Sermo.LXXXVII.

pationibꝰ nō acqͥeuit cor meū. Achmi deus in foueamꝓfundā cecidi. laqueos mortis incurri. melius .n. mihierat ſi natus nō fuiſſem. vel in vtero mr̄is periſſeꝫ qͣꝫ vttp̄s mihi ad pnīam ꝯceſſum tā inutiliter expēdi. ip̄o inſuꝑ ſum abuſus. Tercio iuuenes debēt ſurgere ad cōtnentie ſollicitudinē ꝓpter carnis ſue impugnatōes. psͣ.Sępe expugnauerūt me a iuuētute mea. vicꝫ voluntates carnales. Ita ſurrexit ad ſollicitudinē ꝯtinentie Ioſeph adoleſcēs Gen̄. xxxix. ꝙ fratres eius decē vendiderūt eū Iſmaelitis mercatoribꝰ. ⁊ hi duxerunt eū in egyptū. ⁊ vendiderūt eū Phutifari eunucho principi militie regis pharaonis. Iſte .n. vidēs ioſeph ingenioſum ⁊gratioſum in agēdis cōſtituit eū diſpēſatorē totius domus ſue. vxor v̓o Phutifaris ⁊ dn̄a Ioſeph infatuatade ip̄ius pulcritudine ſollicitauit eū de cōcubitu. qͥ ſe excuſauit. tū qꝛ ꝓditio fuiſſet ꝯͣ dn̄m ſuū. tū qꝛ pctm̄ fuiſſꝫin deū ſuū. Igit̉ cū qͣdā die Ioſeph thalamū dn̄e ſue intraſſꝫ. ip̄a app̄henſo eius pallio ſuo. Dixit. Dormi mecū. Qui nequaqͣꝫ acqͥeſcēs operi nephario fugit relictopallio apud eam. Hec vidēs ſe ꝯtēptā ꝯqueſta eſt viroſuo. accuſans ioſeph de auſu impudico. ⁊ ꝙ eā violētervoluit oppreſſiſſe. In cuiꝰ argumētū on̄dit ei palliū derelictū. Phutifar nimis credulꝰ verbis vxoris miſit euꝫin carcerē. Ecce ꝙ ſurrexit ad ſollicitudinē continētie. ⁊potius voluit carcerē ſuſtinē. ꝙͣ mulieri nequā ꝯſentire¶ Dn̄ica .xvij. poſt trinitatis. Sermo primus.Om intraret Ieſus indomū cuiuſdā phariſeoꝝ ſabbato manducare panē. ⁊ ip̄i obſeruabāt euꝫ Luce xiiij. Solnaturalis dirigit radios ſuos indifferēter ſuꝑ fetida etcadauera ⁊ etiā ſuꝑ pulcra vt aurū ⁊ argentū nec tn̄ exfetidis maculat̉. nec ex pulcris pulcrior efficit̉. lꝫ ſplendens in aurū radios diſꝑgat clariores. iuxta illud .j. macha. vj. Refulſit ſol in clypeos aureos ⁊ reſplenduerūtmōtes ab eis. Spūaliter ꝑ ſolē intellige xp̄m ꝓpter duovicꝫ rōne ſue incarnatōis ⁊ rōne ſanguinis effuſionis.Primo quidē rōne feliciſſime incarnatōis. Sicut .n. ſolſine leſione oculoꝝ reſpici nō ſolet ſed ſi nube tegat̉ quenō eſt nimis groſſa delectabiliter iam videt̉. Iuxta illd̓Eccī. xij. Dulce lumē ⁊ delectabile eſt videre oculis ſolēita dei filiꝰ in ſue nature puritate. vicꝫ deitate ab oculismortalibꝰ nō potuit videri. Quia Ioh̓. j. Deū nemo vidit vnqͣꝫ. Et mgr̄ li. ij. di. viij. c. ij. Deus in ſpē ſue eēntienunqͣꝫ mortalibꝰ apparuit .ſ. viſibilis. Iō volēs ſe hoībꝰviſibilē exhibere nubē hūanitatis noſtre de v̓gine ſumptam ſe inuoluit cooꝑante ſpūſancto. Et ſic ꝑ ꝓphetamfuerat dictuꝫ Ezech. xxxj. Solē nube tegā. Secūdo rōne ſanguīs effuſionis. qn̄ .n. ita eſt ꝙ ſol rubet de manein ortu ſuo ſignū eſt tēpeſtatis ſequētis. Et qn̄ rubet inoccaſu ſignū eſt ſerenitatis. Iuxta illud Math. xvj. Facto veſꝑe dicitis. ſerenū erit. rubicundū eſt .n. celuꝫ. Etmane facto. Hodie tēpeſtas erit. rutilat .n. ⁊ triſte eſt celum. Sic circa xp̄m accidit. Nā poſt ortū ſue natiuitatis ſtatim rubor apparuit qn̄ die octaua circūciſus fuit.⁊ ſanguinē roſeum effudit Luce. ij. Et iſtum ruborē tēheſtas valida ſequebat̉ ꝑ diē vite ſue. nūc in verbis cōtumelioſis. nunc in inimicicijs ⁊cͣ. Et hoc predixit pſal.In circūitū eius tēpeſtas valida. In occaſu etiaꝫ iſtiusſolis apparuit rubedo magna qn̄ totū corpus effluxitſanguīe flagellatū clauatu. lanceatuꝫ ⁊ ſpinis coronatūSed iſte rubor fuit ſignū future ſerenitatis in reſurrectōe ⁊ trāquillitatis perpetue. Iuxta illud Thobie. iij.oſt tēpeſtatē trāquillā facis. ⁊ poſt lachrymatiōem etfletum exultatōem infundis. Ecce habes ꝙ xp̄c ſoli cōparat̉. Iſte quidē ſol ſpūalis lꝫ ex ſua pietate radios ſuecōuerſatōis direxit ad peccatores vt eo lucraret̉. nō tn̄ꝑ iſtos maculā ꝯtraxit. nec ꝯuerſatiōeꝫ hn̄s cum bonis

