.LXXXII.Sermo

Que v̓o ſeruit ꝓ eſtate de ſubtiliori. Moraliter tempꝰnoſtrū totū diuidit̉ in duas partes .ſ. in hyeme̓ ⁊ eſtatēHyems eſt vita preſens. eſtas eſt vita futura. Dn̄s autem noſter eſt nobis daturus duplicem librata. vnamaccepimus ꝓ temꝑe huius vite. et ideo eſt de rudi panno. videlicet corpus noſtrum ſi aduertimus eſt de rudi ⁊ turpi materia factū. Quod ꝓbat Bern̄. ī li. de contemptū mundi. alloquēs aīam dicit. Nihil inqͥt aliudeſt caro cum qua habitas. cum qͣ tibi tanta ſocietas niſiſpuma caro facta fragili veſtitu decora. Sed ꝯſtat ꝙ eſtcadauer miſerū ⁊ putridum ⁊ vermiū cibus. ⁊ tn̄ ſatisſufficit ꝓ hyeme huius vite: iuxta illud Heb̓. ix. Corpus aūt aptaſti mihi .i. aptum dediſti cōueniens ipſi inquo viuo. ſed librata quam habebimus in eſtate vite future in reſurrectione eſt de panno ſubtili. Erit em̄ tunccorpus ſubtile ꝯtra groſſiciem. clarum ꝯtra opacitatemagile ꝯtra grauitatē ⁊ impaſſibile contra mortalitatemIuxta illud. j. Coꝝ. xv. Seminat̉ corpus animale. ⁊ reſurget corpus ſpūale. Dat gͦ dn̄s duplicē libratā ẜm diuerſoꝝ tempoꝝ congruētia. Scd̓o videmus in iſtis famulis in curijs ꝙ boni armigeri robas duplices percepturi nō parcūt in hyeme a laboribꝰ. lacerāt robas nūcin pluuijs. nūc in niuibꝰ ⁊ in ignibꝰ cū dn̄o vbi placuerit. Ideo eſt differentia quia ſciūt ſe nouas robas in paſcha ꝑcepturos. Conſimili mō chriſtiani boni moralit̓loquendo nō parcunt oꝑbꝰ pnīe. corꝑibꝰ ſuis ieiunantvigilant ⁊ varijs penitētijs corpꝰ macerāt. Quare hoccerte quia nouas robas expectant in reſurrectione qn̄veſtiunt̉ ſpūs corꝑibꝰ glorioſis. Iuxta illud Philip. iij.Saluatorem expectamus dn̄m noſtrū Ieſum xp̄m qͥcōformabit corpus humilitatis noſtre ꝯfiguratū corpori claritatis ſue. Tercio corpus datū eſt anime ſicut tormentū ad puniendū. ⁊ hoc eſt ẜm corpus nature lapſeExquo em̄ rō mentis humane ſubtraxit deo obedientiam quam debebat ſubtracta eſt aīe illa obediētia quāſibi corpus exhibebat. ⁊ ceperūt paſſiones. mortes ⁊ corruptiōes affligere aīam in corꝑe habitantē intantū ꝙclare ꝯpellebat apl̓s dicē̓ ad Ro. vij. Infelix ego qͥs meliberabit de carcere corꝑis huius. Et Seneca epl̓a. cj.Corpus inquit hoc aī pondꝰ eſt ⁊ pena. Et infra. Maiorſum ⁊ ad maiora gemitus ꝙ mancipiuꝫ ſim corꝑismei. Equidē nō aliter aſpicio ꝙ vinculū aliquod liberPtati circumdatum. Tercij dn̄i quibꝰ nemo pōt ſeruireſunt deus ⁊ mundus q̄ ſunt quodāmodo oppoſita qd̓em̄ vni gratū eſt alteri eſt odioſum. ⁊ quod vni placꝫ alteri diſplicet. nam deo placet