Dominica. XIIII. poſt Trinita.

hoꝝ eſt pecunia dicit̉. Ideo autem pecunia vocata eſtvt dicit Aug. qꝛ antiqui qd̓ hēbant in pecoribꝰ hēbantSed dicunt aliqui ſi malum eſt vendere eccleſiaſtica ſacramenta cum ſiniſtra pͥncipia ad felices ꝑueniant exitus. vt Iacob ꝑ ſupplantatōꝫ ꝑuenit ad benedictōeꝫ.⁊ ſeges que leproſa manu ſerit̉ munda tn̄ metit̉. ⁊ ex illicito ꝯcubitu pulcra ſoboles naſcit̉. Sic ⁊ pecunia felicem exitum hꝫ cū pauꝑibꝰ erogat̉. Ad hoc dic̄ Hiero.j. q. j. duces. Ꝙ nihil hoꝝ ſymoniaco patrocinat̉. qꝛ vtdicit be. Greg. ⁊ ponit̉ vbi ſupͣ. c. non eſt. Qui hac intētione male accipit ⁊ bene diſpenſat grauat̉ potiꝰ ꝙͣ iuuat. Et idem Greg. xiiij. q. v. El̓yna oculis redemptoris nr̄i illa non placet que ex illicitis ⁊ iniqͥtate ꝯgerit̉. ſque de rebꝰ ꝯceſſis ⁊ bene acqͥſitis expendit̉. Et beatꝰAug. in li. de mendatio. ⁊ ponit̉. xxij. q. vij. faciat. Faciat inqͥt homo etiam ꝓ tꝑali vita vel ſalutē hoīm quidpōt. Cum aūt ad hoc ventum fuerit nec ſaluti tali nōniſi peccando ꝯſulendo poſſit iam ſe exiſtimet non hr̄eqͥd faciat .i. ſibi non licere ẜm glo. Patet gͦ ex dictis doctoꝝ p̄dictoꝝ ꝙ pecunia ſymoniace aut peccato acqͥſita non pōt pauꝑibꝰ miniſtrari. Iō dꝫ quilibꝫ ſacerdosſumme cauere ſymoniacam hereſim ne incurrat leprāſpūalem. De hoc dicit Grego. nazan. j. q. j. Qui ſtudetdomum dei p̄cio mercari in ſacro ordine nulla rōe decetero dꝫ ꝑmanere. Nam Giezi qui gratiaꝫ ſanitatisHeliſeo vendicāte leproſus factus amiſit. Iudas omnium redemptorem vendidit mox laqueo ſuſpenſuseandem grāꝫ redemptōis nō obtinuit. ⁊ merito. qꝛ nōpotuit retinere qd̓ vendidit. Symon etiam magus cūeandem grām ſpūſſancti emere vellet damnatiōis ſueſnīam a beato Petro audiuit. Pecunia tua ſit tecumin ꝑditōnem. hec ille. Sꝫ heu iam omnia ſunt venaliaſacramenta. ꝑ ꝯmunem ꝯſuetudinem conant̉ hec aliqͥ: excuſare. Contra quos dr̄ exͣ de ſymo. c. nō ſatis. ꝙ necſuo obtentu cuiuſcūqꝫ ꝯſuetudinis reatum ſuum quisteneat̉. qꝛ diuturnitas tꝑis nō diminuit peccata. ſꝫ auget. Et. c. īmediate ſeq̄nte dr̄. Cum in eccl̓ie corꝑe horrendum inqͥt nimis eſt ꝙ in quibuſdam eccleſijs locūvenalitatis ꝓhibet̉ hr̄e. ita ꝙ ꝓ ep̄is vel abbatibꝰ ſeu ꝓquibuſcunqꝫ ꝑſonis eccleſiaſticis ponendis in ſede ſiue introducendis p̄ſbyteris in eccl̓iam necnon ⁊ ſepulturis ⁊ exequijs mortuoꝝ ⁊ benedictiōis nubentiumſeu alijs ſacramētis aliqͥd requirat̉. putant aūt pluresex hoc licere. qꝛ lege mortis de longa inualuiſſe conſuetudine arbitrant̉. nō attendētes ꝙ grauiora tanto diutius ſunt crimina quanto diutius infelicem auariciaꝫdetinent alligatam. Ne gͦ Sſacramento de cetero aliquid exigat̉ diſtrictius inhibemus. Si quis autem ꝯͣuenire p̄ſumpſerit portiōem cum Giezi ſe nouerit habituꝝ .