Dn̄ica. XII. poſt Trinitatis

bras ꝓ obulo vno. nōne ſi gratus eſſes narrares beneficium regis omnibꝰ amicis. ⁊ diceres regratiamini regꝭꝓ me in tanto ſibi tenebar ⁊ ꝓ tanto mihi dimiſit. Eodem modo ꝓ peccato mortali merebaris penaꝫ eternaꝫ⁊ remiſit tibi ꝓ pena temꝑali. que nullam ꝓportionē habet ad penam eternam. multomagis deberes idem beneficiū valde manifeſtare. Ex alio ꝓbat̉ ſic. Exquo cuilibet beato in deliberatōe tua a peccato magna materiagaudij a bonis ſubtraheret̉. Si ignoraret grām ſibi factam. nec oportet de erubeſcentia ꝑtimeſcere. qꝛ ſi deuspōt ignem facere a ꝓximiori cōbuſtibili ſine combuſtione pōt facere noticiam peccatoꝝ tuoꝝ etiā alijs ⁊ ꝙ idēſciunt ſine erubeſcentia qꝛ cauſalitates rerum ſuſpēditqn̄ vult. vt dicit Hol. ſuꝑ li. Sap̄. lec. vij. Terciū ē peccatoꝝ exprobratio. nam deus ⁊ angeli eius ⁊ oēs demones peccata exprobrabūt. Quia dic̄ Ezech. xij. Ecce cōgregabo oēs amatores tuos quibꝰ cōmixta es ⁊ omnesquos dilexiſti .ſ. dyabolos ⁊ peccata tua cum vniuerſisquos oderas .ſ. angelos ⁊ virtutes ⁊ nudabo ignominiam tuā coram illis ⁊ dabo te in manu horuꝫ. ⁊ denudabunt te veſtimentis tuis ⁊ lapidabūt te. Suꝑ quo dicitBern̄. Quid tunc confuſionis ac quid miſerie quiduedoloris qn̄ diſperſis folijs vniuerſa nudabit̉ turpitudo⁊ peccatoꝝ ſanies aperiet̉ qn̄ vermis conſcientie cōſumet immortalē. nec tamen erit locus diſſolutionis neccōſolationis. Quarta cā eſt omniū peſſima quare peccator cenſet̉ mutus in confeſſione eſt malū deſperatōisquia interdū heu accidit ꝙ homo poſt multa peccata īdeſperatōem dyabolo ꝓcurante cadit. Iuxta illud Prouerbi. xviij. Impius cum in ꝓfundū peccatoꝝ veneritcōtemnit .ſ. cōfiteri. ſed tn̄ non faceret ſi tria cōſideraretvicꝫ longam expectatōem. crebram vocatōem. ⁊ benignam receptōem. Primo quidem ſi longā dei expectationē cōſideraret nullatenus homo deſperaret. qꝛ dicitpſal. iij. Preterea expectat vos deus vt noſtri miſereat̉.qꝛ deus iudicij dn̄s eſt. Et Sap̄. xj. Miſereris oīm qͥaomnia potes ⁊ diſſimulas peccata hoīm ꝓpter pnīam.Et Ezech. .xxxiij. Nolo inquit dn̄s morteꝫ peccatoris.Sed magis vt cōuertatur ⁊ viuat. Quare dicit Bern̄.Magna eſt mīa dei n nobis qͥ nr̄am conuerſionē dulciter expectat. nos ꝓlongamus multo temꝑe iniquitatem nr̄am ⁊ ip̄e v̓o ꝓlongat pietatem ſuam. Secūdo ꝑpende eius crebrā vocatōem ⁊ poſt terga malignaꝫ deſperatōem. Audi ꝙ vocat te. Cāti. v. Reuertere reuertere ſunamitis reuertere reuertere vt intueamur te. q.d. ẜm Ray. O anima captiua quā dyabolꝰ delicijs mūdi tenet reuertere ꝑ cordis contritōem. reuertere ꝑ oriscōfeſſionē. reuertere ꝑ oꝑis ſatiſfactōem. ꝑ bone vite cōtinuatōem. vt intueamur te .i. vt ſic poſſumus videre īte imaginē dei ⁊ ſimilitudineꝫ quem feruenti deſideriooptamus. Et iterum Hiere. iij. dicit dn̄s. Fornicata escum amatoribꝰ tuis reuertere ad me ⁊ ego ſuſcipiam teIdeo o peccator ſi ad tempus ꝓpter multitudinē peccatoꝝ tuoꝝ deſperaſti. reuertere ad dn̄m per verā omniūpeccatoꝝ tuoꝝ confeſſionem. Quia dicit Ioh̓es Chryſoſtomꝰ de reꝑatione lapſi. Amplius letat̉ deus de anima deſperata ⁊ aliqn̄ conuerſa qͣꝫ ea que nunꝙͣ extitit ꝑdita. Sicut de perdito filio qui mortuus fuerat ⁊ reuixit perierat ⁊ inuentus eſt. de cuius regreſſu fit gaudiūmagnū patri non aliter niſi coram deo ⁊ angelis copioſius eſt gaudium de eo qui a ꝑiculo liberat̉ ꝙ de eo quinunqͣꝫ nouit periculū. Et ſubdit. Quantū .n. triſtat ꝑdita. tantomagis letificat ſi fuerit inuenta. Sicut dominus in euangelio ait. Paſtor ille exultauit qui ꝑditamouem humeris ſuis gaudens reportauit. Et ſubdit iterum. Nullus .n. deſperare debet veniam etiā ſi circa finem vite conuertat̉ ad pnīam. vnumquēqꝫ .n. deus deſuo fine non de p̄terita vita iudicat. In vita hoīs finisA. querenda eſt. quia deus nō reſpicit quales antea viximus. ſed quales circa fineꝫ vite fuerimus. hec ille. Ter-

