Sermo.LXXXV.

aurato. videlicet charitate. circūdata varietate .ſ. virtutum. tunc comburit̉ concupiſcentie calore ⁊ ardore ⁊ inducens carnē ⁊ mundū in ſubſidiū ſue prauitatis. omni ſtudio illam ad ſue voluntatis ꝯſenſum inducere conatur. Figura de hoc habet̉ Dan̄. xiij. d̓ Suſanna. queingreſſa pomeriū viri ſui vncta eſt oleo tantū ꝙ a duobus iudicibꝰ eſt cōcupita ⁊ moleſtata vt ſnīam mortisſubijſſet. ſi nō Daniel ꝓphetico ſpiritu illuſtratus eaꝫ liheraſſet. ⁊ tamen nihil moleſti duo ſenes ꝯmiſerāt Suſanne ⁊cͣ. Spiritualiter ſuſanna interp̄tat̉ gaudiū gratie. ⁊ denotat aīam ꝑ penitentiā deo cōiunctaꝫ. de hocem̄ magnū gaudiū coram deo ⁊ angelis eius Mat. xv.Hec igit̉ intrat pomeriū viri ſui qn̄ intrat viridariumſacre ſcripture vicꝫ audiendo verbū chriſti qui eſt ſponſus anime toto cordis affectu. ⁊ tunc inungit̉ oleo miſericordie ⁊ aquis deuotionis quibꝰ aīa tota fit decora itavt autor mali dyabolus cruciet̉ inuidia. ⁊ aſſumpto ſecū mūdo nitit̉ omni ſtudio inducere eā ꝑ pctm̄. Producit nanqꝫ duo falſa teſtimonia. Mūdus nāqꝫ ſuggeritſuas exercere delicias. delectationibꝰ ꝑfrui p̄pones vitepreſentis decorem. Sed dyabolus ſuggerit diuturnitatem tꝑis vite ⁊ poſſe fieri penitentiā ſenectutis tꝑe. ⁊ ſicſuis diris conationibꝰ velut lapidibꝰ obruere feſtinataīam. Sed illa lachrymis impetrat ſubſidiuꝫ Danielisqͥ interpretat̉ iudiciū dei quod amici tenent. ꝑ quod cognoſcūt̉ teſtes p̄dicti fallaces ⁊ anima ab interitu peccati liberat̉ ⁊ mundat̉ lachrymis ⁊ chriſto ſponſo ſuo redditur incolumis ⁊ iocūda. Sed aliq̄ aīe ad inſtar Berſabee ꝯſentiunt in adulteriū ſpūale cū dyabolo qn̄ conſentiunt peccatis. Et talibꝰ ſimiliter neceſſe eſt vt ꝑ fletū emundent̉ ⁊ ad deū reuertant̉. qꝛ dicit Chryẜ. ſuperMath̓. Nemo a deo aliqn̄ flens abſceſſit qͥ nō qd̓ poſtulat accepit. nullus ab eo beneficia dolenter optauit:qui nō impetrauit. conſolat̉ flentes. curat dolētes ⁊ penitentes ꝯfortat. hec ille. Et nota ꝙ peccatrix anima inpeccatis mortua nequaꝙͣ ſine lachrymis pōt eſſe virtuoſa. Ex defectu aque terra ſterilis eſt a fructibꝰ ꝓducitſpinas tm̄ que nō egent humido. Et ſic interdu fructuoſe arbores efficiunt ſteriles. ⁊ fructus eoꝝ efficiunt̉ inutiles. agreſtes ⁊ ſine dulcedine. Sic moraliter ⁊ ſine aqͣlachrymarū aīa noſtra infructuoſa eſt ⁊ punitōnes peccatoꝝ ⁊ malarū cogitationuꝫ germinat ⁊ ꝓducit. Et ſiflores interdū bone cogitationis ꝓducit. nō tn̄ ꝓueniunt ad debite maturitatis effectū. qꝛ ad premiū eternepatrie nō attingunt. ſꝫ ad interitū retributionis terrene eterne. Cuius figura habet̉. j. Reg. j. ꝙ Helchanahabebat duas vxores. quaꝝ vna ſterilis .