Sermo.LXXVII.

illud Sapi. vj. Duplex illos acceꝑat tedium. gemituscum memoria p̄teritoꝝ. Septimo qꝛ reprobi fuer̄t obliuioni ꝯtemptores. Ideo merito ſuppriment̉ ſine recordatiōe. Et hoc tangit̉ Sap̄. iiij. Memoria eoꝝ ꝑibit. ⁊Pꝑ oppoſitum dicit psͣ. In memoria eterna erit iuſtus.Mos erat antiqͥtus apud romanos ꝙ noīa ſenioꝝ ⁊iudicum in tabulis ereis ſcribebant̉. ⁊ iō vocabant̉ patres ꝯſcripti. Qn̄ aūt ꝯtingebat ꝙ aliqͥs delebat̉ fuit ꝓmaximo ſcelere ⁊ ꝯfuſione ꝑpetua. Iſto mō qͥdam ſcrihunt̉ ẜm pn̄tem iuſticiam in eccl̓ia militante. qͥdaꝫ ſūtimꝑatores. qͥdam reges. qͥdam ep̄i. qͥdam religioſi ⁊ ſolēnes clerici. qͥdaꝫ rectores ⁊ curati qͥbꝰ maxima fiet reuerētia. ſi ī die iudicij ī libro vite nō inuenient̉. ⁊ fiāt denumero illoꝝ de qͥbꝰ dr̄ in psͣ. Perijt memoria eoꝝ cuꝫſonitu. Et iteꝝ. Deleant̉ de libro viuentium. ⁊ cum iuſtis non ſcribant̉. Et ꝑ ꝯͣrium de ſanctis Apoc̄. iij. Quivicerit ſic veſtiet̉ veſtibꝰ albis. ⁊ non delebo nomē eiusde libro vite .ſ. eterne.¶ Dominica. xiiij. poſt trinitatis. Sermo. j.Om īgrederetur quoddam caſtellum occurrerūt ei decem viri leproſi Luc̄. xvij. Dicit Amb̓. in examē. Falco eſtauis que inter p̄de aues multū pium hꝫ affectum. Eodem inqͥt affectu aut officio ſedulitatis quo ꝓprios fetus paſcit pari ſubmīſtratōe pullos ab aquila abiectosſuſcipit atꝫ nutrit. Spūaliter ꝑ falconem in hoc loco intelligit̉ xp̄c dominꝰ qͥ circa homīes valde pium affectūhꝫ. pietatem ſuaꝫ on̄dit pͥncipalit̓ in tribꝰ. In parcēdoin recipiēdo ⁊ nutriendo. De pͥmo dicit Greg. xxix. moral̓. Miſericors deus diu peccata hoīm tolerat. ⁊ cumiam vicinum finem reſpicit plerūqꝫ mentes peccātiumimmutat. De ſecūdo dr̄ Mat. xv. Hic pctōres recipit⁊ manducat cum illis. De tercio Marē. viij. on̄dit pietatem cum dixit. Miſereor ſuꝑ turbam. qꝛ iam triduoſuſtinent me nec hn̄t qd̓ manducent. ⁊ ſi dimiſero eosieiunos deficient in via. Iſtam pietatem on̄dit nō ſolūad filios intraneos ſꝫ etiam exͣneos ⁊ abiectos .ſ. decemleproſos qͥ abiecti erant ab omnibꝰ eos benigne colligēdo ⁊ ſanando. vt dicit pn̄s euangel̓. In v̓bis allegatisduo tangunt̉. Primo xp̄i in mūdum ꝓgreſſus. ibi. dūingrederet̉. Scd̓o pctōꝝ ad ip̄m acceſſus. ibi. occurrer̄tei. Circa qd̓ notandum qn̄ aliquis imꝑator vel rex ꝓcedit in ciuitatem ſuam. in qua pus non erat ꝑſonaliteroccurrūt ei omnes homīes defectꝰ hn̄tes. ⁊ ille ſi amatppl̓m ſuum ſtudet defectus ipſoꝝ ſucceſſiue releuare.Sic xp̄c Ih̓s imꝑator celoꝝ rex regum ⁊ dn̄s dominātium. veniens in hūc mūdum velut in ſuam ciuitatemin qͣ pͥus ꝑ carnis aſſumptōꝫ nō fuit defectus multoꝝhominum vt pius rex releuauit. Nam mortuos ſuſcitauit. cecos illuminauit. claudis greſſum reꝑauit. leproſos mūdauit. vtꝫ de iſtis leproſis qͥ eo ingrediēte in caſtellum occurrer̄t ⁊ miſcd̓iaꝫ petierunt di. Ih̓ū p̄ceptormiſerere nobis. Quibꝰ ſtatim miſertus eſt eos mūdando ⁊ ad ſacerdotes mittēdo. Ite inquit on̄dite vos ſaAcerdotibꝰ. Sꝫ moral̓r ꝑ hos. x. leproſos ſignificant̉ decem genera hoīm qͥ ſpūali lepra ſunt infecti. Primi ſūtſuꝑbi. qꝛ ſicut leproſi tumēt in facie. ſic ſuꝑbi inflant̉ tumore ſuꝑbie ſe vltra alios volentes eleuare. Sicut Ozias rex qͥ pontificalem dignitatē ſibi vſurpare volens.accepit thuribulū ⁊ voluit offerre in templo. ꝑcuſſit eūdn̄s lepra in fronte. qͥ ꝯfuſus ſedit domi vſqꝫ ad mortēij. Paral̓. xxvj. Hac lepͣ ſunt maculati omnes hereticiqͥ ex ſuꝑbia vel ꝑtinacia nō tenent de articulis fidei qd̓ſancta tenet eccl̓ia. Sꝫ di. quid ſciant ꝓprie heretici: rn̄det Petrus ad rōem. Heretici duo ꝯcurrūt. vnum eſtin rōrt error. Et hoc duplicit̓. vel in vniuerſali vl̓ri. In vniuerſo litr ⁊c errat̉ circa fidem qn̄

non credit̉ fides vera eſſe quaꝫ tenet eccleſia catholica.⁊ hoc tūc eſt qn̄ ꝑtinacit̓ nō credit̉ aut diſcredit̉ aūt eiꝰꝯͣrium credit̉ qd̓ eccl̓ia credit. ꝑtinacia igit̉ facit hereticum nō ſimplicit̓ error. In ꝑticulari ſi vni ex articulisnō acqͥeſcit̉. vel ſi ab eo ꝑtinacit̓ diſſentit̉ error ꝓculdubio iudicat̉ ⁊ hereticus dr̄ qͥ ꝑtinacit̓ deuiat. Alteꝝ eſtin voluntate qd̓ eſt hereſis ꝯplementū. vt qꝛ dictum ēꝑtinaciter a viā deuiat veritatis aut a fide. Et talis ꝓprie dr̄ hereticus vt vult Petrus. Cui ꝯcordat ſanctusTho. ſuꝑ. iiij. ſen. di. xiiij. addens ꝙ ſi qͥs errans in hisad que qͣs explicite credenda nō tenet̉ nō eſſet hereticus. vt ſi qͥs Iacob putaret patrem Abrahe ⁊ hmōi. ⁊cum cognoſcit hec eſſe ꝯͣ veritatem fidei ⁊ ſcripture credit ei. Simil̓r circa ea de quibꝰ introducte ſunt opiniones donec ꝑ eccl̓iam ſit determinatū. vt idem Tho. ponit pͥma ꝑte. q. xxxij. Ex iam dictis ſequit̉ ꝙ qͥ ꝑtinacit̉diſcredunt vnū articulum fidei talis nō eſt ꝑatus ſeqͥdoctrinam eccl̓ie. nec talis innitit̉ pͥme veritati infallibili ẜm ꝙ manifeſtat̉ in ſacris ſcripturis. ⁊ iō nō hꝫ habitum formatū ſꝫ informē nec ꝓprie credit aliquem articulum fidei. Et rōeꝫ ponit ſan. Tho. ſcd̓a ſcd̓e. q. v. ar. iij.di. Sicut pctm̄ mortale ꝯtrariat̉ charitati ita diſcrederevnum articulum ꝯtrariat̉ fidei. Sꝫ charitas nō remanet in homine poſt