Sermo.LXXIII.

eius Mar. vbi ſupͣ. Pli. in hyſto. natu. ſic dicit. ImberAmaiores ſtillas īmittit mari ⁊ alijs aquis qͣꝫ terre. Cuiꝰeſt ſignuꝫ. Nam magis cōpluit̉ qui tranſit nauigio qͣꝫqui gradit̉ circa terraꝫ. Qd̓ aūt ymber maiores guttasīmittit mari ratio eſt. qꝛ omne ſimile attrahit ſuū ſimile⁊cͣ. Aqua copioſius attrahit aquā ſicut ignis ignē. terra terrā. aer quoqꝫ aerem. vt refert Calcidonius in Timeo. Spūaliter ꝑ ymbrem intelligit̉ xp̄s deiqꝫ Mariefilius vnigenitus de quo canit̉. deſcendit in vteꝝ virginis ſicut ymber ſuꝑ gramen. Quia ſicut ymber deſcēdit ſuꝑ flores ſine eoꝝ leſione. ſic xp̄s deſcendit in vteꝝvirginis ſine virginali corruptione. Et hoc eſt etiaꝫ qd̓canit̉. Ut vitrū nō leditur ſole penetrante. ſic illeſa creditur poſt partū ⁊ ante. Sed ꝑ mare vel ꝑ aquā intelligit̉ omnis peccator. Quia ſicut mare eſt in ſe amaꝝ. ſicpeccator hꝫ in ſe amarā ꝯſcientiā remordentē. Iuxta illud Eſa. lviij. Impij cor qͣſi mare feruens qd̓ quieſcerenon pōt. Quia talis peccatoris amara ꝯſcientia nunꝙͣquieſcit. ſꝫ ſemꝑ cōturbat̉ dn̄o volente ⁊ psͣ. atteſtante.Qui inqͥt in recordatiōe peccatoꝝ cor peccatoris. Modo ad ꝓpoſitū ſicut ymber ſꝑ maiores ſtillas īmittit mari. ſic filius dei ſemꝑ maiores ſtillas gratiaꝝ īmiſit peccatoribꝰ. ⁊ adhuc eis quotidie īmittit. quia tales adhucnauigant mare vite humane. Ideo de talibꝰ pōt exponi illud psͣ. Gratiam ⁊ gl̓iam dabit dn̄s. ſcꝫ gr̄am in p̄ſenti vt poſſint venire ad penitentiā. ⁊ gl̓iam in futuroQuāobrem debent ſacerdotes ꝓ illis deū exorare. vt dignet̉ eos a peccatis ſurditatis ⁊ ſimiliter mutitatis liberare. ſicut fecerūt illi qui ꝓ illo hoīe defectuoſo ſūt xp̄mdep̄cati. de quibꝰ dicit verbū allegatū. In qͦ qͥdem verbo ⁊ euangelio vſqꝫ ad finē tria euangeliſta tangit. Prmo ſacerdotū ſedulam exorationē. ibi. Et deprecabant̉eū. Secūdo peccatoꝝ ieſu benignā curationem ibi. Etapprehendens. Tercio ppl̓oꝝ deuotā laudationē ibi.Bene oīa fecit. Circa pͥmū notandū. Bern̄. ſuꝑ Can̄ſic dicit. Diſcurrit angelus medius inter dilectum ⁊ dilectam vota afferens ⁊ referens dona excitat illaꝫ ⁊ placat illum. Sed moraliter ꝑ angelum intellige quēlibetp̄ſbyterū ꝓpter aliquas ꝓprietates aūt actus angeloꝝ qͥꝯtinent̉ in his metris. Paſcit ⁊ hortat̉. ducit. vehit. excitat. arcet. Orat. ꝯgaudet. punit. laudat ſine ſumptū.rimus ergo actus angeli eſt paſcere. qd̓ ꝓbat̉ .j. Rehū. xix. vbi angelus detulit panem ⁊ aquā ad Helyamdormientē ⁊ famelicū. ⁊ ait. Surge ⁊ comede. grandisreſtat tibi via. Iſto modo moral̓r ꝓprium officiū ſacerdotū eſt paſcere verbo ⁊ exemplo ppl̓m ſuum ⁊ ip̄m ſicducere ad xp̄m. ⁊ p̄cipue