ſ. anna. ⁊ altera fecunda .ſ. Fenenna. Feſto v̓o ſacrificij Helchanafenenne dedit ꝑtem optimā. Anne v̓o ſterili dedit partē vnam triſtis. Quod videns illa acceſſit ad templumvbi nimiū lachrymata. ⁊ ibidē cām ſui doloris narransſacerdoti Hely: accepit ſobolis ꝓmiſſionē: que poſtmodum ꝯcepit de viro ſuo ⁊ peꝑit Samuelē ꝓphetaꝫ dn̄i.vnde ip̄a gaudens fecit canticū. Exultauit cor meuꝫ indomino ⁊cͣ. Spūaliter Helcana interpretat̉ poſſeſſio ⁊gnificat chriſtū ī quo ꝯſiſtit poſſeſſio beatitudinis noſtre. nam in ipſo eſt diuinitas ⁊ humanitas quas totꝰhomo in patria poſſidebit. Habet em̄ duplicē vxoremvidelicet aīam iuſtaꝫ ⁊ aīam pctōris q̄ eſt ſterilis. Ambas em̄ in baptiſmo deſpōſauit. ambas creādo ſua imagine decorauit. ſꝫ vna earū fecunda hec eſt aīa iuſta. q̄ qͦtidie ꝓducit merita deo grata. ideo ipſa optimā ꝑtē preoībus recepit. qꝛ eterne beatitudinis premia ⁊ nihilominus in preſenti recepit diuinā gratiā. Sterili v̓o ⁊ impeniteti peccatrici anime lachrymis cōtritionis carentitriſtis dat miſerā portionē videlicet bona tēꝑalia. Sedinterdū ad ſeip̄am rediens ⁊ cōſiderans ſue miſerie ſtatu merore cordis intrinſecus ſautiata lachrymas multas corā ſacerdote ſiue cōfeſſore effundit narrās ſue anguſtie cauſam .i. culpam. meret̉ concipere ⁊ parere Sa-

muelē ꝓph̓am dn̄i. Samuel interpretat̉ exauditio deieqꝛ aīa ſterilis caligine pctōꝝ obnubilata. poſt lachrymarum effuſionem lucida efficit̉ et iocunda. qꝛ dicit Chryſoſt. ſuꝑ Math̓. Sicut poſt vehemētes pluuias aer purus efficit̉. ita ⁊ poſt lachrymarū pluuias ſerenitas mētis ſequit̉ atqꝫ trāqͥllitas. ꝓpter qd̓ fletū aut lachrimamquā facit aīa poſt pctm̄ chriſtus non videt̉ inhibere vtipſa poſſit reſurgere. ⁊ priorē ornatū acquirere ⁊ habereSed de ſecunda morte corꝑali amicoꝝ eſt notandū circa modū flendi amicos decedentes multipliciter ſe habēt hoīes his diebꝰ. Lugent quidē amicos defunctosfallaciter ⁊ ſimulatiue ⁊ cū fictione. quidā ꝑtinacit̓ exceſſiue ⁊ ſine cōſolatione. Quidā ſagaciter charitatiue ⁊ exſua deuotiōe. vt dic̄ Rober. holk. ſuꝑ li. Sap̄. lec. clxiij.Primo lugent ⁊ flent interdū filij mortē parētū in qͦrūbonis ſuccedūt. vxores maritos a qͦꝝ ſocietate libenterrecedunt. legata inteſtatores qͥ eis bona ſua legando cōcedunt. Hi omnes nigris veſtiunt̉ extrinſecus. ⁊ facies ſuas extermināt. ⁊ tn̄ in mente ſatis gaudent. Sicutforte luxit Iudas mortē vxoris ſue Gen̄. xxxviij. vbi legit̉ ꝙ poſt mortē cōſolatione accepta aſcendebat ad tōſores ouiū ſuaꝝ ⁊ diuertit ad Thamar quā putauit meretricē. Sic planxit patrē ſuū gellia de qͣ Marcialis epigrāmaton li. j. Amiſſa nō flet cū ſola eſt gellia