.LXXIII.Sermo

ra fuerūt. Et Iuuenalis lib̓. viij. dicit garrulus ipſe nocet ſibi cū ꝓdeſſe videt̉. A talibus dꝫ audituꝫ auertereom̄is homo. Quia dicit psͣ. Qui requirūt mihi mala locuti ſunt vanitates. ⁊ dolos tota die meditabant̉. Tercio a cantalenis ſaltatricū. Iuxta illud Eccͣi. ix. Cū ſaltatrice ne ſis aſſiduus. ne audias illam ne forte pereasin efficacia illius. Quarto a verbis mendacij. Quia dr̄Prouer. xxviij. Princeps qui libenter audit verba mēI dacij omnes miniſtros hꝫ impios. Tercio in hoc ꝙ expuit ⁊ tetigit linguam eius docuit nos vt diuinā ſapiētiam in p̄dicatione libenter audiamus. Dicūt em̄ medici ⁊ p̄cipue Conſtantinus. Saliua ē humor flegmaticus ex naturalibꝰ venis lingue generatus. ⁊ p̄cipue acapite deſcendit. ſaporem diſcernit ⁊ linguā humectareꝯſueuit. Moraliter ꝑ ſaliuam intellige diuinā ſapiētiaꝫQuia dicit Greg. omel̓. x. ſuꝑ Ezech̓. Sputū eſt diuina ſapientia que ſoluit ignorātiā humanā. Cū ergo eaſapīa que ipſemet eſt lingua noſtra tangt̉ tunc mox adp̄dicandum formant̉ verba. Hec qͥdem ſapientia ꝓcedit a capite .ſ. a deo qui eſt caput eccleſie. Ideo dicit diuina ſapientia Eccͣi. xxiiij. Ego ex ore altiſſimi ꝓdiui.Et Iac̄. j. Si quis indiget ſapientia poſtulet a deo quidat om̄ibꝰ effluenter. Hec qͥdem ſapīa ad inſtar ſaliuediſcernit inter ſapores. qꝛ omīa mandata amara ⁊ ſpūalia dulcia demonſtrat. Et ſic faciet effugere illud dictuꝫꝓphete Eſa. v. Ue qͥ ponitis amaꝝ dulce. ⁊ dulce amarū. Quarto in hoc ꝙ celum aſpexit. docuit nos ꝙ libenter in celum reſpiciamus. Quia homo libenter reſpicittria. Prima reſpicit fidelem amicū. quia dicit̉ Eccͣi. vj.Amico fideli nulla comꝑatio ⁊ nō eſt digna pōderatioauri ⁊ argenti ꝯtra bonitatē illius. Et ibidem dr̄. Amicus fidelis medicamentū vite. Quis ergo fidelior xp̄o?Nam ipſe amicus adeo fidelis ꝙ in nulla nos neceſſitate deſerit. vt dicit Augꝰ. De quo ſapiens Ecc̄i. xvij.Omni temꝑe diligit qui amicus eſt. Et dicit notanteromni tempore. Quia in vita a peccatis nos cuſtodit. acin morte a demonibus nos eripit. et poſt mortem adgl̓iam ꝑducit. vt quilibet ſaluatus dicere poſſit cuꝫ psͣ.Tenuiſti manū dexterā meā. ⁊ in voluntate tua eduxiſti me. ⁊ cū gl̓ia ſuſcepiſti me. Ecce iſte amicus eſt in celo. iō ad ip̄m quilibet reſpicit merito. Secundo reſpicittheſauꝝ ſuū Math̓. vj. Ubi eſt theſaurus tuꝰ ibi ⁊ cortuū. Ibi ergo habemus theſauꝝ noſtrū qͥ ꝯficit̉ ex auro dilectionis dei. ⁊ argento amoris ꝓximi. ⁊ lapidibꝰp̄cioſis bonoꝝ opeꝝ. Tercio libenter reſpicit auxiliumſuum. ⁊ illud auxiliū eſt a celo. Iuxta illud psͣ. Leuauioculos meos