On̄ica. XII. poſt Trinitatis

bent arcere demones ꝑ adiurationes ſacras ne noceātE bonis viris. Septimus actus angeli eſt orare. ſicut ptꝫAct̉ xvj. vbi viſio ꝑ noctē Paulo oſtenſa eſt vir macedo qͥdam .i. ſimilitudo viri hn̄tis habitū ⁊ effigiem macedonū erat ſtans ⁊ dep̄cans eū dicens. Tranſiēs aūtin Macedoniam adiuua nos ſcilicet annūciando nobis viam ſalutis. Ubi dicit glo. ꝙ vir fuit angelꝰ Macedonū qͥ ꝓuocabat Paulū vt ad terram ſibi cuſtodiēdā cōmiſſam tranſiret. vt ꝑ verbū dei hoīes ſaluaret. ⁊a dyabolo liberaret. Ita ⁊ ſacerdotes debēt orare ꝓ populo ſalutē eoꝝ ſuis p̄cibꝰ obtinendo. Iō dixit alexander papa .j. q. j. c. Ipſi ſacerdotes ꝓ ppl̓o interpellant ⁊peccata ppl̓i comedāt. qꝛ ea ſuis orationibꝰ delent ⁊ cōſumūt. qꝛ quāto digniores fuerint tanto facilius in neceſſitatibꝰ ꝓ quibꝰ clamant exaudiunt̉. Quāobrem debent dicere Iohęl̓. ij. Parce dn̄e parce popl̓o tuo. ⁊ nedes hereditatē tuā in ꝑditionem. Et iſte actus tangit̉cū dr̄. Et dep̄cabant̉. vicꝫ ſacerdotes xp̄m vt imponeret ei .ſ. pecatori manū. vicꝫ miſericordie. Et reuera dn̄sexaudiuit orationē ip̄oꝝ. Quia legit̉ Numeri. xvj. Cūfilij iſrl̓ murmuraſſent ꝯtra Moyſen ⁊ Aaron eo ꝙ ſolus Aaron ⁊ filij eius ⁊ nulli de tribu alia ſacerdotio fūgerent̉. ꝓpter qd̓ ignis a dn̄o exiuit ⁊ deuorauit eos. eoꝙ perierūt eis. xiiij. milia hoīm. Cū iacerent in terra dixit Moyſes ad Aaron. Tolle thuribulum ⁊ hauſtoigne de altari mitte incenſum deſuꝑ ꝑgens cito ad populū roges ꝓ eis. Qd̓ cū feciſſet ſtans inter mortuos ⁊viuentes ꝓ ppl̓o dep̄catus eſt ⁊ plaga ceſſauit. Sꝫ poſſet aliquis querere an ſacerdotes debent orare ꝓ reprobatis? Ad qd̓ dicendū ꝙ reprobatio eſt p̄conſciētia iniquitatis quorūdam ⁊ p̄paratio dānationis eoꝝ. vel reprobatio dei qͣ ab eterno nō eligendo quoſdā reprobauit. Et ꝓ illis nullo modo debet ſacerdotes orare vt effectum p̄deſtinationis ꝯſequant̉ vt dicūt docto. qͣꝫuisem̄ ſacerdos ꝓ om̄ibꝰ viatoribꝰ dꝫ orare ſi nullā reuelationē de aliquo reprobato vel finaliter in peccato mortali deceſſuro accipit. Si tn̄ reuelationē accepit de aliqͦreprobato. vel in peccato mortali ꝑſeueraturo ꝓ eo orare nō licꝫ. qꝛ de tali ppl̓o reprobato dicit dn̄s ad quēlibet ſacerdotē Hiere. j. Noli orare ꝓ ppl̓o hoc. nec aſſumes laudem ꝓ eis. quia nō exaudiā te. Sꝫ ꝯtra hͦ poſſet aliquis inſiſtere pͥmo ſic. Quilibet tenet̉ diligere ꝓximū ſuū ſicut ſeip̄m. ergo tenet̉ ꝓximū diligere ad id adqd̓ ſeip̄m diligit vicꝫ vt virtuoſe oꝑetur in pn̄ti ⁊ in bono ꝑſeueret. ⁊ v̓tutis p̄miū ꝯſequat̉ in futuro. Quia dicit btūs Aug. j. de doctrina xp̄iana. ꝙ ad hoc qͥlibet dꝫſeip̄m diligere vt ſic oꝑetur qͣtenus deus diligatur totocorde. tota aīa. tota mente. vt in beatitudine ꝑfecte diligatur ⁊ eternaliter. Secūdo ſic. ꝓ om̄ibꝰ exiſtentibꝰ ingratia eſt orandū. Tercio ſic. ſi nō eſſet orandū ꝓ reprobato vt ꝯſequeret̉ effectū p̄deſtinationis cū pōt reprobatus eſſe in gratia. ſequeret̉ ꝙ aliquis dignus eſſet vita eterna ꝓ quo nō eſſet orandū vt deus daret ei vitaꝫeternam. Ad pͥmū dicūt doctores ꝙ quilibet debet ꝓximū ſuū diligere ad id ad qd̓ ſeip̄m. niſi ſciat deum oppoſitū velle. Sed quia deus nō vult reprobato dare ꝑſeuerantiam in charitate in via. nec beatitudinē in patria. nullus debet quē ſcit reprobatū a deo ad hoc diligere vt beatitudine ꝯſequatur. Hoc oſtendit Alanusſuꝑ epl̓am ad Roma. c. ix. ſic inquiēs. Non debeo orare ꝓ reprobato cū ſcio deū velle ꝯtrariū. Debeo em̄ diligere eo modo quo illi qui ſunt in patria ⁊ angelus quieū cuſtodit .ſ. reprehendendo ⁊ retrahendo ip̄m a malo ꝓ poſſe meo. ⁊ orando ꝓ eo ne grauius peccet. Et iōdicit glo. magiſtri ibidem ꝙ nō eſt valde dolendū de reprobis. Quia licꝫ ſit de eis ꝯdolendū. nō tn̄ vt effectump̄deſtinationis ꝯſequant̉. qꝛ nullus ſciens eſſe aliquemreprobum debet ei adoptare vitam eternā. Et ideo dicit Rabanus ſuꝑ Math̓. ẜm ꝙ allegat eū Alanus ibidem. ꝙ Iudas miſer eſt ſꝫ nō miſerabilis. debeo tn̄ do-

lere ſuꝑ hoc ꝙ eſt reprobus. ſꝫ nō dolere optando ꝯtrariū. Sic dolore cōpaſſionis xp̄s fleuit ſuꝑ illam ſcꝫ hieroſolymā ꝓpter futuras calamitates eiꝰ. ⁊ tn̄ nolebat cōtrariū. Sic iudex ſuſpendendo furē cōpatitur ei. nō tn̄vult eū liberare. hec Alanus. Ad ſecundū eſt dicendūꝓ om̄ibꝰ exiſtentibꝰ in gratia eſt orandū vt finaliter habeant vitam eternā niſi quis ſciat deū velle ꝯtrarium.Modo certū eſt ꝙ deus nullo mō reprobato vult darevitam eternā. Ideo ꝓ nullo reprobato quātūcūqꝫ habeat gratiā eſt orandū vt effectu p̄deſtinationis ꝯſequatur. Ad terciū dicit̉ ꝙ aliqͥs poſſit eſſe dignus vita eterna dupliciter. Uno mō ẜm pn̄tem iuſticiam. ⁊ iſto mōaliquis eſt dignus vita eterna. cui deus nō vult dare vitam eternā licet ſit dignus. ꝓtunc nec eſt iuſtū illi darevitam eternam ⁊ dignū. Si quis aūt inſtaret dicto beati Aug. in ſermone p̄deſtinati. ꝯtra Pelagiū vbi dicit.