Dominica. XV. poſt Trinitatis.

tis. Serui mei letabunt̉. ⁊ vos ꝯfundemini. Ecce ſeruimei exultabunt p̄ exultatione cordis. ⁊ vos clamabitisp̄ dolore cordis ⁊ p̄ triſticia vlulabitis. Sꝫ diceres qͣlit̓ſit deo ẜuiendum: Rn̄de ꝙ ẜuiēdum ſit ei letant̓. Iuxͣillud psͣ. Iubilate deo omnis terra ẜuite dn̄o in leticiaEt hoc intelligit̉ tam de illis qui ſunt in triumphantieccl̓ia qͥ ẜuiunt dn̄o in leticia. ꝙͣ de his qͥ ſunt in ſtatumerendi in militanti eccl̓ia. qꝛ de his q̄ ſunt exͣ ſtatummerendi. vicꝫ in purgatorio nō intelligit̉. ⁊ hoc patꝫ inexemplo. Cum duo mgr̄i vnus doctor theologie repatriare deberent. in ſilua qͣdam errare ceperūt ⁊ ad viaꝫdirectam venire nō valuerunt. Et cum nox appropinquaſſet dixit doctor. Magiſter oremꝰ ſanctum Brandanum vt nos ad hoſpitium ꝑducat. qd̓ cum feciſſentviderunt cenobium ꝯſtructum. tunc obliti meroris accelerare ceperunt. Cum aūt ad illud veniſſent viderūtabbatē ante cenobium eos expectantem. qͥ lete eos ſucepit. benigneqꝫ eos tractauit ⁊ poſt dormitum ꝯduxitConſueuit aūt doctor ſurgere ⁊ deo ẜuiendi horas ſuas legere. Qui audiens lamētabilem cantum vadit videre cantantes. ⁊ vidit in choro monachos diſtinctosduplicit̓ ⁊ diuiſos meſtos ⁊ lamētantes nihil aliud cantantes niſi. vt qͥd dereliquiſti me. Et cum vnus chorꝰeadem v̓ba finiuit. alt̓ lamētabili voce incepit. vicꝫ ſuboctauo tono. Doctor igit̉ mgr̄m excitauit. ⁊ ei lamentatōꝫ eoꝝ mōſtrauit. ⁊ illi maxime ex tali auditu ſunt triſtati. Mane aūt facto doctor petijt abbatem vt ſinereteum ẜmonē facere frībꝰ. qͥ admiſit. Et ille ꝯuocatis fratribꝰ cepit dicere. Seruite dn̄o in leticia. ⁊ lōgum ẜmonem fecit de ꝯſolationę. ⁊ qͣntoplus ꝯſolaret̉ eos tantomagis triſtabant̉ ⁊ receſſerūt vnus poſt alium nolentes audire ẜmonē. Finito ẜmone ⁊ mgr̄is bene tractatis valedixerūt abbati. qͥ ꝑ ſpacium nemoris eos ꝯduxit. Tandem doctor abbatem int̓rogauit qͣre ita lamētabilit̓ cantarent ⁊ nunꝙͣ ꝯſolatōꝫ acciꝑent. Dixit abbas. dn̄e doctor ſcitote hic fuiſſe cenobium ⁊ iaꝫ diu deſolatum. ſꝫ ꝓpter merita Brandani on̄ſum eſt vob̓ hodie ⁊ heri ſanctoꝝ ſuffragium ⁊ nos ſumꝰ in penis acerbiſſimis neſciētes qn̄ exibimꝰ. Hinc eſt ꝙ frēs nō pn̄tꝯſolatōꝫ acciꝑe. nec audire ſicut ſtatim videbit̉ exꝑiētiaQui cum valedixiſſent abbati. ⁊ tranſeuntes modicūſpacium ita ꝙ abbas vix poſſit venire ad clauſtꝝ audierūt clamorē poſt ſe. ⁊ reſpiciētes viderunt omnia edifcia clauſtri cadere ⁊ in cinerem redigi ⁊ fumū horribilēaſcendere aſpexerūt. Iō vos qͥ adhuc eſtis in ſtatu merendi ẜuite dn̄o in leticia mentali. Scd̓o ẜuiendum eſtdeo diſcrete ⁊ prudent̓. In qͦcunqꝫ em̄ homo deo ẜuit.ſiue in ieiunio. ſiue invigilijs aut abſtinētijs ⁊cͣ. ſꝑ dꝫ inlumine diſcretōis ⁊ prudentie ꝓcedere. qꝛ dic̄ apl̓s Roma. xij. Rōnabile ſit obſeqͥum vr̄m. Sunt aūt nōnulliqͥ indiſcrete deo ẜuiūt. ⁊ his freq̄nt̓ accidit ꝙ ipſi innocentem crucifigūt qͥ latronem crucifigere debuer̄t. vicꝫnouum crucifigentes qͥ crucifigere veterē hoīem debūerunt. Homo vetꝰ intelligit̉ ex pctīs ꝯpoſitus velut exmembris. nouus gͦ tūc crucifigit̉ qn̄ ꝓpt̓ nimiam abſtinentiaꝫ v̓tutes oꝑari nō pn̄t ⁊ hoc eſt magna ſtulticia.Alia ſtulticia huiꝰ indiſcreti ẜuitij ꝙ ipſi arma aſſumūtnimis ponderoſa q̄ ponderoſitate eos deijciūt. ⁊ q̄ debuer̄t eos ab hoſte ꝓtegere potius eos cadere faciūt ſb̓hoſtibꝰ nō attendentes qͥd fecit Dauid. j. Reg. xbij. qͥarma Saul nimis ponderoſa depoſuit. qͥbꝰ depoſitisvicit Goliam. Sic aliqͥ vincerent dyabolum cum meiꝯcuitato iniunii vigiliaꝝ ⁊ alioy ẜuitioꝝ dei. qui tn̄ in