ſ. lepram ſpūalem ⁊ poſtea gehennam. Iō taleshorrende ⁊ deteſtabiles ꝯſuetudines ſunt penitꝰ abolende. qꝛ ꝯſuetudo nunꝙͣ valet ꝯͣ ius ſcriptum. quia dicit Aug. li. ij. de vnico baptiſmi ⁊ ponit̉ di. viij. Ueritatem manifeſte cedat ꝯſuetudo; nemo ꝯſuetudinemrōni ⁊ veritati p̄ponat. qꝛ ꝯſuetudinem ratio ⁊ veritasſemꝑ excedit. Et Greg. ibidem. c. Si ꝯſuetudinem fortaſſis apponis aduertendo ꝙ dominꝰ dixit. Ego ſumvia ⁊ veritas. ⁊ non dixit. Ego ſum cōſuetudo ⁊ veritas. Et certe inquit vt beati Cypriani vtamur ſnīa. q̄libet conſuetudo ꝙͣuis vetuſta. ꝙͣuis vulgata veritatioīno eſt poſtponenda. ⁊ vſus qͥ veritati eſt ꝯͣrius aboIendus. Tercij leproſi ſunt luxurioſi. ⁊ certe luxurioſileproſis ꝯꝑant̉. Quia ſicut lepra fetet corꝑalis in leproſis. ita fetet luxuria in libidinoſis. qꝛ eſt qͣſi ſtercus. iuxͣillud psͣ. Diſꝑierunt in endor. facti ſunt vt ſtercus tere. Endor interp̄tat̉ fons generatōis. ⁊ eſt ꝑs illa q̄ oꝑcarnali ⁊ generationi deſeruit. Iſti luxurioſi ſignificā-

etiam nullatenꝰ nominet̉. Iuxta illud apl̓i ad Eph̓. vFornicatio ⁊ omnis immudicia nō nominet̉ in vobisſicut decet ſanctos dei. Et ꝙ dicit omnis immundiciatangit omne pctm̄ ꝑtinens ad luxuriam ⁊ pͥncipaliterpctm̄ zodomiticum. qd̓ p̄cipue nō dꝫ noīari cum tn̄ vorio mō ꝑpetret̉. qꝛ dr̄ pctm̄ mutum. qd̓ non dꝫ reuelarine homines illud facerent ſꝫ vitarent. Eſt em̄ adeo qͣuepctm̄ vt dicit Aug. ꝙ deus ꝓpter illud pctm̄ vix deſit incarnari. Iō in nocte xp̄i omnes zodomite int̓fecti ſunt⁊ damnati vt dicunt doctores ſuꝑ illo v̓bo psͣ. In matutino interficiebam oēs pctōres terre. Et de his alijsdicit psͣ. Perdes omnes qͥ fornicant̉ abs te. Qui gͦ leproſus eſt fornicatione. vel adulterio vel alio pctō carnis facit qd̓ ille leproſus fecit. Cadat ante pedes domīſepius ⁊ dicat. Domine ſi vis potes me mundare. q. d.Ego nō poſſum eſſe ſine te ꝯtinens ſiue mūdus Sap̄.viij. Tu gͦ ſolus potes ſi vis ⁊cͣ. Sed forte ſepius mundatus es ſꝫ dyabolus iteꝝ atꝫ iteꝝ fedauit te lepra luxurie. hoc ille leproſus nō fecit. ſꝫ ſemel ſanatus in anima⁊ corꝑe amodo nō ꝓmeruit lepraꝫ. Quarti leproſi ſuntirati. ⁊ recte iracūdi leproſis ꝯꝑant̉. qꝛ ſicut leproſus eſtaccenſus intrinſecus exferuenti calore ſanguinis ⁊ abexͣ ex calore ſolis. qͥ defacili ſibi penetrans cutē. Sic iracūdus intus ſanguine malo accēſus adurit̉. Quia ẜmph̓m ira eſt accenſio ſanguinis circa cor. Sꝫ ab exͣ caloreaduerſitatis vel ꝯͣrietatis vel cuiuſcūqꝫ ita aduſtus eſtvt nō ſit in eo verus color. neqꝫ cor ſanguis ſꝫ mō palletinuidia. mō nimis rubet furore. ⁊ ita obfuſcat̉ in eo intellectus cordis. vt neſciat an ſit iuſtus vel iniuſtus ſyſe ꝯͣ illum reputans iuſtum cui iraſcit̉. hoc inuenit̉ in illo ẜmōe leproſi qͥ xp̄m inuitabat. vbi ⁊ Maria magdalena nobilis penitēs lauit lachrymis pedes Ih̓u Lu.vij. qͥ in ſe indignatus ꝯͣ Xp̄m quare eā admiſiſſet. ⁊ ꝯͣmulierem qͣre immūda veniſſet dicens in corde. Hic ſieſſet ꝓph̓a ſciret ꝓfecto que ⁊ qͣlis eſſet mulier que tangit eum. qꝛ peccatrix eſt. Et indignatōne em̄ obfuſcatꝰ⁊ aduſtus fuit vt non cognoſceret xp̄m qꝛ peccata dimittebat. nec mulierem q̄ tunc ex pnīa mundabat̉. Iōxp̄c rep̄hendebat di. Symon intraui in domum tuaꝫ.aquam pedibꝰ meis nō dediſti. oleo caput meum nonvnxiſti. ac ſi diceret cuilibet irato. Si vis vt veniam indomū cordis tui. da mihi oſculuꝫ .i. ſignū dilectōis hēas cum ꝓximo tuo. dimitte iram ſis eius amicus. quiameus eſſe non potes niſi ſis ⁊ ſuūs. Oleo caput meumvnge .i. miſcd̓ia mētem ꝓximi tui que eſt caput interioris hominis vnge ⁊ impingua. Aquaꝫ pedibꝰ meis .i.lachrymas ⁊ ꝯpaſſionem miſeris quibꝰ iraſceris dimitte vt tibi dimittat̉. Si gͦ dimittis culpam ꝓximo mundaberis a lepra. Si aūt dicis. Ego dimitto ſibi ſꝫ noloſecum loqui. tunc nō vere dimittis ſibi ſꝫ mentiris. qꝛ ſiſibi non loqueris tunc leproſus in lingua exiſtis. ⁊ eſtimas ꝙ lepra ſis mundatus ⁊ immunis qd̓ tn̄ non eſt.qꝛ ſicut porcus cognoſcit̉ eſſe leproſus totus qn̄ hꝫ lepram in lingua. ſic tu cognoſceris iratus cum proximohactenus nō ſis locntus. Quia de hoc ꝯquerit̉ be. Auguſt. in ꝯmunibꝰ qōnibꝰ. ẜmone. xviij. Nimis dolendum eſt ꝙ cum apl̓i nec horroribꝰ nec tormentis poterant a charitate dei ſeꝑari. ⁊ nos int̓dum ocioſis fabulis ⁊ ſepe ob paruiſſimū ꝯuicium īmo qn̄qꝫ ꝓpter ſignūita derelinqͥmus charitatem vt non ſolum multis diebus ſed etiaꝫ menſibꝰ loqui. nec amiciciam habeamusnec attendimus. quia dum nos inuicem habemꝰ odiomuros ciuitatis ſancte hieruſalem ſic contra nos claudimus. vt nullus nobis remaneat aditus ꝑ quem intrare poſſumus. Quinti leproſi ſunt inuidi. ⁊ bene inuidi comparant̉ leproſis. Quia ſicut in leproſis apparet cutis eſſe alba que tn̄ naturaliter poteſt eſſe nigra-