cio vide peccator xp̄i benignā receptōem. nec ſic labarisin deſperatōem. Nā de filio ꝓdigo Luce. xv. patꝫ. Cuiredeunti occurrens pater benigne euꝫ recepit. ⁊ in amplexus eius ruit ⁊ oſculū ei dedit. ſtolam prima ⁊ omīaꝑdita ei reddidit ⁊ cōuiuiū ſolenne fecit. quare hoc. qͥadicit Bern̄. Conſueuit pius dn̄s magis honorare penitentes ꝙͣ innocentes qͣꝫ manentes. quia deuotior eſtferuidus penitens qͣꝫ tepidus innocens. Secundo peccator dicit̉ mutus in correctōis dimiſſione. ⁊ ſic principaliter ſunt muti p̄ſidentes ⁊ p̄lati qui deberent peccata ſuoꝝ ſubditoꝝ corriꝑe. Sed ꝓpter amorem ⁊ feruorēdiſſimulant peccata ip̄oꝝ. De quibꝰ Greg. in paſtorali.c. xv. ⁊ ponit̉ di. xliij. c. Sit rector. Sepe inquit rectoresimprouidi humanā amittere grām formidantes loquilibere recta ꝑtimeſcunt ⁊ iuxta veritatis vocem nequaꝙͣ in gregis cuſtodire paſtoꝝ ſtudio. Sed mercēnariorū vite deſeruiunt. quia veniente lupo fugiunt dum ſeſub ſilentio abſcondunt. Hinc nanqꝫ eos dn̄s ꝑ Eſa.increpat dicens. c. lvij. Canes muti nō valentes latrare. hec ille. Et nota ſi ſubditi rōne taciturnitatis p̄latoꝝpeccauerint deo rōnem diſtrictius reddent. Quia dicit̉Ezech. iij. Si dicente me ad impiū morte morieris ⁊ nōannunciaueris ei neqꝫ locutus fueris vt auertat̉ a viaſua mala ⁊ impia ⁊ viuat ⁊ ip̄e in iniquitate ſua moriat̉ſanguinē eius de manu tua requira. hec vide ſupra ſermone. x. de Helyqui punitus eſt eo ꝙ filios ſuos noncorrexit. de hac materia vide plura ſupra ſer. xxix. K. L.⁊. lij. M. Tercio peccator dicit̉ mutus in iuſticie expreſſione. multi .n. iudices ꝓpter cupiditatē ſepe fiunt muti⁊ verum iudiciū obticent quales fuerunt illi de quibusj. Reg. viij. d̓r. Ambulauerūt filij iſrael poſt auariciam⁊ ceperunt munera ⁊ ꝑuerterunt iudiciū. Tales .n. iudices ſi ꝑꝑ pecuniā recte etiā iudicant nihilominꝰ peccant. Sicut dicit Greg. xj. q. iij. Qui recte iudicat ⁊ premiū retributōis expectat in deū fraudē ꝑpetrat. qꝛ iuſticiam quā gratis imꝑtiri debuit acceptōe pecunie vēdidit. Et dicit̉ extra d̓ reſcrip. Statutū. li. vj. Si litigātesfuerunt notabiliter pauꝑes etiaꝫ expenſas non exigat.Sed hic oritur vna queſtio. vtrum iudex qui ſcit accuſatum ad penam aliquā .ſ. capitis vel aliam corā ſe immunē penitus a culpa que ſibi imponit̉ an debet tacere⁊ ẜm dicta accuſantiū eum ꝯdemnare? Ad hoc dicēdūꝙ iudex ex officio debet teſtes volentes ꝑiurare niti. repellere a teſtimonio etiam ſi accuſatus taceat. vl̓ qꝛ ſuntignoti vel infames vel grauis opiniōis. ij. q. iij. c. Querendū. Si v̓o nō ꝑpendit quid velint dicere nec ē ei obiectio quā opponat tunc teſtis dꝫ eſſe ꝑſona cōis ⁊ pōtiuramentū eoꝝ reciꝑe. ⁊ tunc ſi in narratōe facti inuenerit eos deuiare a vero ſil̓r examinet ⁊ inueſtiget vel perpendentē inueſtigatōem poſſent inuenire cām repelledi eos ſicut fecit Dan̄. xiij. de duobꝰ ſenibꝰ Suſanuamfalſe accuſantibꝰ. Si v̓o nullo mō pōt repellere. Et probant ẜm formā iuris ⁊ ſufficiunt. hic dicunt fere omēsdoctores catholici. ꝙ determinare debet ẜm allegata. etꝓbata. qꝛ ẜm conſcientiā quā habet vt iudex debet iudicare. Quia dicit Ambro. Iudex non debet iudicareẜm ſuam priuatā ꝯſcientiam quā apportauit de domo.ſed ẜm iura allegata ⁊ ꝓbata coram ip̄o dum ſedeat protribūali. vt ꝓbat̉. ij. q. vij. c. Iudicet. ⁊. xxx. q. v. c. Nullum iudicantē. Dicit tn̄ Alanns ⁊ Hugo ꝙ cōſuleduꝫeſt verius tali ꝙ deleget alteri ſi fieri pōt qͥ ſnīam remitat ad ſuꝑioreꝫ vt ſiue ille inferat ſiue p̄cipiat iſti allenietur ex hoc ꝯſcientia ſua¶ De eadem dn̄ica. Sermo. iij.Tdeprecabantur eumvt illi manus imponeret. Et app̄hendēs euꝫAde turba ſeorſum miſit digitos in auriculam

2R