ꝙ p̄deſtinationē nō ſolum in apl̓is ſicut Pelagiani ponūt ponimus. ſꝫ in om̄ibꝰ deo ẜuientibꝰ. Sed certū eſtꝙ quilibꝫ exiſtens in gratia digne ſeruiat deo ⁊ ꝯſequatur effectu p̄deſtinationis. Ad illud dictum Aug. dicit̉ꝙ ipſe intelligit ꝙ ipſe finaliter deo ẜuientes effectū p̄deſtinationis ꝯſequent̉. nō autē qui ſoli ſunt digni ẜmpn̄tem iuſticiam. hoc oſtendit Alanus vbi sͣ. dicens.Dn̄s ſcit aliqͦs eſſe reprobos. gͦ nec vult nec voluit necvolet eis dare vitam eternam. Et ita digni ſunt aliqͥ ꝙdeus nō vult. nihilominus tn̄ rn̄det vnicuiqꝫ ꝓ meritis ſuis finalibꝰ. qꝛ lꝫ nō velit dare vitā eternā reprobishn̄tibus gratiam. tn̄ vult eis dare vitam ſi ꝑſeuerabūfinaliter in gratia. Et dicit idem doctor ꝙ q̄dam nullūdicūt eſſe dignū vita eterna niſi in fine. Quod ꝓbant ꝑſimilitudine laborantis in vinea qͥ nō eſt dignus denario niſi finito labore ⁊ die. Eadem rōne cū ſolis ꝑſeuerantibꝰ ꝓmittit̉ vita nullus ante finem dignus eſt ea.Sed illud ſimile eſt valde remotuꝫ. Nam laboranti invinea p̄ſcribitur tp̄s certum. ſꝫ nō ꝓ vita eterna. īmo ꝓquocūqꝫ inſtanti decedat gratiam hn̄s dignus eſt vitaeterna. Laborans v̓o in vinea ſi moritur die media necipſe nec heres eiꝰ dignus eſt denario. hec ille. Hec igit̉hic iſerta de reprobatione videat quilibet prudens p̄dicator an ſint ppl̓o vulgari p̄ponenda. Sic ergo habitoiſto ꝙ ſacerdotes angelis aſſimilant̉. ideo dꝫ ad ſimilitudinē angeli quilibet eſſe medius inter dilectum vicꝫxp̄m. ⁊ dilectam .i. quālibet aīam ſibi cōmiſſam. ⁊ offerre xp̄o vota. ⁊ oratiōes ſibi cōmiſſoꝝ. ⁊ referre dona remiſſionis peccatoꝝ. ⁊ debet excitare ⁊ placare. Nā ſubditos ſuos negligentes dꝫ excitare a ſomno negligētie.⁊ placare deū fideli p̄camine. qꝛ dicit̉ hic. Et deprecabātur eū vt illi manū imponeret. ⁊ tantū de pͥmo. Ꝙtuꝫad ſecundū tangit euangeliſta peccatoꝝ curationē bēnignā. cū dicit. Et apprehendens eū de turba ſcorſumCirca qd̓ nota. prudens medicus qͥ tꝑe peſtilentie curam gerit hoīm ꝓ om̄ibꝰ hortat̉ vt vitent morboꝝ cōſortiū. quia valde periculoſum peſtilentiali morbo infectis. ſiue viuis aut etiaꝫ mortuis ꝯuerſari. Sic etiā prudens medicus ⁊ corpoꝝ ⁊ animaꝝ Ieſus xp̄s in hoc ꝙſeꝑauit hunc infirmū a turba ſeorſum docuit mala ſocietatem infectam morbo peccatoꝝ fugiendā. Quia dicit btūs Hiero. vt ſcribit btūs Euſebiꝰ de morte ipſiNihil certe tantū nocet hōi ꝙͣ mala ſocietas. ⁊ ſepe hotalis efficit̉ quali ſocietate ponit̉. Impoſſibile puto hominē in bonis oꝑbus ꝑmanere qui maloꝝ aſſidua ponit̉ ſocietate. De mala ſocietate vide ſupͣ ſermone. xij.B. ⁊ ẜmone. xiiij. B. ⁊ ẜmone. xxviij. ST. Secūdo Xin hoc ꝙ miſit digitos in aures eius docuit nos auresnoſtras obſtruere. Primo a vituperatiōe ꝓximoꝝ. qͥdixit Dauid in psͣ. Factus ſum tanꝙͣ vas ꝑditum. qͣmaudiui vituꝑatione multoꝝ in circuitu. Secūdo a vanitate garruloꝝ qui iam vbiqꝫ ſunt in mundo. vt dicitClaudianus in maiori volumine. Nunc qͦꝫ per terrasmentiri garrula fama. Nulla mentio ſit de his que ve-

Fx

8 G