Sermo.LXXI.

iſtius ⁊ fetores exercitū grauabant ⁊ nemo tollere poterat. In hac ergo ꝑcuſſiōe poſitus ex graui ſuperbiā adagnitōem ſui ꝑuenit ⁊ cum ip̄e fetorē ſuum ferre nō poterat penituit ⁊ dixit. Iuſtum eſt ſubditū eē deo ⁊ mortalem nō paria deo ſentire. ⁊ dicit̉ ibi ꝙ orabat ſceleſtus⁊ non fuit exauditus. Sic contingit illis tyrannis. quinunc ex vento ſuꝑbie ſurdi effecti nolunt ſalutares predicatoꝝ exhortatōes audire. Sed quid tales faciant vtaudituꝫ recuꝑent? dic ꝙ hoc facere debēt moraliter qd̓faciunt ſurdi realiter. Nam ex traditōne medicoꝝ recipiunt formicarū oua ⁊ cōtundunt ea ſimul coluntqꝫ etmittunt in aures vnam guttam ⁊ ſic curant ſurditateꝫex ventoſitate venientē. Formice ſunt animalia parua⁊ inter animalia ſue quantitatis ſapientiora. nam nonſolum cura eſt eis de pn̄ti. Sꝫ ꝓuident ſibi in futura tēpora de frumentis. vt dicit phiſologus ⁊ ſignificant homines ſanctos ⁊ ꝓuidos prudētes qui attendūt dictuꝫBoetij de conſo. li. ij. ꝓſa. j. Neqꝫ enim ꝙ ante oculosſitum eſt ſufficit intueri. verūetiā rerum exitus prudentia .i. homo prudens metit̉ .i. menſurat. Iuſtoꝝ quideꝫoua ſunt opera bona q̄ faciunt ꝓ mercede eterna. ⁊ iſtaprudentū oꝑa debent iſti tyranni inſpicere ⁊ ea in mortariolo cordis ꝯterere. ſicqꝫ auribꝰ mentis infundere ꝑpendētes ſagaciter illd̓ Athanaſij in ſymbolo. Qui bona egerunt ibunt in vitam eternā. qui v̓o mala in ignēeternū. tunc ſpūalem auditum recuperarent aut predicationibꝰ intereſſent ⁊ mala non ꝑpetrarent. Alio mōper ventum curioſitas deſignat̉. Nam ſicut vētoſitasobſtruit aures corꝑales. ſic etiam curioſitas aures ſpūales. quia homines qui ſolum curioſis intendūt verbuꝫdei quod ſimpliciter ꝓponitur audire non poſſunt. ſedſemꝑ noua ⁊ mirabilia audire cupiunt. de quibꝰ p̄ponit apoſtolus. ij. Timo .iiij. Erit tempus cum ſanā doctrinaꝫ nō ſuſtinebūt. ſed ad ſua deſideria coaceruabūtſibi magiſtros prurientes auribꝰ .i. loquentes tantūmodo ſibi placita ⁊ a veritate quidē .i. a doctoribꝰ veritatisaures auertent. vt vicꝫ reputantes eoꝝ doctrinam nimis duram. ad fabulas aūt cōuertentur .i. doctrinā humanitus cōfictam. ⁊ veritate carentē. Ideo dicit Aug.de vera religione. Miſeri hoīes quibꝰ cognita vileſcūtnouitatibꝰ gaudēt. libentius diſcunt ꝙͣ noſcāt qͣꝫuis cognita ſit finis diſcendi. Et Richar. de ſan. vic. O quātiveritatē querunt nō in veritate. ſed in vanitate ⁊ quodmiſerrimū eſt in verbis vite lucerna mortis negociant̉hoc fit ex iudicio dei. Quia ſic curioſitati intēdūt ꝙ verbum dei nō ad ſalutē ꝑcipiunt. Quia dicit Bern̄. Dogma ſpūs nō curioſitatē acuit ſꝫ charitatē attendit. Tercio accidit ſurditas corꝑalis auriū. ex alicuiꝰ rei immiſſeFlopilatione. quia dicit̉ de ſerpente ꝙ cum incantator voluerit eam incantari vnam aurē terram ⁊ aliam caudacōſueuit opilare vt ſic ſurdus efficiat̉. De quo facto narrat pſal. Sicut aſpidis ſurde obturātis aures ſuas quenon exaudit vocem incantātis. Moraliter ꝑ caudaꝫ qͣquidam opilant aures ſuas intelligit̉ ſpes longe vite qͥadeo opilat aures multoꝝ hoīm ꝙ non audiūt vocemp̄dicantiū. Predicatores egregij ⁊ doctores ſunt Ambroſius. Auguſtinꝰ. Chryſoſtomus. Qui ſic de breuitate vite dixerunt. Feſtinemus inquit noſtra colligere merita. breuiter .n. aduenire noſcit̉ quo quis aut ꝑpetue letatur aut eternaliter cruciat̉. Auguſtinus v̓o ſic inquitin quodā ſermone. O homo quid lateſcis quid dormisbreuis vita. mors incerta. p̄ueniēt te ⁊ illudēt: Sꝫ chryſoſtomꝰ ſuꝑ Math. Tantā inquit ineſſe huic vite breuitate cognoſcimus vt qͥs in tota vita hac vix ad mortē ſepoſſit diſponere tāceleriter aduolantē. Sed has voceshoꝝ doctoꝝ ⁊ ml̓toꝝ alioꝝ hoīes nō audiūt. qꝛ caudalonge vite aures ſuas obſtruūt atqꝫ claudūt. ⁊ hoc dyabolus ꝓcurat vt ſe ad mortē nō diſponāt ⁊ improuiſe īpeccatis ſuis ab hoc ſeculo rapiant̉. eternaliter damnēt̉

dam de longa vita ſecurauit dicens. In Uueſphalie ꝑtibus quidam extitit nobilis qui quadā nocte ꝑ quādātrāſiens ſiluā terribiliter audiuit ibidē muliere dulcitercanentē. Nobilis aūt inquit ad ſuos. Eſt ne aliqͥs volens mecū ꝓperare ⁊ videre mulierē canentē? cū .n. oēsdiſſimularent ⁊ eū ꝓhiberēt. ſolus ille iuit ad videnduꝫqui cū venit ad locū inuenit dyabolū in ſpē nigre monialis extenſis manibꝰ ſub arbore cantātē quā qͥd ibi ageret inquiſiuit? deū inquit meū hic honoro. nobilis autēquendā ſanctoꝝ eſtimās ab ea qͥd futurū eſſet reqͥſiuitilla eū de longitudine vite ſecurauit dicēs eū vltra partes marinas tranſiturū ⁊ ibidē in ſeruitio dei moriturūQuid plura? credidit miſer verbis deceptorijs eſtimasque dixit eſſe vera. Tꝑe aūt nō longe ſuccedēte in febrēacutiſſimā eſt illapſus. qͥ cū a phiſicis vt cōfiteret̉ rogaret̉. qꝛ ei ꝑiculū imminere viderūt. renuit ille nullo mōſe eſtimās moriturū. Tandē frater ſuus carnalis qͥ magne erat indolis clericus literatus aduocat̉. Qui ſicut ⁊illi vt ꝯfiteret̉ ſupplicauit qd̓ ille nullo mō annuēs. Tuſicut alij ſtulti mihi inſtas ſcio optime adhuc nullo mōme moriturū. Sꝫ adhuc in terra ſancta ſcio me crucemacceptuꝝ. Ecce qͣꝫſurdus ille effectus eſt claudēs auresſuas cauda ꝓmiſſionis longe vite ꝙ neqꝫ phiſicos neqꝫfrēm carnalē de ſalute aīe ſue voluit audire. Sed