pax. mūdo turbatio ⁊ preſſura Ioh̓. xvj. In me pacem habebitis. in mūdo auteꝫpreſſurā. Ideo debes o homo odire amorē mūdi ⁊ amare xp̄m. qꝛ dicit Aug. ſuꝑ Ioh̓. Si in corde tuo habitatamor mūdi nō eſt quo intrat amor dei. Uas plenuꝫ eſteffunde qd̓ habes ⁊ recipies qd̓ nō habes. effunde amorē ſeculi vt implearis amore dei. Sed di. in mūdo viuomundū odire nō poſſum aūt ſpernere. Audi Bern̄. inli. de ꝯtem. mundi dicentem. Dic mihi vbi ſunt amatores qͥ ante pauca tꝑa nobiſcū erāt. nihil ex eis remanſitniſi cineres ⁊ vermes. Attende diligenter quid fuerūt:hoīes fuerunt ſicut ⁊ tu. comederūt. biberunt. riſerunt⁊ duxerunt in bonis dies ſuos ⁊ in puncto ad infernadeſcenderunt. hic caro eoꝝ vermibꝰ et illic aīa eorū demonibꝰ deputant̉. donec reuerſi in felici collegio colligati ſempiternis inuoluant̉ incendijs qͥ ſocij fuerūt in vicijs. hec Bern̄. Ideo ſeruitiū mundi debet qͥlibet relinq̄re ⁊ cōtemnere: vt deo ſtudeat diligenter ſeruire. Sꝫdi. quō pn̄t ſeruitores dei a mūdi ſeruitoribꝰ cognoſci?Ad hoc reſponde ꝙ ꝑ aduerſitatē ⁊ tribulationē ⁊ tentationē cognoſcunt̉ ſerui dei a ſeruis mūdi. iuxta illudEcc̄i. ij. Fili accedens ad ſeruitutem dei ſta in timore etiuſticia ⁊ prepara aīam tuam ad tentationeꝫ. Nam qͦsmundus ponit ad dexteram ꝓſperitatis hos hic xp̄usponit ad ſiniſtrā aduerſitatis ſicut figuratū eſt Geneẜ.

xlviij. Cū Iacob benediceret filijs Ioſeph Manaſſes⁊ Effraym ſtabat manaſſes ad dexteram qꝛ erat maiorEffraym aūt ad ſiniſtram ſuꝑ caput manaſſes manibꝰcācellatis. Qd̓ cū vidiſſet Ioſeph gͣuiter accepit ⁊ dixitNon ita cōuenit pater. qꝛ manaſſes maior eſt ⁊ primogenitus. rn̄dit Iacob. Minor maior erit. Moraliter ꝑIacob qͥ interpretat̉ ſupplātator xp̄s intelligit̉ qͥ benedicit tam bonis ꝙͣ malis mūdo deditis. nā bonis benedicit benedictione ſpūali dando eis virtutes. ſed malisbenedicit benedictione tꝑali dando eis diuitias. IdeoIoſeph qͥ interpretat̉ augmentū ſignificat mūdū qͥ ſꝑrecipit auxiliū in malis ponit manaſſes in dextra ꝓſperitatis. Nam Manaſſes interpretat̉ obliuio ⁊ ſignificat malos diuites qͥ dei obliuiſcunt̉ in pn̄ti vita ⁊ ſuntſemꝑ ad dexteraꝫ ꝓſperitatis. quia ẜm psͣ. Inimici eiꝰterram lingent .i. poſſident bona tꝑalia. Et Ephraymponit ad ſiniſtram aduerſitatis. Effraym interp̄tat̉ creſcēs ⁊ ſignificat bonos ⁊ humiles qͥ ſꝑ creſcūt in bonisvirtutibꝰ. qꝛ ibunt de virtute in virtutē donec videbit̉deus deoꝝ in ſyon psͣ. lxxxiiij. Et hi ſunt ſꝑ ad ſiniſtraꝫaduerſitatis ⁊ perſecutionis. Iuxta illud. ij. Timothe.iij. Omnes qui volunt pie viuere in chriſto perſecutionē patiunt̉ .