Sermo.IXX.

ſtatutis. Et hoc Petrus Rauanen̄. ieiuniū cōmendatin ſermone de ieiunio. F ratres ſcimus ieiunium eſſe arcem dei. caſtrum xp̄i. ſpūſſancti murum. vexillum fideicaſtitatis ſignum. ſanctitatis tropheum. hoc Adam inparadiſo ſeruauit. quem gula extraxit. hoc Noe in archa cuſtodiuit quem in mundo ebrietas dimerſit. perhoc Loth incendiū ſodomoꝝ euaſit qui per ebrietatemincendio poſtmodū inceſtus aduſtus fuit. Spūale ieiunium ẜm Aug. ſuper Iohaunē. Et ponitur de cōſe.di. v. c. Ieiuniū. vbi dicit. Ieiuniū magnū ⁊ generale ēabſtinere ab iniquitatibꝰ ⁊ ab illicitis voluptatibꝰ ſeculi. quod perfectum eſt ieiunium ⁊ ſine illo non valet corporale ieiuniū. Quia dicit Greg. in omel̓. Ductus eſt ieſus. Incaſſuꝫ caro atteritur ſi a prauis voluptatibꝰ animus non refrenat̉. Et Iſido. de ſum. bono. li. ij. c. vlti.Ieiunia inquit cum bonis operibus acceptabilia ſunt.Qui ⁊ūt a cibis abſtinent ⁊ praua agunt demones imitant̉ quibꝰ eſce non ſunt ⁊ nequitia ſꝑ adeſt. tale fuit ieniū iſtius phariſei qui lꝫ corꝑaliter ieiunauit non tamēa vicijs abſtinuit. Ideo ieiuniū ſuum deo non placuit.1ſꝫ iactitauit ſe de datione decimarū cuꝫ dixit. Decimasdo ⁊cͣ. Et ad illas dandas tenent̉ reges ⁊ principes ⁊cͣ.vt ſupra ſermone. xlv. de remuneratōne dantium decimas ⁊ peccata non dantiū dictum eſt ꝑte pͥma. vide dehoc locum in regiſtro huius prime ꝑtis.¶ De eadem dn̄ica. Sermo tercius.Ublicanus ſtans alonge nolebat oculos ad celū leuare. Sed percutiens pectus ſuum dicens. deus ꝓpicius eſtomihi peccatori Luce vbi ſupra. Auicēna in libro ſuo dequattuor diluuijs dicit. In vallibꝰ ⁊ ſolitudinibꝰ ꝓfundis diluuiū aque accidit vt frequenter. Cuius ratio ē.nam ob concauitatem ſui valles ⁊ poroſitatē ſuam ſolitudines de nubibꝰ violenter ad ſe trahunt aqͣs in ip̄asvt dicit cōmentator. Moraliter ꝑ valles quo ad pn̄s intellige humiles propter tria. vt habet̉ in libro ſimilitudinū. Primo propter aquoſitatē. cum .n. ſit vallis dep̄ſſainter medium dn̄oꝝ montiū collocata. ideo eſt aquarūreceptiua. Sic humilis anima declinans aut deprimēsſe voluntarie inter duos montes quorum vnus eſt extolli de ſpiritualibus. alius de corporalibus. quaſi media tranſit. ⁊ aquas gratiaruꝫ recipit. Iuxta illud pſal.Inter medium montium pertranſibunt aque. ſcꝫ gratiarum. Quod etiam teſtat̉ Caſſiodorus ſuper pſal. Invallibꝰ quippe humiliū animarū fontes manant ⁊ trāſeunt gratiarū. Secundo fructuoſitatē. nam ꝓpter hūoris copiam in herbis floribꝰ ⁊ frondibꝰ fecundant̉ ⁊ ornantur. Sic in humilibꝰ abundant herbe virtutū. fructus operum. frondes ſalutiferoꝝ verboꝝ. ⁊ flores affectionū. Iuxta illud pſal. Valles abundabunt frumēto.i. humiles vite merito. Tercio propter quietē. nam ſic̄edificia in vallibꝰ conſtituta ⁊ arbores minus ventorūimpulſionibꝰ agitantur ꝙͣ que in montibꝰ collocantur.Sic humiles magis ſunt quieti a ventis ꝑſecutionū qͣꝫhomines ſuperbi. Sicut ergo dictum eſt ꝙ in vallibusdiluuium aque accidit vt frequenter. Sic in humilibꝰdiluuiū celeſtꝭ gratie accidit ⁊ maioris. quia dicit Aug.Sicut aqua fluit ad valles. ſic aqua ſpūſſancti fluit adhumiles. Sꝫ quid talis aqua circa eos facit certe ſordespeccatoꝝ purgat ⁊ impios iuſtificat. Sicut ptꝫ in v̓bisallegatis de publicano qui ſe coram deo humiliauit. iōiuſtificatus in domū ſuam deſcendit. ⁊ hec ſunt verbacharitati veſtre ꝓpoſita in quibꝰ humilitas illius publicani a quattuor laudat̉. primo ex timore offenſionis ibiAlonge ſtans. ſecundo pondere ꝯtritionis ibi. nolebatoculos. Tercio dolore cōmiſſionis ibi. ſed ꝑcutiens pectus ſuum. Quarto feruore orōnis ibi. Deus ꝓpiciꝰ eſto

