Dominica. XV. poſt Trinitatis

miſericordiam nō fecit. qꝛ iudiciuꝫ ſine miſericordia fietilli qui miſericordiā nō fecit Iac. ij. c. Et a fine excludet̉a luce eterna. Iuxta illud Rich̓. de ſancto vict. Mensquippe humana terrenis cupiditatibꝰ dedita luci eſt felicitatis eterne ⁊ gr̄e aliena. Ideo dn̄s in preſenti verboꝓpoſito ꝓhibet nimiā ſollicitudinē cupiditatis dicensIdeo dico vobis ⁊cͣ. In quo duo facit. Primo ſollicitudinē nimiā diſſuadendo. Scd̓o exempla huiꝰ diſſuaſioSnis iudicando. Circa qd̓ notādū. ſollicitudo eſt triplexPrima eſt ꝓuidentie ſpūalis ꝯmēdabilis. et ꝯſtat pͥncipaliter in tribus. Primo ī ſanctoꝝ famulatiōe. vicꝫ vthomo ſollicitus ſit deo ⁊ ſanctis ſuis ſeruiendo de quadicit apl̓s Roma. xij. Sollicitudine nō pigri. ſpū feruētes. dn̄o ſeruientes. ſed hanc ſollicitudinē nō habēt aliqua genera hoīm. Primū genus ſūt iuuenes voluptuoſi qui ſuam iuuentutē vt frequenter offerūt dyabolo⁊ mūdo ſeruiēdo. quia dicit Damaſcenus lib̓. viij. vbivnū adoleſcentiū virtutibꝰ videris effulſiſſe ibi mille reperies periſſe. ſꝫ ſenectutē tm̄ offerūt deo dicētes vulgariter. Manſol ſich der iugent nieten. Sed nō ſic o iuuenis: ſꝫ memento creatoris tui. vicꝫ qͥ te fecit ex nihilo adſuam imaginē. ꝓpter quod totus obligatus es ad eiusſeruitutem in diebꝰ iuuentutis tue. Quia tunc potes eiẜm glo. ꝓmptius ⁊ melius ſeruire anteqͣꝫ veniat tempꝰafflictionis tue .ſ. ſenectutis Ecc̄i. xij. Quia ẜm Horatiū in arte. Multa ſenē circūueniūt incōmoda. Scd̓mgenus ſunt diuites pecunioſi qͥ nō deo ſed pecunie ſeruiunt. De quibꝰ Oſee. viij. Argentū ſuū ⁊ aurū ſuū fecerūt ſibi ydola vt interirent. hoc eſt ydolū māmon qd̓adorant auari. vnde ⁊ auaricia appellat̉ ydoloꝝ ſeruitꝰEph̓. v. vbi dicit glo. Illum auarū ſignat cuius deꝰ numus eſt. talis numos adorat ⁊ colit vt deū. diligit .n. numū vt ſic plus ꝙͣ ſe. ſicut xp̄ianus debet diligere deū verū. hoc patet. qꝛ aīam ſuā ponit ꝓ pecunia acquirendaIoh̓. xv. Maiorē hac dilectione nemo habet ꝙ vt animā ſuā ponat qͥs ꝓ amicis ſuis. ꝓpter qd̓ dicit̉ Ecc̄i. x.Nihil iniquius ꝙ amare pecuniā. hic em̄ aīam venalēhabet. et de pecunia cōtinue meditat̉ ⁊ cōtemplat̉. Geneſis .xlij. Contemplati ſunt pecuniā in ore ſacci ⁊ a pecunia ſua nūqͣ ſeꝑatur ſponte. qꝛ Math̓. vj. Ubi theſaurus tuus eſt ibi ⁊ cor tuū. ſed in fine ab ea ſeꝑent̉ inuiti ⁊ deſcendūt ad inferna decepti. iuxta illud Amosij. Deceperunt eos ydola ſua poſt que abierunt patreseoꝝ. Terciū genus qd̓ deo ſollicite nō ſeruit ſunt vani⁊ ſpecioſi. qꝛ heu dyabolus ⁊ mundus cōiter pulcrioresſumunt in ſuo ſeruitio ꝙͣ deus. ꝓpter pulcritudineꝫ em̄quidā nolūt ſeruire deo. ⁊ neſciūt hi ꝙ pulcritudo eorūeſt bonū defectiuū. bonū infectiuū ⁊ bonū deceptiuuꝫ:vt dicit Hol. ſuꝑ li. Sap̄. lec. xcij. Primo em̄ eſt bonuꝫdefectiuū nam ꝯtinue fugit. ꝯtinue ꝑdit̉ ⁊ diminuiturTeſte Boet. li. iij. de ꝯſo. ꝓſa. viij. Forme nitor vt rapidus vt velox ⁊ vernaliū florum numeralitate fugatiōeEt Ouidius de arte amandi. Forma bonū frague qͣntūcūqꝫ accedit ad annos fit minor. Et ſpacio capit̉ ip̄aſuo. nec viole ſemꝑ nec florent lilia ſꝑ. Sed viget auulſa flore relicta roſa. Et li. iij. dicit. Ꝙcito me miſerū laxantur corꝑa ruge. Et perit in nitido qͥ fuitiore color. iōdicit ſapiens. Ne laudes hominē ī ſpecie ſua. Secūdoeſt bonū infectiuū. raro em̄ ꝯiungunt̉ immūdicia ⁊ pulcritudo. Dicit em̄ autor li. de varietate carminū li. ij. ꝙpulcritudo iuuenē predonē efficit caſtitatis. Ideo dicit̉VEcc̄i. xxv. Ne reſpicias mulieris ſpeciē ⁊ nō ꝯcupiſcaseam in ſpecie. Tercio eſt bonū deceptiuū. Erigit .n. hominē in ſuꝑbiā aliquotiēs. ⁊ ſic ꝑ formā carnis ꝑdit hōgrām mentis. In cuius figura legit̉ Mat. xiiij. ꝙ Herodes in cōuiuio ſuo celebrās diē natalis ſue iuſſit occidere Iohannē baptiſtā. Herodes interpretat̉ gloriāsin pellibꝰ. ⁊ ſignificat de ſpecie corꝑis gloriantes que tota eſt in pellibꝰ ſeu in ſuꝑficie. igit̉ hō glorians in pellisſue pulcritudine celebrat ſuū diem natalem dum inani

ter gloriatur de bono tamuano qd̓ nō oꝑando ſꝫ naſcēdo recepit. ⁊ iſte ſtatim occidit Ioh̓em .i. grām ꝑ inanēgloriā deceptus. Dan̄. xiij. Species decepit te. Ideo ſihomo eſt pulcer eo feruentius debet deo ſeruire qͥ volnerit eū tali pulcritudine fulciri. Quartum genus qd̓ nōhꝫ ſollicitudinē deo ſeruiendi ſunt erubeſcētes formidoloſi. Multi em̄ ꝓpter erubeſcentiā ⁊ formidinē hoīm nolunt deo ſeruire. nec eū ꝯfiteri. ⁊ tales male ſe habent addn̄m deū inqͣtū pater ⁊ inqͣtū ſponſus aīe. Inqͣtū eſtdn̄s male ſe habet dū erubeſcit dn̄m cōfiteri. nō autemerubeſcit cōfiteri dyabolū ſeruitiū eius manifeſte faciēdo. Nulla em̄ eſt certior dn̄i cōfeſſio ꝙͣ ſeruitij redditioSi aūt deū habet ⁊ dn̄m nō habet eū vt pͥmū dn̄m velmaiorē ſed ſcd̓m. Solū .n. illū cenſum vult ei reddere inquo mūdus p̄bet aſſenſum. nō aduertēs ꝙ deus rex ē.⁊ regaliter ⁊ libere vult dn̄ari. Erubeſcētes adeo negauerūt xp̄m ꝙ etiā leui ſigno nolūt videri eius diſcipuliErubeſcēs ſigna dyaboli libere portat. vexillū v̓o chriſti nō vult portare niſi occulte. nō attendēs illud qd̓ dicit dn̄s Hiere. iiij. Leuate ſignū in ſyon ⁊ cōfortamini.Et. c. vj. Leuate vexillū. inqͣtuꝫ pater eſt male ſe habēterubeſcētes dū eū negant. De hoc Math̓. x. Qui negruerit me corā hoībꝰ negabo ⁊ ego eū corā patre