Sermo.IXXI.

publicanus in montē humilitatis aſcendit cum dicit.Deus propicius eſto mihi peccatori. In hac breui orōne primo recognoſcit dei potentiā cum dicit deus. q. d.Nemo pōt peccata dimittere niſi tu deus. Quia dicitAugu. contra Iulianū ⁊ habet̉ de conſe. di. iiij. c. Neano tollit niſi ſolus xp̄c qui eſt agnus tollēs peccata mūdi. Et te ſolum deum inclinabo. te ſoluꝫ timeo. quia pater deus miſit te. ſolum ꝓpiciatorē ꝓ peccatis nr̄is Ioh̓.iiij. Sed diceret aliquis. exquo xp̄c in dominica orōneque ponitur Math. vj. docuit nos orare. Pater noſterqui es in celis ſanctificet̉ ⁊cͣ. quare iſte publicanus ex inſtitutione diuina non dixit. pater ꝓpicius eſto mihi peccatori. ſed deus dixit? Ad hoc dicunt doctores. ꝙ in oīdicto vel facto ſuo ip̄ius publicani p̄tēditur humilitas.etiam vnde totum euangeliū concludit̉ in humilitate.quare non nomen patris qd̓ dilectionis effectū importat hic expreſſit. Etiā publicanus reputauit ſe indignūvocari filium. ſicut filius ꝓdigus qui dixit. Non ſuꝫ dignus vocari filius tuus Luc. xv. Ideo non dixit paterſed deus. quaſi ſe totum in nihilum redigeret corā deo.Secundo eius expoſcit mīam cum dicit. propicius eſtoẜm glo. recognouit .n. ſe iuſte pati omnia mala pro peccatis ſui ſoli miſericordie dei ſe ſubmiſit. Et hoc importat hoc nomen ꝓpicius. ꝙ idem eſt ꝙ miſericors ⁊ benignus. ⁊ dicitur a ꝓpe ⁊ citius. q. d. propicius eſto .i. propecitius eſto propter mīam vt dimittas peccata. Sꝫ diceres. quare iſte publicanus in templo propiciatiōꝫ deipoſtulauit. Ad hoc dicitur ꝙ ſciuit Salomonē dixiſſeiij. Reg. viij. Si quis agnouerit plagam cordis ſui ⁊ expanderit manus in domo hac. tu exaudies in celo ⁊ ꝓpiciaberis. Et. ij. Paral̓. vij. Si cōuerſus fuerit populusmeus ſuꝑ quo inuocatū eſt nomen meuꝫ deprecatuſqꝫme fuerit ⁊ exquiſierit faciem meam ꝓpicius ero peccatis eoꝝ. ideo ait propicius eſto. Tercio on̄dit ſuam indigentiam cum ait. mihi peccatori. q. d. Ego me omniuꝫpeccatoꝝ ſolum peſſimū recognoſco plus. idcirco alijsmiſericordia indigeo tua. ergo mihi peccatori ſubuenias. primo peccata condonando vt Marie magdalenecui remiſiſti peccata multa qm̄ dilexit multū. Sed circahoc dubitatur. quomodo iſte publicanus petit ſibi peccata condonari. cum tamen non videt̉ confiteri. cuꝫ tn̄zdicat Greg. xxij. moral̓. Hec ſunt humilitatis ſigna iniquitatem ſuam quemqꝫ cognoſcere ⁊ cognita nota confeſſionis aperire?. Ad quod dicitur ꝙ iſte publicanus īeo quod ſe peccatorē cognouit. ⁊ dixit omīa pctā deo generaliter confeſſus fuit quod ſufficiebat ꝓ iſto temporequia adhuc non erat generalis confeſſio inſtituta. queſi neceſſaria fuiſſet ip̄e ẜm diſpoſitiōem animi diſpoſitꝰfuiſſet. ꝙ ſacerdotē adijſſet. Ideo bene potuit dicere cūpſal. Delictum meū cognitum tibi feci ⁊ iniuſticiā meānon abſcondi. ⁊ hoc quo ad cōfeſſioneꝫ. ⁊ ſequit̉ dixi cōfitebor vicꝫ homini ẜm p̄paratōem animi ⁊ tu remiſiſtiimpietatem peccati mei. Et eſt notandū ꝙ confeſſio eſtduplex. vna mentalis que fit deo. ⁊ hoc iure naturali. ⁊eehec cōfeſſio mentalis ſufficiebat ante xp̄i incarnatiōemquia xp̄c nondum erat homo adhuc talis confeſſio ſufficeret vbi articulus mortis confeſſionē ſacramentalemnon admitteret. Alia eſt ſacramentalis. ⁊ hanc qꝛ deusfactus eſt homo vult vt fiat homini vicario xp̄i in hocꝙ miniſtris ſacramentoꝝ dedit ptātem ligandi atqꝫ ſoluendi ⁊ ſic confeſſionē inſtituit tacite cum dixit. Quoꝝremiſeritis peccata remittunt̉ eis Ioh̓. xx. Sed apoſtoli eam ꝓmulgauerunt expreſſe. Quia dicit apl̓s Iaco. c.v. Confitemini alterutrū peccata veſtra. Sed diceres.exquo in contritione remittuntur peccata. Iuxta illudEzech. xviij. Quacunqꝫ die ingemuerit peccator ſaluꝰerit. Ad quid ergo oris neceſſaria eſt confeſſio? Ad qd̓dicunt doctores. Ꝙͣuis ꝑ contritōem peccata dimittūtur tn̄ vocalis cōfeſſio eſt iam in tꝑe gratie neceſſaria vl̓in re qn̄ habet̉ oportunitas vel in ꝓpoſito qn̄ euꝫ articu

