Sermo.LXXV.

terminos Amorreoꝝ miſit Moyſes. xij. exploratoresvt cōſiderarent terram ꝓmiſſionis. ⁊ redeuntes ppl̓mnumerarent ex fertilitate terre. vt dr̄ Numeri. xiij. Iſt.nuncij reuerſi poſt quadraginta dies qͥbus terram ꝓmiſſionis explorauerūt diſſenſerunt inter ſe. Nam eisdixerūt terram eſſe peſſimā ⁊ ꝑiculoſam ad acquirēdū.⁊ ibi habitarent gigantes qͥbꝰ filij iſrael comꝑati quaſilocuſte videbāt̉. Aſſeruerūt etiā ꝙ terra illa deuorarethītatores ſuos .i. tantū laborē exigit ꝙ hoīes ꝑ exceſſuꝫlaboris ⁊ modicitatē fructus ꝯſumūt̉. Soli v̓o duo dexij. vicꝫ Ioſue ⁊ Caleph cōmendauerūt terrā ẜm veritatem quā viderant. Populus ergo maiorem partemſecutus cepit murmurare contra dn̄m. ⁊ cogitaueruntſibi ordinare duces ⁊ voluerūt reuerti in egyptū. Ꝙͣobrem dn̄s offenſus a populo iuſſit eos redire ad ſolitudinē de qua venerant. vt illi decem iuxta numerumxꝭ. dierum quibus terram ꝓmiſſionis conſiderauerātquadraginta annis in deſerto viuerent. ⁊ tandem ibidem morerent̉ cū populo qui eis aſſenſerāt qui numerati erant a. xx. annis ⁊ ſupͣ. Et ſic factum eſt ꝙ illi quiexierunt de egypto viri fortes ⁊ robuſti mortui fuerūtin deſerto ⁊ filij eoꝝ. xl. annis elapſis in terram ꝓmiſſionis intrauerūt. exceptis Ioſue filio Nun ⁊ CalephO filio Iephone. Sic moraliter nos hoīes in hoc mūdovelut in deſerto ſumus viatores ⁊ peregrini. Et poteſtquilibet dicere ad mundū illud psͣ. Aduena ſum egoapud te ⁊ peregrinus ſicut om̄s patres mei. Ideo nondebemus ſtare ſed cōtinue de virtute in virtuem ambulare. Iuxta illud Ioh̓is. xij. Ambulate dū lucem habetis ne tenebre ſcꝫ peccatoꝝ vos cōprehendant. Et ſicut filij iſrael fecerūt ſibi caſas. nō caſtra. nō palatiā. ſedparua tuguria de fragili materia. Et eſt caſa ẜm Iſi. xl.ethimol̓. ca. ij. agreſte tabernaculum palis atqꝫ virgultis arūdinibuſqꝫ cōtextum quibus hoīes tueri ſolent avi caloris. Sic nos hic nō debemus edificare altas domos altaqꝫ palatia ad diu manendū. Quia non habemus hic manentē ciuitatem ſed futurā inquirimus adHebre. xiij. In quo redarguitur curioſitas illoꝝ. qͥ nimis in exceſſiuis edificijs delectant̉. qui plus circa lapides nō viuētes ſollicitant̉ ꝙͣ circa lapides viuos .ſ. pauꝑes. ac ſi in eternū forent māſuri. Sed vt cōiter qͥ ſic exceſſiue edificia fabricant breuit̓ ea īhītant. ⁊ morientesalijs dimittūt. vt cogitātes de verb̓ ſaluatorꝭ Mar. xiij.cui cum quidam diſcipulus dixiſſet. Magiſter aſpicequales lapides ⁊ quales ſtructure. rn̄dit. Uidetis hasomnes magnas edificationes. Amen dico vobis. nonrelinquet̉ vel remanebit lapis ſuꝑ lapidem qui nō deſcendet. Ideo dicit beatus Hiero. ad Demetriadē virginem. Alij edificant eccleſias ⁊ veſtiunt parietes marnioribus. cruſpis columnaꝝ moles aduehūt eorūqꝫ deaurant capita. Sed tibi ad ꝓpoſitum eſt ſcꝫ xp̄m veſtire pauperes. viſitare languentes. paſcere eſurientes. ſuſcipere hos qui tecto indigent. ⁊ maxime in domeſticisfidei virginem alere. monaſteria ſeruoꝝ dei ⁊ pauperūſpiritu curam agere qui diebus ⁊ noctibꝰ ſeruiant dn̄oſui in terra poſiti imitātur angeloꝝ conuerſationē. necaliud loquent̉ niſi quod ad laudē dei ꝑtinet. hec Hieronrmus. Sed valde notabile eſt ꝙ illi qui terram ꝓmiſſionis detrahebant ⁊ murmurabant cōtra dn̄m ꝙmortui ſunt om̄s in deſerto nec ad hanc terram manāteꝫ lacte ⁊ melle intrauerūt. Sic ⁊ illi hoīes qͥ detrahūtceleſti patrie ⁊ murmurāt contra dn̄m ipſam nō intrabunt nec poſſidebūt. Quia dicit Ciprianus lib̓. de monaſtica vita. murmure tamen hoīs meritū perdit̉. ⁊ vtta validius infeſtat̉. Et Hiero. in epl̓a ad NepotianūExpers eris cōſolationis diuine ſi cōſolatione recipisa murmure. Ideo hortat̉ Rich̓. de ſancto victore. Dūquis in via dei gradit̉ an̄ om̄ia neceſſe eſt vt murmuiP ⁊ impatientia animi excludat̉. Secundo filij iſrael trāſeun