vicꝫ diſcipulis melior ē effectus. Sic ⁊ in pn̄ti euāgeliolegit̉ ꝙ manducauit cuꝫ peccatoribꝰ ⁊ phariſeis in quotria principaliter tangit euāgeliſta .ſ. Sobriā xp̄i māducatōem ibi. manducare pane. Piam hydropici ſanationem ibi. ip̄e app̄hendit ⁊ ſana. Impiā phariſeoꝝ obſeruatōem ibi. ⁊ ip̄i obſeruabāt. Primo ergo tangit xp̄i ſobriā manducatiōeꝫ cū dicit. Cū intraret ieſus in do. ⁊cͣ.Ubi nota. clibanarius volēs furnū purgare ſcobaꝫ ponit prius ī lutū. deinde ponit ip̄am ad madefactiōeꝫ infurnum ne īcēdio concremet̉. Sic facit moraliter dyabolus. ponit .n. humanū corpus in lutū crapule aut gule vt facilius ponat illud in fornace libidinis. vt ſic incēdat. nō incēdit que in ſtatu abſtinentie ⁊ ſobrietatis viuunt ſed abhorret. Figura .n. habetur Gen̄. xix. ꝙ lothexiſtēs in ſodomis ꝑpendit ſodomitarū incendia ⁊ fugit. Sed vino crapulatus ⁊ inebriatus in mōte cum ꝓprijs filiabꝰ cōmiſit inceſtū. nā vt ibidē habet̉ maior filia dixit ad minorē. Pater noſter ſenex eſt. q. d. Cito deficiet ⁊ virtus generandi. ⁊ nullus viroꝝ remāſit in terra qui poſſit ingredi ad nos. Credebant .n. vt dicit Nico. de lyra. ꝙ ſicut ꝑ diluuiū oēs perierunt. ita ⁊ incendio. Iō habuerūt piam intentōem. vicꝫ cōſeruatiōemgeneris humani. lꝫ malo medio vellent ad hanc venireſcꝫ ꝑ inceſtum cum patre qd̓ eſt deteſtabile. Veni inqͥtmaior. Inebriemus eū vino. glo. qd̓ nobiſcū portamꝰ.Et dicunt aliqͥ ꝙ filie loth in iſto vino miſcuerūt aliqͥdſiue aliqua que habuerūt virtutē inebriandi ⁊ ꝓuocandi ad coituꝫ ignorante patre. Et ſic dormierūt cum eo.Spūaliter aūt ſic fit ꝙ homo inter crebras demonū tētatōes nō pōt incendijs libidinis maculari. ſi ſaltem ſobrietatis clypeo ſe defendat. ⁊ tn̄ inebriatus vel al̓s depaſtus bene in luxuriam cadit. Sicut patꝫ de quodamheremita de quo ſcribit̉ in vitaſpatꝝ quē dyabolus grauiter impugnauit vt heremū dimitteret ⁊ ad ſeculū rediret. ⁊ diu eū tentans vincere nō potuit. Tandē victꝰad ſeculū redijt. Cui