patrē. Siqͥs adeſt viſe ꝓſiliunt lachryme. Et ſubdit. Illi dolentcerte qͥ ſine teſte dolent. Illi figurant̉ ꝑ mulierē thecuites cui dixit Ioab. ij. Reg. xiiij. Lugere te ſimula ⁊ induere te veſte lugubri. ⁊ ne vngaris oleo vt ſis mulierqͣſi plurimo tꝑe lugens mortuū filiū. Scd̓o mō lugentimmoderate q̄ ſic mortē plangunt amicoꝝ qͣſi ꝑhennit̉⁊ totaliter ꝑierūt ⁊ interierūt quoꝝ fatuitas ex multisdeclarat̉. Prima accipit̉ ex ꝯſideratiōe diuine voluntatis cui nullo mō debemus eſſe ꝯͣrij. Un̄ Sene. ad Lucillum. Placeat hoī qͥcqͥd deo placet. Ob hoc ip̄m qd̓deo placet: diuina .n. voluntas prima ⁊ ſumma cauſa ēoīm q̄ fiūt. cuiꝰ alia cā nō ē q̄renda ẜm mgr̄m ſen. lib̓. j.di. lxv. igit̉ ſi amicū qͣntūcūqꝫ charū mortuū habeas cōſidera pͥmo hāc rōne vult deus. Unde aug. de vera relig. c. xcij. Qui ꝑfecte deū diligit nō affligit̉ morte cuiuſꝙ qui toto aīo deū diligit nouit. nec ſibi ꝑire qd̓ deo nōperit. Deꝰ aūt eſt deus viuoꝝ ⁊ nō mortuoꝝ. Scd̓o ꝯſidera qd̓ iuſtū ē ⁊ licitū vnicuiqꝫ reddere qd̓ ſuū eſt. Un̄Hiero. in epl̓a ad Marciū vl̓ ciraſium. Nihil abſtulittuū qͥ dignatꝰ eſt reciꝑe ꝓpriū creditū ſuū decuit creditorē. ⁊ nihil aliud decꝫ ꝙ creditori grās agere mutuatim.exemplo Iob qͥ filijs orbatus ⁊ tota ſub̓a priuatꝰ dixit.Dn̄s dedit dn̄s abſtulit ſic̄ dn̄o placuit ita factuꝫ eſt ſitnomē dn̄i bn̄dictū. Tercio ꝯſidera ꝙ neceſſitas moriēdi eſt lex cōis oībꝰ. Si factū eēt aliquid circa amicū tuūmortuū qd̓ fuit neceſſario euenturū iuſte ꝯqueri poſſes⁊ flere. Iam v̓o nihil factū eſt niſi qd̓ cōi vel qd̓ toti generi humano eſt ſtatutū. ad Hebre. x. Statutū eſt omnibꝰ ſemel mori. Amb̓. v̓o li. ij. de morte fratris ſui Satiri dicit. Quid abſurdius ꝙͣ ꝙ idē qd̓ ſanctis oībꝰ ē p̄ſcriptum qͣſi ſpāle deplores. De hac cōi lege dr̄ metrice.Pauꝑis ⁊ regis cōis eſt lex moriendi. Dat cām flendi ſibene ſcripta legis. Guſtato pomo nullꝰ trāſit ſine morte. Heu miſere ſecte claudit̉ omnis homo. Quarto cuꝫflere amicū ꝓponis cōſidera qꝛ ꝑ morteꝫ ſit liber de ſuodubio. certꝰ btūs de miſeria. Quia Iob. xiiij. Hō natꝰde muliere breui viuēs tꝑe replet̉ multis miſerijs. Un̄Aug. de miſeratiōe infirmoꝝ li. j. Quis numerare pōtpn̄tis vite moleſtias. eſurire. ſitire. algere. calere. laſſari ⁊innumerabilia q̄ ex ipſa ꝯſuetudine domeſtica ſunt. deniqꝫ audacter ꝓnuncio qꝛ pͥncipiū vite hoīs initiū doloris eſt. Fuerūt ph̓i hoc nō ignorantes qͥ in ortu puerorum lugebant. in morte aūt gaudebāt. hoc ſcientes ꝙhomo ad laborē naſcit̉ ad requiē aūt morit̉. Conſimiliter aūt fecit ſaluator qui morteꝫ Lazari nō plorauit qn̄diſcipulis dixit. Lazarus mortuus eſt ⁊ gaudeo ꝓpter

Xa

O.