multum velint deo ſeruire. ita tn̄ volūt ſeruire ei ꝙ nōpn̄t ei diu ẜuire. De qͦ Sap̄. Quid ſtultius ꝙͣ ꝙ libent̓facias curare vt diu facere nō poſſis. Iō deo diſcrete ⁊prudent̓ eſt ẜuiendū. Tercio ẜuiēdum eſt deo ꝑſeuerater. ſic̄ figuratum ē Gen̄. xxix. de Iacob qͥ ait ad Labā.Seruiui tibi ꝓ Rachel. vij. annis. ⁊ ſequit̉ ꝙ videbāt̉ei dies pauci p̄ amoris magnitudīe. Rachel interp̄tat̉viſio. ⁊ ſignificat illam beatam viſionem qͣ videbimusregem in decore ſuo Yſa. xxxiij. Pro hac dꝫ qͥlibet ſupplantator vicioꝝ ẜuire deo toto tꝑe vite ſue qd̓ in .vij.annis includit̉. iō dicit Aug. Nulla vnꝙͣ ẜuū dei nondico dies. ſꝫ nec hora inueniat ſine exercitij labore. Sedad hoc faciendū qͣtuor ſunt nccͣia. vicꝫ bona oꝑatio. īterna deuotio. ſancta cogitatio. ⁊ recta intentio. Hisqͣtuor exercitijs homo deuotus totam vitam ſuam cōtinuat. hec Aug. Sꝫ ſunt qͥdam adeo inexꝑti ⁊ inconſueti bello ꝙ ſi audiant vociferātes hoſtes ⁊ ſupͣ ſe venientes impetuoſe. ⁊ de ſeipſis videant aliqͦs vulnerari.ſtatim fugam arripiunt. ꝙ ſi al̓s audact̓ remanerēt ⁊ inacie certarent hoſtes triumphabil̓r ſuꝑarent. Similit̓moral̓r aliqͥ in ẜuitio dei ſunt adeo formidoloſi ſiue timidi vt ſi tentatōibꝰ aut tribulatōibꝰ videāt inimicosdemones ſuꝑ ſe irruentes ſtatim terga v̓tunt neſciētesamplius reſumptꝭ viribꝰ ꝯͣ dyabolum dimicare. Nosaūt non ſic. nam ſi aliqn̄ ꝑcutiet dyabolus pctī impetuvt in nobis feriet charitatem. nō debemus terga v̓teredeſꝑantes. nam ſepe homo poſtꝙͣ peccat vere penitēsde pctō ꝑfectiꝰ fugat dyabolum ꝙ an̄ pctm̄. Figura. ij.Reg. xj. Cum Ioab obſediſſet filios Ammon impetūfecerūt ſuꝑ exercitum Ioab ⁊ occider̄t Vriam ⁊ qͦſdaꝫalios. ⁊ miſit Dauid ad Ioab. nō inqͥt deficias. qꝛ varius eſt euentꝰ belli fortit̉ dimicare. Ille v̓o final̓r ꝑſeuerans