dixit dyabolꝰ. Hodie ꝓmitte mihi facere qd̓ volo ⁊ dabo tibi oīa q̄ optas bona mundi.Qui ꝓmiſit. Et dyabolus. hodie inquit mortaliter peccare te oportet. Qui dixit ſe nequaqͣꝫ hoc poſſe facere. qꝛdiebꝰ vite mee nunqͣꝫ mortaliter peccaui. Cui dyabolꝰ.Si nō vis facere qd̓ volo iam peccaſti mortal̓r quia voti fractor es. Qd̓ ille audiēs dixit. Quid vis vt faciā. Ille ait. aut luxuriare aut inebriare. aut homicidiū perpetra. Heremita cogitauit quid faceret quod minus peccatū eſſet. elegit inebriari. Poſtqͣꝫ aūt ebrius factus fuitdeſiderauit luxuriam cum hoſpita. Qd̓ ⁊ factū eſt. Ueniens igit̉ maritus volēs nephariū impedire. heremita in eū p̄ualuit ⁊ occidit. ⁊ ſic oīa tria peccata ꝑpetrauitIō dn̄s nos ſua ſobria refectōe in pn̄ti euangelio ad ſobrietatē exhortat̉. qꝛ intrauit in domū māducare panē.vbi nō fit mentio de alijs cibis aut potibꝰ. Ad ſobrietate̓ hortat̉ apl̓s ad Timo. ij. Sobrie iuſte ⁊ pie viuamꝰin hoc ſecl̓o. Sobrie ad nofmetip̄os. Iuſte ad ꝓximosPie ad deū ⁊ ſanctos. De hac ſobrietate loquit̉ Hiero.ad Euſtochiū virginē. O filia ſi apl̓s caſtigauit corpusſuū ⁊ in ſeruitutē redegit. quō tu iuuēcula adhuc in feruore iuuentutis poſita dapibꝰ. ⁊ vino plena de caſtitateeris ſecura. q. d. Deberes .n. eſſe ſemꝑ ſobria. Iteꝫ hancetiā cōmendat Orige. in omel̓. xxxvij. Sobrietas oīmvirtutū mr̄ eſt. Ubi vlteriꝰ eſt notandū. duo diſtīguūt̉officia ſobrietatis. Unū ē cauere exceſſum in appetitu.Sene. Bibe inqͥt citra ebrietatē. Et ſaluator Luc. xxj.Attēdite inqͥt ne grauēt̉ corꝑa in ebrietate aut crapulaCrapula qn̄qꝫ ſumit̉ ꝓ exceſſu in cibo vel in potū. Un̄Ecci. xxxvij. Propter crapulā multi perierūt. Qui aūtabſtinens ē adijciet vitā. Et in pſal. Tanꝙͣ potens crapulatus a vino. Sil̓r nomē ebrietatis qn̄qꝫ ſumit̉ ꝓ exceſſu in potu ſolū. vt Roma. xiij. Nō in comeſſatiōibꝰ⁊ ebrietatibꝰ. Qn̄qꝫ ſumit̉ ꝓ exceſſu in cibo et potū. Etnotandū ꝙ ſobrietas nō ponit modū vel mēſurā ſoluꝫ

Od ij

5 C C

P

C