mihi peccatori. Circa illa eſt notandū. dicit Theophilꝰⁱin breuiloquio diuerſaruꝫ artium. in aſcendendo altosmontes totum neceſſe eſt dorſum ⁊ corpus aliqualiterinclinari. erectus .n. quiſquis non aſcendit in altū montem. Moraliter ꝑ altum montē intellige humilitatem.Quis dicit Anſelmus in libro ſimilitudinū. Hūilitaseſt mons magnus in cuius ſublimitate lux eſt. Nā modica ⁊ honeſtarū ꝑſonarum .i. ſanctarū virtutū pulcerrima turba. Sed per dorſum intelligitur mens homīsIuxta illud pſal. Diuertit ab oneribꝰ dorſuꝫ eius. q. d.a peccatis eleuauit menteꝫ eius. Quicunqꝫ .n. cum illopublicano in montem humilitatis magnū aſcēdere voluerit neceſſe habet mētē inclinare ab alta ſuꝑbie. ⁊ gradus quibus aſcenditur attingere. quia nullus erectusin ſuperbia poteſt ad montē humilitatis veraciter aſcēdere. Ponunt̉ ergo in verbis thematis allegati aliquigradus. Primus gradus quo aſcendit̉ in montem humilitatis eſt timor offenſionis. ꝙ vicꝫ deū peccatis ſuisoffendit. Et iſte timor eſt quaſi radix humilitatis ⁊ quaſi pes montis. Iuxta illud Eccī. iiij. Timor domini expellit peccatū. Quia ergo omnis peccator ſtultus eſt. cōuincit̉ ex eo ꝙ ſe a bono incōmutabili auertit ⁊ ad peccati turpitudinē ſe cōuertit. Qui ergo ad ſapientiā peruenire deſiderat oportet ꝙ a timore dei incipiat. Cogitans ergo peccator que pro peccatis ſuis pena ⁊ que ꝓbonis meritis debet̉ gratia ſempiterna. Incipit eum timere qui pōt corpus ⁊ animam perdere in gehennamMath. x. ⁊ hoc qͣꝫtum ad timorem ſeruilem. vel etiā incipit timere ne a diuino bono ſeparetur ꝙͣtum ad filialem timorē. Exquo quidē timore naſcitur humilitas. etſic timor dicitur radix humilitatis. Et iſte eſt primꝰ gradus ꝑ quem ⁊ iſte publicanus ad humilitatē aſcendit.quia timuit dominū quem peccatis ſuis offendit. ⁊ penam quam ꝓ peccatis ſuis meruit. Quia dicit apl̓s adRoma. xiij. Cum malefeceris time. Et hunc timoremoſtendit in populo ꝙ ſtetit ⁊ tangit̉ ibi. publicanꝰ ſtansdiu .n. de peccato in peccatū ꝓgreſſus fuerat. Sed nūcdei timore correptus factus eſt ſtans non vltra ꝓgredivolens ad peccatū. Ideo de ip̄o exponit̉ illud Ione primo. Stetit mare a feruore ſuo. Per mare intelligit̉ mēspraua peccatoris. Iuxta illud pſal. Qui cōturbas profundū maris .i. cor peccatoris in recordatiōe peccatorū.Et iſta mens feruet in cōcupiſcentia humana. Iuxta illud Iob. iiij. Ferueſcere faciet quaſi ollam ꝓfundū maris. loquitur ẜm glo. de dyabolo qui mentes prauas ꝑillicitas concupiſcentias feruere facit. Iſtud mare ī hocpublicano tunc ſtetit quando timore dei correptus feruor peccandi in eo quieuit. Sic etiam ſteterunt filij iſrael quando deſtiterūt a nepharia cōuerſatōe alienigenarū. De quibꝰ Nee. ix d̓r. Steterunt corā dn̄o ⁊ cōfitebātur peccata ſua. Circa hoc nota. ꝙ iniuſti hoc exemplohuius publicani debent ſtare quo ad tria. Primo quoad penitendū. quia dicit eis dn̄s Luce. xiij. Niſi pnīaꝫegeritis omnes ſimul peribitis. Secundo ad redimendum .ſ. peccata. Dan̄. iiij. Peccata tua elemoſynis redime. Tercio a recidiuo cauendū .j. Corinth. x. Qui ſtatvideat ne cadat. Sed iuſti vt dicit Hol. ſuꝑ illud Sap̄.v. Tunc ſtabunt iuſti. lect. lvij. debent ſtare ad quattuor actus. Primo ad videndū. Nam ille qui ſtat pōt videre remotius qͣꝫ ille qͥ ſedet. Hiere. vj. State ſuꝑ viasvidete ⁊ interrogate de ſemitis antiquis que ſit via bona ⁊ ambulate in ea. Secundo ad docendū. Nam preco clamaturus edictū regis aſcendit in altum vt eminētius audiatur. Ideo Nee. viij. legit̉. Stetit Eſdras ſuper gradū ligneū quē fecerat ſibi ad loquēdū. Et Act.v. dicit̉ de apoſtolis. Stantes loquimini in templo oīaverba vite huius. Tercio ad teſtificandū. Marci. xiij.Stabitis an̄ p̄ſides ⁊ reges propter me. Quarto ad pugnandū. Ephe. vj. Accipite armaturā dei vt poſſit reundusſiſtere in die malo ⁊ in omnibꝰ ꝑfecte ſtare. Sec

zz iij