Nam legitur Exod̓. xvij. Amalechite venerūt in deſertum Saphadin ad pugnandū ꝯtra iſrael. Moyſes v̓omandauit contra hoſtes exire Ioſue cū paucis armatis. Ipſe v̓o aſcendit in montē aſſumens ſecuꝫ Aaron⁊ Hur ⁊ portans ſecū virgam dei. Cum Moyſes deūorans manus eleuaret vincebat iſrael. ſi autē paululuꝫremiſiſſꝫ vincebat Amalech. qͦ cōperto Aaron ⁊ Hurſuppoſuerūt ei lapidem. ⁊ ipſi manus eius ex vtraqꝫ ꝑte ſuſtentabant. Et factum eſt ꝙ Moyſes nō remitteret manus vſqꝫ ad ſolis occaſū. Fugauitqꝫ Ioſue Amalech in ore gladij. Hec etiaꝫ hyſtoriā tangitur Sap̄. xj.Steterunt cōtra hoſtes ⁊ de inimicis ſe vindicauerūt.Moraliter Amalech interpretat̉ gens bruta. ⁊ ſignificant̉ ꝑ hanc brutaleꝫ gentem tria que nos quotidie impugnant. vicꝫ dyabolus. mundus. ⁊ caro. vt dixi ſuperius ſermone. xxj. Ideo dicit Ioſue qui interpretat̉ ſaluatio ſignificans hoīem xp̄ianum exire a corpore mentis. ⁊ pugnare viriliter cōtra p̄dictos hoſtes. Sꝫ Moyſes qui gerit figuram ſacerdotis debet orare ꝓ populone impugnando ſuccūbat. quia dicit̉ .j. q. j. c. Ipſi ſacerdotes interpellant ꝓ populo. ⁊ quanto digniores fuerint. tanto facilius in neceſſitatibus ꝓ quibus clamātexaudiunt̉. Tercio v̓o filij iſrael tranſeuntes in terramꝓmiſſionis honorabant deū vt cultores. Quia diciturSap̄. xj. Sitierūt ⁊ inuocauerūt te. ⁊ data eſt eis aquade petra. Hec hyſtoria latius patꝫ Exod̓. xvij. ⁊ Nūeri. xx. Cum em̄ venerūt in Raphadyn defecit eis aquapenitus. ⁊ ceperunt murmurare cōtra Moyſen. Moyſes v̓o de mandato dn̄i percuſſit ſemel petram Oreb. ⁊egreſſe ſunt aque largiſſime. Et vocauit Moyſes nomen loci temptatio Numeri. xx. Cum em̄ quadrageſimo anno redijſſet in cades poſt morteꝫ ſororis MoyſiMarie indiguit populus aqua. ⁊ murmurauerūt contra Moyſen ⁊ Aaron qui ambo deū orauerūt ꝓ remedio. Deus autē Moyſi dixit. ꝙ congregata multitudine ꝑcuteret petram coram eis ⁊ illa daret aquas. Moyſes v̓o aliquantulū heſitando ꝑcuſſit petraꝫ ſemel ⁊ nihil emanabat ꝓpter diffidentiam. Percuſſit ſecundo ⁊egreſſe ſunt aque largiſſime. ita vt biberet populus ⁊ iumenta. Et quia Moyſes ⁊ Aaron dictis dn̄i nō crediderūt perfecte. dixit eis dn̄s ꝙ populum in terram ꝓmiſſiōis nō ducerēt. ⁊ ideo ambo ſunt mortui. Aaronin monte Or quarto anno egreſſionis. Moyſes veroin monte lobo. quo cōſiderauerat pͥus terram ꝓmiſſionis. vnde vide vidit eam: ſed non eam intrauit. Sicutergo filij iſrael ſe habuerūt vt cultores a deo cum indigerent potum ſuppliciter poſtulando. ſic boni xp̄iani qͦvidere volūt diuinam eſſentiam apud quā eſt fons vite. ⁊ in cuius lumine videbimus lumen debent eſſe cultores dei ſe a peccatis purgando. Dicunt em̄ medici etſic eſt. ꝙ homo corꝑali purgatione accepta efficacius fitnaturaliter ſanus. Sic quicūqꝫ eſt ꝑ confeſſionē purgatus vitam iſtam faſtidit ⁊ eternam deſiderat ⁊ ſitit. Sicut Dauid qui ait in psͣ. Sitiuit aīa mea ad deū fonteꝫviuum. quando veniam ⁊ apparebo ante faciem dn̄i.Et alibi. Situit in te anima mea qͣꝫmultipliciter tibi caro mea. Iſta ſitis extingui non poteſt donec xp̄us dixerit nobis Cant̓. v. Comedite amici mei ⁊ inebriaminichariſſimi. Et cum impleatur in nobis illud psͣ. Inebriabunt̉ ab vbertate domus tue. ⁊ torrēte voluptatistue potabis eos. Quarto filij iſrael volentes intrare ter. T.ram ꝓmiſſionis diligebant deū vt amatores. ⁊ hoc nōintelligitur de om̄ibus. quia de aliquibus dicit̉. Dilexerunt eum in ore ſuo. Quia vt dicit glo. In exterioribusv̓bis p̄tendebant ſigna diuine dilectionis ⁊ lingua ſuamentiti ſunt ei. Quia nō ſic habebant in mente ꝓut p̄tendebāt ore. Et hoc eſt quod ſequit̉. Cor autem ipſorū non erat rectum cum eo. Glo. per veram dilectionē.Sic ⁊ nos xp̄iani ſi volumus poſſidere vitam eteram.neceſſe eſt nos eſſe amatores dei. Diliges ergo dominū