphos ſepius d̓ celſis capulis obuiam exibant. Poſtremo v̓o fata .i. mortem a proprio famulo Ceſorre ſic dicto tulit. de hoc ſic dicit. Aſpice cui totiens capitalia celſa triumphos. Obtulerant famulū fata tuliſſe tuum. Secundū exēplū ponit d̓ Eraſis. quem fortuna in principio in altuꝫ extulerat. ſed in

fine peſſime deiecerat. Nā cum ip̄e Eraſius fuerat miſſus a romanis cum exercitu magno ad expugnanduꝫBabyloniā ip̄e veniens eam poſſederat potenter ⁊ ſūperbe. Cernentes aūt babylonici ciues ꝙ ip̄ius ptāteꝫeuadere non poſſent. acceſſerunt ip̄m petentes ne ciuitatem deſtrueret. ſed ip̄am pacifice intraret. ⁊ aurum etargentū caperet in ſignum triumphi. Qui cum ciuitatem intraſſet in ea fuit firmiter concluſus. Ciues v̓o cōprehenſo Eraſio aurum ⁊ argentū feruens in os eiꝰ fuderunt dicentes. Bibe quia aurum ꝓ triumpho deſideraſti. ⁊ ſic mortuus eſt ex potatōe auri. Et hoc tangitpauꝑ Henricus in illo metro. Aſpice quem babylō cupido potauit in auro. Terciū exempluꝫ ponit de Iulioquē fortuna exaltauerat. ⁊ tādē a ꝓprijs ſeruitoribꝰ mortuus ceciderat. De hoc ponit hoc metrū. Facta quā tulerat ceſar acerba ſuis. Secundi ſunt diuites induratiquoꝝ ſi ſuꝑbia tangit̉ nō curant. qd̓ ꝓbatur in ſimili debalena qui eſt piſcis grandis. ꝙ cum in ꝑte pingui feritur non ſentit vulnus. Sed vulneratus in macra parte. mox vulnus ſentit ⁊ dolet. Hoc etiam dicit̉ de aliqͥbus pinguiſſimis porcis. Sic moral̓r ſuꝑbus qͥ in magnitudine cupit omnes alios ſuꝑare. ⁊ qui in putredīeelationis iacet vt porcus correctōem dei atqꝫ increpationē ſacre ſcripture non timet in ꝑte pingui. hoc eſt in ꝓſperitate ⁊ diuitijs poſitus. Nam pinguedo ꝓſpera nōſinit ip̄m iaculū minantis ſcripture ꝑciꝑe. ⁊ nequaꝙͣ vltionem putat eē maloꝝ. Sed cum in aduerſa de ꝓſꝑiscadit ſentit vulnus ⁊ cognoſcit. ⁊ tunc medelam queritFiguratū eſt Exo. v. de Pharaone cui cum moyſes diceret ex parte dei vt populū iſrael dimitteret vt dn̄o deoſuo ad ſacrificandū in deſerto iret. rn̄dit. Quis eſt deusveſter vt audiam illum. deum vr̄m neſcio ⁊ populumnon dimittā. Ecce ꝙ in ꝓſperitate tumuit ⁊ deuꝫ audire noluit. Sꝫ plagatus multipliciter dixit Moyſi. Peccaui coram dn̄o deo vr̄o. verūtamen rogate vt mihi indulgeat. Et ꝑ hūc etiā moraliter intelligunt̉ ſuꝑbi mūdi tyrāni qͥ in ꝓſꝑitate poſiti affligūt ppl̓m dei. Illis nihil ꝓdeſt p̄dicatio vt nō moleſtēt pauꝑes. ſꝫ eoꝝ ſuꝑbiaaſcendit ſꝑ. nec pauperes poſſunt ſuſpirare nec reſpirare ſub iugo eoꝝ. ſed interduꝫ ꝑcuſſi ī ꝑte macra. vicꝫ aduerſitatis qn̄ plagant̉ a deo tunc ſentiunt vulnera tuncclamant ⁊ vociferant. tūc querunt a deo medelā. Quiadicit pſal. Cum occideret eos querebāt eum. Sed int̓dum queruūt mīam ⁊ non merent̉ inuenire. qꝛ iudiciūſine mīa fiet qui mīam non fecit Iaco. ij. Sic ſactuꝫ eſtAntiocho. ij. Macha. ix. Secundū genus qd̓ ſignificatur ꝑ hydropicū eſt fetentiū luxurioſoꝝ. ⁊ recte ſignant̉ip̄i luxurioſi ꝑ hydropicos. qꝛ ſicut hydrops ẜm glo. eſtmorbus aquoſus ⁊ veſice vicio natus cum fetido anhelitu. quia anhelitus talium eſt fetidus. ⁊ hoc cauſat intrinſecus morbꝰ. Sic etiam luxuria eſt morbꝰ aīe fetidꝰcorā deo ⁊ āgelis eiꝰ ⁊ hoībꝰ. De primo .ſ. ꝙ luxurioſusfetet coram deo teſtat̉ Hugo libro de bono cōſcientie.Tolerabilius eſt canis putridus fetens homībꝰ qͣꝫ aīapeccatoris deo. Hoc ꝯſiderans Sene. dicit. Si ſciremdeos ignoturos adhuc tn̄ peccare dedignarer ꝓpt̓ peccati vilitatem. Ecce qd̓ peccatū vilificat tam coram deoꝙͣ hominibꝰ ſicut peccatū luxurie. certe nulluꝫ. quia dic̄glo. ſuꝑ illud Corinth. vj. Omne peccatuꝫ qd̓ facit homo extra corpus eſt. qui aūt fornicat̉ in corpus ſuū peccat. Cetera inquit peccata tm̄ aīam maculāt. fornicatiov̓o non tm̄ aīam. ſed ⁊ corpus contaminat. Ibi .n. nonſolum eſt immundicia ſpūalis ſed ⁊ corporalis. De ſecūdo v̓o ꝙ luxurioſus fetet coram angelis patet in vitaſpatrum. ꝙ angelus tranſiens cum quodam heremita.Et cum obuiarent cadaueri. heremita ſed nō angelusobturauit nares ſuos. Et deinde obuium quendā adoleſcentem luxurioſum habuerunt. obturauit ſe angelꝰſed non heremita. quia multuꝫ fetet ⁊ diſplicet luxuriain oculis angeloꝝ. Quia ſi filia alicuius regis tue cuſto-