in montes vnde veniet auxiliū mihi. Iōibi reſpicere debemus. Quia. ij. Paral̓. ij. cū ignoramꝰqͥd agere debeamus tunc ſolū habemus reſidui vt ocuElos noſtros dirigamus ad celū. Quinto in hō ꝙ ingemuit oſtendit tria. Primo nature vtilitatē. vnde Beda. ꝙ quaſi hō ingemuit ſꝫ qͣſi deus curauit. Secundopeccati grauitatē. qꝛ tāgraue eſt pctm̄ ꝙ cū gemitu deieſt curatū. Tercio gemendi neceſſitatē. Unde Beda.Ingemuit nō vt opus ipſi eſſet cū gemitu aliquid petere a patre. qꝛ om̄ibꝰ petentibꝰ dat cū patre. ſed ꝙ nobisgemendi daret exemplū cū ꝓ noſtris vel noſtroꝝ ꝓxīorū reatibꝰ ſuperne ciuitatis p̄ſidia inuocemus. Sextoin hoc ꝙ dixit effeta qd̓ eſt aꝑire docuit nos ꝙ peccatanoſtra in ꝯfeſſione nō debemus palliare. ſꝫ omēs circūſtantias ꝑ ea manifeſtare vt a ſpūali poſſimus liberariſurditate. Et vere beatus hō erit ille cui om̄ia vinculalingue ſoluūt̉ vt peccata ſua ⁊ circūſtantias debite expͥmat vt dicat̉ de ipſo. Solutū eſt vinculū lingue eius etloquebat̉ recte. Ubi ſciēdū quadruplex eſt vinculū lingue. quoꝝ quodbet niſi ſoluat hō nequaqͣꝫ recte ꝯfitet̉Primū eſt pudor ꝓpalandi qꝛ cuilibet volenti confiteriobijcit ſepudor quo hō ꝯfundit̉ alteri hōi reuelare illd̓qd̓ ſolū notū eſt deo ⁊ angelis. demonibꝰ ⁊ ſanctis. ⁊ hͦvinculo dyabolus ligat plurimoꝝ linguas ne ꝯfiteant̉

incedere. ⁊ facientē eos erubeſcere in eccl̓ia dū ſe ad cōfeſſionem pararent. Qui adiuratus a ſancto ⁊ interrogatus quid inter penitentes faceret. rn̄dit. reddo quodabſtuli. Cū ille interrogaret qͥd hoc eſſet rn̄dit. Uerecundiā eis abſtuli qn̄ peccauerūt. ⁊ mō eam reſtituo nepoſſint ꝯfiteri. Sicut em̄ lupus ouem ꝑ guttur accipitnō ꝑ pedem. ⁊ vulpis gallinā. ita dyabolus guttur peccatoris ligat ⁊ ꝯſtringit ne clamare in ꝯfeſſione poſſintIdeo dicit Aug. ſuꝑ psͣ. O hō quid times confiteri vtqd̓ ꝑ confeſſionē ſcio qͣſi illud qd̓ neſcio. Cur erubeſcisꝯfiteri peccata tua ſum ſicut tu hō humanꝰ nihil alie ame. ꝯfiteri hō hōi hō peccator hōi peccatori. ⁊ elige qͥdvis. Si ꝯfeſſus fueris lates. incōfeſſus dānaberis. Adhoc deus exigit ꝯfeſſionē vt liberet humilē. ad hoc dānat nō ꝯfitentem vt puniat ſuꝑbum. Secundū impedimentū aut vinculū qd̓ ligat linguā hoīs ē timor recidiuādi. facit em̄ dyabolꝰ hoc vinculū hōi volēti ꝯfiteri.Quō inquit tu ꝓ penis pro cetero a peccatis abſtinerepoteris tu imperpertuū viuere ꝯtinenter. ad quid tibiꝓderit hodie ꝯfiteri ⁊ poſtcras labi in ſimile. Hoc vinculo voluntarie ligat̉ homo nō ꝯſidarans ꝙ ideo deusinſtituit ſacramentū penitētie vt quotiens recidiuemꝰtotiens reſurgamus. Quia ſepties in die cadit iuſtus ⁊reſurget .