lus neceſſitatis excludit ⁊ nō ꝯtemptus religionis. Itatn̄ neceſſitas cōfitendi poſt ꝯtritōem nō eſt ꝓpter neceſſitatē remedij. cum peccatū iam ſit dimiſſuꝫ. ſed ꝓpter obligatōem p̄cepti. Cōfeſſio .n. ⁊ ſatiſfactio nō ſolū neceſſitant in iudicio dei. ſed etiā in iudicio eccīe ꝓpter obligatōem p̄cepti. Secūdo dicit publicanꝰ iſte ſubueniēs mihi peccatori penā purgatorij in pn̄tem cōmutādo. ſicutlatroni cui dixiſti. Hodie mecū eris in paradiſo Lucexxiij. Tercio tanqͣꝫ ouem ꝑditā ad ouile regni reportando vt Lazarus ꝑ mīſteriū angeloꝝ eſt ad gloriā deportatus. Ecce ꝙͣſalutifera oratio ꝑ quā ꝯſecuta peccatoꝝoīm remiſſionē. rogemus ergo dn̄m vt det nobis exemplo huius publicani hic in terris humiliari vt mereamur in celeſtibꝰ exaltari.¶ Dn̄ica duodecima poſt trinitatis. Sermo pͥmus.Dducunt eī ſurdū ⁊ mutum ⁊ dep̄cabant̉ vt ei manum imponeret.Ita ſcribit̉ Marci. vij. Dicit Cōſtantinꝰ inli. de natura morboꝝ. dum aliquis in languore poſitus Anomen amici ſui quē diligit audierit ꝯtinuo ab infirmitate cōualeſcit. Et ponit rōnem. dum quis in languorepoſitus nomen ſui p̄dilecti audierit poſiti in regione lōginqua triſticiā iam aliqualē concipit. ⁊ merore tamenexhortatione ⁊ conſolatione ſibi aſtantiū ⁊ circa ſe ſedētium in ſpem magnam ponitur vt vicꝫ eum redituruꝫeſt viſurus. illa aūt ſpes valida atqꝫ conſolatio ſanitateꝫvt frequenter infirmo reſtituit ⁊ valorē. Ad quod probandū legitur Gen̄. xlv. Iacob credidit filiū ſuuꝫ mortuum. quia ei dictum erat ꝙ fera peſſima deuoraſſꝫ eū.Quapropter lugens multo tꝑe cōſolatōem reciꝑe noluit. Sed dixit. deſcendam lugens filium meū cum merore ad inferos. Tandē cum ei nunciaret̉ ꝙ filius ſuus viueret. ille p̄ gaudio quaſi reuixit dicens. Sufficit mihi ſiadhuc viuit vadaꝫ ⁊ videbo anteqͣꝫ moriar. Ecce ꝙ audito nomine amici p̄dilecti infirmus conualeſcit. Spiritualiter xp̄c ieſus dn̄s noſter eſt amicus noſter chariſſimus quod patet quo ad pn̄s principaliter in duobusEx cara vicꝫ redemptione. ⁊ omniū cōmunione. De pͥmo dicit beatus Iohānes Apoca .j. Dilexit nos ⁊ lauitnos a peccatis noſtris in ſanguīe ſuo. ideo ip̄e dicit Iohannis. xv. Maiorem dilectōem nemo habet vt aīamſuam quis ponat ꝓ amicis ſuis. q. d. ſicut ego feci ꝓ oībus amicis meis. De ſecundo quia ẜm Ariſt. viij. ethi.Amicoꝝ autem omnia cōmunia. quare ⁊ omīa nobiscōmunicabit ⁊ ſubiecit. Iuxta illud pſal. Omnia ſubieciſti ſub pedibꝰ eius oues ⁊ boues vniuerſas inſuꝑ ⁊ pecora campi volucres celi ⁊ piſces maris. Et non ſolumiſta nobis vt verus amicus cōmunicauit. Sed corpusſuum in cibum ⁊ ſanguinē ſuum in potuꝫ nobis dedit.vt in clemē. de reli. ⁊ ve. ſancto. c. Si dn̄m. Iſtum p̄ oībus amicum debes tibi o homo eligere. ſicut conſuluitAug. inquit. Elige tibi amicum illum p̄ amicis tuis videlicet xp̄m qui cum oīa ſubtracta fuerint tibi ſolus fidem ſeruabit in die ſepulture tue cum amici tui recedēta te. ille te nō derelinquet. ſed tenebit te a rugiētibꝰ leonibus p̄paratis ad eſcam ⁊ ꝑducit ad ignotā regionemad plateas celeſtis hieruſalē vbi collocabit cum angelisſuis ante faciem ſue maieſtatis. vbi eſt cumulus felicitatis. ſuꝑeminens gloria. ſuꝑabundans leticia ⁊ om̄ia bona. hec ille. Ecce qualis fidelis eſt amicus dn̄s noſter ieſus xp̄c. Sicut ergo aliquis in languore poſitus audierit nomen amici cōualeſcit. Sic factum eſt d̓ iſto ſurdo⁊ muto qui cum audiſſet nomen ⁊ vocem dicentis. Effeta qd̓ eſt aꝑire. ilico ſanatus eſt. de quo dicunt verbaeuangelij in quo tria principaliter ꝑ ordinē tangunturpͥmo adducentiū fidelis dep̄catio ibi. ⁊ deprecant̉ vt ei.ſecundo xp̄i benigna exanditio ibi. ⁊ app̄hendens euꝫ