obtinuit victoriam ⁊ deuaſtauit ciuitatem hoſtiū⁊ ydola deſtruxit. Spūaliter ꝑ Ioab qͥ dux exercitꝰ eratDauid ſb̓audi deo ẜuiētem ⁊ penitētem qͥ eſt dux v̓tutum ⁊ bonaꝝ oꝑationum. hūc gͦ ammonite vidētes .i.demones ꝑcutiūt Priam qͥ interp̄tat̉ lumē veꝝ ꝑ quēnotat̉ charitas q̄ multum lucet in ꝯſpectu dei. ſicqꝫ lōͣin ẜuitio dei ſi charitatem nō hꝫ. ⁊ ſecum ꝑcutiunt̉ cetere v̓tutes vt nulla remaneat ſana charitate ꝑcuſſa. qꝛdicit Proſper de vita ꝯtemplatiua. Charitas eſt vitav̓tutum ⁊ eſt mors vicioꝝ. q. d. Si charitas manet viua cetere v̓tutes nō occidunt̉. iō ille in qͦ eſt charitas occiſa ꝯfortatꝰ a vero dauid xp̄o qͥ docet manꝰ ad p̄liumarmis reſumptis pnīe dꝫ dyabolum ⁊ pctā eius ſuꝑare⁊ ydola ⁊ ciuitatem deſtruere. qꝛ deuicto dyabolo omīseius munitio ⁊ pͣua eius ſuggeſtio euaneſcit. iō nō debemꝰ in ẜuitio dei deficere. qꝛ dicit Aug. ꝯͣ hereſes circapͥn. Donauit certandi victoriaꝫ qͥ certādi dedit audaciam. Non gͦ nos ſuꝑet hoſtium turba. nō bellantiū foma. Goliam magnū ⁊ robuſtum. armis terribilē ingeti turba munitū dauid ſolꝰ paruꝰ int̓emit. vno lapidisictu vicit atꝫ ꝓſtrauit. totaqꝫ philiſtinoꝝ caſtra turbauit atꝫ fugauit. q. d. Sicut goliā v̓tute dei dauid ꝓſtrauit qͥ figura fuit dyaboli. ſic ⁊ nos ip̄m poſſumꝰ ſuꝑare. ⁊ ab eius dn̄io nos ſeꝑare. Et nota ſi dyabolus tāꝙdn̄s poſſidet hoīem ⁊ videt ꝙ hō ab eius dominio vulelongari ſtatim ardētiꝰ videt̉ ip̄m impugnare ⁊ ext̓minare. qd̓ ꝓbat̉ in ſil̓i. Tyrānꝰ qͥ poſſidet iniuſte aliquaꝫciuitatem ſꝑ illaꝫ timet ꝑdere. iō cum aliquem ſcit fiertractatū a ciuibꝰ ſtatim illos qͦs ſuſpicat̉ poſſe ſibi tolleciuitatē ext̓minat ⁊ diſꝑdit. Moral̓r dyabolus ē tyratnus qͥ ſua tyrānide poſſidet aīaꝫ pctōris q̄ tn̄. de iure eI. E.ock xviiii Oēa anīe

Sigͣ

I

M

H

Imdnita