ſ. emendando ſe ꝑ penitentiā. Impij aūt corruent in malū .ſ. ſe nō emendando Prouerb̓. xxiiij. Cōtra timorē recidiuandi vide ſupͣ tria remedia. vicꝫ hoſtis debilitatē. ſanctoꝝ cōmunitatē. auxilij ſecuritatemlxxij. KL. Terciū vinculū eſt ardor delectandi. recolitem̄ hō miſer delectationē p̄habitam in peccato. ⁊ videtur ſibi ꝙ ſine ea nō pōt ducere vitā. ⁊ manēte tali affectione impoſſibile ē vtiliter penitere. Quia hoſti. in li.de cōpunctiōe cordis dicit. Sicut eſt īpoſſibile ꝙ ignisin aqua inflamet̉. ita impoſſibile eſt cognitionē cordisingerere delitijs. Ecōtrario eī ſibipſis ſunt ⁊ ꝑemtoriaIlla em̄ mater fletus. hec mater riſus. Illa cor ꝯſtringit. hec diſſoluit. Quartū eſt fortiſſimū vinculū aut impedimentū penitentie et torpor preſtolandi qͥ oritur exduplici p̄ſumptione. ſcꝫ ꝓlixe vite ⁊ finalis venie. ⁊ hocvinculū quaſi om̄s ligat. Confidūt em̄ de futuro. ꝑmittūt impoſterū. ꝓcraſtinant in longinquū. ⁊ dicūt cumcoruo. cras cras cras. donec morte ſubitanea periclitan.tur. ⁊ hoc ad ſecundū. Ꝙͣtum ad terciū tangit ppl̓orūdeuotā laudationē cū dr̄. Bene omnia fecit. Ubi notaex hoc verbo euangelij pn̄t ꝯfutari multi diuerſa querentes quare hoc vel hoc factum eſt cū tn̄ potius exclamare deberent cū apl̓o ad Roma. xj. O altitudo diuitiarū ſapientie ⁊ ſcientie dei ⁊cͣ. Et pͥmo ſunt qͥdam curioſi querentes quare deus in pͥncipio fecit vnū ſolum)hoīem. cū tamē multos angelos ſimul creauerat? Adhanc queſtionē poteſt dici ꝙ bene ⁊ ꝯgrue hoc factū eſtDe hoc dicit Aug. in li. Cur qn̄ ⁊ quo deus homo. Cūde ſolo hoīe loquimur quoddā mirabile nob̓ occurrit.qꝛ cū deus om̄es angelos ꝑiter fecerit vnū ſoluꝫ hoīemquare facere voluerit de quo ſolo om̄s alij procrearent̉ex qͥbꝰ illa celeſtis diminutio reformaret̉. Et rn̄det. verūtamen hec fuit diuini ꝯſilij maxima pietas vt in vnoſolo fragili homine tota poſteritas aut ſaluaret̉ aut dānaret̉. quia ſi om̄s qui naſcituri erant ſimul in lucē veniſſent miſeri aut fragiles hoīes multo deteriꝰ aut multiplicius cecidiſſent ꝙ angeli qui tam ſublimes ⁊ ꝑfectierant. ⁊ infra. Congruū inquit cōſiliū fuit vt ſolus hōꝯderet̉. qui ſi ꝓ ſua fragilitate aut alicuius ſuaſione admalū tenderet creator ei manū minime porrigeret. ⁊ licet iuſticia exigente penā ꝓ culpa pateret̉ ei tn̄ aditusmiſericordie nō negaretur. Secundo querūt aliqui temerarij quare deꝰ fecit hoīes aliquos cū ſciret ipſos reprobandos. Quibꝰ reſponderi poteſt. ꝙ om̄ia bn̄ fecitꝙ eos plaſmauit. Quia ſicut pater familias hn̄s bonūvinū ex certa ſcientia tranſfundit in vas illud qd̓ facit11