Dn̄ica. XI. poſt Trinitatis

diuinū. gratias egit fregit ⁊ dixit diſcipl̓is ſuis vt apponerent turbis Marc. viij. Quarto gratiarūactio eſt noſtre neceſſitatis demonſtratio. Qui .n. regratiat̉ ſuaꝫ indigentiam demonſtrat ſeu ꝓteſtat̉. Et hec eſt rō moralis quare decime inſtitute ſunt ⁊ deo ſpecialiter dedicate. Eſt .n. decem limes ⁊ ꝑfectio numeroꝝ. ⁊ ideo dumnobis nouem retinemus ⁊ deo decimuꝫ damus nobiſmetip̄is imꝑfectōem ineſſe fatemur. ⁊ ꝑfectōeꝫ attribuimus ſoli deo. Eodē mō dū deo de ꝑceptis grās agimꝰꝓteſtamur ꝙ nihil de noſtro munere poſſidemꝰ. Secūdo materiā gratiarūactionis ſumere debemus de diuinis beneficijs que ſunt potiſſime de oꝑe creatōis. redēptionis. expectatōis. iuſtificatōis. ꝯſeruationis ⁊ p̄miationis. De oꝑe creatōis dicit Bernardus. Conſideradeum in beneficio creationis qui creauit te ſine cōmodo ſuo. pſal. Bonoꝝ meoꝝ non eges. Sine merito tuoquia nihil ante ꝓmeruit qui penitus non fuit. Cogitaqualem te fecit ẜm corpus egregiam creaturaꝫ. Scd̓manimā magis egregiam vtpote imaginē inſignē. rōnisꝑticipem. beatitudinis ſempiterne capacem. De oꝑe redemptionis dicit in alio ſermone. O bone ieſu quid tibi ⁊ morti nos debuimꝰ. ⁊ ſic tu ſoluis. nos peccamꝰ ettu luis opus ſine exemplo. gratia ſine merito. charitasſine modo. Item de beneficio expectatōis quo nos peccantes expectat ad pnīam gratiarūactionis magna materia ſumi debet quotiens meruit peccator vt eī tempꝰpenitentie non auferat̉. Conſtat .n. ꝙ quotiens mortaliter peccat totiens indignus eſt vita. quia ſtatim fit ingratus autori vite. Ideo dicit Greg. ꝙ peccator conſiderare habet quotiens in ſtatu dānationis exiſtens in periculo mortis fuit vel ab inſirmitate intrinſeca veniēte.Eſt .n. maius beneficiū ſi quis adductus ſuſpēdio ⁊ fune iam applicato ad collum vel ſi mutilandus membꝝextendit mutilatori. ſi tunc talis ab aliquo liberet̉ maximū beneficiū eſſe ſcitur. quo tunc diuertiſſet peccator ſitunc quando peccat liberatus nō fuiſſꝫ niſi ad infernūhuius ergo liberatōis beneficiū ſempiternū vendicat ſibi amorē humanū. Caſſiodorus ponit exemplū de elephante. Elephanti inquit ingeniū hoīs comparari poteſt. cum enim arbori inciſe ſe appodiauerit ⁊ arbor fracta ceciderit ꝑ ſe ſurgere nequit. Sic ⁊ homo non ſolusſurgit ⁊ arte iacuit. Belua ſuis greſſibꝰ reſtituta mēor ēbeneficij. In magnū quippe beneficiū recipit cōmuneſibi beneficiū recepiſſe congruit ad ip̄ius arbitriuꝫ greſſus monet ip̄ius voluntate cibos capit. inuicem manꝰꝓmuſcidam tendit ⁊ a magiſtro ꝓ futura gratia tātū accipit quia ſe ipſius cura viuerę ꝓ poſſe intelligit. Si beſtia rōnem non habens tātas gratias agit qui ſe in vialapſam ad greſſuꝫ reducit. longe magis homo gratiasreferre tenet̉ illi qui plures lapſus in inferni voragineꝫpluries liberauit. Item de beneficio conſeruatiōis tamin eſſe nature qͣꝫ in eſſe gratie grates referende ſunt. dequo Auguſtinus de ſancta virginitate. Quare inquitpeccata ſic habenda ſunt tanqͣꝫ dimittant̉ a quibꝰ deuscuſtodit ne ꝯmittant̉. ⁊ a quo quiſqꝫ ab initio pudicusꝑmanet ab iſto regitur ⁊ quiſqꝫ ab impudico factus eſtab illo corrigitur. ⁊ quiſquis in finem pudicus ē ab iſtodeſeritur occulto quidem iudicio ſed non iniquo. Et iōſignanter dicitur. quoniam non ledebantur grās agebant. Nam ſancti viri non ſolum de ſibi dimiſſis gratias agebant. Sed ⁊ de his a quibus per ſuum adiutorium ſunt preſeruati. Ultima materia gratiarūactiōiseſt premiationis. in quo deus talia preponit electis queF auris non audiuit. oculus non vidit. nec in cor homīsaſcendit in preſenti. Tercio qualiter gratiarūactio ē cōplenda. debet .n. habere quattuor conditiones ſi debitomō fieri debeat. vicꝫ magnanimitate. aſſiduitate. pluralitate. ⁊ hilaritate. Primo ergo debet habere magnanimitatē. ratio eſt. quia homo plus accepit a deo qͣꝫ aliqͣ.alia creatura. ⁊ ideo decet magis magnifice gratias age

