Sermo.LXXXIIII.

procantes benefactoribꝰ ſuis grates. Primi ergo ſuntheredes ingrati qui ſuccedunt parentibus in certis bonis ⁊ redditibꝰ. que illi ſumptibꝰ vel ſtrenue quiſierūt.iſti obtinent ſine labore. ⁊ tamen vix ſemel in anno dicifaciunt vnam miſſaꝫ. De quo ſapiens. Si genuerit qͥscentū liberos ⁊cͣ. obliuioni datur nomen eius Ecc̄i. vj.Secundū genus de quo mortui ꝯquerunt̉ ſunt executores falſi ⁊ defraudantes eoꝝ vltimas voluntates cōtra quos dicit̉. xiij. q. ij. Vltima voluntas defuncti oībus modis obſeruet̉. hec aūt a iure notent̉. ꝓceſſum liherū debet eſſe qd̓ iterū nō redit ad arbitriū. Hi ergofraudatores vltimarum voluntatum ſacrilegi ſunt. fures ⁊ pauperū necatores. xiij. q. ij. clerici. ⁊. c. p̄cedenti. ⁊qͥ bauperiores ſunt quoniā mortui qui ſe iuuare in nullo poſſunt quorū obliuiſcant̉ cū teſtata nō ſoluunt̉. vtquilibet dicat cū psͣ. Obliuioni datus ſum tanꝙͣ mortuus a corde. Sed felices pij executores qͥ dicere poſſūtmortuo illud psͣ. Nec obliti ſumus te. ⁊ inique nō egimus in teſtamento tuo. Tercium genus de quibꝰ mortui ꝯquerunt̉ nō profeſſores nō penſantes fundatoruꝫpietates. Hi ſunt religiones poſſeſſionate varijs redditibꝰ ⁊ omnibꝰ bonis ditate nō ſolū ad neceſſitatē. ſedad voluptatis ſuꝑfluitatem. qui vix nomīa norunt ſuoꝝ fundatoꝝ. quoꝝ quilibet de eis pōt dicere illud hieremie. xiij. Saturati ſunt ⁊ leuauerunt cor ſuuꝫ ⁊ oblitiſunt mei ꝑ negligentiam. Quartum genus hoīm de qͥbus ꝯquerunt mortui ſunt mendicatores non reciprocantes benefactoribꝰ ſuis grates qui tꝑalia recipiunt. ⁊ſpūalia nō retribuunt nō debēt qui benefactoribꝰ adulantes donec receperīt. ⁊ cum receperint deuotionibus⁊ orationibꝰ nō compenſant. Cōtra quos Ecc̄i. xxxviijNō obliuiſcaris amico tuo. ⁊ nō ſis immemor illius inoperibꝰ tuis. Sed qꝛ hoīes ⁊ amici carnales in morte dimittūt. ideo facere debent ſibi. cū chriſtū ⁊ ſanctos eiusqui morientibꝰ aſſiſtunt ⁊ vſqꝫ ad gaudia ꝑducūt. ſicutlegit̉ ꝙ quidā deuotus homo in hora ſui obitus aſpicientibꝰ circūſtantibꝰ cepit exhilareſcere. ⁊ pulcer candiduſqꝫ apparere ⁊ in leta verba ꝓrumpere. Et querentibus illis cui loqueret̉. reſpondit. Non videtis ſanctospatriarchas. Iterū illo loquente ⁊ eis interrogantibusNonne inquit videtis ſanctos ꝓphetas. Tercio dixit.Ecce veniūt ſancti apoſtoli. Quarto dixit. Ecce veniūtſancti angeli. Et vltimo. Ecce inqͥt venit Ieſus. Et inter hec verba migrauit ad dominū. Ideo dicit Grego.Interdū ꝯtingit iuſtis vt in morte ſua ſanctoꝝ p̄cedentiū viſiones aſpiciant. ne ipſam mortis ſue ſententiamN ꝑtimeſcant penalem. Sed dum mēti ciuiū ſuꝑnoꝝ ſocietas oſtendit̉ a carnis ſue copula ſine doloris ⁊ fortitudinis fatigatione abſoluūtur. Scd̓o animaduertere dꝫhomo amiſſionem terrenoꝝ bonoꝝ. Oīa em̄ bona ſuatemporalia in morte amittit. ⁊ in hoc ꝙ ſua nō oſtenditcū ſecū ferre nō poſſit vt dicit Ambro. Ideo dicit apl̓sj. Timoth̓. vj. Nihil intulimus in hūc mūdum. hauddubiū qꝛ nihil auferre poſſumꝰ. Et psͣ. Reliqͥt alienisdiuitias ſuas. Diuitie ſunt velut infideles inimici. quiamatores ſuos in extrema neceſſitate deſerunt. Undequidam cū a diuitijs in morte imploraſſet auxiliuꝫ. necpoſſet aliquam reſponſionem ab eis habere ait. O fallaces diuitie toto corde vos amaui ⁊ honoraui. ⁊ nunc intanta neceſſitate poſitꝰ nihil cōſilij vel auxilij a vobishabere poſſum. parate eſtis me deſerere nec vultis meſequi. ego dimittam vos. Ex his dictis ſtatim diſtribuit pauꝑibꝰ vniuerſa. Tercio in morte ꝑpendere debꝫ ꝑditionem dierum gratioſorum. hic ſunt dies gratie dies ſalutis. in quibꝰ poteſt homo pctā ſua penitere ⁊ bona oꝑari. Ideo dicit dn̄s Ioh. ix. Oꝑamini dū dies eſtveniet .n. nox cū nemo oꝑari pōt. O ſi pctōres inde egrdientes ꝑ mortē haberēt a deo vel vnā horā gratioſe cōceſſam. vt adhuc agerēt de peccatis pnīaꝫ. qꝛ ibi haberepn̄t. qꝛ dicūt in inferno damnati vt recitat Amandus

in hora. ſa. li. j. c. x. Utinā ⁊ de tꝑe illo toto inutiliter expenſo ſuꝑeſſet nobis vna horula tante pene in remedium ꝯceſſa. Sed ſententiati heu diuina iuſticia p̄cluſa ēnobis ſalutis via. negata miſericordia. ſpes oīs eſt ablata. iō hortat̉ ſapiēs quēlibet hoīem. Ecc̄i. xiiij. An̄ obitum tuū oꝑare iuſticiam. q. d. qꝛ poſt mortē facere nonpōtes. Quarto animaduertere debemus priuationemhumanoꝝ gaudioꝝ. ī morte .n. priuat̉ hō oībꝰ gandijsmūdi. ⁊ fortaſſis a gaudijs tranſit ad tormenta. qꝛ dicit̉ob. xxj. Tenēt tympanū ⁊ cytharā. glo. nō ſolū breuiſꝫ longo. ⁊ gaudent ad ſonitū organi. ⁊ ducūt in bonisdies ſuos .i. totū curſuꝫ vite ſue. ⁊ in puncto ad infernadeſcendunt .i. ad ſepulturā. ita ꝙ inter ꝓſperitatē ⁊ int̓ſepulturā maturā non interuenit aliqua aduerſitas. vtdicit glo. lyre. Sed melius eſſet ip̄is hominibꝰ vt cū eſſent adhuc ſani interdū gaudia mūdi abijcerēt. ⁊ triſticiā ꝓ pctīs aſſumerēt q̄ in morte hoīs ī gaudiū ꝯuerteret̉. Ioh̓. xvj. Triſticia vr̄a vertet̉ in gaudiū. Quīto hꝫanimaduertere ꝯſecutionē mortaliū pctōꝝ. Dicit Yſi.li. xij. ⁊ autor ꝓpri. li. xiiij. Symia qn̄ duos habet fetus.quē plꝰ amat ī brachio ſuo portat. quē v̓o minꝰ diligithumeris geſtat. qn̄ ſibi inſtat neceſſitas fugiēdi ⁊ cū artat̉ ab inſequenti de brachijs ꝓijcere cōpellit̉. ⁊ alio quihumeris preſſa ad fugā tardior reddit̉. ⁊ iō a venatorefacilius preuenit̉. Moraliter aūt diues habet duos fetus. vicꝫ diuitias ⁊ pctā que ſe vt ſꝑ ꝯſequunt̉. iuxta illud Ecc̄i. xvj. Si diues fueris .i. diuitiaꝝ cupidus īmoderate. nō eris īmunis a pctō. Primū gͦ fetū .i. diuitiasdiligit ⁊ brachijs ſuis manibuſqꝫ portat eas ſꝑ veniēdoSꝫ ſcd̓m fetū .