ſ. a malis hoībꝰ. Mali aūt hoīes ⁊ ſeductores ꝓficient. quia ẜm glo. frequenter tales mūdani ꝓſperitate florent. ſed non ſic in futuro. qꝛ tunc verus Iacob xp̄s dexterā ſue pietatis ⁊ benedictionis eterne ponet ſuꝑ caput iuſtoꝝ qͥ hic ꝑſecutiones ꝑtulerunt ⁊ ibimagni erunt. Sed mali diuites qͥ erant hic ad dexteraꝫꝓſperitatis ibi deijcient̉ ad ſiniſtrā tribulationis ⁊ penalitatis. Quia dicit Hiero. in epl̓a. Difficile īmo impoſſibile eſt vt p̄ſentibꝰ ⁊ futuris qͥs fruat̉ bonis vt dedelicijs ad delicias tranſeat ⁊ in vtroqꝫ ſeculo primꝰ ſit⁊ in terra ⁊ in celo appareat glorioſus.¶ De eadem dominica. Sermo. iij.Deo dico vobis ne ſolliciti ſitis aīe veſtre qͥd manducetis: aut corpori veſtro qͥd induamini ⁊cͣ. Mat. vj. Scd̓ꝫ Lnaturales ⁊ p̄cipue ẜm Fontinū in deſcriptiōe vniuerſi. Candela ardens ſi verſus terrā nimiū inclinat̉ ꝓtinꝰſuffocatur. rō. quia nimia pinguedo ⁊ humiditas extinguit. ⁊ hoc vult theophilus in breuiloquio diuerſarumartium. Modica inquit pinguedine cādela accēſa limpidiſſime lucet. cū aut extoto oleo vel ſepe immergit̉ ꝓtinꝰ ſuffocat̉. Moraliter candela ardens eſt homo acce̓ſus in amore dei qͥ ſi nimiū iuclinat̉ ad illa inferiora pernimiam ſollicitudinē auaricicie extinguit̉ ꝑ dilectioneꝫ⁊ pinguedinē terrenoꝝ ꝙ nulli pauꝑi lucet ꝑ compaſſionem. ⁊ elemoſynarū largitionē. ſꝫ occidit eos ꝑ elemoſyne ſubtractionē. ⁊ tandem occidit̉ ꝑ diuinā correptionē. ⁊ ſic extinguit̉ hic in charitate ⁊ in fine in aīa ⁊ corre diuina ſeueritate. Figura Gen̄. iiij. legit̉ ꝙ Cayn occidit fratrem ſuum quē Lamech poſtea occidit inter folia arboꝝ ſagitta ſua putans eſſe feram. Moraliter Caym interpretat̉ poſſeſſio. ⁊ ſignificat mūdi auarū qͥ habet poſſeſſiones multas. ſed qꝛ nō dat pauꝑibꝰ eſurientibꝰ eos occidit. qꝛ dicit Ambro. li. de offi. ⁊ habet̉. xlvj.diſ. paſce. Paſce inqͥt fame morientē. qͥſqͥs em̄ paſcēdohoīeꝫ ſeruare poteris ſi nō paueris occidiſti. Et ſic̄ occidit hic ſollicitus auarus fratrē ſuuꝫ vicꝫ pauperē. ideooccidit̉ a Lamech inter folia. Folia vmbrā ſolū faciunt⁊ in autūno deponunt̉ ⁊ cadunt. qꝛ diuitie ꝑ nimiā ſollicitudinē acquiſite ſtatim tꝑe mortis ab auro excludūtur. Quia dicit psͣ. Diues cum interierit nō ſumit omnia ſed panniculū vilem. Et tūc ꝑcutit̉ ſagitta l amechqͥ interpretat̉ ꝑcutiens ⁊ ſignificat cbriſtū qͥ dicit Deutro. xxxij. Percutiam ego ⁊ ſanabo. Hic ꝑcutiet ſagitta vltionis ⁊ immiſericordie ip̄m auaruꝫ. eo ꝙ pauperi

ypaupeCe 7