re. Nam natura lucis ē talis. ꝙ vbi plures radij ad aliquem locum diriguntur ibi maior eſt reflectio ⁊ maiorſplendoris multiplicatio. vnde iuxta terram maior ē calor ꝙͣ in media regione aeris ꝓpter maiorē ⁊ denſioremradioꝝ ſolarium multiplicatōem. Sic moraliter eſſe debet quo naͣm homo plures denſoꝝ beneficioꝝ radios īdeum reflectere cōuenit. Secūdo debet habere aſſiduitatem. Iuxta illud. j. Theſſa. ij. Gratias agite deo ſineintermiſſione. Glo. omnibꝰ horis ad hoc aptis. Et hecrō eſt quare omnes horas canonicas ꝑ gratias deo terminamus. in ſignum ꝙ omnia opera noſtra in eiꝰ gratiarūactione debent finiri. Tercio debet habere pluralitatem vt ꝓ omnibꝰ non ſolum ꝓ placentibꝰ ⁊ proſperisſed etiam ꝓ aduerſis. Iuxta illud ad Ephe. v. Gratiasagentes deo ſemꝑ pro omnibꝰ. Ariſto. ij. Politicoꝝ. ꝓpe finem dicit. quod Plato inter leges ordinauit ꝙ ciues ſe excitarent ꝑ vſum ⁊ ſtudium vt fierent ambidextri .i. vtraqꝫ manus fieret ip̄is vtilis ad bellandū. Iſtomodo moraliter nos exercere debemus vt ambidextrifiamus vt patet. non ſolum temꝑe ꝓſperitatis ſed etiaꝫaduerſitatis contra fortunam pugnare. ⁊ deo ſemꝑ regratiari ſciamus. dicit tamen Auicēna. ꝙ mulier vtraſqꝫ dexteras habens non ſicut vir qn̄qꝫ vtraqꝫ vtit̉. Itamoraliter effeminati vtranqꝫ fortunā equanimiter ſuſtinere non poſſunt. Sed tm̄ ꝓſperitate vti ſciunt. Peroppoſituꝫ vero viri ſancti omni fortuna bene vtunt adhonorem dei ⁊ ad victoriam mundi. talis fuit apoſtolꝰpaulus qui dicebat .j. Corinth .j. Deo gratias ago qͥ ſꝑtriumphat in nobis in xp̄o ieſu. Quarto debet hr̄e hilaritatem ſiue iocunditatē vt non fiat ex iuſticia aut neceſſitate. Refert Soli. de miraculis mundi. ꝙ in alleſa regione eſt fons ſemꝑ quietus. ad cantū v̓o vel ad cytharam ſiue ad tybiam ſtatim ad ſonitum melodie intumeſcit. ⁊ ad alueum ſuum excedit. Fons omnis bonitatisdeus eſt. hic ad letam gratiarūactionē ſtatim exuberat⁊ beneficioꝝ ſuoꝝ aquis inundat ⁊ per oppoſitū ſubtrahit beneficia ab illo qui ſibi gratiaruactiones letifice nōreprehendit. Tercium maluꝫ ip̄ius phareſei aut peccatum eſt ip̄ius ſocij ſui contemptio. cum dixit. velut hicpublicanus. vbi dicit glo. interli. Ex vicino publicanomaioris eſt ip̄ius tumoris occaſio. Suꝑbia .n. ex bonis⁊ malis proximi ſui ſemꝑ facit malum ſuum ſi habet iuxta ſe miſerum magis inflatur. ſi felicem liuore torquet̉.Ex aduerſo v̓o humilitas vbiqꝫ lucratur. Si habet iuxta ſe miſerum compatitur ſi felicem magis humiliat̉.¶ Duo ergo conſiderare debemus vt humiliemur nec alios contemnamus. Primū eſt conſideratio proprioruꝫdefectuum quibus ſubiacet homo. Nam dicit in vitaſpatrum quidam ſenex. quando cogitatio ſuperbie velvane glorie te impugnat ꝑſcrutare teip̄m. Si oīa mandata dei ſeruaſti. Si inimicos tuos diligis. Si gaudesin gloria inimici tui. Si contriſtaris in deiectōe eiuſdēSi cognoſcis te ſeruum inutilem. Si cognoſcis te hominē peccatorē. Sic faciebat abbas Moyſes qui fuit inſeculo magnus peccator ⁊ poſtea magnus in penitētiaCum eniꝫ tentabatur de electione recurrebat ad ſeip̄mpeccata ſua recogitando. vnde facta ex vox demonumad eum viciſti nos cum te exaltamus tu te hūilias. Secundum eſt conſideratio alioꝝ ꝓfectuū. Quid eniꝫ nobis reſtat ſuꝑbiendi occaſio de bonis pprijs cū ſint mutiplures profecti in alienis. Si ergo ꝙͣ ſint oꝑa tua bona parua in comparatione alioꝝ hominū conſideras.nullo modo de tuis ſuperbis. Ideo dicit Greg. ſicut incentiuum ſuꝑbie eſt reſpectus deterioꝝ. ita ad cautelaꝫhumilitatis eſt conſideratio melioꝝ. Quartum vicium)illius phariſei eſt virtutum iactitatio. cuꝫ dixit. Ieinobis in ſabbato. vbi cōmendauit ſe a duobus. Primo diiieiunio dicens. Ieiuno bis in ſabbato .i. in ſeptimanaUbi nota. ieiunium eſt duplex. corporale ⁊ ſpūale. Rorporale ieiunium eſt abſtinentia a cibo et potu temꝑale

G.

n dn̄io