meo. itaaccidit fatuo erubeſcenti ſicut accidit cuidā ſcholari pariſius. qͥ cū indutus eſſet precioſis veſtibꝰ ⁊ a ſocijs ſuismultū honoraret̉. cū viſitaſſet eū pater in hūili habitutimens ne ſocij ſui eū ꝯtemnerēt ſi ſcirēt eū habere talēpatrē. rogauit patrē ſuū vt hoc nullo mō indicaret aſſimulans ip̄m eſſe de ſeruiētibꝰ patris ſui fecit euꝫ comedere cū gerſone domus. qd̓ pater patienter ſuſtinuit. ſꝫcū finito prandio ſcholaris duxiſſet eū in camerā ſecrete queſiuit ab eo qͥd attuliſſet. oſtendit ei pater denarios quos ſibi attulerat dicens. Tu negaſti me fili. ⁊ egote negabo. nūqͣ decetero comedes ⁊ bibes de aliquo qd̓mittā tibi. Inꝙͣtum v̓o eſt ſponſus male ſe habet erubeſcētes cū de tanto ſponſo erubeſcūt. De cuius nobilitate dicit ſapiēs Prouer. vlti. Nobilis in portis vir eiꝰO homo nō eſt ignobilis ſponſus vt eiꝰ nobilitatē debeas erubeſcere. Nō eſt ita deformis ꝙ eius deformitatē debeas erubeſcere qꝛ ſpecioſus forma p̄ filijs hoīm:psͣ. xliiij. ⁊ candor lucis eterne ⁊ ſpeculum ſine macula:Sap̄. vij. Nō eſt adulter o aīa ſponſus tuꝰ vt de eo debeas erubeſcere. Ip̄m nō erubuit beata Agnes que dixit. Ipſi ſum deſponſata cui angeli ſeruiunt. O animaſponſus iſte te ſingulari pugna acquiſiuit. Ipſe eſt quenō mors ab amore tuo potuit ſeꝑare. Can̄. viij. Fortiseſt vt mors dilectio tua. Male etiā ſe habet erubeſcensad bona oꝑa dum ea cōtemnit ⁊ facere erubeſcit. Ualde iniquū eſt bona oꝑa inhonorare a quibꝰ hō tantumbonū expectat. De hoc honore loqͥtur Ecc̄i. xiiij. Om̄eopus electū iuſtificabit̉ ⁊ qͥ oꝑat̉ in illud honorabit̉ inillo. Qn̄ gloria huius mūdi deficiet tūc gloria dabit̉ ꝓbonis oꝑbꝰ. De pn̄tis glorie defectū dicit psͣ. Quoniacum interierit nō ſumit oīa neqꝫ deſcendit cū eo gloriadomus eius. Ideo nullus debet eū erubeſcere ſꝫ ei diligenter ſeruire. Scd̓o ſollicitudo ꝓuidentie ſpūalis conſiſtit in meritoꝝ ꝯgregatione vicꝫ vt qͥlibet merita multa cōgreget in pn̄ti vita a quibꝰ premiet̉ in futuro. de qͣbus ꝓuerbioꝝ. vj. Vade ad formicam o piger ⁊ ꝯſidera ſemitas eius. diſce ſapīam que cum nō habet ducemᵖ ⁊ preceptorem .ſ. eā cogentē. nec pͥncipē vicꝫ mandantede diligentia ⁊ ꝓuiſione ſui parat in eſtate cibū ⁊ ꝯgregat in meſſe quod comedat. quaſi dicerꝫ. Sic homo debet congregare cibum bonoꝝ meritoruꝫ. Ideo diciturSapientie. xiiij. Ante mortem oꝑare iuſticiam quonſanon eſt apud inferos cibum inuenire. Tercio ꝯſiſtit inſubditoꝝ regimine. Debet em̄ prelatus eſſe ſollicitꝰ circa ſubditos vt corrigat ip̄oꝝ exceſſus. de hac ſollicitudine dicit apoſtolus ad Roma. xij. Qui preeſt ſollicitudine ſemper preeſſe debꝫ. Prelatus enim qui nō corrigit