fraterdyabolicas ꝑpēdēs inſidias dixit ei. vere frater dyabolus tuo inſidiat̉ calcaneo qͥ ſuo mendacio te decepit. ꝙille audiēs ꝯcito p̄ſbyterū mandat aduocari. poſcit veniā. crimina ꝯfitet̉. corpꝰ xp̄iqꝫ accipiēs ſtatim expirauitSicqꝫ eū ab inſidijs dyaboli liberauit qͥ ſi eū audire voluiſſet laqueos eius minime euaſiſſet. ⁊ ſic ptꝫ ꝙ ꝑ caudā ſignificat̉ ꝓmiſſio longe vite. Sꝫ ꝑ terrā qua ſerpēsobturat aures ſuas ne audiat incātātis voces auariciaſignificat̉ que multoꝝ hoīm aures obſtruit ne quiſqͣꝫ illoꝝ de celeſtibꝰ audire poſſit. Qd̓ ꝓbat Greg. Peccatūauaricie mentē quā infecerit ita grauē reddit vt ad appetenda celeſtia attolli nō poſſit. Iō vt tales poſſint audire p̄cepta dn̄i d̓r eis Hiere. xxij. Terra terra terra audi verbū dn̄i de auribꝰ aīe tue. remoue terrā cupiditatꝭvt verba dei ꝑciꝑe poſſis. Et dicit̉ notāter ter terra. qͥaauarus hꝫ terrā in ore. qꝛ libentius loquit̉ de auro qͣꝫ dedeo. Quia dicit̉ Ioh̓. iij. Qui de terra eſt de terra loquitur. Habet terram in oculis. quia libentius videt auꝝꝙͣ celum. Item habet terram in auribꝰ. qꝛ libentius audit nominare auruꝫ ꝙͣ euangeliū. Quare dicit̉ Ecc̄s .j.Nō ſatiat̉ oculus viſu. nec auris auditu replet̉. Quarto accidit ſurditas corꝑalis ex humoribꝰ impedientibꝰvirtutem auditiuā influxione. per qd̓ moraliter ſignificat̉ ꝙ ſurditas ſpūalis que ꝓuenit qͣꝫtum ad populumex fluxu carnalis voluptatis. quia luxurioſi ſurdi fiuntad verbum dei audiendū. Iuxta illud Eccī. xxj. Uerbum ſapientis quicunqꝫ audierit ſciens laudabit. audiuit luxurioſus ⁊ diſplicuit ei ⁊ ꝓiecit poſt dorſum ſuum⁊ hoc patuit de Herode ⁊ Herodiade. Marci. vj. qͥaherodes noluit audire verbum ſolenniſſimi p̄dicatorisIohannis baptiſte. qui dixit. Non licet tibi habere cōiugem fratris tui. Et dicitur ibidem. ꝙ herodias propter hoc verbū inſidiabat̉ ei et volebat euꝫ occidere necpoterat. attamen poſtea diſpoſuit vt puella peteret eiꝰcaput. Ideo neceſſe foret vt omnes tales ſurdi a ſacerdotibus ſe ad dominū differri ꝓmitterent vt eis manūſuam deniqꝫ digitos ſuos in aures mitteret. Dicit eniꝫHol. ſuꝑ li. Sapientie. lect. xcvij. ꝙ manus dn̄i habetquinqꝫ digitos. Primus eſt pollex. ⁊ eſt poteſtas puniēdi. dicitur .n. pollex ẜm Iſido. ij. Ethimo. c. j. eo ꝙ interceteros digitos polleat virtute ⁊ poteſtate. huiꝰ autempollicis tanta eſt poteſtas ꝙ cum venerit tp̄us puniendi nullus pōt eum euadere. Iuxta illud Iob. x. Nemoeſt qui de manu tua poſſit eruere. Et Paulusᶠ ad Hebre. x. Horrēdū eſt in qͥt incidere in manus dei viuētisIō petebat Iob. c. xiij. Manū tuā lōge fac a me ⁊ forti

H.