vnum pctm̄ mortale. igit̉ nec fidesremanet ẜm habitum poſtꝙͣ homo diſcredit vnum articulum fidei. ex hoc ſequit̉ vlteriꝰ ꝙ nullus hereticushēat fidem catholicam alicuiꝰ articuli fidei. qꝛ fidei nonpōt ſubeſſe falſum. Et qͥlibet hereticꝰ reputat illud verum in quo errat circa fidem. ⁊ gͦ ille error deſtruit eiusfidem. ſicut pctm̄ mortale charitatē. ꝙ aūt fidei catholice nō pōt ſubeſſe falſum ꝓbat Bonauen. ſuꝑ. iij. ſen.di. xxiiij. di. Illius ſolius eſt fides in via cuiꝰ erit viſio inpatria. ſꝫ viſioni in patria nō pōt ſubeſſe falſum. igiturnec fidei in via. Nullum gͦ falſum credit̉ ꝓprie ſicut necſcit̉ falſum ꝓprie. ſꝫ aliquis bene opinat̉ falſum. ⁊ hec eſtlepra pͥma. Secundi leproſi ſunt auari. ⁊ bene auari cōparant̉ leproſis. Quia ſicut leproſi freq̄nter ſitiunt. itaauari inceſſanter diuitias cupiunt. Sicut patuit de iudeis quando vallati fuerunt in hirl̓m a Tyto ⁊ Ueſpaſiano. qꝛ auari erant ꝑmiſit deus in ipſis tantam famē⁊ ſitim ꝙ non habētes ad comedendum ⁊ bibendum.⁊ diligentes adhuc diuitias ne ꝑderent eas deglutiebant aurum ⁊ gēmas p̄cioſas. ꝓpter quod incidebant̉eorum corpora vt aurum exciperet̉ atꝫ gēme. Ecce ſitisleproſi auari. Simil̓r patet hoc in Giezi ſcruo Heliſeiqui ſitiens diuitias vt emeret poſſeſſiones accepit proſanatione Naaman aurum ⁊ argentum ⁊ veſtes. ⁊ exhoc lepram incurrit ipſius Naaman vtꝫ. iiij. Reg. v.vbi lucidius hec hyſtoria ꝯtinet̉ ꝙ Naaman mundatus a lepra obtulit Heliſeo munera di. Obſecro vt accipias a ſeruo tuo. At ille dixit. Uiuit dominus meusante cuius conſpectum ſto. quia non accipiam. Cunqꝫvim ei faceret nequaꝙͣ acquieuit. Idem legitur de ipſoiiij. Regū. viij. Ꝙ ipſe Heliſeus venit Damaſcum ⁊Benadab rex ſyrie egrotabat. nūciauitqꝫ ei di. Venitvir dei huc. Ait rex ad Azahel. Tolle tecum munera ⁊vade in occurſum viri. ⁊ ꝯſule dominum ꝑ eum di. Sieuadere potero de hac infirmitate. Iuit ergo Azahelin occurſum eius habens munera ſecum ⁊ omnia bona Damaſci. xl. camelorum. Sed non eſt credendum.vt dicit Hiero. eum aliquid accepiſſe. Per hoc vult ondere ꝙ ſacerdotes ꝓ miniſtratōne ſacramentoꝝ nullomō debent pecuniam affectare. ⁊ nō ſolum ſacerdotesincurrūt viciū ſymoniace prauitatis ſi pecuniaꝫ ꝓ āminiſtratiōe ſacramētoꝝ recipiūt. veꝝ ſi p̄ſumunt qͥntūcūqꝫ aliam rem reciꝑe vel dyabolica ſuggeſtiōe poſtulare cum noīe pecunie q̄libet resalia intelligit̉. vt dicitbe. Aug. ⁊ ponit̉ .j. q. j. c. notum. Notum inqͥt quicqͥdhomines ſunt in terra omnia quo domini ſunt pecnia voritur ſerui