ſ. pctī portat in humeris ea raro inſpiciēdo. vt ea ꝓijceret ꝯfitendo. Inſtante gͦ neceſſitate mortis cogit̉ ꝓijcere diuitias ⁊ hic dimittere eas. ſꝫ ſola peccata miſerū ꝯſequunt̉. qꝛ oꝑa illoꝝ ſequūt̉ illos Apoca.xiiij. Tūc vt ait Bern̄. li. de ꝯtē. md̓i. loquentia pctā ſil̓⁊ oꝑa rn̄debūt ⁊ dicent. Tu nos feciſti: oꝑa tua ſumusnō te deſerimꝰ ſꝫ ſꝑ tecū erimus. tecū ꝑgemus ad iudicium. vicia qͦꝫ aīam multis ⁊ multiplicibꝰ crimībꝰ accuſabūt. multaqꝫ falſa teſtimonia aduerſus eā inueniuntqͦꝝ vnū ad dānationē eiꝰ poſſit ſufficere. hec ille. Idcirco qͥlibet ſtudere debet hic pctā ſua veraciter deponere⁊ xp̄o cū honeſtate virtutuꝫ in morte occurrere. Si em̄cum firma fide charitate formata veneris patriarchasobuios habebis. Si cū vera ſapīa ꝓph̓as. ſi cū volūtaria pauꝑtate apl̓os. ſi cū patiētia martyres. ſi cū bumilitate cōfeſſores. ſi cū caſtitate Mariā ⁊ om̄s virgines. ſicū charitate inimicoꝝ xp̄m obuiū habebis qͥ dicet tibi.Intra in gaudiū dn̄i tui Mat. xxv. Sexto anīaduerte̓debes occurſionē ſeuoꝝ demonioꝝ. de hoc dic̄ Bern̄.vbi sͣ. loquēs de aīa. Demones inqͥt horribili vultu atꝫterribili aſpectu eā terrebūt. ingenti eā furore ꝑſequent̉⁊ ꝯprehendēt eā terribiliter volentes retinere ⁊ poſſidere niſi ſit qͥ eripiat. Et btūs Greg. vj. moral̓. dicit. Antiquus hoſtis ad capiendas aīas pctōꝝ tꝑe mortis crudelitatis effrenat̉ violentia. ⁊ qͦs viuētes blādicijs decepit ſeuiēs moriēdo rapit. Septimo aīaduertere debesingreſſionē finiū ignotoꝝ. de qͦ hr̄ figura Nume. xiiij.Filij iſrl̓. in deſerto nolētes in introitu terre ꝓmiſſiōisſeqͥ viā Moyſi ꝑierunt in deſerto ignito ꝑ varia ſupplicia. Sic moralit̓ nolentes hic ſeqͥ viā pnīe ꝑueniunt adpaſſum ignotum mortis horrende ꝑ ſolitudinē ꝑgentes vbi neminē cognoſcūt. plenā feris peſſimis ⁊ latronibꝰ. Iō dic̄ Bern̄. li. medi. O aīa mea qͥs erit pauor cūdimiſſis oībꝰ quoꝝ tibi pn̄tia tamiocūda fuit ſola ingrederis ignotā ꝓrſus regionē. vbi occurrēt tibi cateruatim teterrima monſtra. qͥs tuebit̉ te a leonibus p̄ꝑatisad eſcā. qͥs cōſolabit̉ ⁊ quis deducet. Igit̉ legit̉ ꝙ q̄daꝫvnicꝰ filiꝰ regis iacens in agone dixit. O qͥd eſt mundꝰ:iam cognoſco me moriturū. Habeo in iſto mūdo magnas diuitias ⁊ multa caſtra ⁊ multas ciuitates ⁊ iammultos poſſum hoſpitare homines. ſed ecce morior et