debent hoc facere curati qͥbꝰde iure cōpetit ꝓponere eis verbū dei. vt extra in clemē.de ſepult̓. c. dudū. §. verū. Quis ergo ppl̓s de iure ⁊ exp̄cepto debet audire. vt de ꝯſe. diſ. j. vbi dicit̉. Sacerdote in eccleſia verbū dei faciente qui egreſſus fuerit. glo.quaſi ꝯtēnens audire excōmunicet̉. Ubi ꝑ ſacerdoteꝫintelligit̉ curatus qͥ ſemꝑ ſecurius ſunt audiendi qͣꝫ alijqꝛ ius curatoꝝ in p̄dicando eſt p̄ceptiuū eo ꝙ tenent̉ p̄dicare. ⁊ ppl̓us eos tenet̉ audire. Propter qd̓ Ioh̓. xxj.dixit dn̄s petro tanqͣꝫ ſuo vero vicario ter Paſce. Bisem̄ dixit. Paſce agnos meos. ⁊ ſemel dixit. Paſce ouesmeas. ad innuendū differentiam inter doctrinā neceſſariam iuuenibꝰ ⁊ ſenibꝰ. Simplex em̄ admonitio ſenibus ſufficit. Iuuenibꝰ vero opus eſt verbis ⁊ verberivt debite doceant̉. Et hunc actū ſacerdotū tangit euangeliſta cū dicit. Adducūt ei ſurdum ⁊ mutū. Quia ꝑ ſuas doctrinas ſalutares debent adducere ad xp̄m pctōres. Secūdus actus angeli eſt exhortari. cuiꝰ ꝓbationēlegimus Math̓. ij. Angelꝰ dn̄i apparuit in ſomnis Ioſeph̓ dicens. Surge ⁊ accipe pueꝝ ⁊ matrē eius ⁊ fugein egyptū. Hunc actum imitat̉ ſacerdos ſana ꝯſilia p̄uatim ꝯferendo. Exquo em̄ ſacerdotes ſuꝑ alios hoīesſunt moꝝ honeſtate ⁊ vite dignitate. Ideo interdū ſanis pollent ꝯſilijs. ⁊ ab eis potius requirēda ſunt ſana

ꝯſilia ab qͣꝫ alijs. Qꝛ dicit btūs Amb̓. lib̓. de offi. c. j. Aduertendū eſt ꝙ in acquirendis ꝯſilijs plurimū valet vite ꝓbitas. virtutū p̄rogatiua. beniuolentie vſus. facilitatis gratia. Quis em̄ in ſceno fontē requirit? Quis deturbida aqua potū potauit? Itaqꝫ vbi luxuria eſt vbiintemꝑantia. vbi vicioꝝ ꝯfuſio. Quis em̄ inquit iudealiquid ſibi hauriendū putat vel exiſtimet? Quis vtilēindicet aliene cauſe quē videt inutilē ſue vite? Quō potero eū ꝯſilio iudicare ſuperiorē quē video moribꝰ inferiorem me. An eū idoneum putabo vt mihi det ꝯſiliūqui ſibi nō dedi? An eū mihi vacare credam qͥ ſibi nōvacat: cuius aīum voluptates accuſant. libido deuincit. auaricia ſubiugat. cupiditas ꝑturbat. Idem Amb̓.dicit. Talis debet eſſe qui ꝯſilium dat vt ſeip̄m formaꝫalijs ac exemplū bonoꝝ exhibeat in doctrine integritate. vt ſit eius ſermo ſalubris atqꝫ irreprehenſibilis ꝯſiliūvtile vita honeſta ⁊ ſcientia decora. Tercius actus angeli eſt ducere. qd̓ pꝫ exemplo Tob̓. v. de Raphaele qͥait. Ego inquit angelus ducam ⁊ reducā eū ſanū ad teSic ſacerdotes debent ducere ꝑ bonā ⁊ aꝑtam ꝯuerſationem. Quia ſicut victoria exercitus eſt gloria boni ducis. ita ſanitas populi attribuit̉ merito bone ꝯuerſatiōiſacerdotis. Ideo dicit Criẜ. de ſacerdotali dignitate li.iij. Bene agente ppl̓o vnuſqͥſqꝫ ꝓ merito ſuo remuneratur. Sacerdos aūt ꝓ nobis ꝓprijs aureā ⁊ ꝓ acquiſitione alioꝝ aureolā. Et ibidē Criẜ. omel̓. iij. dicit. Sacerdos in ppl̓o eſt ſicut radix in herba. Quēadmoduꝫcū videris arborem pallentibꝰ folijs marcidā. intelligequia aliquā culpam hꝫ circa radicem. ita cū videris populū indiſciplinatū ⁊ irreligioſum. ſine dubio cognoſceqꝛ ſacerdotiū eius nō eſt ſanū. Sed vnde venit iſta inſanitas in ſacerdotibꝰ. Rn̄de ꝙ a dyabolo. Quia dicitPli. in hyſto. natū. ⁊ Iſid̓. lib̓. xxj. ethi. c. iiij. Salamandra eſt ſerpens qͥdam in cuius veneno maxima vis eſtHec ſi truco vel radici irrepſerit arboris oīa poma intoxicat ⁊ om̄s ramos. Moraliter iſto modo dyabolusqͥ ad inſtar Salamandre ſemꝑ in igne viuit. qꝛ vbicūqꝫ venit penam hꝫ ſibi annexam. ſicut angelus bonusſuā leticiā. Iſte quidē ſerpens infernalis radices eccl̓ieſcꝫ ſacerdotes ſic intoxicat ⁊ inficit his diebꝰ. quia om̄srami ab eccleſia eoꝝ peccatorum venenū aſſumūt. Siem̄ ſacerdotes eſſent boni fortaſſis ⁊ layci. Quia dicitapl̓us ad Roma. ij. Si radix ſancta. ⁊ rami. Per oppoſitū ſi radix eſt infecta. ⁊ rami erūt nociui. Et iſte actusaut oꝑatio etiam innuit̉ cū dicit̉. Adducūt ei ſurduꝫ etmutū. Et illa adductio ſit verius ꝑ eruditionē qͣꝫ ꝑ violentam tractionē. Quia ẜm Sen̄. Curioſus animꝰ hominis facilius ducit̉ ſcꝫ ſalubri eruditione qͣꝫ trahitur.Quartus actus angelicus eſt vehere .i. tranſportare. vehunt em̄ ⁊ deſerūt boni angeli animas morientiū in celū. Sic ſacerdotes angeli de terrenis deſiderijs ad amorem celeſtiū tranſferūt penitentes. qꝛ eis ꝯfitendo peccatis moriunt̉ pͥſtinis. Iuxta illud. j. Pet. ij. Peccatismortui iuſticie viuamus. Quintus actus angelicus eſtexcitare. Act̉. ij. Angelus dn̄i aſtitit ⁊ lumen refulſit intabernaculo carceris. ꝑcuſſoqꝫ latere Petri excitauit eūdicens. Surge velocit. Sic debet ſacerdos excitare peccatores vt ſurgant a peccatis. ⁊ ſi noluerint dꝫ apponere duras correctiōes. vt ſic ſaltem ſeip̄m ſaluet. qꝛ vt dicit Iſid̓. lib̓. iij. de ſum. bo. c. iij. Sacerdotes populoruꝫiniquitate dānant̉. ſi eos aut ignorantes nō erudiant.aut peccantes nō arguant dicēte dn̄o ad ꝓph̓am. Speculatorē dedi te domui iſrl̓. ſi nō fueris locutus vt cuſtodiant ſe a via ſua mala. ⁊ ſi ille in iniqͥtate moriat̉ ſanguinē eius de manu tua requirā. ⁊ hoc pͥncipaliter intelligitur de curatis. Sextus actus angelicus eſt arcere demonū ptātem. ſicut Raphael de aſmodeo qͥ ſuffocauerat ſeptē viros zare Tob̓. v. Si ſacerdotes debent arcere om̄s malos ꝑ cenſuras eccleſiaſticas. Qd̓ tn̄ pͥncipaliter ꝑtinet ad p̄latos. ſcꝫ ep̄os ⁊ eoꝝ officiales. Etiā de-

Aa

B